UC-C2 Postanowienie

From: Khand <khand_usunto_at_tlen.pl>
Date: Wed, 02 Apr 2008 19:49:07 -0000


Postanowienie Cenzora

Cenzor

po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2008 r. sprawy Michasia Winnickiego, B0001

postanawia:

nie odbierac obywatelowi Michasiowi Winnickiemu obywatelstwa Mandragoratu Wandystanu.

UZASADNIENIE Michaś Winnicki zostal wybrany pod koniec marca 2008 r. w sklad Izby Poselskiej Ksiestwa Sarmacji. Zlozyl przysiege poselska w Ksiestwie Sarmacji, tym samym objal mandat poselski.

W zwiazku z powyzszym Urzad Cenzury z urzedu wszczal postepowanie w sprawie odebrania towarzyszowi Michasiowi Winnickiemu obywatelstwa, albowiem zachodzilo podejrzenie aktywnego uczestnictwa w panstwie obcym.

W toku postepowania wyjasniajacego tow. Winnicki stwierdzil iz nieprzerwanie od 2003 jest obywatelem i mieszkancem Ksiestwa Sarmacji bedac jednoczesnie od poczatku panstwowosci wandejskiej obywatelem Mandragoratu Wandystanu. Winnicki wyjasnil, iz jego aktywnosc w panstwie sarmackim nigdy nie wplynela na jego prowandejska postawe.

Cenzor w zasadniczej czesci uznal wyjasnienia tow. Winnickiego za wiarygodne. Nie dal wiary jedynie tym wyjasnieniom w ktorych tow. Winnicki twierdzi, ze nieprzerwanie mieszkal i posiadal obywatelstwo Ksiestwa Sarmacji, poniewaz istnialy okresy, w ktorych Michas Winnicki nie byl mieszkancem Ksiestwa Sarmacji, co stanowi powszechnie znane fakty z zakresu historii wirtualnej.

Cenzor ustali co nastepuje:
Michas Winnicki nie jest aktywnym uczestnikiem panstwa obcego w rozumieniu art. 42 Konstytucji Ksiestwa Sarmacji, w takim stopniu ktory uzasadnialby odebranie jemu obywatelstwa wandejskiego.

W niniejszej sprawie zauwazyc nalezy, iz jest ona analogiczna do sprawy towarzysza Sosnowieckiego, ktoremu cenzor Przedniewicz odebral obywatelstwo na skutek obiecia mandatu poselskiego i urzedu Marszalka Izby Poselskiej Ksiestwa Sarmacji. W ocenie wydajacego postanowienie w sprawie tow. Sosnowieckiego cenzora art. 42 konstytucji nalezalo traktowac jako przepis nakazujacy obligatoryjne nadawanie i odbieranie obywatelstwa wandejskiego. Swiadczyc o tym miala forma czasownika "nadaje" oraz "odbiera" zamiast sugerujacych fakultatywnosc form "moze nadac" lub "moze odebrac".

W ocenie Urzedu Cenzury poprzedni sposob wykladni przepisu art. 42 nie zasluguje na to aby sie ostac. Forma czasownikowa nie jest bowiem uzyta w akcie rzedu ustawy, gdzie w istocie sugerowalaby obligatoryjnosc decyzji cenzorskiej, lecz statowi norme konstytucyjna i jest jednym z wielu przepisow ktore w ten sposob okreslaja kompetencje urzednikow panstowywch. Tytulem porownania, mozna wskazac przepisy dotyczace powolywania sedziow. Z czasownikowej formy "Prezydent powoluje sedziow" nie wynika obowiazek powolania sedziego wskazanego przez wlasciwe cialo kolegialne, lecz kompetencja o charakterze wladczym. Jednakze nalezy zauwazyc, ze na gruncie konstytucji wandejskiej swobodna polityczna decyzja cenzora ulega znacznemu ograniczeniu. Nie jest to w zadnym wypadku swobodna decyzja o charakterze politycznym. Swiadczy o tym fakt, iz przysluguje od niej odwolanie do apolitycznego urzedu mandragorskiego. Reasumujac, nalezy uznac, iz cenzor winien odebrac obywatelstwo wandejskie w razie stwierdzneie takiej aktywnosci w panstwie obcym ktore w ocenie cenzora nie da sie pogodzic ze sprawowanie obywatelstwa wandejskiego. Jednakze dokonujac takiej oceny cenzor powinien zachowac obiektywne kryteria, ktore w rownym stopniu beda dotyczyc wszystkich obywateli wandejskich.

W ocenie Cenzora kryterium takie stanowic moze porownanie aktywnosci w panstwie wandejskim z aktywnoscia w panstwie obcym. Za takim rozumieniem aktywnosci skutkujacej odebraniem obywatelstwa przemawia calkosztalt regulacji prawnokonstytucyjnej odnoszacej sie do aktywnosci obywatelskiej. Nalezy zatem patrzec nie tylko na art. 42 Konstytucji Mandragoratu Wandystanu, ktory stanowi o mozliwosci odebrania obywatelstwa w razie aktywnosci w panstwie obcym lecz takze brzmienie art. 14 i 15 Konsytucji Mandragoratu Wandystanu. Zgodnie z art. 14 aktywność w życiu społecznym jest prawem, obowiązkiem i sprawą honoru każdego obywatela. Ponadtgo ustrojodawca jednoznacznie stwierdza, iz Mandragorat Wandystanu coraz pełniej wprowadza w życie zasadę &#8222;kto nie jest aktywny, ten nie je&#8221;. Dodatkowo ustawodawca stwierdza, w art 15 Konstytucji, iz Przodownicy aktywności społecznej otoczeni są powszechnym szacunkiem narodu, tworzą awangardę proletariatu.

Z powyszych przepisow wynika, w ocenie Cenzora, iz nie mozna rozstrzygac poziomu aktywnosci w panstwie obcy niezaleznie od aktywnosci w panstwie wandejskim. Nie jest aktywnoscia w panstwie obcym skutkujaca utrata obywatelstwa wandejskiego zajmowanie okreslonego, wysokiego stanowiska. Przeciwnie, chodzi o taka aktywnosc, z ktorej bedzie wiadome, iz przekracza ona aktywnosc w panstwie wandejskim, w ten sposob, iz mieszkaniec zwiazany jest w ograniczonym stopniu z Mandragoratem Wandystanu a w przewazajacej czesci z panstwem obcym. Zatem, moze istniec sytuacja iz z caloksztaltu materialu dowodowego wynikac bedzie, iz wysoki urzednik panstwa obecego bedzie na tyle aktywny i lojalny wobec Mandragoratu Wandystanu, iz w konkretnej sprawie jego aktywnosc w panstwie obcym nie bedzie przewazala nad aktywnoscia w panstwie wandejskim w ten sposob by skutkowac odebraniem obywatelstwa. I jednoczesnie obywatel panstwa obcego niezajmujacy istotnych stanowisk w panstwie obcym, ktorego obywatelstwo posiada moze byc calkowicie oddany zyciu w panstwie obcym i nie wyrazac zadnej lojalnosci dla Mandragoratu Wandystanu, co winno skutkowac odebraniem obywatelstwa. Podsumowujac: cenzor winien wazyc aktywnosc obywatelska w Wandystanie i aktywnosc w panstwie obcym i odbierac obywatelstwo przy dostatecznej dysproporcji poszczegolnych aktywnosci.

W przedmiotowej sprawie tow. Winnicki jest zalozycielem Panstwa Wandejskiego, posiada najwyzszy tytul awangardy proletariatu. Swoja postawa od zawsze wykazuje wiernosc panstwu wandejskiego. Nie sposob przypuszczac na tym etapie jego aktywnosci w Ksiestwie Sarmacji by przewazala ona nad aktywnoscia w Mandragoracie Wandystanu. Nalezy zatem uznac aktywnosc w panstwie obcym za niewystarczajaca do odebrania obywatelstwa.

W ocenie Cenzora o mozliwosci odebrania obywalstwa moznaby mowic wtedy, gdyby jego aktywnosc w Izbie Poselskiej wykazywala nieprzychylnosc czy nielojalnosc wobec Wandystanu, lub byla znacznych rozmiarow i polaczona z nieaktywnoscia w Panstwie Wandejskim.

Nalezy, tutulem wyjasnienia dodac, ze w przypadku orzekania w sprawie tow. Sosnowieckiego wg. niniejszych kryteriow istniala mozliwosc innego rozstrzygniecia, wobec nieobligatoryjnosci art. 42 Konstytucji, w takim stopniu o jakim mowa w uzasadnieniu. Sprawa ta jednak zostala juz zakonczona i nie jest przedmiotem tego postepowania. Ewentualne skutki prawne na korzysc tow. Sosnowieckiego wynikajace z niniejszego postepowania rozpatrywane beda w dotyczacej go sprawie.

Wobec powyzszego postanowiono jak na wstepie.

khand
cenzor Received on Wed 02 Apr 2008 - 12:49:19 CEST

This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Wed 08 Jan 2020 - 17:31:22 CET