OSTATNI NA LI¦CIE NARODOWEGO ZWI¡ZKU MONARCHISTYCZNEGO
W grudniu 2004 na zaproszenie Mandragora Jutrzenki Piotra "Khanda"
Krupiñskiego zamieszka³ w Mandragoracie Wandystanu, którego uzyska³
obywatelstwo. W pierwszych dniach zosta³ cz³onkiem Wandejskiej
Socjalistycznej Partii Jedno¶ci, z ramienia której zosta³ wybrany Kwiatonem
I i II Kadencji i Przewodnicz±cym Chura³u Ludowego obu kandencji.
Przewodniczy³ WSPJ, by³ liderem Frontu Jedno¶ci Narodu. Kandydat FJN na
urz±d drugiego Prezydenta Mandragoratu - przegra³ nieznaczn± ilo¶ci± g³osów.
Nastêpnie wspó³twórca Socjalistycznej Partii Wandystanu (SPW) wraz z tow.
Jackiem Nowakiem (I Sekretarzem Wandyjskiej Zjednoczonej Partii
Robotniczej). Do I Zjazdu SPW Sekretarz Generalny, obecnie
Wiceprzewodnicz±cy Komitetu Centralnego SPW. 6 lutego 2005 r. otrzyma³ tytu³
sekretara, 14 sierpnia - podlorda, 11 grudnia oksymorona. W okresie 8.03 -
25.04.2005 Komisarz Ludowy ds. Kultury i Promocji, od 26.04 do 15.05.2005
Komisarz Ludowy ds. Kultury i Nauki. 28 czerwca 2005 r. wygrywa wybory i
zostaje trzecim Prezydentem Mandragoratu Wandystanu z poparcia wandyjskiej
lewicy. Od 28.06 do 11.11 Komisarz Ludowy ds. Wewnêtrznych i Administracji.
11 listopada 2005 r. ponownie wybrany Prezydentem Mandragoratu Wandystanu,
od tej pory Komisarz Ludowy do Spraw Zagranicznych, przej¶ciowo Komisarz
Ludowy ds. Wewnêtrznych (28.11.2005-18.01.2006). 11 marca 2006 r. przegrywa
wybory prezydenckie z liberalnym kontrkandydatem. Jednak jako lider
opozycyjnej lewicy prowadzi ustawiczn± krytykê rz±du. Maj±c mandat kwiatona
i siln± pozycjê w SPW doprowadza do nieudzielenia akceptacji rz±du
przedstawionego przez Prezydenta Sosnowieckiego. Skutkuje to zmianami w
rz±dzie. W tym czasie Keller tworzy Trybunê Wandyjsk± - antyrz±dowy organ
prasowy SPW - ukazuje siê 6 numerów TW. Na fali krytyki rz±du oraz
zbli¿aj±cego siê wakacyjnego sezonu ogórkowego (unikniêcie niskiej
frekwencji) Prezydent Sosnowiecki podaje siê do dymisji. Po raz kolejny do
wyborów staje Aleksander Keller, który jako jedyny kandydat zostaje wybrany
szóstym Prezydentem MW, przejmuje resort promocji.
W momencie pojawienia siê oficjalnych komunikatów o szykowanym zjednoczeniu
MW z KS wystêpuje z ostr±, niepodleg³o¶ciow± krytyk±. Bezskutecznie wzywa do
powiedzenia "nie" w referendum zjednoczeniowym. Popiera jego stanowisko 1/3
Wandyjczyków. Gdy zjednoczenie sta³o siê faktem Prezydent Keller
zadeklarowa³ czynny udzia³ w ¿yciu politycznym w nowej sytuacji. Z
dotychczasowego statusu sympatyka sta³ siê pe³noprawnym cz³onkiem NZM. Z
powodu rozsypuj±cego siê sk³adu Rz±du Ludowego postanawia skorzystaæ z
dobrodziejstw Zjednoczenia. Rekonstruuje rz±d w oparciu o polityków SPW oraz
NZM, co staje siê prekursorskim rozwi±zaniem w wandyjskiej polityce.
18 kwietnia 2005 roku rozpoczyna misjê Ambasadora Nadzwyczajnego i
Pe³nomocnego Mandragoratu Wandystanu przy Jego Ksi±¿ecej Wysoko¶ci Ksiêciu
Sarmacji. Trwa ona do 14 kwietnia 2006 r. (najd³u¿ej urzêduj±cy Ambasador
Wandystanu). Rezygnacjê motywujê brak dalszej mo¿liwo¶ci reprezentowania
rz±du Wandystanu w sprawie Zjednoczenia.
27 sierpnia 2006 roku Minister Spraw Zagranicznych Ksiêstwa Sarmacji
powo³uje Kellera na kierownika specjalnej misji dyplomatycznej MSZ KS ds.
nowych pañstw wirtualnych w randze radcy-ministra pe³nomocnego, charge
d'affaires.
11 marca 2006 r. za ca³okszta³t dzia³alno¶ci partyjnej i pañstwowej zosta³
odznaczony przez Mandragorów najwy¿szym odznaczeniem pañstwowym - Orderem
Z³otego Kuku³a.
Od 24 lutego Szef S³u¿b Bezpieczeñstwa Mandragoratu Wandystanu (wywiad i
kontrwywiad) w stopniu majora.
Doktor dyplomacji, by³y Rektor Ludowego Uniwersytetu Wandyjskiego i Dziekan
Wydzia³u Stosunków Miêdzynarodowych.
Prywatny przedsiêbiorca - w³a¶ciciel koncernu Wandyjskie Kopalnie Surowców
Naturalnych S.A.
[Non-text portions of this message have been removed] Received on Sat 06 Jan 2007 - 11:32:46 CET
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Wed 08 Jan 2020 - 17:31:16 CET