Ustawa Kodeks Karny
Każdy prowokator, czy szaleniec, który odważy się podnieść rękę
przeciw Władzy Ludowej, niech będzie pewny, że mu tę rękę Władza
Ludowa odrąbie. W interesie klasy robotniczej. W interesie chłopstwa
pracującego i inteligencji. W interesie walki o podwyższenie stopy
życiowej ludności. W interesie dalszej demokratyzacji naszego życia. W
interesie naszej Ojczyzny.
Część I — Ogólna
Rozdział I
ZASADY ODPOWIEDZIALNOŚCI KARNEJ
Art. 1. [Przestępstwo]
- Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn
zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego
popełnienia.
- Nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego klasowa
szkodliwość jest znikoma.
- Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie
można mu przypisać winy w czasie czynu.
- Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego popełnionego
nieumyślnie.
Art. 2. [Odpowiedzialność za zaniechanie]
Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez
zaniechanie podlega ten tylko, na kim ciążył szczególny prawny
obowiązek zapobiegnięcia skutkowi.
Art. 3. [Zmiana ustawy]
Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie
popełnienia przestępstwa stosuje się ustawę nową. Jednakże należy
stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza
dla sprawcy.
Art. 4. [Zasada terytorialna]
Ustawę karną stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na
terytorium Mandragoratu Wandystanu.
Art. 5. [Czas i miejsce popełniania przestępstwa]
- Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca
działał lub zaniechał działania do którego był obowiązany.
- Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca
działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie
skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według
zamiaru sprawcy miał nastąpić.
Art. 6. [Umyślność]
Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar
jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość
jego popełnienia, na to się godzi.
Art. 7. [Zbieg przepisów]
- Ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo.
- Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej
przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na
podstawie wszystkich zbiegających się przepisów wymierzając karę na
podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą.
Art. 8. [Czyn ciągły]
Dwa lub więcej zachowań podjętych w krótkich odstępach czasu w
wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn
zabroniony, jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste. Warunkiem
uznania wielkości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość
pokrzywdzonego.
Rozdział II
FORMY POPEŁNIENIA PRZESTĘPSTWA
Art. 9. [Sprawstwo]
Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam
albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą ale także kto kieruje
wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując
uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie tego czynu.
Art. 10. [Usiłowanie]
Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego
swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak
nie następuje.
Art. 11. [Podżeganie]
Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu
zabronionego, nakłania ją do tego.
Art. 12. [Pomocnictwo]
Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała
czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie.
Art. 13. [Karalność]
Sąd wymierza karę za sprawstwo, usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo w
granicach przewidzianych dla danego przestępstwa.
Art. 14. [Odstąpienie i czynny żal]
- Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od
dokonania lub zapobiegł skutkowi stanowiącego znamię czynu zabronionego.
- Nie podlega karze współdziałający, który dobrowolnie zapobiegł
dokonaniu czynu zabronionego.
Rozdział III
WYŁĄCZENIE ODPOWIEDZIALNOŚCI KARNEJ
Art. 15. [Obrona konieczna]
Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezprawny,
bezpośredni zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem.
Art. 16. [Stan wyższej konieczności]
- Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia
bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru
chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie da się inaczej
uniknąć, a dobro poświęcone nie przestawia wartości oczywiście wyższej
od dobra ratowanego.
- Przepis powyższy stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy z
ciążących na sprawcy obowiązków tylko jeden może być spełniony.
Art. 17. [Błąd co do kontratypu]
Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w
usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność
wyłączająca bezprawność albo winę.
Art. 18. [Osoby nietykalne]
Nie popełniają przestępstwa mandragorzy.
Rozdział IV
KARY
Art. 19. [Kary]
Karami są:
- nadzór,
- areszt,
- więzienie,
- twierdza,
- banicja.
Art. 20. [Wymiar kary]
Kary nadzoru, aresztu, więzienia i twierdzy wymierza się w miesiącach
i dniach.
Art. 21. [Nadzór]
- Kara nadzoru trwa najkrócej siedem dni, najdłużej miesiąc.
- Skazany na karę nadzoru nie może swobodne wypowiadać się w
miejscach publicznych (moderacja).
Art. 22. [Areszt]
- Kara aresztu trwa najkrócej czternaście dni, najdłużej trzy miesiące.
- Skazany na karę aresztu nie może swobodnie wypowiadać się w
miejscach publicznych (moderacja) a także zmieniać miejsca
zamieszkania oraz korzystać z publicznego systemu bankowego i
gospodarczego.
Art. 23. [Więzienie]
- Kara więzienia trwa najkrócej miesiąc, najdłużej sześć miesięcy.
- Skazany na karę więzienia nie może wypowiadać się w miejscach
publicznych, a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Skazany z mocy prawa
zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych a także nie może
obejmować funkcji publicznych podczas odbywania kary.
- Sąd w wyroku powołuje, a sąd penitencjarny może powoływać i
odwoływać kuratora spośród obywateli wandejskich godnych zaufania.
Kurator na wniosek skazanego publikuje w dniu tygodnia wyznaczonym
wyrokiem sądu wypowiedzi skazanego, chyba że zachodzi uzasadnione
podejrzenie, że są one niezgodne z prawem. Kurator publikuje
wypowiedzi skazanego na publicznej liście dyskusyjnej w formie jednego
listu.
Art. 24. [Twierdza]
- Kara twierdzy trwa najkrócej trzy, najdłużej dwanaście miesięcy.
- Skazany na karę twierdzy nie może wypowiadać się w miejscach
publicznych a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Skazany z mocy prawa
zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych a także nie może
obejmować funkcji publicznych podczas odbywania kary.
- Sąd w wyroku powołuje, a sąd penitencjarny może powoływać i
odwoływać kuratora spośród obywateli wandejskich godnych zaufania.
Kurator na wniosek skazanego może publikować w dniu miesiąca
wyznaczonym wyrokiem sądu wypowiedzi skazanego, jeżeli przemawiają za
tym cele kary a nie zachodzi uzasadnione podejrzenie, że wypowiedzi
skazanego są niezgodne z prawem. Kurator publikuje wypowiedzi
skazanego na publicznej liście dyskusyjnej w formie jednego listu
jednakże nie dłuższego niż pięć tysięcy znaków.
Art. 25. [Banicja]
- Skazanego na karę banicji usuwa się z Mandragoratu Wandystanu.
Adresy poczty elektronicznej skazanego usuwa się z publicznych list
dyskusyjnych. Dane osobowe skazanego usuwa się z systemów
informatycznych. Skazany, z mocy samego prawa, traci posiadane
obywatelstwo, tytuł społeczny, ordery i odznaczenia państwowe a także
stopień wojskowy. Skazany z mocy prawa zostaje złożony z pełnionych
funkcji publicznych.
- W zakresie praw majątkowych, skazanego uznaje się za zmarłego.
- Skazany na karę banicji nie może wypowiadać się w miejscach
publicznych a także korzystać z publicznych systemów informatycznych.
- Karę banicji wykonuje się nie wcześniej niż w terminie siedmiu dni
od uprawomocnienia się wyroku, chyba że mandragor socjogramu
oświadczy, że nie skorzysta z prawa łaski.
Rozdział V
KARY ZAMIENNE
Art. 26. [Kary zamienne]
- Karami zamiennymi są:
1) nawiązka,
2) chłosta,
3) zesłanie,
4) katorga,
5) wieża górna,
6) wieża dolna.
- Sąd orzekając karę zamienną odstępuje od wymierzenia orzeczonej
kary podstawowej, jeżeli ustawa tak stanowi, a wymierzenie samej tylko
kary zamiennej wystarcza, by cele skazania zostały osiągnięte.
Art. 27. [Nawiązka]
- Sąd może orzec karę nawiązki, odstępując od wymierzenia kary nadzoru.
- Nawiązki nie orzeka się, a od wymierzenia kary nadzoru nie
odstępuje się, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że skazany
nawiązki nie uiści, a jej egzekucja okaże się bezskuteczna.
- Nawiązkę wymierza się na rzecz Skarbu Państwa.
- Nawiązkę wymierza się w stawkach.
- Sąd wymierza nawiązkę od trzech do czternastu stawek.
- Sąd określa wysokość stawki uwzględniając stosunki majątkowe
skazanego. Stawka wynosi od jednej do dwudziestu jarug złota.
- Jeżeli skazany nie uiści nawiązki, a jej egzekucja okaże się
bezskuteczna, zamienia się nawiązkę na karę nadzoru, przyjmując, że
jednej stawce nawiązki przypada jeden dzień nadzoru.
Art. 28. [Chłosta]
- Sąd może orzec karę chłosty, odstępując od wymierzenia kary nadzoru
lub aresztu.
- Chłosty nie orzeka się, jeżeli orzeczono karę nawiązki.
- Chłostę wymierza się w batach.
- Sąd wymierza chłostę nie niższą od dwunastu i nie wyższą od
trzydziestu sześciu batów.
- Chłostę wykonuje się w ten sposób, że dane osobowe skazanego oraz
sentencję wyroku, a za zgodą skazanego także jego rzeczywisty
wizerunek, umieszcza się na stronie internetowej pręgierza ludowego a
nadto dokonuje się obwieszczenia o rozpoczęciu wykonania kary chłosty.
Każdy obywatel ma prawo wymierzyć jeden bat skazanemu. Wymierzenie
bata zostaje odnotowane na stronie internetowej pręgierza ludowego.
- Karę chłosty uznaje się za wykonaną nie tylko z chwilą wymierzenia
orzeczonej ilości batów, lecz także po upływie trzech dni od
rozpoczęcia jej wykonania, chociażby nie wymierzono orzeczonej liczby
batów.
- Dane osobowe skazanego, sentencję wyroku, wizerunek skazanego a
także odnotowanie wymierzonych batów usuwa się ze strony internetowej
pręgierza ludowego w terminie co najwyżej siedmiu dni od dnia uznania
kary chłosty za wykonaną. Nie stoi to na przeszkodzie umieszczenia
tych danych w archiwum pręgierza ludowego.
Art. 29. [Zesłanie]
- Sąd może orzec zesłanie skazanego do obozu internowanie Engels III,
odstępując od wymierzenia kary więzienia.
- Kara zesłania trwa najkrócej miesiąc, najdłużej sześć miesięcy.
- Skazany na karę zesłania nie może swobodnie wypowiadać się
miejscach publicznych, a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz
korzystać z publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Jednakże
komendat obozu internowania Engels III może umożliwić skazanemu na
karę zesłania swobodne lub podlegające moderacji wypowiadanie się na
publicznej liście dyskusyjnej, jeżeli w obozie internowania Engels III
skazany wykonuje pracę społecznie użyteczną.
- Skazany z mocy prawa zostaje złożony z pełnionych funkcji
publicznych, a także nie może obejmować funkcji publicznych podczas
odbywania kary.
Art. 30. [Katorga]
- Sąd może orzec katorgę skazanego w obozie internowania Engels III,
odstępując od wymierzenia kary twierdzy.
- Kara katorgi trwa najkrócej trzy, najdłużej dwanaście miesięcy.
- Skazany na karę katorgi nie może wypowiadać się miejscach
publicznych a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Jednakże komendat obozu
internowania Engels III może umożliwić skazanemu na karę zesłania
podlegające moderacji wypowiadanie się na publicznej liście
dyskusyjnej, jeżeli w obozie internowania Engels III skazany wykonuje
pracę społecznie użyteczną.
- Skazany z mocy prawa zostaje złożony z pełnionych funkcji
publicznych, a także nie może obejmować funkcji publicznych podczas
odbywania kary.
Art. 31. [Wieża górna]
- Sąd może orzec karę wieży górnej, odstępując od wymierzenia kary
banicji.
- Kara wieży górnej jest dożywotnia.
- Skazany na karę wieży górnej nie może wypowiadać się w miejscach
publicznych, a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Skazany z mocy prawa
zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych, a także nie może
obejmować funkcji publicznych podczas odbywania kary.
Art. 32. [Wieża dolna]
- Sąd może orzec karę wieży dolnej, warunkowo odstępując od
wymierzenia kary banicji.
- Kara wieży dolnej jest dożywotnia.
- Skazany na karę wieży dolnej nie może wypowiadać się w miejscach
publicznych, a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Skazany z mocy prawa
zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych, a także nie może
obejmować funkcji publicznych podczas odbywania kary.
- Jeżeli w wieży dolnej przebywa co najmniej dwóch skazanych sąd może
zarządzić przeprowadzenie procedury ostracyzmu. Każdy obywatel ma
prawo wyznaczyć w głosowaniu tajnym jednego ze skazanych na karę wieży
dolnej. Zarządza się wykonanie orzeczonej kary banicji wobec
skazanego, który uzyskał największą liczbę wyznaczeń. Pozostałym
skazanym karę wieży dolnej zamienia się na karę wieży górnej.
Rozdział VI
KARY DODATKOWE
Art. 33. [Kary dodatkowe]
Karami dodatkowymi są:
- grzywna,
- przepadek,
- dyby,
- napiętnowanie,
- infamia,
- zakaz sprawowania funkcji publicznych,
- obniżenie stopnia wojskowego,
- degradacja.
Art. 34. [Grzywna]
- Sąd może orzec karę grzywny obok kary nadzoru, aresztu, więzienia
lub twierdzy albo obok kary zamiennej zesłania, katorgi, wieży górnej
lub wieży dolnej.
- Sąd może orzec karę grzywny, jeżeli przestępstwo było popełnione w
celu uzyskania korzyści majątkowej albo skazany taką korzyść z
przestępstwa uzyskał.
- Grzywny nie orzeka się jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie,
że skazany nawiązki nie uiści a jej egzekucja okaże się bezskuteczna
albo orzeczono karę nawiązki.
- Grzywnę wymierza się na rzecz Skarbu Państwa.
- Grzywnę wymierza się w stawkach.
- Sąd wymierza grzywnę:
1) obok kary nadzoru: nie niższą od 7 i nie wyższą od 30 stawek,
2) obok kary aresztu: nie niższą od 14 i nie wyższą od 90 stawek,
3) obok kary więzienia lub zesłania: nie niższą od 30 i nie wyższą od
180 stawek,
4) obok kary twierdzy, katorgi, wieży górnej lub wieży dolnej: nie
niższą od 90 i nie wyższą od 360 stawek.
- Sąd określa wysokość stawki uwzględniając stosunki majątkowe
skazanego. Stawka jest równa co najmniej piątej części jarugi złota i
co najwyżej dwóm jarugom złota.
- Jeżeli skazany nie uiści grzywny a jej egzekucja okaże się
bezskuteczna zamienia się grzywnę na karę obok której wymierzono
grzywnę przyjmując, że jednej stawce grzywny przypada jeden dzień kary
obok której wymierzono grzywnę. Przepisu nie stosuje się, jeżeli
grzywnę orzeczono obok kary wieży górnej lub wieży dolnej.
Art. 35. [Przepadek]
- Sąd orzeka przepadek mienia pochodzącego bezpośrednio z
przestępstwa z zakresie w jakim mienie to nie podlega zwrotowi
pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
- Sąd orzeka przepadek korzyści majątkowych, które sprawca, chociażby
pośrednio uzyskał z popełnienia przestępstwa w zakresie w jakim
korzyść ta nie podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
Art. 36. [Dyby]
- Sąd może orzec karę dyb obok kary nadzoru, aresztu, więzienia lub
twierdzy albo obok kary zamiennej zesłania, katorgi, wieży górnej lub
wieży dolnej, jeżeli przestępstwo popełniono z motywacji zasługującej
na szczególnie potępienie.
- Dyby wymierza się w dniach.
- Kara dyb trwa najkrócej trzy, najdłużej siedem dni.
- Dyby wykonuje się w ten sposób, że dane osobowe skazanego oraz
sentencję wyroku, a za zgodą skazanego także jego rzeczywisty
wizerunek, umieszcza się na stronie internetowej dyb ludowych a nadto
dokonuje się obwieszczenia o rozpoczęciu wykonania kary dyb.
- Dane osobowe skazanego, sentencję wyroku oraz wizerunek skazanego
usuwa się ze strony internetowej dyb ludowych w terminie co najwyżej
trzech dni od dnia zakończenia wykonania kary. Nie stoi to na
przeszkodzie umieszczenia tych danych w archiwum dyb ludowych.
Art. 37. [Napiętnowanie]
- Sąd orzeka karę napiętnowania obok kary twierdzy albo obok kary
zamiennej katorgi, wieży górnej lub wieży dolnej.
- Sąd może orzec karę napiętnowania obok kary nadzoru, aresztu lub
więzienia albo obok kary zamiennej zesłania, jeżeli stopień społecznej
szkodliwości czynu jest znaczny.
- Kara napiętnowania jest dożywotnia.
- Napiętnowanie wykonuje się w ten sposób, że w systemie ewidencji
ludności obok danych osobowych skazanego umieszcza się graficzne
przedstawienie piętna. Nie stoi to na przeszkodzie umieszczenia
graficznego przedstawienia piętna lub informacji o nim także podczas
dokonywania innych operacji w publicznym systemie informatycznym, w
szczególności przy publikowaniu komentarzy do artykułów oficjalnej
wandejskiej agencji prasowej.
- Piętno przedstawia wizerunek róży koloru błękitnego opatrzonej
inskrypcją „przestępca”, chyba że ustawa stanowi inaczej.
- Piętno osoby skazanej za przestępstwo zagrożone karą więzienia albo
twierdzy lub karą twierdzy albo banicji przedstawia wizerunek wszy
koloru błękitnego opatrzony inskrypcją „zbrodniarz”, chyba że ustawa
stanowi inaczej.
- Piętno osoby skazanej za przestępstwo przeciwko Mandragoratowi
Wandystanu zagrożone karą twierdzy albo banicji przedstawia wizerunek
szczura koloru błękitnego opatrzony inskrypcją „zdrajca”.
Art. 38. [Infamia]
- Sąd orzeka karę infamii obok kary wieży górnej.
- Sąd może orzec karę infamii obok kary twierdzy albo obok kary
zamiennej wieży dolnej.
- Skazany na infamię traci prawo posługiwania się dotychczasowym
numerem identyfikacyjnym mieszkańca. Skazany otrzymuje numer
identyfikacyjny mieszkańca, który otrzymałby, gdyby dokonał zapisu w
systemie ewidencji mieszkańców w dniu wykonania kary jako nowy
mieszkaniec.
Art. 39. [Zakaz sprawowania funkcji publicznych]
- Sąd orzeka zakaz sprawowania wszystkich albo określonych funkcji
publicznych, jeżeli sprawca dopuścił się przestępstwa w związku z
wykonywaniem przez niego funkcji publicznej a z okoliczności wynika,
że sprawowanie w przyszłości funkcji publicznej przez sprawcę
groziłoby istotnym dobrom chronionym prawem.
- Zakaz sprawowania funkcji publicznych wymierza się w dniach i
miesiącach.
- Zakaz sprawowania funkcji publicznych trwa najkrócej najkrócej
sześć, najdłużej osiemnaście miesięcy.
Art. 40. [Obniżenie stopnia wojskowego]
Sąd może orzec obniżenie stopnia wojskowego, jeżeli żołnierz dopuścił
się czynu zabronionego w związku z pełnieniem służby wojskowej.
Art. 41. [Degradacja]
- Sąd może orzec degradację, jeżeli żołnierz dopuścił się czynu
zabronionego w związku z pełnieniem służby wojskowej a stopień
społecznej szkodliwości czynu był znaczny.
- Degradacja obejmuje utratę posiadanego stopnia wojskowego i powrót
do stopnia szeregowego.
Rozdział VII
RECYDYWA
Art. 42. [Recydywa]
Popełnia przestępstwo w warunkach recydywy, kto będąc uprzednio
skazanym za przestępstwo, ponownie popełnia przestępstwo zagrożone
taką samą karą lub karą łagodniejszą.
Art. 43. [Kara]
- Kto, w warunkach recydywy, popełnia przestępstwo zagrożone karą
nadzoru albo aresztu, podlega karze aresztu albo więzienia.
- Kto, w warunkach recydywy, popełnia przestępstwo zagrożone karą
aresztu albo więzienia, podlega karze więzienia albo twierdzy.
- Kto, w warunkach recydywy, popełnia przestępstwo zagrożone karą
więzienia albo twierdzy, podlega karze więzienia albo banicji. Sąd
orzekając karę banicji odstępuje od jej wymierzenia i orzeka karę
wieży górnej.
- Kto, w warunkach recydywy, popełnia przestępstwo zagrożone karą
twierdzy albo banicji, podlega karze banicji.
Rozdział VIII
WYKONANIE KAR POZBAWIENIA WOLNOŚCI
Art. 44. [Pozbawienie wolności]
- Przepisy rozdziału niniejszego stosuje się do kar pozbawienia wolności
- Karami pozbawienia wolności są w hierarchii surowości od
najłagodniejszej do najsurowszej:
1) nadzór,
2) areszt,
3) zesłanie,
4) więzienie,
5) katorga,
6) twierdza,
7) wieża górna,
8) wieża dolna.
Art. 45. [Kara łączna]
- Sąd wymierzając karę pozbawienia wolności osobie skazanej uprzednio
za inne przestępstwo na karę pozbawienia wolności, która nie została
została jeszcze w całości lub części wykonana, orzeka karę łączną.
Jeżeli karę pozbawiania wolności już w części wykonano, przy
obliczaniu kary łącznej, przyjmuje się, że karę tę orzeczono w
wymiarze, który pozostał do jej odbycia w całości.
- Sąd orzeka jako karę łączną karę tego rodzaju, co najsurowsza z kar
orzeczonych za jedno ze zbiegających się przestępstw.
- Sąd wymierza karę łączną nie mniejszą niż najsurowsza z kara
orzeczonych za jedno ze zbiegających się przestępstw, a nie większą
niż suma kar orzeczonych za zbiegające się przestępstwa. Obliczając
sumę kar, sąd przyjmuje, że jeden dzień twierdzy równa się: jednemu
dniowi katorgi, więzienia lub zesłania albo dwóm dniom aresztu, dozoru
lub nadzoru.
- Niezależnie od przepisu ustępu poprzedniego, kara łączna nie może
przekroczyć:
1) jednego miesiąca i czternastu dni nadzoru albo
2) czterech miesięcy i czternastu dni aresztu lub dozoru albo
3) dziewięciu miesięcy więzienia lub zesłania albo
4) osiemnastu miesięcy twierdzy, lub katorgi.
Art. 46. [Kara łączna wieży]
- Jeżeli najsurowszą z kar pozbawienia wolności za jedno ze
zbiegających się przestępstw jest kara wieży górnej albo wieży dolnej
orzeka się tę karę jako karę łączną.
- W wypadku zbiegu dwóch lub więcej kar wieży górnej orzeka się jako
karę łączną karę wieży dolnej.
- W wypadku zbiegu dwóch lub więcej kar wieży dolnej orzeka się jako
karę łączną karę banicji.
Art. 47. [Kary majątkowe]
Przepisy o karze łącznej stosuje się odpowiednio do kary pozbawienia
wolności orzeczonej zamiast kary nawiązki albo kary grzywny.
Art. 48. [Zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych]
- Przez zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych podczas
odbywania kary pozbawienia wolności rozumie się także pośrednie
uczestnictwo w miejscach publicznych, w szczególności przekazywanie
prywatnych listów skazanego na publiczne listy dyskusyjne.
- Bieg terminu wykonania kary ulega przerwaniu, jeżeli skazany
narusza zakazy wynikające z orzeczonej kary.
Art. 49. [Zasady wykonania kary]
Niezależnie od przepisów rozdziałów poprzednich skazanemu na karę
pozbawienia wolności umożliwia się swobodne wypowiadanie w miejscach
publicznych oraz korzystanie z publicznego systemu informatycznego w
zakresie, w jakim jest to niezbędne do podejmowania czynności
procesowych przed wymiarem sprawiedliwości.
Art. 50. [Kary inne niż pozbawienie wolności]
Kary inne, niż polegające na pozbawieniu wolności wykonuje się
niezależnie od kar pozbawienia wolności.
Rozdział IX
ZWOLNIENIE Z ODBYCIA RESZTY KARY
Art. 51. [Zwolnienie z kary pozbawienia wolności]
- Sąd może skazanego na karę pozbawienia wolności zwolnić z odbycia
reszty kary, jeżeli z okoliczności wynika, że skazany będzie
przestrzegał porządku prawnego.
- Sąd skazanego na karę pozbawienia wolności zwalnia z odbycia reszty
kary, jeżeli skazany podczas odbywania kary wykonał pracę użyteczną
społecznie znacznych rozmiarów, a z okoliczności wynika, że skazany
będzie przestrzegał porządku prawnego.
Art. 52. [Zwolnienie z kary innej niż pozbawienie wolności]
Przepisy artykułu poprzedniego stosuje się odpowiednio do zwolnienia z
kary napiętnowania oraz zakazu zajmowania funkcji publicznych.
Art. 53. [Ograniczenia]
- Skazanego można zwolnić po odbyciu przez niego co najmniej 1/3
orzeczonej kary pozbawienia wolności. Przepis stosuje się odpowiednio
do zwolnienia z zakazu zajmowania funkcji publicznej.
- Skazanego na karę wieży górnej lub wieży dolnej można zwolnić po
odbyciu przez niego co najmniej czterech miesięcy kary. Przepis
stosuje się odpowiednio do zwolnienia z kary napiętnowania.
Rozdział X
ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA PRZESTĘPSTWA POPEŁNIONE ZA GRANICĄ
Art. 54.
Ustawę karną wandejską stosuje się do mieszkańca Mandragoratu
Wandystanu nieposiadającego statusu mieszkańca ani obywatelstwa
państwa, w którym przestępstwo popełniono.
Art. 55.
Ustawę karną wandejską stosuje się do mieszkańca Mandragoratu
Wandystanu, który posiada status mieszkańca lub obywatelstwo państwa,
w którym popełniono przestępstwo, a popełnił przestępstwo przeciwko
Mandragoratowi Wandystanu, wandejskim osobom fizycznym i prawnym,
wandejskim jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości
prawnej oraz instytucjom wandejskim.
Art. 56.
- Warunkiem odpowiedzialności karnej za czyn popełniony za granicą
jest uznanie tego czynu za przestępstwo w miejscu jego popełnienia.
- Jeśli między ustawą wandejską, a prawem obowiązującym na terenie,
na którym przestępstwo popełniono, zachodzą różnice, należy je
uwzględnić na korzyść sprawcy.
- Warunku przewidzianego w ustępach poprzednich nie stosuje się wobec
funkcjonariuszy publicznych Mandragoratu Wandystanu, którzy popełnili
za granicą przestępstwo w związku z pełnieniem swoich funkcji oraz do
mieszkańców Mandragoratu Wandystanu, którzy popełnili przestępstwo na
terenie nie podlegającym żadnej władzy.
Rozdział XI
OBJAŚNIENIE WYRAŻEŃ USTAWOWYCH
Art. 57.
Korzyścią majątkową lub osobistą jest zarówno korzyść dla siebie, jak
dla innych.
Art. 58.
Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę
rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub
grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę
naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru,
motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich
naruszenia.
Art. 59.
Groźbą bezprawną jest również groźba spowodowania postępowania karnego
lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego
osoby najbliższej; nie stanowi groźby zapowiedź spowodowania
postępowania karnego, jeżeli ma ona jedynie na celu ochronę prawa
naruszonego przestępstwem.
Art. 60.
Funkcjonariuszami publicznymi są:
- Prezydent Mandragoratu Wandystanu,
- Trybun Ludowy,
- Cenzor,
- Pretor,
- komisarze ludowi i wicekomisarze,
- kwiatoni Churału Ludowego,
- inspektorzy Urzędu Cenzury,
- sędziowie Sądu Ludowego,
- mandragorzy,
- żołnierze Sarmackiej Armii Ludowej,
- funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa,
- funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej,
- funkcjonariusze obozu internowania Engels III
- rektor i dziekani Ludowego Uniwersystetu Wandejskiego
- buduarowie i inne osoby zarządzające jednostkami samorządu
terytorialnego,
- kierownicy i członkowie misji dyplomatycznych i konsularnych,
- inne osoby będące pracownikami administracji rządowej lub
samorządowej, chyba, że pełnią wyłącznie funkcje usługowe,
Art. 61.
Napaścią, w rozumieniu ustawy, jest zarówno napaść słowna dokonana
przy użyciu wyrazów obraźliwych lub wulgarnych, jak i spamowanie
skrzynki pocztowej lub świadome wysyłanie zainfekowanych wiadomości
elektronicznych albo wiadomości elektronicznych zawierających
odsyłacze do zainfekowanych stron internetowych lub programów
komputerowych.
Część II — Szczególna
Rozdział XII
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO MANDRAGORATOWI WANDYSTANU
Art. 62.
Kto podejmuje działania, które mają na celu pozbawienie Mandragoratu
Wandystanu niepodległości, oderwanie od niego części obszaru lub
zmianę środkami bezprawnymi konstytucyjnego ustroju Mandragoratu
Wandystanu, podlega karze twierdzy albo karze banicji.
Art. 63.
Kto podejmuje działania zmierzające bezpośrednio do bezprawnego
usunięcia konstytucyjnego organu Mandragoratu Wandystanu, podlega
karze twierdzy albo karze banicji.
Art. 64.
Kto środkami bezprawnymi wywiera wpływ na czynności urzędowe
konstytucyjnego organu Mandragoratu Wandystanu, podlega karze
więzienia alko karze twierdzy.
Art. 65.
Kto posługuje się więcej, niż jedną tożsamością w Mandragoracie
Wandystanu, podlega karze twierdzy albo karze banicji.
Art. 66.
- Kto włamuje się do systemów informatycznych Mandragoratu
Wandystanu, podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
- Tej samej karze podlega ten, kto wykorzystuje luki w systemach
informatycznych Mandragoratu Wandystanu do użycia go niezgodnie z
prawem albo przeznaczeniem.
Art. 67.
- Kto doprowadza miejsca publiczne Mandragoratu Wandystanu,
samorządów lub ich organów do stanu praktycznej nieużywalności,
podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
- Tej samej karze podlega, kto korzystając z możliwości swobodnej
edycji danych w miejscu publicznym Mandragoratu Wandystanu w sposób
chuligański obniża ich jakość.
Art. 68.
Kto, wbrew przepisom ustawy lub prawa miejscowego, niszczy lub usuwa
zapisy albo archiwa z miejsc publicznych Mandragoratu Wandystanu lub
samorządów, podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
Art. 69.
- Kto działa na szkodę Mandragoratu Wandystanu, będąc upoważnionym do
występowania w jego imieniu w stosunkach z rządem obcego państwa,
podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
- Kto, dopuszczając się przestępstwa określonego w ust. 1, wywołał
szkody wielkich rozmiarów, podlega karze twierdzy albo karze banicji.
Art. 70.
Kto bierze udział w działalności obcego wywiadu przeciwko
Mandragoratowi Wandystanu, podlega karze twierdzy albo karze banicji.
Art. 71.
Kto przechowuje, zdobywa lub gromadzi informacje w celu przekazania
ich obcemu wywiadowi, podlega karze więzienia albo karze w twierdzy.
Art. 72.
Kto publicznie znieważa Naród Wandejski lub Mandragoratu Wandystanu
podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
Art. 73.
Kto dopuszcza się napaści na mandragora podlega karze aresztu albo
karze więzienia.
Art. 74.
Kto na terytorium wandejskim dopuszcza się napaści na głowę państwa
obcego, kierownika placówki dyplomatycznej lub konsularnej, osobę
należącą do misji dyplomatycznej lub konsularnej albo osobą
korzystającą z podobnej ochrony na podstawie umów międzynarodowych
albo powszechnie uznanych zwyczajów, podlega karze aresztu albo karze
więzienia. Przepis stosuje się, jeśli państwo obce zapewnia wzajemność.
Art. 75.
- Kto publicznie znieważa, usuwa lub, mając taki obowiązek, nie
umieszcza symboli państwowych, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
- Tej samej karze podlega, kto znieważa, usuwa lub, mając taki
obowiązek, nie umieszcza obcego symbolu państwowego. Przepis stosuje
się, jeśli państwo obce zapewnia wzajemność.
Rozdział XIII
PRZESTĘPSTWO PRZECIWKO SIŁOM ZBROJNYM
Art. 76.
Kto prowadzi zaciąg do służby wojskowej w obcym wojsku lub w obcej
organizacji wojskowej, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
Rozdział XIV
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO PORZĄDKOWI PUBLICZNEMU
Art. 77.
Kto publicznie nawołuje do popełnienia przestępstwa, podlega karze
nadzoru albo karze aresztu.
Art. 78.
Kto publicznie pochwala popełnienie przestępstwa, podlega karze
nadzoru albo karze aresztu.
Art. 79.
Kto publicznie znieważa pomnik lub inne miejsce urządzone w celu
upamiętnienia zdarzenia historycznego lub uczczenia osoby, podlega
karze nadzoru albo karze aresztu.
Art. 80.
- Kto prezentuje treści pornograficzne osobie nieletniej, podlega
karze aresztu albo karze więzienia.
- Kto publicznie prezentuje treści pornograficzne w taki sposób, że
może to narzucić ich odbiór osobie, która sobie tego nie życzy,
podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
- Ściganie przestępstwa określonego w ust. 2 odbywa się z oskarżenia
prywatnego.
Art. 81.
Kto, bez odpowiedniej informacji, rozpowszechnia adresy stron
internetowych, których otwarcie może spowodować zagrożenie dla pracy
albo mienia osoby oglądającej, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
Rozdział XV
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO OSOBIE
Art. 82.
Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowany, uniemożliwia albo
utrudnia komuś wypowiadanie się w miejscach publicznych Mandragoratu
Wandystanu, samorządów lub ich organów albo uniemożliwia lub utrudnia
komuś korzystanie z systemów informatycznych Mandragoratu Wandystanu,
podlega karze aresztu albo karze więzienia.
Art. 83.
Kto stosuje groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do
określonego działania lub zaniechania, podlega karze aresztu albo
karze więzienia.
Art. 84.
Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną,
jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej o takie
postępowanie lub właściwości, które mogą ją poniżyć w oczach opinii
publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do określonej
działalności, stanowiska lub zawodu, podlega karze aresztu albo karze
więzienia.
Art. 85.
- Kto podmiot wymieniony w artykule poprzednim, publicznie znieważa w
zamiarze, aby zniewaga dotarła do niego, podlega karze nadzoru albo
karze aresztu.
- Sprawca nie podlega karze, jeśli zniewagę wywołało naganne
zachowanie się pokrzywdzonego, albo odpowiedział on zniewagą wzajemną.
Art. 86.
Ściganie przestępstw określonych w rozdziale niniejszym odbywa się z
oskarżenia prywatnego.
Rozdział XVI
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO WOLNOŚCI SUMIENIA LUB WYZNANIA
Art. 87.
- Kto obraża uczucia religijne innych osób, w taki sposób, że
znieważa przedmiot czci religijnej, podlega karze nadzoru, albo
grzywnie. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
- Kto publicznie znieważa osobę Towarzysza Zenona Wandy
Przepżechowicza, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
Rozdział XVII
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO DZIAŁALNOŚCI INSTYTUCJI PAŃSTWOWYCH I SAMORZĄDOWYCH
Art. 88.
- Kto wywiera bezprawny wpływ na czynności urzędowe organu
państwowego lub samorządowego, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
- Tej samej karze podlega ten, kto umyślnie wprowadza w błąd
funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem przezeń swoich funkcji.
Art. 89.
- Kto znieważa funkcjonariusza publicznego, albo osobę przybraną mu
do pomocy w czasie lub w związku z wykonywaniem przez te osoby
czynności urzędowych, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
- Tej samej karze podlega ten, kto znieważa konstytucyjny organ
Mandragoratu Wandystanu.
Art. 90.
Kto wykonuje czynności urzędowe funkcjonariusza publicznego nie będąc
do tego odpowiednio umocowanym, podlega karze aresztu albo karze
więzienia.
Art. 91.
- Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej przyjmuje korzyść
majątkową albo obietnicę takowej, podlega karze więzienia albo karze
twierdzy.
- Tej samej karze podlega ten, kto uzależnia dokonanie czynności
urzędowej od otrzymania korzyści majątkowej albo jej obietnicy lub
takiej korzyści albo jej obietnicy żąda.
- Tej samej karze podlega ten, kto udziela albo obiecuje udzielić
korzyści majątkowej osobie powołanej do pełnienia funkcji publicznej w
związku z pełnieniem takowej funkcji.
- Odpowiedzialności karnej określonej w ustępach poprzednich nie
podlega osoba, która zawiadomiła o zaistniałym fakcie organy powołane
do ścigania przestępstw oraz ujawniła wobec nich wszelkie okoliczności
czynu, zanim dowiedziały się one o fakcie, jeśli korzyść majątkowa,
jej żądanie lub propozycja została przyjęta.
Art. 92.
- Kto podejmuje się lub obiecuje podjęcie się pośrednictwa w
załatwieniu sprawy w instytucji państwowej, samorządowej,
międzynarodowej lub innej dysponującej środkami publicznymi, powołując
się na wpływy w niej podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
- Tej samej karze podlega ten, kto obiecuje korzyść majątkową osobie
wymienionej w ustępie poprzednim.
- Nie podlega odpowiedzialności karnej określonej w ustępach
poprzednich, ten, kto zawiadomi o zaistniałym fakcie organ powołany do
ścigania przestępstw oraz ujawni wobec niego wszelkie okoliczności
czynu, zanim ten dowiedział się o nim, jeśli propozycja została przyjęta.
Art. 93.
- Kto, pełniąc funkcję publiczną, przekroczył swoje uprawnienia lub
nie dopełnił obowiązków służbowych, wyrządzając szkodę interesowi
publicznemu lub prywatnemu, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
- Kto dopuścił się czynu określonego w ust. 1 w celu osiągnięcia
korzyści majątkowej podlega więzienia albo karze twierdzy.
Rozdział XVIII
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO WYMIAROWI SPRAWIEDLIWOŚCI
Art. 94.
Kto wywiera bezprawny wpływ na czynności urzędowe sądu, podlega karze
więzienia albo karze twierdzy.
Art. 95.
- Kto składa fałszywe zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu
sądowym lub postępowaniu przygotowawczym do postępowania sądowego,
podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
- Przepis ustępu poprzedniego stosuje się odpowiednio do biegłego,
którego opinia ma służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub
postępowaniu przygotowawczym do postępowania sądowego.
Art. 96.
Kto fałszywie oskarża inną osobę o popełnienie czynów zabronionych
przed organem powołanym do ścigania przestępstw, podlega karze aresztu
albo karze więzienia.
Art. 97.
Kto tworzy fałszywe dowody i na podstawie ich lub innych podstępnych
zabiegów kieruje przeciwko innej osobie ściganie lub postępowanie
sądowe, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
Art. 98.
Kto zataja dowody niewinności osoby podejrzanej o popełnienie czynów
zabronionych, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
Art. 99.
Kto zawiadamia o przestępstwie lub wykroczeniu organ powołany do
ścigania przestępstw lub wykroczeń, wiedząc, że czynu zabronionego nie
popełniono, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
Art. 100.
Kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne poprzez pomaganie
sprawcy przestępstwa albo odbywanie za niego kary, podlega karze
aresztu albo karze więzienia.
Art. 101.
- Kto, mając wiarygodną wiadomość o czynie karalnym, nie zawiadamia o
tym organu powołanego do ścigania przestępstw, podlega karze nadzoru
albo karze aresztu.
- Odpowiedzialności karnej określonej w ustępie poprzednim nie
podlega ten, kto posiada wiarygodną informacje, że organ powołany do
ścigania przestępstw o czynie wie, albo kto zapobiegł dokonaniu czynu.
Art. 102.
Kto, odbywając karę pozbawienia wolności narusza, chociażby pośrednio,
zakazy z takiej kary wynikające podlega karze więzienia albo karze
twierdzy.
Art. 103.
- Kto nie wykonuje prawomocnego orzeczenia sądu podlega karze aresztu
albo karze więzienia.
- Kto nie wykonuje prawomocnego orzeczenia sądu pomimo wyraźnego
upomnienia sądu albo innego uprawnionego organu podlega karze
więzienia albo karze twierdzy.
Rozdział XIX
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO OCHRONIE INFORMACJI
Art. 104.
- Kto wbrew przepisom ustawy wykorzystuje informacje stanowiące
tajemnicę państwową, podlega karze więzienia, albo karze twierdzy.
- Tej samej karze podlega ten, kto wbrew przepisom ustawy tajemnicę
państwową osobie niepowołanej ujawnia lub odmawia jej ujawnienia
osobie, która ma do niej prawo.
Art. 105.
Kto, wbrew przepisom ustawy bądź przyjętego na siebie zobowiązania,
ujawnia, wykorzystuje lub odmawia ujawnienia uprawnionej osobie
tajemnicy państwowej mającej szczególne znaczenie dla funkcjonowania
państwa, w szczególności informacji dostępowych do państwowych
rachunków bankowych lub do publicznych serwerów, podlega karze
twierdzy albo karze banicji.
Art. 106.
Kto ujawnia lub wykorzystuje niezgodnie z przyjętymi na siebie
zobowiązaniami tajemnicę służbową, handlową lub inną, z którą zapoznał
się w związku z pełnioną funkcją lub sprawowanym stanowiskiem, podlega
karze aresztu albo karze więzienia. Jeśli poszkodowanym nie jest Skarb
Państwa, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Art. 107.
Kto uzyskuje informacje przełamując elektroniczne lub inne szczególne
ich zabezpieczenia, podlega karze więzienia albo karze twierdzy. Jeśli
poszkodowanym nie jest Skarb Państwa, ściganie odbywa się z oskarżenia
prywatnego.
Art. 108.
- Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowany, zmienia, uszkadza,
niszczy lub usuwa zapis istotnej informacji, podlega karze aresztu
albo więzienia.
- Kto dopuszcza się czynu określonego w ustępie poprzednim na szkodę
istotnego interesu Mandragoratu Wandystanu, podlega karze twierdzy
albo karze banicji.
- Jeśli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie odbywa się z
oskarżenia prywatnego.
Rozdział XX
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO DOKUMENTOM I TOŻSAMOŚCI
Art. 109.
Kto podrabia lub przerabia dokument w celu użycia go za autentyczny,
podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
Art. 110.
Kto poświadcza w dokumencie nieprawdę co do okoliczności mających
znaczenie prawne, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
Art. 111.
Kto używa dokumentu podrobionego, przerobionego albo poświadczającego
nieprawdę podlega karze aresztu albo karze więzienia.
Art. 112.
Kto wyłudza poświadczenie nieprawdy w dokumencie poprzez wprowadzenie
w błąd funkcjonariusza publicznego lub innej osoby upoważnionej do
wystawienia takowego, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
Art. 113.
- Kto podszywa się pod inną osobę, podlega karze aresztu albo więzienia.
- Kto dokonuje czynu określonego w celu osiągnięcia korzyści
majątkowej, taką korzyść osiąga albo wyrządza istotną szkodę osobie
pod którą się podszywa, podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
- Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Rozdział XXI
PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO MIENIU, OBROTOWI GOSPODARCZEMU, PIENIĘŻNEMU I
PAPIERAMI WARTOŚCIOWYMI
Art. 114.
Kto kradnie mienie, podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
Art. 115.
Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inna osobę do
niekorzystnego rozporządzania mieniem, podlega karze aresztu albo
karze więzienia.
Art. 116.
Kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz, podlega więzienia albo
karze twierdzy.
Art. 117.
Jeśli przestępstwo kradzieży, oszustwa albo przywłaszczenia dokonane
jest na szkodę podmiotu innego, niż Skarb Państwa, ściganie odbywa się
z oskarżenia prywatnego.
Art. 118.
Kto rzecz uzyskana za pomocą czynu zabronionego zbywa, nabywa lub
pomaga w przeniesieniu jej własności podlega karze więzienia albo
twierdzy.
Art. 119.
Przepisy artykułów poprzednich niniejszego rozdziału stosuje się
odpowiednio do programów komputerowych, stron internetowych oraz innej
własności intelektualnej.
Art. 120.
Kto działa na szkodę majątkową osoby fizycznej, prawnej albo jednostki
organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będąc upoważnionym do
zajmowania się jej sprawami majątkowymi, podlega karze więzienia albo
karze twierdzy.
Art. 121.
Kto udaremnia lub utrudnia przetarg publiczny w celu osiągnięcia
korzyści majątkowej, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
Art. 122.
Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowanym, dokonuje zmian w bazach
danych systemu gospodarczego, bankowego, albo innego systemu
Mandragoratu Wandystanu, podlega karze twierdzy albo banicji.
Art. 123.
Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowany, puszcza w obieg krajowy
lub obcy pieniądz, papiery wartościowe, albo wartości dewizowe,
podlega więzienia albo karze twierdzy.
Art. 124.
Kto, wiedząc o tym, że pochodzi on z czynu przestępczego, pieniądz,
papier wartościowy, albo wartości dewizowe sprzedaje, nabywa,
przyjmuje albo pośredniczy w przeniesieniu ich własności, podlega
karze więzienia albo karze twierdzy.
Rozdział XXII
PRZEPISY KOŃCOWE
Art. 125.
Tracą moc poprzednie ustawy karne.
Art. 126.
Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
Ustawa Kodeks Wykroczeń
Rozdział I
ZASADY ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA WYKROCZENIA
Art. 1. [Wykroczenie]
- Odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten tylko, kto popełnia
czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie
jego popełnienia.
- Nie popełnia wykroczenia sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie
można mu przypisać winy w czasie czynu.
- Nie podlega karze ze wykroczenie sprawca czynu zabronionego
popełnionego nieumyślnie. Jednakże, sprawca czynu nieumyślnego podlega
karze, jeżeli popełnia ponownie czyn zabroniony, a zwrócono mu uwagę,
aby zaprzestał popełniania takiego czynu.
Art. 2. [Definicja wykroczenia]
Wykroczeniem jest czyn zabroniony zagrożony naganą albo karą nadzoru.
Art. 3. [Zmiana ustawy]
Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie
popełnienia wykroczenia stosuje się ustawę nową. Jednakże należy
stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza
dla sprawcy.
Art. 4. [Zasada terytorialna]
Ustawę wandejską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn
zabroniony na terytorium Mandragoratu Wandystanu.
Art. 5. [Czas i miejsce popełniania wykroczenia]
- Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca
działał.
- Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca
działał albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego
nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.
Art. 6. [Umyślność]
Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar
jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość
jego popełnienia, na to się godzi.
Art. 7. [Zbieg przepisów]
- Ten sam czyn może stanowić albo przestępstwo albo wykroczenie.
- Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa i wykroczenia, sąd
skazuje za przestępstwo.
Art. 8. [Zbieg przepisów]
- Ten sam czyn może stanowić tylko jedno wykroczenie.
- Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej
przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno wykroczenie na
podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, wymierzając karę na
podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą.
Art. 9. [Formy popełniania wykroczenia]
Formami popełnienia wykroczenia są: sprawstwo, usiłowanie, podżeganie
oraz pomocnictwo. Przepisy ustawy karnej dotyczące form popełnienia
przestępstwa stosuje się odpowiednio.
Art. 10. [Wyłączenie odpowiedzialności karnej]
- Nie popełnia wykroczenie, kto dopuszcza się czynu zabronionego w
warunkach obrony koniecznej, stanu wyższej konieczności, błędu co do
bezprawności albo winy lub nieświadomości bezprawności wykroczenia.
Przepisy ustawy karnej dotyczące wyłączenia odpowiedzialności karnej
stosuje się odpowiednio.
- Nie popełniają wykroczenia mandragorzy.
Rozdział II
KARY
Art. 11. [Kary]
- Karami są nagana oraz nadzór.
- Karami zamiennymi są upomnienie, nawiązka i chłosta.
- Karą dodatkową jest grzywna.
Art. 12. [Nagana]
Karę nagany wykonuje przez publiczne obwieszczenie.
Art. 13. [Nadzór]
- Nadzór wymierza się w dniach i miesiącach.
- Kara nadzoru trwa najkrócej siedem dni, najdłużej miesiąc.
- Skazany na karę nadzoru nie może swobodne wypowiadać się w
miejscach publicznych (moderacja).
- Przez zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych podczas
odbywania kary nadzoru rozumie się także pośrednie uczestnictwo w
miejscach publicznych, w szczególności forwardowanie prywatnych listów
skazanego na publiczne listy dyskusyjne.
- Bieg terminu wykonania kary ulega przerwaniu, jeżeli skazany
narusza zakazy wynikające z orzeczonej kary.
- Przepisy ustawy karnej o karze łącznej stosuje się odpowiednio do
kary nadzoru orzeczonej za wykroczenia.
- Sąd zwalnia skazanego na karę nadzoru, po odbyciu przez niego co
najmniej 1/3 orzeczonej kary, z odbycia reszty kary, jeżeli z
okoliczności wynika, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego,
Art. 14. [Upomnienie]
Sąd może orzec karę upomnienia odstępując od wymierzenia kary nagany.
Art. 15. [Nawiązka]
Sąd może orzec nawiązkę odstępując od wymierzenia kary nadzoru.
Przepisy ustawy karnej dotyczącej nawiązki stosuje się odpowiednio.
Art. 16. [Chłosta]
Sąd może orzec karę chłosty odstępując od wymierzenia kary nadzoru.
Przepisy ustawy karnej dotyczące chłosty stosuje się odpowiednio.
Art. 17. [Grzywna]
- Sąd może orzec karę grzywny obok kary nadzoru.
- Grzywny nie orzeka się jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie,
że skazany nawiązki nie uiści a jej egzekucja okaże się bezskuteczna
albo orzeczono karę nawiązki.
- Grzywnę wymierza się na rzecz Skarbu Państwa
- Grzywnę wymierza się w stawkach.
- Sąd wymierza grzywnę nie niższą od 7 i nie wyższą od 30 stawek.
- Sąd określa wysokość stawki uwzględniając stosunki majątkowe
skazanego. Stawka jest równa co najmniej piątej części jarugi złota i
co najwyżej dwóm jarugom złota.
- Jeżeli skazany nie uiści grzywny a jej egzekucja okaże się
bezskuteczna zamienia się grzywnę na karę obok której wymierzono
grzywnę przyjmując, że jednej stawce grzywny przypada jeden dzień kary
obok której wymierzono grzywnę. Przepisu nie stosuje się, jeżeli
grzywnę orzeczono obok kary wieży górnej lub wieży dolnej.
Rozdział III
WYKROCZENIA
Art. 18.
Kto publicznie i w sposób uporczywy okazuje lekceważenie Narodowi
Wandejskiemu, Mandragoratowi Wanydstanu albo jego konstytucyjnym
organom, podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 19.
Kto publicznie okazuje lekceważenie symbolom państwowym Mandragoratu
Wandystanu, podlega podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 20.
Kto przywłaszcza sobie stanowisko, stopień służbowy, tytuł społeczny,
naukowy, zawodowy, arystokratyczny lub szlachecki albo inny tytuł
honorowy, podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 21.
Kto, w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub
w inny sposób złośliwie niepokoi, podlega podlega naganie albo karze
nadzoru. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Art. 22.
Kto upublicznia wiadomości stanowiące tajemnicę korespondencji,
podlega podlega naganie albo karze nadzoru, chyba, że działa w obronie
ważnego interesu. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Art. 23.
Kto organizuje zbiórkę pieniężną w sposób natarczywy, podlega podlega
naganie albo karze nadzoru.
Art. 24.
Kto wielokrotne wysyła na listę dyskusyjną Mandragoratu Wandystanu tę
samą wiadomość lub wiele różnych wiadomości w bardzo krótkich
odstępach czasu, podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 25.
Kto formatuje odpowiedź wysyłaną na listę dyskusyjną Mandragoratu
Wandystanu w taki sposób, że pozostawia treści, na które bezpośrednio
nie odpowiada, podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 26.
Kto konstruuje list wysyłany na listę dyskusyjną Mandragoratu
Wandystanu w taki sposób, że nie wiadomo, kto jest nadawcą listu, w
szczególności nie umieszcza podpisu, podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 27.
Kto:
- umieszcza treść odpowiedzi wysyłanej na listę dyskusyjną
Mandragoratu Wandystanu wewnątrz treści cytowanych listu pierwotnego,
- umieszcza treść odpowiedzi wysyłanej na listę dyskusyjną
Mandragoratu Wandystanu nad cytowanym fragmentem lub
- umieszcza pod listem podpis o długości rażąco przekraczającej
przyjęte zwyczajowo normy podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 28.
- Kto wysyła na listę dyskusyjną Mandragoratu Wandystanu wiadomości
zawierające mniej, niż trzy zdania, podlega naganie albo karze nadzoru.
- Nie popełnia wykroczenia określonego w ust. 1 ten, kto w swojej
wiadomości wyczerpuje istotę przesłania lub którego wiadomość ma
istotne znaczenie dla dyskusji.
Art. 29.
Kto publicznie, w sposób rażący używa wyrazów wulgarnych, podlega
naganie albo karze nadzoru.
Rozdział IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Art. 30.
Tracą moc poprzednie ustawy o wykroczeniach.
Art. 31.
Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.
Received on Sun 05 Aug 2007 - 09:56:43 CEST