S Ą D N A J W Y Ż S Z Y
Mandragoratu Wandystanu
Wydział III Karny
Genosse Wanda Stad, al. Wolności 7
http://www.wandystan.only.pl/sn
sadnajwyzszy_usunto_at_wandystan.only.pl
=====================================================================
DO:
Dotyczy: WYROK w sprawie KRp I 1/2006 Osk. publ. c/a. Mądrosiński
Genosse Wanda Stadt, dnia 5 marca 2006, g. 21:37:41
WYROK
W imieniu Mandragoratu Wandystanu
Sąd Najwyższy, Wydział III Karny w składzie: 1) SSN Michał Paweł Sobczak- przewodniczący, rozpoznając na posiedzeniach w dniach 6, 10, 11, 15, 16, 18, 26 lutego, 2, 5 marca 2006 r., Z udziałem Prokuratora Generalnego Michasia Winnickiego Sprawy z oskarżenia publicznego przeciwko Radosławowi Mądrosińskiemu vel Jarosław Dawidowek vel Jarosław Gryfowski vel Roman Jackowski vel Adam Tortolański vel Adam Tarkowski vel Radosław Rosiński, o to, że w dniach od 21 czerwca 2005 r., do 2 lutego 2006 r., z wielu adresów IP, w celu uzyskania korzyści majątkowej w postaci dużej ilości produkowanych przez tożsamości jednostek pracy, logował się do systemu informatycznego Mandragoratu Wandystanu, pod wieloma tożsamościami czym dopuścił się czynu zabronionego z art. 46 Kodeksu Karnego, p o s t a n a w i a:
Sąd poucza strony, że na podstawie art. 107 §5., Kodeksu Karnego, stronom przysługuje apelacja od niniejszego wyroku. Apelację składa się bezpośrednio do Sądu Najwyższego, w zawitym terminie siedmiu dni od wydania niniejszego wyroku.
Zarządzenie:
1) Odnotować, 2) Doręczyć, 3) Przedstawić akta po upływie 7 dni.
U z a s a d n i e n i e
W dniu 5 lutego 2006 r., oskarżyciel publiczny wniósł do Sądu Najwyższego akt oskarżenia przeciwko Radosławowi Mądrosińskiemu. Sąd, w toku postępowania, po szczegółowej i dogłębnej analizie zgromadzonego materiału dowodowego, ustalił następujący stan faktyczny:
Oskarżony Radosław Mądrosiński, w dniach od od 21 czerwca 2005 r., do 3 lutego 2006 r., godziny 14:57 dokonał 2166 kwestionowanych logowań, w tym 1614 logowań do swoich tożsamości alternatywnych, co zostało dowiedzione przez oskarżenie na podstawie wyciągów z baz danych Mandragoratu Wandystanu. Oskarżony w toku postępowania wyjaśniał, iż osoby, co do których zachodziło podejrzenie, ze są jego tożsamościami alternatywnymi zamieszkują wraz z oskarżonym w jednym budynku i łączą się z Internetem za pomocą komputera oskarżonego, a ten zaś- za pomocą kolejnego, innego komputera. Według oskarżonego, wszystkie te osoby korzystają z jednego podłączenia Neostrady Plus pakiet 512. Zatem, wedle wyliczeń Sądu, przyjmując, że do jednego modemu podłączonych było pośrednio co najmniej osiem komputerów, każda z podłączonych osób dysponowała prędkością 8 kilobajtów na sekundę, co jest prędkością niską.
Sąd, celem zweryfikowania twierdzeń oskarżonego, zarządzał kolejne posiedzenia jawne w sprawie celem przesłuchania świadków, jednakże na posiedzenia te nie przybywali ani świadkowie, ani też strony, w związku z czym sąd zmienił tryb postępowania na pośredni, jednakże i to nie dało zamierzonego efektu, mianowicie prawidłowego dokończenia postępowania, w efekcie czego nie są znane sądowi zeznania świadków. Należy nadmienić, że na stronie, która zamierza udowodnić fakty spoczywa obowiązek sprowadzenia dowodów, czyli w tym wypadku, świadków obrony. Oskarżony, nie dość, że nie zdołał sprowadzić własnych świadków na posiedzenia, to jeszcze sam na nie nie przybył, chociaż termin pierwszego z posiedzeń był z nim osobiście ustalany.
Sąd nie mógł jednakże uznać, że oskarżony popełnił zbrodnię używania alternatywnych tożsamości w celu uzyskania korzyści majątkowej. Nie zostało to należycie udowodnione, gdyż brak jest danych odnośnie transportu jednostek pracy od alternatywnych tożsamości do przedsiębiorstw oskarżonego. Aby uznać, że oskarżony dopuścił się zbrodni w celu uzyskania korzyści majątkowej, należałoby udowodnić to na podstawie wyciągów z bazy danych przedstawiających trasę przepływu towarów i środków pieniężnych od alternatywnych tożsamości do oskarżonego lub jego przedsiębiorstw i na odwrót. Prokuratura dowodziła jedynie przepływów pieniężnych, jednakże nie może stanowić to zbrodni, gdyż obrót pieniężny na terenie Mandragoratu Wandystanu jest wolny.
Sąd zauważył, co następuje:
Sąd nie dał wiary wątłym wyjaśnieniom oskarżonego, uznając, że ich stopień prawdopodobieństwa w stanie, w jakim zostały przedstawione, jest niewielki. Sąd, mimo chęci, nie zdołał uzupełnić wyjaśnień o dalsze szczegóły, tak samo jak oskarżony nie udowadniał tez zawartych w swoich wyjaśnieniach. Dowód z zeznań oskarżonego nie może być uznawany za dowód absolutny, wszakże jest to dowód z zeznań osoby, która w toczącym się postępowaniu ma status oskarżonego i grożą jej określone sankcje karne. Zrozumiałym jest więc, że osoba ta, nie będąc świadkiem, zatem nie dotyczyć jej będą przepisy karne o fałszywych zeznaniach przed organem sądowym, będzie starała się przedstawić takie fakty, aby obalić tezy oskarżyciela. Tak więc jedynie mocne, szczegółowe i prawdopodobne wyjaśnienia mogą być przesłanką do zastosowania zasady orzekania na korzyść oskarżonego w razie wątpliwości. Wszakże wątpliwości nie dające się usunąć, pojawić się mogą jedynie przy mocnych i szczegółowych wyjaśnieniach oskarżonego.
Zdaniem sądu, racje oskarżenia zostały udowodnione w sposób należyty, przy czym obrona, mimo początkowych prób obalenia ich, zrezygnowała z uczestnictwa w postępowaniu, a zatem zrzekła się możliwości udowodnienia swoich tez stawianych w wyjaśnieniach.
Zbrodnia z art. 46 Kodeksu karnego jest zdecydowanie jedną z najbardziej szkodliwych społecznie i najbardziej napiętnowanych zbrodni, jakie popełnia się w świecie wirtualnym. Zbrodnia ta zafałszowuje prawidłowy obraz Mandragoratu Wandystanu, daje podstawę do popełnienia dalszych czynów, takich jak ubieganie się o obywatelstwo i oddawanie przez, de facto przez tę samą osobę wielu głosów w wyborach. Sąd postanowił zastosować najwyższy wymiar kary wobec oskarżonego, jednakże nie przez powieszenie, a przez rozstrzelanie, a także odstąpił od stosowania wobec oskarżonego środka karnego z art. 19 §3., Kodeksu Karnego mając na względzie fakt przybycia oskarżonego na pierwsze posiedzenie w sprawie.
W związku z powyższym, należało orzec, jak w sentencji.
(-) Sędzia Dekameron Michał Paweł Sobczak Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego
http://www.wandystan.only.pl/sn/viewtopic.php?p=174 Received on Sun 05 Mar 2006 - 12:40:02 CET
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Wed 08 Jan 2020 - 17:31:15 CET