Zarządza się publikacje:
1) konstytucji Ksiestwa Sarmacji,
2) kodeksu karnego,
3) kodeksu cywilnego
4) ustawy o posepowaniu sadowym w celach administracyjnych Sadu
Najwyzszego na liscie dyskusyjnej wlasciwej miejscu polozenia Sadu
Najwyzszego
khand
prezes Sadu
Obwieszczenie Księcia Sarmacji
w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Konstytucji Księstwa Sarmacji
Na podstawie art. 4 ust. 2 Ustawy Sejmu nr 35 o Dzienniku Praw
Księstwa Sarmacji z dnia 31 marca 2005 r. ogłasza się w załączniku do
niniejszego obwieszczenia jednolity tekst Konstytucji Księstwa
Sarmacji z dnia 25 listopada 2004 r., z uwzględnieniem zmian
wprowadzonych:
- Ustawą Konstytucyjną o Mandragoracie Wandystanu z dnia 25
kwietnia 2006 r.
- Ustawą Konstytucyjną o zmianie Konstytucji Księstwa Sarmacji z
dnia 12 listopada 2006 r.
- Art. 1 Ustawy Konstytucyjnej o zmianie Konstytucji Księstwa
Sarmacji z dnia 14 maja 2007 r.
(—) Piotr Mikołaj.
Konstytucja
Księstwa Sarmacji
W Imię Boga Wszechmogącego!
Ja, Piotr Mikołaj, Książę Sarmacji,
- chcąc zapewnić pomyślny rozwój Korony Sarmackiej w duchu Prawdy,
Sprawiedliwości i Dobra,
- pragnąc zagwarantować zachowanie wolności oraz podstawy dla
ustanowienia powszechnego dobrobytu,
- pomny doświadczeń Państwa Sarmackiego oraz odpowiedzialności za
Jego dalsze losy,
ustanawiam niniejszą Konstytucję jako pierwszą w Państwie ustawę oraz
kartę praw i swobód Narodu.
Rozdział I
KSIĘSTWO SARMACJI
Art. 1. [Księstwo Sarmacji]
- Księstwo Sarmacji jest wolnym państwem, którego celem jest
ochrona, obrona i popieranie wolności w obrębie jego granic.
- Księstwo Sarmacji strzeże niepodległości, nienaruszalności i
integralności swojego terytorium oraz otacza opieką dziedzictwo narodowe.
Art. 2. [Prawo Księstwa Sarmacji]
- Prawo Księstwa Sarmacji stanowią, w hierarchii ważności:
Konstytucja, ratyfikowane umowy międzynarodowe, ustawy i dekrety z
mocą ustawy, dekrety i rozporządzenia wydane z upoważnienia ustaw i
dekretów z mocą ustawy, prawo samorządów terytorialnych na ich
obszarze oraz normy prawa zwyczajowego.
- Ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych praw i
wolności mogą być ustanawiane tylko w prawie i tylko wtedy, gdy są
konieczne dla bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, bądź
dla ochrony moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób.
Ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw.
- Pozbawienie lub ograniczenie wolności może nastąpić tylko na
zasadach i w trybie określonych w ustawie.
Art. 2W. [Ratyfikacja umowy międzynarodowej]
Ratyfikacja przez Księcia umowy międzynarodowej i jej wypowiedzenie
wymagają uprzedniej zgody wyrażonej w ustawie, jeżeli umowa dotyczy:
- pokoju, sojuszy, układów politycznych lub układów wojskowych,
- praw lub wolności określonych w Konstytucji,
- członkostwa Księstwa Sarmacji w organizacji międzynarodowej,
- spraw uregulowanych w ustawie lub dekrecie z mocą ustawy.
Art. 3. [Źródło władzy i podział władz]
- Władza w Księstwie Sarmacji należy do Księcia i Narodu.
- Władzę ustawodawczą w Księstwie Sarmacji sprawuje Sejm, władzę
wykonawczą — Książę i Rząd, władzę sądowniczą — Książę i niezawisłe sądy.
- Zasady niepołączalności funkcji we władzach określa ustawa.
Art. 4. [Samorząd terytorialny]
- Samorząd terytorialny wykonuje zadania publiczne niezastrzeżone
dla organów władz państwowych.
- Władze państwowe podejmują działania, zgodnie z zasadą
pomocniczości, tylko wówczas i tylko w takim zakresie, w jakim cele
proponowanych działań nie mogą być zrealizowane w sposób wystarczający
przez samorząd terytorialny, natomiast z uwagi na skalę lub skutki
proponowanych działań, mogą one zostać lepiej zrealizowane przez
władze państwowe.
- Samorządy terytorialne mogą ustanawiać prawa w zakresie, w jakim
nie są one sprzeczne z prawami wyższego rzędu.
- Prawo jednostki samorządu terytorialnego może przewidywać
ograniczenie praw i wolności określonych w Konstytucji, o ile stanowi
tak przywilej wydany przez Księcia, szczegółowo określający zakres
dopuszczalnego ograniczenia konstytucyjnych praw i wolności.
Art. 4W. [Samorządność Wandystanu]
- Mandragorat Wandystanu jest po wsze czasy krajem Księstwa Sarmacji.
- Księstwo Sarmacji gwarantuje samorządność Mandragoratu Wandystanu.
- Ustawy i dekrety z mocą ustawy mogą być uchylone, w części lub
całości, przez organ lub organy władzy publicznej określone
Konstytucją Mandragoratu Wandystanu. W przypadku uchylenia, ustawy i
dekrety z mocą ustawy obowiązują na obszarze Księstwa Sarmacji z
wyłączeniem obszaru Mandragoratu Wandystanu.
- Mandragorat Wandystanu może prowadzić odrębną politykę
zagraniczną w zakresie, w jakim nie jest ona sprzeczna z polityką
zagraniczną Księstwa Sarmacji.
- Mandragorat Wandystanu zachowuje samorządność w zakresie systemu
automatycznej gospodarki w zakresie nieprzekazanym organom władzy
państwowej w drodze decyzji uprawnionego organu lub organów władzy
publicznej określonych Konstytucją Mandragoratu Wandystanu.
- Sarmacka Armia Ludowa — siły zbrojne Mandragoratu Wandystanu — w
czasie wojny stanowi część Książęcych Sił Zbrojnych.
- Osoby Mandragorów Wandystanu są nietykalne.
Art. 5. [Język urzędowy, symbole i stolica]
- Językiem urzędowym Księstwa Sarmacji jest język polski.
Samorządy terytorialne mogą ustanawiać inne języki dodatkowymi
językami urzędowymi.
- Symbole Księstwa Sarmacji określa ustawa. Symbole Księstwa
Sarmacji podlegają ochronie prawnej.
- Stolicą Księstwa Sarmacji jest miasto Grodzisk.
Art. 5W. [Siedziba Prokuratora Generalnego i Sądu Najwyższego]
Siedzibą Prokuratora Generalnego i Sądu Najwyższego jest
Genosse–Wanda–Stadt.
Rozdział II
KSIĄŻĘ I RZĄD
Art. 6. [Książę]
- Na czele Księstwa Sarmacji stoi Książę.
- Osoba Księcia jest nietykalna.
Art. 7. [Kompetencje Księcia]
Książę:
- reprezentuje Księstwo Sarmacji,
- ratyfikuje i wypowiada umowy międzynarodowe,
- mianuje i odwołuje pełnomocnych przedstawicieli Księstwa
Sarmacji w państwach obcych i przy organizacjach międzynarodowych,
- przyjmuje listy uwierzytelniające i odwołujące akredytowanych
przy nim przedstawicieli dyplomatycznych państw obcych i organizacji
międzynarodowych,
- określa skład i kompetencje Rządu,
- sprawuje razem z Rządem władzę wykonawczą,
- powołuje i odwołuje ministrów,
- ustanawia i znosi urzędy państwowe oraz powołuje i odwołuje
osoby stojące na ich czele, o ile ustawa nie przewiduje innego trybu,
- jest najwyższym zwierzchnikiem i naczelnym dowódcą Sił Zbrojnych,
- wydaje postanowienia w sytuacjach nieuregulowanych ustawami,
jeżeli jest to niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania państwa,
- wydaje dekrety z mocą ustawy,
- za zgodą Izby Senatorskiej powołuje i odwołuje sędziów Sądu
Najwyższego i prokuratorów Prokuratury Generalnej,
- stosuje prawo łaski oraz ogłasza abolicję i amnestię,
- ustanawia i znosi oraz nadaje i odbiera ordery i odznaczenia
Księstwa Sarmacji,
- ustanawia i znosi oraz nadaje tytuły szlacheckie i arystokratyczne,
- odbiera lub obniża tytuły szlacheckie i arystokratyczne,
- wyznacza swojego następcę oraz określa zasady sukcesji,
- na okres swojej nieobecności powołuje Regenta lub Radę
Regencyjną, sprawujących w jego imieniu władzę książęcą.
Art. 7W. [Wiążące opinie Księcia i Mandragorów]
- Książę postanawia w sprawach:
- powoływania i odwoływania sędziów Sądu Najwyższego,
- powoływania i odwoływania prokuratorów Prokuratury Generalnej,
- nadawania, obniżania i odbierania tytułów
arystokratycznych uprawniających do zasiadania w Izbie Senatorskiej.
po zasięgnięciu wiążącej opinii Mandragorów Wandystanu.
- Mandragorzy Wandystanu nadają, obniżają i odbierają tytuły
szlacheckie mieszkańcom Mandragoratu Wandystanu w imieniu i po
zasięgnięciu wiążącej opinii Księcia.
Art. 8. [Uchylenie dekretu z mocą ustawy]
- Izba Poselska może uchylić dekret z mocą ustawy w ciągu siedmiu
dni od dnia jego wydania.
- W razie obowiązywania stanu nadzwyczajnego lub skrócenia
kadencji Izby Poselskiej, Izba Poselska może uchylić dekret z mocą
ustawy w ciągu siedmiu dni od dnia zakończenia obowiązywania stanu
nadzwyczajnego lub dnia zwołania na obrady.
Art. 9. [Stan nadzwyczajny]
- W sytuacji szczególnego zagrożenia prawidłowego funkcjonowania
państwa, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające,
Książę może wprowadzić stan nadzwyczajny: stan wojenny lub stan wyjątkowy.
- Działania podjęte przez Księcia w wyniku wprowadzenia stanu
nadzwyczajnego muszą odpowiadać stopniowi zagrożenia i powinny
zmierzać do jak najszybszego przywrócenia normalnego funkcjonowania
państwa.
Art. 9W. [Stan nadzwyczajny w Wandystanie]
- Wprowadzenie stanu nadzwyczajnego obowiązującego na obszarze
Mandragoratu Wandystanu wymaga zatwierdzenia przez organ lub organy
władzy publicznej określone Konstytucją Mandragoratu Wandystanu.
- W przypadku braku zatwierdzenia, stan nadzwyczajny obowiązuje na
obszarze Księstwa Sarmacji z wyłączeniem obszaru Mandragoratu Wandystanu.
Art. 10. [Skład i kompetencje Rządu]
- Rząd prowadzi politykę wewnętrzną i zewnętrzną Księstwa Sarmacji
w zakresie i na zasadach określonych przez Księcia.
- Rząd składa się z Księcia i ministrów.
- Rządowi przewodniczy Książę.
Art. 11. [Interpelacje i zapytania do ministrów]
Ministrowie mają obowiązek udzielania w ciągu siedmiu dni odpowiedzi
na interpelacje i zapytania posłów, senatorów, osób stojących na czele
samorządów terytorialnych najwyższego rzędu i grup co najmniej
dziesięciu procent obywateli.
Art. 12. [Wotum nieufności dla ministra]
- Izba Poselska wyraża ministrowi wotum nieufności większością
głosów liczby posłów. Jeżeli uchwała została przyjęta przez Izbę
Poselską, Książę odwołuje ministra, któremu wyrażono wotum nieufności.
Przepis niniejszy nie ma zastosowania do ministra właściwego do spraw
zagranicznych.
- Izba Senatorska wyraża ministrowi właściwemu do spraw
zagranicznych wotum nieufności większością głosów liczby senatorów.
Jeżeli uchwała została przyjęta przez Izbę Senatorską, Książę odwołuje
ministra.
- Obywatele mogą wyrazić ministrowi wotum nieufności w drodze
referendum. Jeżeli wniosek o odwołanie ministra został przyjęty w
drodze referendum, Książę odwołuje ministra, któremu wyrażono wotum
nieufności.
Rozdział III
SEJM
Art. 13. [Skład Sejmu]
- Sejm składa się z:
- Księcia,
- Izby Poselskiej,
- Izby Senatorskiej.
- Izba Poselska składa się z siedmiu posłów wybieranych w wyborach
powszechnych, równych i bezpośrednich, w głosowaniu tajnym, na okres
trzech miesięcy. Książę zwołuje Izbę Poselską na obrady w ciągu
siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyniku wyborów
- Prawo do zasiadania w Izbie Senatorskiej przysługuje
Książętom-Seniorom, diukom, markizom i hrabiom.
- Książę zarządza wybory do Izby Poselskiej oraz stwierdza
wygaśnięcie mandatu posła. Książę stwierdza objęcie i utratę godności
senatora.
- Warunki wygaśnięcia mandatu posła oraz utraty godności senatora
określa ustawa.
Art. 14. [Skrócenie kadencji Izby Poselskiej]
- Skrócenie kadencji Izby Poselskiej następuje w drodze:
- postanowienia Księcia w razie wygaśnięcia co najmniej
połowy mandatów poselskich przez upływem kadencji,
- uchwały Izby Poselskiej przyjętej większością głosów
liczby posłów,
- referendum.
- Książę może także rozwiązać Izbę Poselską w razie co najmniej
dwukrotnego wyrażenia przez Izbę Poselską ministrowi pełniącemu tę
samą funkcję wotum nieufności.
Art. 15. [Osoby kierujące pracami Izb Sejmu]
- Pracami Izby Poselskiej kierują Marszałek Izby Poselskiej
wyłaniany przez Izbę Poselską z jej grona oraz powoływany i odwoływany
przez niego Wicemarszałek Izby Poselskiej. Jeżeli Marszałek Izby
Poselskiej nie może przejściowo sprawować funkcji, Wicemarszałek Izby
Poselskiej tymczasowo przejmuje obowiązki Marszałka Izby Poselskiej.
- Wybór Marszałka Izby Poselskiej przeprowadza Książę.
- Pracami Izby Senatorskiej kieruje Marszałek Izby Senatorskiej
powoływany i odwoływany przez Księcia oraz powoływany i odwoływany
przez Marszałka Izby Senatorskiej Wicemarszałek Izby Senatorskiej.
Jeżeli Marszałek Izby Senatorskiej nie może przejściowo sprawować
funkcji, Wicemarszałek Izby Senatorskiej tymczasowo przejmuje
obowiązki Marszałka Izby Senatorskiej.
- Izba Poselska i Izba Senatorska uchwalają swoje regulaminy.
Art. 16. [Inicjatywa ustawodawcza]
Inicjatywę ustawodawczą posiadają Książę, Izba Senatorska, posłowie,
samorządy terytorialne najwyższego rzędu i grupa co najmniej piętnastu
procent obywateli.
Art. 17. [Podejmowanie decyzji przez Izby]
- Izba Poselska przyjmuje ustawy i uchwały zwykłą większością
głosów przy udziale co najmniej połowy posłów, o ile Konstytucja nie
przewiduje innej większości. W razie równości głosów rozstrzyga głos
Marszałka Izby Poselskiej.
- Izba Senatorska przyjmuje uchwały zwykłą większością głosów przy
udziale co najmniej jednej trzeciej senatorów, o ile Konstytucja nie
przewiduje innej większości. W razie równości głosów rozstrzyga głos
Marszałka Izby Senatorskiej.
Art. 18. [Procedura ustawodawcza]
- Ustawę uchwaloną przez Izbę Poselską Marszałek Izby Poselskiej
przekazuje Marszałkowi Izby Senatorskiej.
- Izba Senatorska w ciągu czternastu dni od dnia przekazania
ustawy może ją przyjąć bez zmian, uchwalić poprawki albo uchwalić
odrzucenie jej w całości. Jeżeli Izba Senatorska w ciągu czternastu
dni od dnia przekazania ustawy nie podejmie stosownej uchwały, ustawę
uznaje się za uchwaloną w brzmieniu przyjętym przez Izbę Poselską.
- Uchwałę Izby Senatorskiej odrzucającą ustawę albo poprawkę
zaproponowaną w uchwale Izby Senatorskiej uważa się za przyjętą,
jeżeli Izba Poselska nie odrzuci jej większością dwóch trzecich głosów
przy udziale co najmniej połowy posłów.
- Marszałek Izby, w której zakończono postępowanie ustawodawcze,
przedstawia uchwaloną ustawę do podpisu Księciu. W ciągu siedmiu dni
Książę podejmuje decyzję o jej podpisaniu lub odrzuceniu bądź
zwróceniu się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o zbadanie zgodności
uchwalonej ustawy z Konstytucją.
- Książę odmawia podpisania ustawy, którą Sąd Najwyższy uznał za
niezgodną z Konstytucją. Jeżeli niezgodność z Konstytucją dotyczy
poszczególnych przepisów ustawy, a Sąd Najwyższy orzekł, że nie są one
nierozerwalnie związane z całą ustawą, Książę w ciągu siedmiu dni od
dnia wydania orzeczenia przez Sąd Najwyższy podejmuje decyzję o
podpisaniu ustawy z pominięciem przepisów uznanych za niezgodne z
Konstytucją lub jej odrzuceniu w całości.
- W ciągu siedmiu dni od dnia wydania przez Sąd Najwyższy
orzeczenia o zgodności uchwalonej ustawy z Konstytucją Książę
podejmuje decyzję o jej podpisaniu lub odrzuceniu.
Art. 19. [Immunitet poselski i senatorski]
- Poseł lub senator nie może być, bez uprzedniej zgody właściwej
Izby, pociągnięty do odpowiedzialności karnej.
- Poseł lub senator nie może być aresztowany, chyba, że jest to
niezbędne do zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O
aresztowaniu niezwłocznie powiadamia się Marszałka właściwej Izby, a
jeżeli aresztowano Marszałka — Księcia, który może nakazać
natychmiastowe zwolnienie aresztowanego.
Art. 20. [Referendum]
- W sprawach o szczególnym znaczeniu dla państwa może być
przeprowadzone referendum.
- Książę zarządza referendum z własnej inicjatywy. Marszałek Izby
Poselskiej zarządza referendum na żądanie Izby Poselskiej lub grupy co
najmniej dwudziestu procent obywateli.
- Wynik referendum jest wiążący, jeżeli w referendum wzięła udział
większość uprawnionych do udziału w referendum obywateli, a za
proponowanym rozstrzygnięciem opowiedziała się co najmniej jedna
trzecia uprawnionych do udziału w referendum obywateli.
- Szczegóły określa ustawa.
Art. 20W. [Przedmiot referendum]
Referendum może być przeprowadzone wyłącznie w sprawach wotum
nieufności dla ministra, skrócenia kadencji Izby Poselskiej i zmiany
Konstytucji oraz w sprawach określonych w ustawach i dekretach z mocą
ustawy obowiązujących na obszarze Mandragoratu Wandystanu.
Rozdział IV
SĄDY I PROKURATURA
Art. 21. [Wyroki w imieniu Księcia]
Sądy wydają wyroki w imieniu Księcia.
Art. 22. [Immunitet sędziowski]
- Sędzia nie może być, bez uprzedniej zgody Izby Senatorskiej,
pociągnięty do odpowiedzialności karnej.
- Sędzia nie może być aresztowany, chyba, że jest to niezbędne do
zapewnienia prawidłowego toku postępowania. O aresztowaniu
niezwłocznie powiadamia się Marszałka Izby Senatorskiej, który może
nakazać natychmiastowe zwolnienie aresztowanego.
Art. 23. [Sąd Najwyższy]
- Sąd Najwyższy jest sądem konstytucyjnym Księstwa Sarmacji oraz
pełni funkcję sądu powszechnego na zasadach określonych w ustawie.
- Prezesa Sądu Najwyższego powołuje i odwołuje Książę spośród
sędziów Sądu Najwyższego.
- Sąd Najwyższy większością głosów orzeka o zgodności praw z
prawami wyższego rzędu oraz określa ich powszechnie obowiązującą
wykładnię. Jeżeli rozstrzygnięcie sprawy na podstawie praw jest
niemożliwe, dopuszczalne jest orzekanie na podstawie zasad słuszności
i utrwalonych zwyczajów. W razie równości głosów rozstrzyga głos
Prezesa Sądu Najwyższego.
Art. 24. [Rozpatrywanie kasacji]
(Skreślony)
Art. 25. [Prokuratura]
Prokuratura strzeże praworządności oraz czuwa nad ściganiem przestępstw.
Art. 26. [Prokuratura Generalna]
- Prokuratura Generalna jest najwyższym organem prokuratury
Księstwa Sarmacji.
- Prokuratora Generalnego powołuje i odwołuje Książę spośród
prokuratorów Prokuratury Generalnej.
Rozdział V
PRAWA I WOLNOŚCI
Art. 27. [Obywatelstwo sarmackie]
- Obywatelstwo sarmackie nadaje Książę.
- Tryb i warunki utraty obywatelstwa sarmackiego określa ustawa.
- Osoby nieposiadające obywatelstwa sarmackiego, przebywające na
terytorium Księstwa Sarmacji, posiadają wszystkie prawa i wolności
gwarantowane przez Konstytucję, o ile prawo nie stanowi inaczej.
Art. 27W. [Nadawanie obywatelstwa mieszkańcom Wandystanu]
Mandragorzy Wandystanu w imieniu Księcia nadają obywatelstwo sarmackie
mieszkańcom Mandragoratu Wandystanu.
Art. 28. [Ochrona wolności]
Żadna z wolności nie jest absolutna, ale ograniczenie którejkolwiek
może mieć miejsce tylko w ramach przewidzianych przez prawo.
Art. 29. [Prawo do kierowania sprawami publicznymi]
Każdy obywatel ma prawo do uczestnictwa w kierowaniu sprawami
publicznymi bezpośrednio lub za pośrednictwem swobodnie wybranych
przedstawicieli.
Art. 30. [Wolność zgromadzeń i petycji]
Każdy obywatel ma prawo do zgromadzeń i wnoszenia petycji w dowolnej
sprawie przy zachowaniu postępowania pokojowego i bez użycia przemocy.
Art. 31. [Wolność wyznania]
Każdy obywatel ma prawo, sam lub razem z innymi, prywatnie lub
publicznie, odbywać praktyki religijne, ateistyczne czy też związane z
wyznawanymi wierzeniami.
Art. 32. [Wolność słowa]
Każdy obywatel ma prawo do wyrażania i rozpowszechniania informacji,
opinii i wierzeń w mowie, piśmie i obrazie.
Art. 33. [Wolność nauki i sztuki]
Każdy obywatel ma prawo do wolności nauki i nauczania i do uprawiania
sztuki.
Art. 34. [Wolność informacji i idei]
Każdy obywatel ma prawo do dostępu do informacji i idei.
Art. 35. [Wolność przemieszczania się]
Każdy obywatel ma prawo do przemieszczania się w obrębie państwa.
Art. 36. [Tajemnica korespondencji]
Każdy obywatel ma prawo do tajemnicy korespondencji i komunikowania się.
Art. 37. [Wolność rozporządzania własnością]
- Każdy obywatel ma prawo do zakupu, nabycia, wynajęcia,
posiadania, użycia, obciążania hipotecznego, sprzedaży, najmu oraz
przenoszenia prywatnej własności lub jej dowolnej części.
- Prywatna własność obejmuje dowolne dobro lub rzecz wartościową,
materialną czy niematerialną, nieruchomość lub rzecz osobistą.
Art. 38. [Wolność pracy]
Każdy obywatel ma prawo do swobodnego wykonywania zawodu, profesji czy
sposobu zarobkowania, zakładania i prowadzenia przedsięwzięć
handlowych i produkcyjnych oraz rozprowadzania towarów i świadczenia
usług.
Art. 39. [Wolność zawierania umów]
Każdy obywatel ma prawo do wchodzenia w wiążące umowy zawierające
wyłącznie dobrowolnie przyjęte postanowienia.
Art. 40. [Wolność stowarzyszeń]
Każdy obywatel ma prawo stowarzyszać się i wchodzić w porozumienia i
spółki, związki i inne organizacje jeśli ich cele są pokojowe i nie
zakładają przemocy.
Art. 41. [Ochrona niewyszczególnionych praw]
Poza prawami wyszczególnionymi w Konstytucji Sąd Najwyższy ma prawo do
określania i chronienia praw niewyszczególnionych, według zasad jakie
następują:
- Pozbawienie jakiegokolwiek obywatela praw wyszczególnionych w
Konstytucji lub innych praw do wolności i własności
niewyszczególnionych w Konstytucji może nastąpić wyłącznie na mocy
prawomocnie ogłoszonego wyroku sądowego w wyniku rozprawy karnej lub
cywilnej.
- Prawa do wolności i własności obejmują każdy rodzaj ludzkiej
działalności, który nie jest niszczący dla praw do wolności i
własności innych, i dotyczą wszystkich obywateli.
Art. 42. [Orzekanie o konstytucyjności pozbawienia wolności]
W razie orzekania, czy pozbawienie przez organ władzy konstytucyjnie
gwarantowanej wolności jest zgodne z Konstytucją, Sąd Najwyższy będzie
wymagał by dowiedziono spełnienia każdego z czterech warunków:
- cel rozważanego prawa lub regulacji mieści się w kompetencjach
władzy, która prawo lub regulację wprowadziła;
- prawo lub regulacja mieści się w kompetencjach władzy, która je
wprowadziła i jest w sposób istotny związane z zakładanym celem, to
znaczy przyjęte środki są uprawnione i właściwe dla osiągnięcia celu;
- istnieje proporcjonalność między skutkami ograniczeń
powodowanych przez prawo czy regulację a jego celem, czyli
konsekwencje nie są nieproporcjonalne do zakładanych korzyści. Im
bardziej uciążliwe są skutki wydanego prawa, tym ważniejszy społecznie
musi być cel, by je uzasadnić;
- ten sam cel nie może być osiągnięty przez ustanowienie prawa
mniej naruszającego wolność. Prawo może być akceptowane, kiedy w jak
najmniejszym stopniu narusza wolność, co oznacza, że nie istnieje
mniej szkodliwe rozwiązanie alternatywne.
Jeżeli dowiedzione zostanie spełnienie każdego z czterech powyższych
warunków podczas cywilnego procesu dowodowego, Sąd Najwyższy utrzyma
prawo w mocy.
Art. 43. [System prawa karnego]
- System prawa karnego nie może być użyty w żadnych
okolicznościach do ukarania osoby niewinnej zarzucanego czynu, nie
może też on nigdy chronić przed karą sprawców przestępstw.
- Naruszenia prawa lub pomyłki popełnione przez organy ścigania
podczas postępowania przygotowawczego nie mogą powodować u sądu
uprzedzenia wpływającego na ocenę co do winy lub niewinności podejrzanego.
- Nikt nie może być tymczasowo pozbawiony wolności inaczej niż w
zgodzie z postanowieniami Konstytucji.
Art. 44. [Prawo do obrony]
W każdym momencie postępowania procesowego oskarżony ma prawo do
informacji o oskarżeniu wniesionym przeciw niemu. Ma też on prawo do
korzystania z pomocy obrońcy.
Art. 45. [Domniemanie niewinności]
- Oskarżony będzie uważany za niewinnego dopóki nie zostanie mu
udowodniona wina w prawidłowym i publicznym postępowaniu sądowym przed
niezależnym i bezstronnym sądem; ma prawo do szybkiego i publicznego
procesu.
- Oskarżony nie może być zmuszany do świadczenia przeciwko sobie.
- Nikt nie może być sądzony za to samo przestępstwo więcej niż
jeden raz.
Art. 46. [Ochrona nietykalności osoby]
Prawo wszystkich osób do nietykalności i wolności osobistej nie może
być naruszane inaczej, niż w wyniku decyzji wydanej przez sędziego lub
prokuratora z wystarczającej przyczyny, z konkretnym wskazaniem
przedstawionych zarzutów.
Art. 47. [Ochrona nietykalności majątku]
Prawo wszystkich osób do bezpieczeństwa własnego domu, dochodów i
majątku wobec wkroczeń, rewizji i zajęć nie może być naruszane
inaczej, niż w wyniku decyzji wydanej przez sędziego lub prokuratora z
wystarczającej przyczyny, z konkretnym wskazaniem miejsca przeszukania
czy rzeczy do zajęcia.
Art. 48. [Odszkodowanie za bezprawne pozbawienie wolności]
Osoba, która została bezprawnie pozbawiona wolności może otrzymać
odszkodowanie za poniesioną skutkiem tego szkodę.
Art. 49. [Wynagrodzenie straty poszkodowanemu]
Orzekając w sprawie kryminalnej sąd powinien nakazać jako część wyroku
zwrot przez skazanego straty, jaką poniósł poszkodowany, chyba że
nadzwyczajne okoliczności to uniemożliwiają.
Rozdział VI
ZMIANA KONSTYTUCJI
Art. 50. [Zmiana Konstytucji]
Zmiana Konstytucji następuje:
- za zgodą Księcia, w drodze ustawy uchwalonej w jednakowym
brzmieniu większością dwóch trzecich głosów przy udziale co najmniej
połowy posłów przez Izbę Poselską i większością trzech piątych głosów
przy udziale co najmniej połowy senatorów przez Izbę Senatorską,
- w drodze referendum zarządzonego przez Księcia.
Art. 50W. [Zatwierdzenie zmiany Konstytucji]
Zmiana Konstytucji Księstwa Sarmacji wymaga zatwierdzenia przez organ
lub organy władzy publicznej określone Konstytucją Mandragoratu
Wandystanu.
(—) Piotr Mikołaj.
Received on Wed 06 Jun 2007 - 02:07:37 CEST