Kodeks Wykroczeń
Rozdział I
ZASADY ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA WYKROCZENIA
Art. 1. [Wykroczenie]
Odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten tylko, kto popełnia czyn
zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego
popełnienia.
Nie popełnia wykroczenia sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie można mu
przypisać winy w czasie czynu.
Nie podlega karze ze wykroczenie sprawca czynu zabronionego popełnionego
nieumyślnie. Jednakże, sprawca czynu nieumyślnego podlega karze, jeżeli
popełnia ponownie czyn zabroniony, a zwrócono mu uwagę, aby zaprzestał
popełniania takiego czynu.
Art. 2. [Definicja wykroczenia]
Wykroczeniem jest czyn zabroniony zagrożony naganą albo karą nadzoru.
Art. 3. [Zmiana ustawy]
Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia
wykroczenia stosuje się ustawę nową. Jednakże należy stosować ustawę
obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza dla sprawcy.
Art. 4. [Zasada terytorialna]
Ustawę wandyjską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na
terytorium Mandragoratu Wandystanu.
Art. 5. [Czas i miejsce popełniania wykroczenia]
Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca działał.
Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca działał
albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według
zamiaru sprawcy miał nastąpić.
Art. 6. [Umyślność]
Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar jego
popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość jego
popełnienia, na to się godzi.
Art. 7. [Zbieg przepisów]
Ten sam czyn może stanowić albo przestępstwo albo wykroczenie.
Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa i wykroczenia, sąd skazuje za
przestępstwo.
Art. 8. [Zbieg przepisów]
Ten sam czyn może stanowić tylko jedno wykroczenie.
Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach
ustawy karnej, sąd skazuje za jedno wykroczenie na podstawie wszystkich
zbiegających się przepisów, wymierzając karę na podstawie przepisu
przewidującego karę najsurowszą.
Art. 9. [Formy popełniania wykroczenia]
Formami popełnienia wykroczenia są: sprawstwo, usiłowanie, podżeganie oraz
pomocnictwo. Przepisy ustawy karnej dotyczące form popełnienia przestępstwa
stosuje się odpowiednio.
Art. 10. [Wyłączenie odpowiedzialności karnej]
Nie popełnia wykroczenie, kto dopuszcza się czynu zabronionego w warunkach
obrony koniecznej, stanu wyższej konieczności, błędu co do bezprawności albo
winy lub nieświadomości bezprawności wykroczenia. Przepisy ustawy karnej
dotyczące wyłączenia odpowiedzialności karnej stosuje się odpowiednio.
Nie popełnia wykroczenia Mandragor.
Rozdział II
KARY
Art. 11. [Kary]
Karami są nagana oraz nadzór.
Karami zamiennymi są upomnienie, nawiązka i chłosta.
Karą dodatkową jest grzywna.
Art. 12. [Nagana]
Karę nagany wykonuje przez publiczne obwieszczenie.
Art. 13. [Nadzór]
Nadzór wymierza się w dniach i miesiącach.
Kara nadzoru trwa najkrócej siedem dni, najdłużej miesiąc.
Skazany na karę nadzoru nie może swobodne wypowiadać się w miejscach
publicznych (moderacja).
Przez zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych podczas odbywania kary
nadzoru rozumie się także pośrednie uczestnictwo w miejscach publicznych, w
szczególności forwardowanie prywatnych listów skazanego na publiczne listy
dyskusyjne.
Bieg terminu wykonania kary ulega przerwaniu, jeżeli skazany narusza zakazy
wynikające z orzeczonej kary.
Przepisy ustawy karnej o karze łącznej stosuje się odpowiednio do kary
nadzoru orzeczonej za wykroczenia.
Sąd zwalnia skazanego na karę nadzoru, po odbyciu przez niego co najmniej
1/3 orzeczonej kary, z odbycia reszty kary, jeżeli z okoliczności wynika, że
skazany będzie przestrzegał porządku prawnego,
Art. 14. [Upomnienie]
Sąd może orzec karę upomnienia odstępując od wymierzenia kary nagany.
Art. 15. [Nawiązka]
Sąd może orzec nawiązkę odstępując od wymierzenia kary nadzoru. Przepisy
ustawy karnej dotyczącej nawiązki stosuje się odpowiednio.
Art. 16. [Chłosta]
Sąd może orzec karę chłosty odstępując od wymierzenia kary nadzoru. Przepisy
ustawy karnej dotyczące chłosty stosuje się odpowiednio.
Art. 17. [Grzywna]
Sąd może orzec karę grzywny obok kary nadzoru.
Grzywny nie orzeka się jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że
skazany nawiązki nie uiści a jej egzekucja okaże się bezskuteczna albo
orzeczono karę nawiązki.
Grzywnę wymierza się na rzecz skarbu państwa.
Grzywnę wymierza się w stawkach.
Sąd wymierza grzywnę nie niższą od 7 i nie wyższą od 30 stawek.
Sąd określa wysokość stawki uwzględniając stosunki majątkowe skazanego.
Stawka jest równa co najmniej jednemu libertowi i co najwyżej dziesięciu
libertom.
Jeżeli skazany nie uiści grzywny a jej egzekucja okaże się bezskuteczna
zamienia się grzywnę na karę obok której wymierzono grzywnę przyjmując, że
jednej stawce grzywny przypada jeden dzień kary obok której wymierzono
grzywnę. Przepisu nie stosuje się, jeżeli grzywnę orzeczono obok kary wieży
górnej lub wieży dolnej.
Rozdział III
WYKROCZENIA
Art. 18.
Kto publicznie i w sposób uporczywy okazuje lekceważenie Narodowi
Wandyjskiemu, Mandragoratowi Wandystanu albo jego konstytucyjnym organom,
podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 19.
Kto publicznie okazuje lekceważenie symbolom państwowym Mandragoratu
Wandystanu, podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 20.
Kto przywłaszcza sobie stanowisko, stopień służbowy, tytuł społeczny,
naukowy, zawodowy, arystokratyczny lub szlachecki albo inny tytuł honorowy,
podlega naganie albo karze nadzoru.
Art. 21.
Kto, w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub w inny
sposób złośliwie niepokoi, podlega naganie albo karze nadzoru. Ściganie
odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Art. 22.
Kto upublicznia wiadomości stanowiące tajemnicę korespondencji, podlega
naganie albo karze nadzoru, chyba, że działa w obronie ważnego interesu.
Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Art. 23.
Kto organizuje zbiórkę pieniężną w sposób natarczywy, podlega naganie albo
karze nadzoru.
Rozdział IV
PRZEPISY KOŃCOWE
Art. 24.
Ustawa wchodzi w życie po upływie trzech tygodni od dnia ogłoszenia.
UWAGI:
Usunięto bzdurne zapisy organiczające wolność wypowiedzi , w tym zakaz
używania słów wurgalnych.
Received on Sun 05 Aug 2007 - 07:03:22 CEST