Na zarzadzenie Prezesa Sadu Najwyzszego publikuje sie Dekret o sukcesji
khand
Prezes Sadu
Dekret Księcia Sarmacji nr 152
o sukcesji
Art. 1. [Dziedziczność tronu]
Tron książęcy jest dziedziczny.
Art. 2. [Opróżnienie tronu]
- Opróżnienie tronu książęcego następuje wskutek:
- rzeczywistej śmierci Księcia,
- abdykacji Księcia,
- opuszczenia Księstwa Sarmacji przez Księcia przez okres
dłuższy, niż sześć miesięcy, w razie niepowołania Regenta lub Rady
Regencyjnej,
- opuszczenia Księstwa Sarmacji przez Księcia przez okres
dłuższy, niż dziewięć miesięcy.
- Marszałek Izby Senatorskiej w przypadkach, o których mowa w ust.
1 pkt 1-3 bądź sprawujący tymczasowo władzę książęcą Regent lub Rada
Regencyjna w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, ogłaszają
opróżnienie tronu książęcego.
- W razie opróżnienia tronu książęcego sprawujący tymczasowo
władzę książęcą Marszałek Izby Senatorskiej, Regent lub Rada
Regencyjna wzywają, w określonym przez dekret porządku, osoby, które
mogą objąć tron książęcy, do wyrażenia woli objęcia tronu. W razie,
gdyby kolejno żadna z osób, która może objąć tron książęcy, nie
wyraziła takiej woli, zarządzają i przeprowadzają wolną elekcję.
Art. 3. [Tymczasowe sprawowanie władzy książęcej]
- W razie rzeczywistej śmierci Księcia, abdykacji Księcia lub
nagłego opuszczenia Księstwa Sarmacji przez Księcia na okres dłuższy,
niż dwa tygodnie, władzę książęcą przejmuje tymczasowo Marszałek Izby
Senatorskiej.
- W razie powołania Regenta lub Rady Regencyjnej, sprawują oni
tymczasowo władzę książęcą.
- Tymczasowo sprawujący władzę książęcą Marszałek Izby
Senatorskiej, Regent lub Rada Regencyjna nie mają prawa do:
- ustanawiania i znoszenia oraz nadawania i pozbawiania
tytułów szlacheckich i arystokratycznych,
- wyznaczania następcy Księcia,
- wyrażania zgody na zmianę Konstytucji,
- zmiany niniejszego dekretu,
- zmiany Dekretu o Regencie i Dekretu o Radzie Regencyjnej.
Art. 4. [Porządek dziedziczenia]
Tron książęcy jest dziedziczony przez najstarszego legalnego męskiego
potomka Księcia będącego Sarmatą, a w razie braku męskich potomków,
przez najstarszego legalnego żeńskiego potomka Księcia będącego Sarmatą.
Art. 5. [Wygaśnięcie rodziny książęcej]
W razie braku lub wygaśnięcia rodziny książęcej, tron książęcy mogą
objąć, według poniższego porządku:
- Wyznaczony przez Księcia następca,
- Powołany przez Księcia Regent,
- Marszałek Izby Senatorskiej,
- Następca wybrany w drodze wolnej elekcji.
Art. 6. [Wolna elekcja]
- Do udziału w wolnej elekcji uprawnieni są Książęta–Seniorzy,
diukowie, markizowie, hrabiowie, wicehrabiowie i baronowie Księstwa
Sarmacji.
- Po upływie pięciu dni od dnia ustalenia listy elektorów odbywa
się, trwające pięć dni, zgłaszanie kandydatur. Kandydatem może być
elektor, który zgłosił osobiście własną kandydaturę.
- Po upływie pięciu dni od dnia ustalenia listy kandydatów odbywa
się, trwające trzy dni, głosowanie.
- Księciu–Seniorowi przysługuje sześć głosów, diukowi trzy,
markizowi dwa i pół, hrabiemu dwa, wicehrabiemu półtora, baronowi
jeden. Głosy oddawane są jawnie, tylko na jednego kandydata.
- Elektorzy wybierają Księcia bezwzględną większością głosów —
przewagą liczby głosów oddanych na kandydata nad sumą głosów oddanych
na pozostałych kandydatów lub liczbą głosów oddanych przeciwko
kandydatowi w razie, gdy zgłoszony został tylko jeden kandydat.
- W razie niewybrania Księcia w trybie ust. 5 w razie, gdy
zgłoszonych było co najmniej trzech kandydatów, po upływie trzech dni
przeprowadza się kolejną, trwającą trzy dni, turę głosowania, w której
nie bierze udziału kandydat, który uzyskał najmniejszą liczbę głosów.
- W razie niewybrania Księcia w trybie ust. 5 w razie, gdy
zgłoszony był tylko jeden kandydat, ponownie przeprowadza się
procedurę wolnej elekcji. Ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Art. 7. [Objęcie tronu książęcego]
- Objęcie tronu książęcego następuje z chwilą koronacji Księcia,
następującej po publicznym złożeniu przysięgi koronacyjnej o treści
„Obejmując {z Bożej łaski} ({Bożej łaski i} woli Narodu — w razie
wyboru w drodze wolnej elekcji) tron sarmacki, {uroczyście przysięgam
Bogu Wszechmogącemu, w Trójcy Świętej Jedynemu, i} ślubuję Tobie,
Narodzie Sarmacki, że sprawując władzę zachowywać i utwierdzać będę
Prawo w duchu wolności, służyć wiernie dobru powszechnemu, wszelkie
zło i niebezpieczeństwo od Sarmacji czujnie odwracać, strzec
niezachwianie godności Narodu, a sprawiedliwość względem wszystkich za
pierwszą sobie mieć cnotę. {Tak mi dopomóż Bóg i Święta Syna Jego
Męka. Amen}”.
- Szczegóły dotyczące ceremonii koronacji określają sprawujący
władzę książęcą Marszałek Izby Senatorskiej, Regent lub Rada Regencyjna.
- Z chwilą objęcia tronu przez Księcia z mocy prawa następuje
przekazanie Księciu władzy przez Marszałka Izby Senatorskiej, Regenta
lub Radę Regencyjną oraz odwołanie Regenta lub rozwiązanie Rady
Regencyjnej.
- W ciągu siedmiu dni od dnia objęcia tronu przez Księcia szlachta
i arystokracja odnawiają przed Księciem złożone przysięgi szlacheckie
i arystokratyczne. Odmowa lub faktyczne niezłożenie przysięgi
pociągają za sobą utratę tytułu szlacheckiego lub arystokratycznego.
Art. 8. [Przepisy zmieniające]
- W Dekrecie Księcia Sarmacji nr 89 o Radzie Regencyjnej z dnia 6
lipca 2003 r. z późn. zm. wprowadza się następujące zmiany:
- Art. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „Na czele Rady
Regencyjnej stoi Marszałek Izby Senatorskiej”;
- W art. 2 dodaje się pkt 5 o brzmieniu: „zmiany Dekretu o
Regencie i Dekretu o sukcesji”.
- W Dekrecie Księcia Sarmacji nr 129 o Regencie z dnia 15 stycznia
2004 r. w art. 2 dodaje się pkt 5 o brzmieniu: „zmiany Dekretu o
Radzie Regencyjnej i Dekretu o sukcesji”.
Art. 9. [Przepisy końcowe]
Dekret wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
(—) Piotr Mikołaj.
Received on Wed 06 Jun 2007 - 02:13:49 CEST