WYROK w sprawie KRp I 1/2006 Osk. publ. c/a. Mądrosiński

From: Sąd Najwyższy <sadnajwyzszy_usunto_at_wandystan.only.pl>
Date: Sun, 5 Mar 2006 21:39:57 +0100


                  S Ą D  N A J W Y Ż S Z Y
                  Mandragoratu  Wandystanu
                    Wydział III Karny
              Genosse Wanda Stad, al. Wolności 7

               http://www.wandystan.only.pl/sn
                sadnajwyzszy_usunto_at_wandystan.only.pl

=====================================================================

DO:
Dotyczy: WYROK w sprawie KRp I 1/2006 Osk. publ. c/a. Mądrosiński

  Genosse Wanda Stadt, dnia 5 marca 2006, g. 21:37:41

WYROK
W imieniu Mandragoratu Wandystanu

Sąd Najwyższy, Wydział III Karny w składzie: 1) SSN Michał Paweł Sobczak- przewodniczący, rozpoznając na posiedzeniach w dniach 6, 10, 11, 15, 16, 18, 26 lutego, 2, 5 marca 2006 r., Z udziałem Prokuratora Generalnego Michasia Winnickiego Sprawy z oskarżenia publicznego przeciwko Radosławowi Mądrosińskiemu vel Jarosław Dawidowek vel Jarosław Gryfowski vel Roman Jackowski vel Adam Tortolański vel Adam Tarkowski vel Radosław Rosiński, o to, że w dniach od 21 czerwca 2005 r., do 2 lutego 2006 r., z wielu adresów IP, w celu uzyskania korzyści majątkowej w postaci dużej ilości produkowanych przez tożsamości jednostek pracy, logował się do systemu informatycznego Mandragoratu Wandystanu, pod wieloma tożsamościami czym dopuścił się czynu zabronionego z art. 46 Kodeksu Karnego, p o s t a n a w i a:

  1. uznać oskarżonego Radosława Mądrosińskiego za WINNEGO tego, ze w dniach od 21 czerwca 2005 r., do 2 lutego 2006 r., z wielu adresów IP logował się do systemu informatycznego Mandragoratu Wandystanu pod wieloma tożsamościami, czym dopuścił się czynu zabronionego z art. 46 Kodeksu Karnego,
  2. SKAZAĆ oskarżonego na karę śmierci przez rozstrzelanie.
  3. PRZEDŁUŻYĆ areszt tymczasowy zastosowany wobec oskarżonego do czasu wykonania wyroku, bądź to uchylenia aresztu przez sąd II instancji,

Sąd poucza strony, że na podstawie art. 107 §5., Kodeksu Karnego, stronom przysługuje apelacja od niniejszego wyroku. Apelację składa się bezpośrednio do Sądu Najwyższego, w zawitym terminie siedmiu dni od wydania niniejszego wyroku.

Zarządzenie:

1) Odnotować, 
2) Doręczyć, 
3) Przedstawić akta po upływie 7 dni. 

U z a s a d n i e n i e

W dniu 5 lutego 2006 r., oskarżyciel publiczny wniósł do Sądu Najwyższego akt oskarżenia przeciwko Radosławowi Mądrosińskiemu. Sąd, w toku postępowania, po szczegółowej i dogłębnej analizie zgromadzonego materiału dowodowego, ustalił następujący stan faktyczny:

Oskarżony Radosław Mądrosiński, w dniach od od 21 czerwca 2005 r., do 3 lutego 2006 r., godziny 14:57 dokonał 2166 kwestionowanych logowań, w tym 1614 logowań do swoich tożsamości alternatywnych, co zostało dowiedzione przez oskarżenie na podstawie wyciągów z baz danych Mandragoratu Wandystanu. Oskarżony w toku postępowania wyjaśniał, iż osoby, co do których zachodziło podejrzenie, ze są jego tożsamościami alternatywnymi zamieszkują wraz z oskarżonym w jednym budynku i łączą się z Internetem za pomocą komputera oskarżonego, a ten zaś- za pomocą kolejnego, innego komputera. Według oskarżonego, wszystkie te osoby korzystają z jednego podłączenia Neostrady Plus pakiet 512. Zatem, wedle wyliczeń Sądu, przyjmując, że do jednego modemu podłączonych było pośrednio co najmniej osiem komputerów, każda z podłączonych osób dysponowała prędkością 8 kilobajtów na sekundę, co jest prędkością niską.

Sąd, celem zweryfikowania twierdzeń oskarżonego, zarządzał kolejne posiedzenia jawne w sprawie celem przesłuchania świadków, jednakże na posiedzenia te nie przybywali ani świadkowie, ani też strony, w związku z czym sąd zmienił tryb postępowania na pośredni, jednakże i to nie dało zamierzonego efektu, mianowicie prawidłowego dokończenia postępowania, w efekcie czego nie są znane sądowi zeznania świadków. Należy nadmienić, że na stronie, która zamierza udowodnić fakty spoczywa obowiązek sprowadzenia dowodów, czyli w tym wypadku, świadków obrony. Oskarżony, nie dość, że nie zdołał sprowadzić własnych świadków na posiedzenia, to jeszcze sam na nie nie przybył, chociaż termin pierwszego z posiedzeń był z nim osobiście ustalany.

Sąd nie mógł jednakże uznać, że oskarżony popełnił zbrodnię używania alternatywnych tożsamości w celu uzyskania korzyści majątkowej. Nie zostało to należycie udowodnione, gdyż brak jest danych odnośnie transportu jednostek pracy od alternatywnych tożsamości do przedsiębiorstw oskarżonego. Aby uznać, że oskarżony dopuścił się zbrodni w celu uzyskania korzyści majątkowej, należałoby udowodnić to na podstawie wyciągów z bazy danych przedstawiających trasę przepływu towarów i środków pieniężnych od alternatywnych tożsamości do oskarżonego lub jego przedsiębiorstw i na odwrót. Prokuratura dowodziła jedynie przepływów pieniężnych, jednakże nie może stanowić to zbrodni, gdyż obrót pieniężny na terenie Mandragoratu Wandystanu jest wolny.

Sąd zauważył, co następuje:

Sąd nie dał wiary wątłym wyjaśnieniom oskarżonego, uznając, że ich stopień prawdopodobieństwa w stanie, w jakim zostały przedstawione, jest niewielki. Sąd, mimo chęci, nie zdołał uzupełnić wyjaśnień o dalsze szczegóły, tak samo jak oskarżony nie udowadniał tez zawartych w swoich wyjaśnieniach. Dowód z zeznań oskarżonego nie może być uznawany za dowód absolutny, wszakże jest to dowód z zeznań osoby, która w toczącym się postępowaniu ma status oskarżonego i grożą jej określone sankcje karne. Zrozumiałym jest więc, że osoba ta, nie będąc świadkiem, zatem nie dotyczyć jej będą przepisy karne o fałszywych zeznaniach przed organem sądowym, będzie starała się przedstawić takie fakty, aby obalić tezy oskarżyciela. Tak więc jedynie mocne, szczegółowe i prawdopodobne wyjaśnienia mogą być przesłanką do zastosowania zasady orzekania na korzyść oskarżonego w razie wątpliwości. Wszakże wątpliwości nie dające się usunąć, pojawić się mogą jedynie przy mocnych i szczegółowych wyjaśnieniach oskarżonego.

Zdaniem sądu, racje oskarżenia zostały udowodnione w sposób należyty, przy czym obrona, mimo początkowych prób obalenia ich, zrezygnowała z uczestnictwa w postępowaniu, a zatem zrzekła się możliwości udowodnienia swoich tez stawianych w wyjaśnieniach.

Zbrodnia z art. 46 Kodeksu karnego jest zdecydowanie jedną z najbardziej szkodliwych społecznie i najbardziej napiętnowanych zbrodni, jakie popełnia się w świecie wirtualnym. Zbrodnia ta zafałszowuje prawidłowy obraz Mandragoratu Wandystanu, daje podstawę do popełnienia dalszych czynów, takich jak ubieganie się o obywatelstwo i oddawanie przez, de facto przez tę samą osobę wielu głosów w wyborach. Sąd postanowił zastosować najwyższy wymiar kary wobec oskarżonego, jednakże nie przez powieszenie, a przez rozstrzelanie, a także odstąpił od stosowania wobec oskarżonego środka karnego z art. 19 §3., Kodeksu Karnego mając na względzie fakt przybycia oskarżonego na pierwsze posiedzenie w sprawie.

W związku z powyższym, należało orzec, jak w sentencji.

(-) Sędzia Dekameron Michał Paweł Sobczak Pierwszy Prezes Sądu Najwyższego

http://www.wandystan.only.pl/sn/viewtopic.php?p=174 Received on Sun 05 Mar 2006 - 12:40:02 CET

This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Wed 08 Jan 2020 - 17:31:15 CET