Słowo Boże:
Potem zwrócił się do kobiety i rzekł Szymonowi: Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg, ona zaś łzami oblała Mi stopy i swymi włosami je otarła. Nie dałeś Mi pocałunku, a ona odkąd wszedłem, nie przestaje całować nóg moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą, ona zaś olejkiem namaściła moje nogi. Dlatego powiadam ci: odpuszczone są jej grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje. Do niej zaś rzekł: Twoje grzechy są odpuszczone. Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie. Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza? On zaś rzekł do kobiety: Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju!.
Źródło: Łk 7, 44-50
Kazanie:
Wiemy, że Bóg jest Miłością, i że z Miłości do upadłej ludzkości Ojciec Niebieski posłał Swego Umiłowanego syna, który jako prawdziwy człowiek objawił ludziom Przykazanie Miłości i dał jej przykład aż do samej śmierci na krzyżu, po to, abyśmy Jego Miłość naśladowali. Syn Boży, który stał się człowiekiem, jest więc, objawioną przez Ojca w Duchu Świętym, Miłością, która w szczególny sposób poznajemy w akcie Miłosierdzia Bożego, w chwili odpuszczenia grzechów, czyli w akcie pojednania i zjednoczenia człowiek a z Ojcem Niebieskim. Dlatego można powiedzieć: Tylko Miłość ma moc odpuszczania grzechów i dlatego tak Miłość jest tak ważna w naszym osobistym życiu, jak i przy pojednaniu między ludźmi. Podstawowym warunkiem pojednania człowieka z Bogiem jest nawrócenie jego serca do Miłości, którą poznajemy w akcie przyznania się do własnych błędów, w akcie żalu i pokuty. Miłość ta objawia się wówczas jako Miłosierdzie, w którym Bóg przebacza i gładzi grzechy. Inną formą tej miłości jest np. troska o ubogich, dawanie ja łmużny, pomoc dla uciśnionych, cierpiących biedę, chorych, samotnych. Albo modlitwa za bliźnich, krewnych, przyjaciół czy nieprzyjaciół itp. Dlatego św. Piotr poucza: Wszystkich zaś koniec jest bliski. Bądźcie więc roztropni i trzeźwi, abyście się mogli modlić. Przede wszystkim miejcie wytrwała miłość jedni ku drugim, bo miłość zakrywa wiele grzechów. Jezus poucza, że jako Bóg ma moc odpuszczania grzechów. O tym mówi także inna opowieść. Pewnego razu przyniesiono do Jezusa paralityka w nadziei, że On go uzdrowi, Jezus powiedział do niego: Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy. A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach swoich: Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, oprócz jedynego Boga? Jezus poznał zaraz w Swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów rzekł do paralityka: Mówię ci: Wstań, weź swoje loże i idź do domu! On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego.
Modlitwa:
Boże, Stwórco i Rządco wszechświata, wejrzyj na nas i daj nam całym sercem służyć Tobie, abyśmy mogli doznawać skutków Twojego Miłosierdzia. Przez naszego Pana , Jezusa Chrystusa, Twojego syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków.
Amen
Z poważaniem kardynał Michał Miotke von Frodo
Buduar Miasta Frodowice
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Wed 08 Jan 2020 - 17:31:12 CET