Towarzysze, Ludu pracy!
Oto projekt kodeksu karnego oraz kodeksu wykroczeń autorstwa m.in. tow.
Khanda (przez niego również opublikowany na łamach WL). Prosiłbym o
rozpoczęcie debaty w tej sprawie, gdyż projekt wymaga poprawek co
zauważył tow. Keller w komentarzu w WL. Inaczej pod głosowanie zostanie
poddany wadliwy projekt o ile w ogóle do głosowania dojdzie. Chodzi
głownie o usunięcie zapisków pozostałych jeszcze po Księstwie Sarmacji.
> 2007-07-19 09:45:06
> Projekt kk i kw
> Autor: Mandragor Khand
>
> Prezentuje. Jest to w zasadzie kk i kw sarmacki obowiazujacy
> dotychczas (zreszta zeby nie bylo ze plagiat, przypominam ze autorstwa
> Wandejczykow mianowiecie kodeks Sobczaka-Khanda). Jakby byly jakies
> bledy (gdzies zostala Sarmacja) to zloze nowy projekt. Prosze o korekte.
>
> Ustawa Kodeks Karny
>
> Każdy prowokator, czy szaleniec, który odważy się podnieść rękę
> przeciw Władzy Ludowej, niech będzie pewny, że mu tę rękę Władza
> Ludowa odrąbie. W interesie klasy robotniczej. W interesie chłopstwa
> pracującego i inteligencji. W interesie walki o podwyższenie stopy
> życiowej ludności. W interesie dalszej demokratyzacji naszego życia. W
> interesie naszej Ojczyzny.
>
> Część I — Ogólna
> Rozdział I
> ZASADY ODPOWIEDZIALNOŚCI KARNEJ
>
> Art. 1. [Przestępstwo]
>
> 1. Odpowiedzialności karnej podlega ten tylko, kto popełnia czyn
> zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie jego
> popełnienia.
> 2. Nie stanowi przestępstwa czyn zabroniony, którego społeczna
> szkodliwość jest znikoma.
> 3. Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie
> można mu przypisać winy w czasie czynu.
> 4. Nie popełnia przestępstwa sprawca czynu zabronionego popełnionego
> nieumyślnie.
>
> Art. 2. [Odpowiedzialność za zaniechanie]
>
> Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe popełnione przez
> zaniechanie podlega ten tylko, na kim ciążył szczególny prawny
> obowiązek zapobiegnięcia skutkowi.
>
> Art. 3. [Zmiana ustawy]
>
> Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie
> popełnienia przestępstwa stosuje się ustawę nową. Jednakże należy
> stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza
> dla sprawcy.
>
> Art. 4. [Zasada terytorialna]
>
> Ustawę karną stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn zabroniony na
> terytorium Mandragoratu Wandystanu.
>
> Art. 5. [Czas i miejsce popełniania przestępstwa]
>
> 1. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca
> działał lub zaniechał działania do którego był obowiązany.
> 2. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca
> działał lub zaniechał działania, do którego był obowiązany, albo gdzie
> skutek stanowiący znamię czynu zabronionego nastąpił lub według
> zamiaru sprawcy miał nastąpić.
>
> Art. 6. [Umyślność]
>
> Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar
> jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość
> jego popełnienia, na to się godzi.
>
> Art. 7. [Zbieg przepisów]
>
> 1. Ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo.
> 2. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej
> przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na
> podstawie wszystkich zbiegających się przepisów wymierzając karę na
> podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą.
>
> Art. 8. [Czyn ciągły]
>
> Dwa lub więcej zachowań podjętych w krótkich odstępach czasu w
> wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn
> zabroniony, jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste. Warunkiem
> uznania wielkości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość
> pokrzywdzonego.
>
> Rozdział II
> FORMY POPEŁNIENIA PRZESTĘPSTWA
>
> Art. 9. [Sprawstwo]
>
> Odpowiada za sprawstwo nie tylko ten, kto wykonuje czyn zabroniony sam
> albo wspólnie i w porozumieniu z inną osobą ale także kto kieruje
> wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując
> uzależnienie innej osoby od siebie, poleca jej wykonanie tego czynu.
>
> Art. 10. [Usiłowanie]
>
> Odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego
> swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak
> nie następuje.
>
> Art. 11. [Podżeganie]
>
> Odpowiada za podżeganie, kto chcąc, aby inna osoba dokonała czynu
> zabronionego, nakłania ją do tego.
>
> Art. 12. [Pomocnictwo]
>
> Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała
> czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie.
>
> Art. 13. [Karalność]
>
> Sąd wymierza karę za sprawstwo, usiłowanie, podżeganie i pomocnictwo w
> granicach przewidzianych dla danego przestępstwa.
>
> Art. 14. [Odstąpienie i czynny żal]
>
> 1. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od
> dokonania lub zapobiegł skutkowi stanowiącego znamię czynu zabronionego.
> 2. Nie podlega karze współdziałający, który dobrowolnie zapobiegł
> dokonaniu czynu zabronionego.
>
> Rozdział III
> WYŁĄCZENIE ODPOWIEDZIALNOŚCI KARNEJ
>
> Art. 15. [Obrona konieczna]
>
> Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezprawny,
> bezpośredni zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem.
>
> Art. 16. [Stan wyższej konieczności]
>
> 1. Nie popełnia przestępstwa, kto działa w celu uchylenia
> bezpośredniego niebezpieczeństwa grożącego jakiemukolwiek dobru
> chronionemu prawem, jeżeli niebezpieczeństwa nie da się inaczej
> uniknąć, a dobro poświęcone nie przestawia wartości oczywiście wyższej
> od dobra ratowanego.
> 2. Przepis powyższy stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy z
> ciążących na sprawcy obowiązków tylko jeden może być spełniony.
>
> Art. 17. [Błąd co do kontratypu]
>
> Nie popełnia przestępstwa, kto dopuszcza się czynu zabronionego w
> usprawiedliwionym błędnym przekonaniu, że zachodzi okoliczność
> wyłączająca bezprawność albo winę.
>
> Art. 18. [Osoby nietykalne]
>
> Nie popełniają przestępstwa mandragorzy.
>
> Rozdział IV
> KARY
>
> Art. 19. [Kary]
>
> Karami są:
>
> 1. nadzór,
> 2. areszt,
> 3. więzienie,
> 4. twierdza,
> 5. banicja.
>
> Art. 20. [Wymiar kary]
>
> Kary nadzoru, aresztu, więzienia i twierdzy wymierza się w miesiącach
> i dniach.
>
> Art. 21. [Nadzór]
>
> 1. Kara nadzoru trwa najkrócej siedem dni, najdłużej miesiąc.
> 2. Skazany na karę nadzoru nie może swobodne wypowiadać się w
> miejscach publicznych (moderacja).
>
> Art. 22. [Areszt]
>
> 1. Kara aresztu trwa najkrócej czternaście dni, najdłużej trzy miesiące.
> 2. Skazany na karę aresztu nie może swobodnie wypowiadać się w
> miejscach publicznych (moderacja) a także zmieniać miejsca
> zamieszkania oraz korzystać z publicznego systemu bankowego i
> gospodarczego.
>
> Art. 23. [Więzienie]
>
> 1. Kara więzienia trwa najkrócej miesiąc, najdłużej sześć miesięcy.
> 2. Skazany na karę więzienia nie może wypowiadać się w miejscach
> publicznych, a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
> publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Skazany z mocy prawa
> zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych a także nie może
> obejmować funkcji publicznych podczas odbywania kary.
> 3. Sąd w wyroku powołuje, a sąd penitencjarny może powoływać i
> odwoływać kuratora spośród obywateli wandejskich godnych zaufania.
> Kurator na wniosek skazanego publikuje w dniu tygodnia wyznaczonym
> wyrokiem sądu wypowiedzi skazanego, chyba że zachodzi uzasadnione
> podejrzenie, że są one niezgodne z prawem. Kurator publikuje
> wypowiedzi skazanego na publicznej liście dyskusyjnej w formie jednego
> listu.
>
> Art. 24. [Twierdza]
>
> 1. Kara twierdzy trwa najkrócej trzy, najdłużej dwanaście miesięcy.
> 2. Skazany na karę twierdzy nie może wypowiadać się w miejscach
> publicznych a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
> publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Skazany z mocy prawa
> zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych a także nie może
> obejmować funkcji publicznych podczas odbywania kary.
> 3. Sąd w wyroku powołuje, a sąd penitencjarny może powoływać i
> odwoływać kuratora spośród obywateli wandejskich godnych zaufania.
> Kurator na wniosek skazanego może publikować w dniu miesiąca
> wyznaczonym wyrokiem sądu wypowiedzi skazanego, jeżeli przemawiają za
> tym cele kary a nie zachodzi uzasadnione podejrzenie, że wypowiedzi
> skazanego są niezgodne z prawem. Kurator publikuje wypowiedzi
> skazanego na publicznej liście dyskusyjnej w formie jednego listu
> jednakże nie dłuższego niż pięć tysięcy znaków.
>
> Art. 25. [Banicja]
>
> 1. Skazanego na karę banicji usuwa się z Mandragoratu Wandystanu.
> Adresy poczty elektronicznej skazanego usuwa się z publicznych list
> dyskusyjnych. Dane osobowe skazanego usuwa się z systemów
> informatycznych. Skazany, z mocy samego prawa, traci posiadane
> obywatelstwo, tytuł społeczny, ordery i odznaczenia państwowe a także
> stopień wojskowy. Skazany z mocy prawa zostaje złożony z pełnionych
> funkcji publicznych.
> 2. W zakresie praw majątkowych, skazanego uznaje się za zmarłego.
> 3. Skazany na karę banicji nie może wypowiadać się w miejscach
> publicznych a także korzystać z publicznych systemów informatycznych.
> 4. Karę banicji wykonuje się nie wcześniej niż w terminie siedmiu dni
> od uprawomocnienia się wyroku, chyba że mandragor socjogramu
> oświadczy, że nie skorzysta z prawa łaski.
>
> Rozdział V
> KARY ZAMIENNE
>
> Art. 26. [Kary zamienne]
>
> 1. Karami zamiennymi są:
> 1. nawiązka,
> 2. chłosta,
> 3. zesłanie,
> 4. katorga,
> 5. wieża górna,
> 6. wieża dolna.
> 2. Sąd orzekając karę zamienną odstępuje od wymierzenia orzeczonej
> kary podstawowej, jeżeli ustawa tak stanowi, a wymierzenie samej tylko
> kary zamiennej wystarcza, by cele skazania zostały osiągnięte.
>
> Art. 27. [Nawiązka]
>
> 1. Sąd może orzec karę nawiązki, odstępując od wymierzenia kary nadzoru.
> 2. Nawiązki nie orzeka się, a od wymierzenia kary nadzoru nie
> odstępuje się, jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie, że skazany
> nawiązki nie uiści, a jej egzekucja okaże się bezskuteczna.
> 3. Nawiązkę wymierza się na rzecz Skarbu Państwa.
> 4. Nawiązkę wymierza się w stawkach.
> 5. Sąd wymierza nawiązkę od trzech do czternastu stawek.
> 6. Sąd określa wysokość stawki uwzględniając stosunki majątkowe
> skazanego. Stawka wynosi od pięciu do stu engelsów.
> 7. Jeżeli skazany nie uiści nawiązki, a jej egzekucja okaże się
> bezskuteczna, zamienia się nawiązkę na karę nadzoru, przyjmując, że
> jednej stawce nawiązki przypada jeden dzień nadzoru.
>
> Art. 28. [Chłosta]
>
> 1. Sąd może orzec karę chłosty, odstępując od wymierzenia kary nadzoru
> lub aresztu.
> 2. Chłosty nie orzeka się, jeżeli orzeczono karę nawiązki.
> 3. Chłostę wymierza się w batach.
> 4. Sąd wymierza chłostę nie niższą od dwunastu i nie wyższą od
> trzydziestu sześciu batów.
> 5. Chłostę wykonuje się w ten sposób, że dane osobowe skazanego oraz
> sentencję wyroku, a za zgodą skazanego także jego rzeczywisty
> wizerunek, umieszcza się na stronie internetowej pręgierza ludowego a
> nadto dokonuje się obwieszczenia o rozpoczęciu wykonania kary chłosty.
> Każdy obywatel ma prawo wymierzyć jeden bat skazanemu. Wymierzenie
> bata zostaje odnotowane na stronie internetowej pręgierza ludowego.
> 6. Karę chłosty uznaje się za wykonaną nie tylko z chwilą wymierzenia
> orzeczonej ilości batów, lecz także po upływie trzech dni od
> rozpoczęcia jej wykonania, chociażby nie wymierzono orzeczonej liczby
> batów.
> 7. Dane osobowe skazanego, sentencję wyroku, wizerunek skazanego a
> także odnotowanie wymierzonych batów usuwa się ze strony internetowej
> pręgierza ludowego w terminie co najwyżej siedmiu dni od dnia uznania
> kary chłosty za wykonaną. Nie stoi to na przeszkodzie umieszczenia
> tych danych w archiwum pręgierza ludowego.
>
> Art. 29. [Zesłanie]
>
> 1. Sąd może orzec zesłanie skazanego do obozu internowanie Engels III,
> odstępując od wymierzenia kary więzienia.
> 2. Kara zesłania trwa najkrócej miesiąc, najdłużej sześć miesięcy.
> 3. Skazany na karę zesłania nie może swobodnie wypowiadać się
> miejscach publicznych, a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz
> korzystać z publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Jednakże
> komendat obozu internowania Engels III może umożliwić skazanemu na
> karę zesłania swobodne lub podlegające moderacji wypowiadanie się na
> publicznej liście dyskusyjnej, jeżeli w obozie internowania Engels III
> skazany wykonuje pracę społecznie użyteczną.
> 4. Skazany z mocy prawa zostaje złożony z pełnionych funkcji
> publicznych, a także nie może obejmować funkcji publicznych podczas
> odbywania kary.
>
> Art. 30. [Katorga]
>
> 1. Sąd może orzec katorgę skazanego w obozie internowania Engels III,
> odstępując od wymierzenia kary twierdzy.
> 2. Kara katorgi trwa najkrócej trzy, najdłużej dwanaście miesięcy.
> 3. Skazany na karę katorgi nie może wypowiadać się miejscach
> publicznych a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
> publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Jednakże komendat obozu
> internowania Engels III może umożliwić skazanemu na karę zesłania
> podlegające moderacji wypowiadanie się na publicznej liście
> dyskusyjnej, jeżeli w obozie internowania Engels III skazany wykonuje
> pracę społecznie użyteczną.
> 4. Skazany z mocy prawa zostaje złożony z pełnionych funkcji
> publicznych, a także nie może obejmować funkcji publicznych podczas
> odbywania kary.
>
> Art. 31. [Wieża górna]
>
> 1. Sąd może orzec karę wieży górnej, odstępując od wymierzenia kary
> banicji.
> 2. Kara wieży górnej jest dożywotnia.
> 3. Skazany na karę wieży górnej nie może wypowiadać się w miejscach
> publicznych, a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
> publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Skazany z mocy prawa
> zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych, a także nie może
> obejmować funkcji publicznych podczas odbywania kary.
>
> Art. 32. [Wieża dolna]
>
> 1. Sąd może orzec karę wieży dolnej, warunkowo odstępując od
> wymierzenia kary banicji.
> 2. Kara wieży dolnej jest dożywotnia.
> 3. Skazany na karę wieży dolnej nie może wypowiadać się w miejscach
> publicznych, a także zmieniać miejsca zamieszkania oraz korzystać z
> publicznego systemu bankowego i gospodarczego. Skazany z mocy prawa
> zostaje złożony z pełnionych funkcji publicznych, a także nie może
> obejmować funkcji publicznych podczas odbywania kary.
> 4. Jeżeli w wieży dolnej przebywa co najmniej dwóch skazanych sąd może
> zarządzić przeprowadzenie procedury ostracyzmu. Każdy obywatel ma
> prawo wyznaczyć w głosowaniu tajnym jednego ze skazanych na karę wieży
> dolnej. Zarządza się wykonanie orzeczonej kary banicji wobec
> skazanego, który uzyskał największą liczbę wyznaczeń. Pozostałym
> skazanym karę wieży dolnej zamienia się na karę wieży górnej.
>
> Rozdział VI
> KARY DODATKOWE
>
> Art. 33. [Kary dodatkowe]
>
> Karami dodatkowymi są:
>
> 1. grzywna,
> 2. przepadek,
> 3. dyby,
> 4. napiętnowanie,
> 5. infamia,
> 6. zakaz sprawowania funkcji publicznych,
> 7. obniżenie stopnia wojskowego,
> 8. degradacja.
>
> Art. 34. [Grzywna]
>
> 1. Sąd może orzec karę grzywny obok kary nadzoru, aresztu, więzienia
> lub twierdzy albo obok kary zamiennej zesłania, katorgi, wieży górnej
> lub wieży dolnej.
> 2. Sąd może orzec karę grzywny, jeżeli przestępstwo było popełnione w
> celu uzyskania korzyści majątkowej albo skazany taką korzyść z
> przestępstwa uzyskał.
> 3. Grzywny nie orzeka się jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie,
> że skazany nawiązki nie uiści a jej egzekucja okaże się bezskuteczna
> albo orzeczono karę nawiązki.
> 4. Grzywnę wymierza się na rzecz Skarbu Państwa.
> 5. Grzywnę wymierza się w stawkach.
> 6. Sąd wymierza grzywnę:
> 1) obok kary nadzoru: nie niższą od 7 i nie wyższą od 30 stawek,
> 2) obok kary aresztu: nie niższą od 14 i nie wyższą od 90 stawek,
> 3) obok kary więzienia lub zesłania: nie niższą od 30 i nie wyższą od
> 180 stawek,
> 4) obok kary twierdzy, katorgi, wieży górnej lub wieży dolnej: nie
> niższą od 90 i nie wyższą od 360 stawek.
> 7. Sąd określa wysokość stawki uwzględniając stosunki majątkowe
> skazanego. Stawka jest równa co najmniej jednemu engelsowi i co
> najwyżej dziesięciu engelsom.
> 8. Jeżeli skazany nie uiści grzywny a jej egzekucja okaże się
> bezskuteczna zamienia się grzywnę na karę obok której wymierzono
> grzywnę przyjmując, że jednej stawce grzywny przypada jeden dzień kary
> obok której wymierzono grzywnę. Przepisu nie stosuje się, jeżeli
> grzywnę orzeczono obok kary wieży górnej lub wieży dolnej.
>
> Art. 35. [Przepadek]
>
> 1. Sąd orzeka przepadek mienia pochodzącego bezpośrednio z
> przestępstwa z zakresie w jakim mienie to nie podlega zwrotowi
> pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
> 2. Sąd orzeka przepadek korzyści majątkowych, które sprawca, chociażby
> pośrednio uzyskał z popełnienia przestępstwa w zakresie w jakim
> korzyść ta nie podlega zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu podmiotowi.
>
> Art. 36. [Dyby]
>
> 1. Sąd może orzec karę dyb obok kary nadzoru, aresztu, więzienia lub
> twierdzy albo obok kary zamiennej zesłania, katorgi, wieży górnej lub
> wieży dolnej, jeżeli przestępstwo popełniono z motywacji zasługującej
> na szczególnie potępienie.
> 2. Dyby wymierza się w dniach.
> 3. Kara dyb trwa najkrócej trzy, najdłużej siedem dni.
> 4. Dyby wykonuje się w ten sposób, że dane osobowe skazanego oraz
> sentencję wyroku, a za zgodą skazanego także jego rzeczywisty
> wizerunek, umieszcza się na stronie internetowej dyb ludowych a nadto
> dokonuje się obwieszczenia o rozpoczęciu wykonania kary dyb.
> 5. Dane osobowe skazanego, sentencję wyroku oraz wizerunek skazanego
> usuwa się ze strony internetowej dyb ludowych w terminie co najwyżej
> trzech dni od dnia zakończenia wykonania kary. Nie stoi to na
> przeszkodzie umieszczenia tych danych w archiwum dyb ludowych.
>
> Art. 37. [Napiętnowanie]
>
> 1. Sąd orzeka karę napiętnowania obok kary twierdzy albo obok kary
> zamiennej katorgi, wieży górnej lub wieży dolnej.
> 2. Sąd może orzec karę napiętnowania obok kary nadzoru, aresztu lub
> więzienia albo obok kary zamiennej zesłania, jeżeli stopień społecznej
> szkodliwości czynu jest znaczny.
> 3. Kara napiętnowania jest dożywotnia.
> 4. Napiętnowanie wykonuje się w ten sposób, że w systemie ewidencji
> ludności obok danych osobowych skazanego umieszcza się graficzne
> przedstawienie piętna. Nie stoi to na przeszkodzie umieszczenia
> graficznego przedstawienia piętna lub informacji o nim także podczas
> dokonywania innych operacji w publicznym systemie informatycznym, w
> szczególności przy publikowaniu komentarzy do artykułów oficjalnej
> sarmackiej agencji prasowej.
> 5. Piętno przedstawia wizerunek róży koloru błękitnego opatrzonej
> inskrypcją „przestępca”, chyba że ustawa stanowi inaczej.
> 6. Piętno osoby skazanej za przestępstwo zagrożone karą więzienia albo
> twierdzy lub karą twierdzy albo banicji przedstawia wizerunek wszy
> koloru błękitnego opatrzony inskrypcją „zbrodniarz”, chyba że ustawa
> stanowi inaczej.
> 7. Piętno osoby skazanej za przestępstwo przeciwko Mandragoratowi
> Wandystanu zagrożone karą twierdzy albo banicji przedstawia wizerunek
> szczura koloru błękitnego opatrzony inskrypcją „zdrajca”.
>
> Art. 38. [Infamia]
>
> 1. Sąd orzeka karę infamii obok kary wieży górnej.
> 2. Sąd może orzec karę infamii obok kary twierdzy albo obok kary
> zamiennej wieży dolnej.
> 3. Skazany na infamię traci prawo posługiwania się dotychczasowym
> numerem identyfikacyjnym mieszkańca. Skazany otrzymuje numer
> identyfikacyjny mieszkańca, który otrzymałby, gdyby dokonał zapisu w
> systemie ewidencji mieszkańców w dniu wykonania kary jako nowy
> mieszkaniec.
>
> Art. 39. [Zakaz sprawowania funkcji publicznych]
>
> 1. Sąd orzeka zakaz sprawowania wszystkich albo określonych funkcji
> publicznych, jeżeli sprawca dopuścił się przestępstwa w związku z
> wykonywaniem przez niego funkcji publicznej a z okoliczności wynika,
> że sprawowanie w przyszłości funkcji publicznej przez sprawcę
> groziłoby istotnym dobrom chronionym prawem.
> 2. Zakaz sprawowania funkcji publicznych wymierza się w dniach i
> miesiącach.
> 3. Zakaz sprawowania funkcji publicznych trwa najkrócej najkrócej
> sześć, najdłużej osiemnaście miesięcy.
>
> Art. 40. [Obniżenie stopnia wojskowego]
>
> Sąd może orzec obniżenie stopnia wojskowego, jeżeli żołnierz dopuścił
> się czynu zabronionego w związku z pełnieniem służby wojskowej.
>
> Art. 41. [Degradacja]
>
> 1. Sąd może orzec degradację, jeżeli żołnierz dopuścił się czynu
> zabronionego w związku z pełnieniem służby wojskowej a stopień
> społecznej szkodliwości czynu był znaczny.
> 2. Degradacja obejmuje utratę posiadanego stopnia wojskowego i powrót
> do stopnia szeregowego.
>
> Rozdział VII
> RECYDYWA
>
> Art. 42. [Recydywa]
>
> Popełnia przestępstwo w warunkach recydywy, kto będąc uprzednio
> skazanym za przestępstwo, ponownie popełnia przestępstwo zagrożone
> taką samą karą lub karą łagodniejszą.
>
> Art. 43. [Kara]
>
> 1. Kto, w warunkach recydywy, popełnia przestępstwo zagrożone karą
> nadzoru albo aresztu, podlega karze aresztu albo więzienia.
> 2. Kto, w warunkach recydywy, popełnia przestępstwo zagrożone karą
> aresztu albo więzienia, podlega karze więzienia albo twierdzy.
> 3. Kto, w warunkach recydywy, popełnia przestępstwo zagrożone karą
> więzienia albo twierdzy, podlega karze więzienia albo banicji. Sąd
> orzekając karę banicji odstępuje od jej wymierzenia i orzeka karę
> wieży górnej.
> 4. Kto, w warunkach recydywy, popełnia przestępstwo zagrożone karą
> twierdzy albo banicji, podlega karze banicji.
>
> Rozdział VIII
> WYKONANIE KAR POZBAWIENIA WOLNOŚCI
>
> Art. 44. [Pozbawienie wolności]
>
> 1. Przepisy rozdziału niniejszego stosuje się do kar pozbawienia wolności
> 2. Karami pozbawienia wolności są w hierarchii surowości od
> najłagodniejszej do najsurowszej:
> 1) nadzór,
> 2) areszt,
> 3) zesłanie,
> 4) więzienie,
> 5) katorga,
> 6) twierdza,
> 7) wieża górna,
> 8) wieża dolna.
>
> Art. 45. [Kara łączna]
>
> 1. Sąd wymierzając karę pozbawienia wolności osobie skazanej uprzednio
> za inne przestępstwo na karę pozbawienia wolności, która nie została
> została jeszcze w całości lub części wykonana, orzeka karę łączną.
> Jeżeli karę pozbawiania wolności już w części wykonano, przy
> obliczaniu kary łącznej, przyjmuje się, że karę tę orzeczono w
> wymiarze, który pozostał do jej odbycia w całości.
> 2. Sąd orzeka jako karę łączną karę tego rodzaju, co najsurowsza z kar
> orzeczonych za jedno ze zbiegających się przestępstw.
> 3. Sąd wymierza karę łączną nie mniejszą niż najsurowsza z kara
> orzeczonych za jedno ze zbiegających się przestępstw, a nie większą
> niż suma kar orzeczonych za zbiegające się przestępstwa. Obliczając
> sumę kar, sąd przyjmuje, że jeden dzień twierdzy równa się: jednemu
> dniowi katorgi, więzienia lub zesłania albo dwóm dniom aresztu, dozoru
> lub nadzoru.
> 4. Niezależnie od przepisu ustępu poprzedniego, kara łączna nie może
> przekroczyć:
> 1) jednego miesiąca i czternastu dni nadzoru albo
> 2) czterech miesięcy i czternastu dni aresztu lub dozoru albo
> 3) dziewięciu miesięcy więzienia lub zesłania albo
> 4) osiemnastu miesięcy twierdzy, lub katorgi.
>
> Art. 46. [Kara łączna wieży]
>
> 1. Jeżeli najsurowszą z kar pozbawienia wolności za jedno ze
> zbiegających się przestępstw jest kara wieży górnej albo wieży dolnej
> orzeka się tę karę jako karę łączną.
> 2. W wypadku zbiegu dwóch lub więcej kar wieży górnej orzeka się jako
> karę łączną karę wieży dolnej.
> 3. W wypadku zbiegu dwóch lub więcej kar wieży dolnej orzeka się jako
> karę łączną karę banicji.
>
> Art. 47. [Kary majątkowe]
>
> Przepisy o karze łącznej stosuje się odpowiednio do kary pozbawienia
> wolności orzeczonej zamiast kary nawiązki albo kary grzywny.
>
> Art. 48. [Zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych]
>
> 1. Przez zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych podczas
> odbywania kary pozbawienia wolności rozumie się także pośrednie
> uczestnictwo w miejscach publicznych, w szczególności przekazywanie
> prywatnych listów skazanego na publiczne listy dyskusyjne.
> 2. Bieg terminu wykonania kary ulega przerwaniu, jeżeli skazany
> narusza zakazy wynikające z orzeczonej kary.
>
> Art. 49. [Zasady wykonania kary]
>
> Niezależnie od przepisów rozdziałów poprzednich skazanemu na karę
> pozbawienia wolności umożliwia się swobodne wypowiadanie w miejscach
> publicznych oraz korzystanie z publicznego systemu informatycznego w
> zakresie, w jakim jest to niezbędne do podejmowania czynności
> procesowych przed wymiarem sprawiedliwości.
>
> Art. 50. [Kary inne niż pozbawienie wolności]
>
> Kary inne, niż polegające na pozbawieniu wolności wykonuje się
> niezależnie od kar pozbawienia wolności.
>
> Rozdział IX
> ZWOLNIENIE Z ODBYCIA RESZTY KARY
>
> Art. 51. [Zwolnienie z kary pozbawienia wolności]
>
> 1. Sąd może skazanego na karę pozbawienia wolności zwolnić z odbycia
> reszty kary, jeżeli z okoliczności wynika, że skazany będzie
> przestrzegał porządku prawnego.
> 2. Sąd skazanego na karę pozbawienia wolności zwalnia z odbycia reszty
> kary, jeżeli skazany podczas odbywania kary wykonał pracę użyteczną
> społecznie znacznych rozmiarów, a z okoliczności wynika, że skazany
> będzie przestrzegał porządku prawnego.
>
> Art. 52. [Zwolnienie z kary innej niż pozbawienie wolności]
>
> Przepisy artykułu poprzedniego stosuje się odpowiednio do zwolnienia z
> kary napiętnowania oraz zakazu zajmowania funkcji publicznych.
>
> Art. 53. [Ograniczenia]
>
> 1. Skazanego można zwolnić po odbyciu przez niego co najmniej 1/3
> orzeczonej kary pozbawienia wolności. Przepis stosuje się odpowiednio
> do zwolnienia z zakazu zajmowania funkcji publicznej.
> 2. Skazanego na karę wieży górnej lub wieży dolnej można zwolnić po
> odbyciu przez niego co najmniej czterech miesięcy kary. Przepis
> stosuje się odpowiednio do zwolnienia z kary napiętnowania.
>
> Rozdział X
> ODPOWIEDZIALNOŚĆ ZA PRZESTĘPSTWA POPEŁNIONE ZA GRANICĄ
>
> Art. 54.
>
> Ustawę karną sarmacką stosuje się do mieszkańca Mandragoratu
> Wandystanu nieposiadającego statusu mieszkańca ani obywatelstwa
> państwa, w którym przestępstwo popełniono.
>
> Art. 55.
>
> Ustawę karną sarmacką stosuje się do mieszkańca Mandragoratu
> Wandystanu, który posiada status mieszkańca lub obywatelstwo państwa,
> w którym popełniono przestępstwo, a popełnił przestępstwo przeciwko
> Mandragoratowi Wandystanu, wandejskim osobom fizycznym i prawnym,
> wandejskim jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości
> prawnej oraz instytucjom wandejskim.
>
> Art. 56.
>
> 1. Warunkiem odpowiedzialności karnej za czyn popełniony za granicą
> jest uznanie tego czynu za przestępstwo w miejscu jego popełnienia.
> 2. Jeśli między ustawą wandejską, a prawem obowiązującym na terenie,
> na którym przestępstwo popełniono, zachodzą różnice, należy je
> uwzględnić na korzyść sprawcy.
> 3. Warunku przewidzianego w ustępach poprzednich nie stosuje się wobec
> funkcjonariuszy publicznych Mandragoratu Wandystanu, którzy popełnili
> za granicą przestępstwo w związku z pełnieniem swoich funkcji oraz do
> mieszkańców Mandragoratu Wandystanu, którzy popełnili przestępstwo na
> terenie nie podlegającym żadnej władzy.
>
> Rozdział XI
> OBJAŚNIENIE WYRAŻEŃ USTAWOWYCH
>
> Art. 57.
>
> Korzyścią majątkową lub osobistą jest zarówno korzyść dla siebie, jak
> dla innych.
>
> Art. 58.
>
> Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę
> rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub
> grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę
> naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru,
> motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich
> naruszenia.
>
> Art. 59.
>
> Groźbą bezprawną jest również groźba spowodowania postępowania karnego
> lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego
> osoby najbliższej; nie stanowi groźby zapowiedź spowodowania
> postępowania karnego, jeżeli ma ona jedynie na celu ochronę prawa
> naruszonego przestępstwem.
>
> Art. 60.
>
> Funkcjonariuszami publicznymi są:
>
> 1) Prezydent Mandragoratu Wandystanu,
> 2) Trybun Ludowy,
> 3) Cenzor,
> 4) Pretor,
> 5) komisarze ludowi i wicekomisarze,
> 6) kwiatoni Churału Ludowego,
> 7) inspektorzy Urzędu Cenzury,
> 8) sędziowie Sądu Ludowego,
> 9) mandragorzy,
> 10) żołnierze Sarmackiej Armii Ludowej,
> 11) funkcjonariusze Służby Bezpieczeństwa,
> 12) funkcjonariusze Milicji Obywatelskiej,
> 13) funkcjonariusze obozu internowania Engels III
> 14) rektor i dziekani Ludowego Uniwersystetu Wandejskiego
> 15) buduarowie i inne osoby zarządzające jednostkami samorządu
> terytorialnego,
> 16) kierownicy i członkowie misji dyplomatycznych i konsularnych,
> 17) inne osoby będące pracownikami administracji rządowej lub
> samorządowej, chyba, że pełnią wyłącznie funkcje usługowe,
>
> Art. 61.
>
> Napaścią, w rozumieniu ustawy, jest zarówno napaść słowna dokonana
> przy użyciu wyrazów obraźliwych lub wulgarnych, jak i spamowanie
> skrzynki pocztowej lub świadome wysyłanie zainfekowanych wiadomości
> elektronicznych albo wiadomości elektronicznych zawierających
> odsyłacze do zainfekowanych stron internetowych lub programów
> komputerowych.
>
> Część II — Szczególna
> Rozdział XII
> PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO KSIĘSTWU SARMACJI
>
> Art. 62.
>
> Kto podejmuje działania, które mają na celu pozbawienie Mandragoratu
> Wandystanu niepodległości, oderwanie od niego części obszaru lub
> zmianę środkami bezprawnymi konstytucyjnego ustroju Mandragoratu
> Wandystanu, podlega karze twierdzy albo karze banicji.
>
> Art. 63.
>
> Kto podejmuje działania zmierzające bezpośrednio do bezprawnego
> usunięcia konstytucyjnego organu Mandragoratu Wandystanu, podlega
> karze twierdzy albo karze banicji.
>
> Art. 64.
>
> Kto środkami bezprawnymi wywiera wpływ na czynności urzędowe
> konstytucyjnego organu Mandragoratu Wandystanu, podlega karze
> więzienia alko karze twierdzy.
>
> Art. 65.
>
> Kto posługuje się więcej, niż jedną tożsamością w Mandragoracie
> Wandystanu, podlega karze twierdzy albo karze banicji.
>
> Art. 66.
>
> 1. Kto włamuje się do systemów informatycznych Mandragoratu
> Wandystanu, podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
> 2. Tej samej karze podlega ten, kto wykorzystuje luki w systemach
> informatycznych Mandragoratu Wandystanu do użycia go niezgodnie z
> prawem albo przeznaczeniem.
>
> Art. 67.
>
> 1. Kto doprowadza miejsca publiczne Mandragoratu Wandystanu,
> samorządów lub ich organów do stanu praktycznej nieużywalności,
> podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
> 2. Tej samej karze podlega, kto korzystając z możliwości swobodnej
> edycji danych w miejscu publicznym Mandragoratu Wandystanu w sposób
> chuligański obniża ich jakość.
>
> Art. 68.
>
> Kto, wbrew przepisom ustawy lub prawa miejscowego, niszczy lub usuwa
> zapisy albo archiwa z miejsc publicznych Mandragoratu Wandystanu lub
> samorządów, podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
>
> Art. 69.
>
> 1. Kto działa na szkodę Mandragoratu Wandystanu, będąc upoważnionym do
> występowania w jego imieniu w stosunkach z rządem obcego państwa,
> podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
> 2. Kto, dopuszczając się przestępstwa określonego w ust. 1, wywołał
> szkody wielkich rozmiarów, podlega karze twierdzy albo karze banicji.
>
> Art. 70.
>
> Kto bierze udział w działalności obcego wywiadu przeciwko
> Mandragoratowi Wandystanu, podlega karze twierdzy albo karze banicji.
>
> Art. 71.
>
> Kto przechowuje, zdobywa lub gromadzi informacje w celu przekazania
> ich obcemu wywiadowi, podlega karze więzienia albo karze w twierdzy.
>
> Art. 72.
>
> Kto publicznie znieważa Naród Wandejski lub Mandragoratu Wandystanu
> podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
>
> Art. 73.
>
> Kto dopuszcza się napaści na mandragora podlega karze aresztu albo
> karze więzienia.
>
> Art. 74.
>
> Kto na terytorium sarmackim dopuszcza się napaści na głowę państwa
> obcego, kierownika placówki dyplomatycznej lub konsularnej, osobę
> należącą do misji dyplomatycznej lub konsularnej albo osobą
> korzystającą z podobnej ochrony na podstawie umów międzynarodowych
> albo powszechnie uznanych zwyczajów, podlega karze aresztu albo karze
> więzienia. Przepis stosuje się, jeśli państwo obce zapewnia wzajemność.
>
> Art. 75.
>
> 1. Kto publicznie znieważa, usuwa lub, mając taki obowiązek, nie
> umieszcza symboli państwowych, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
> 2. Tej samej karze podlega, kto znieważa, usuwa lub, mając taki
> obowiązek, nie umieszcza obcego symbolu państwowego. Przepis stosuje
> się, jeśli państwo obce zapewnia wzajemność.
>
> Rozdział XIII
> PRZESTĘPSTWO PRZECIWKO SIŁOM ZBROJNYM
>
> Art. 76.
>
> Kto prowadzi zaciąg do służby wojskowej w obcym wojsku lub w obcej
> organizacji wojskowej, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
>
> Rozdział XIV
> PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO PORZĄDKOWI PUBLICZNEMU
>
> Art. 77.
>
> Kto publicznie nawołuje do popełnienia przestępstwa, podlega karze
> nadzoru albo karze aresztu.
>
> Art. 78.
>
> Kto publicznie pochwala popełnienie przestępstwa, podlega karze
> nadzoru albo karze aresztu.
>
> Art. 79.
>
> Kto publicznie znieważa pomnik lub inne miejsce urządzone w celu
> upamiętnienia zdarzenia historycznego lub uczczenia osoby, podlega
> karze nadzoru albo karze aresztu.
>
> Art. 80.
>
> 1. Kto prezentuje treści pornograficzne osobie nieletniej, podlega
> karze aresztu albo karze więzienia.
> 2. Kto publicznie prezentuje treści pornograficzne w taki sposób, że
> może to narzucić ich odbiór osobie, która sobie tego nie życzy,
> podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
> 3. Ściganie przestępstwa określonego w ust. 2 odbywa się z oskarżenia
> prywatnego.
>
> Art. 81.
>
> Kto, bez odpowiedniej informacji, rozpowszechnia adresy stron
> internetowych, których otwarcie może spowodować zagrożenie dla pracy
> albo mienia osoby oglądającej, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
>
> Rozdział XV
> PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO OSOBIE
>
> Art. 82.
>
> Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowany, uniemożliwia albo
> utrudnia komuś wypowiadanie się w miejscach publicznych Mandragoratu
> Wandystanu, samorządów lub ich organów albo uniemożliwia lub utrudnia
> komuś korzystanie z systemów informatycznych Mandragoratu Wandystanu,
> podlega karze aresztu albo karze więzienia.
>
> Art. 83.
>
> Kto stosuje groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do
> określonego działania lub zaniechania, podlega karze aresztu albo
> karze więzienia.
>
> Art. 84.
>
> Kto pomawia inną osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną,
> jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej o takie
> postępowanie lub właściwości, które mogą ją poniżyć w oczach opinii
> publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego do określonej
> działalności, stanowiska lub zawodu, podlega karze aresztu albo karze
> więzienia.
>
> Art. 85.
>
> 1. Kto podmiot wymieniony w artykule poprzednim, publicznie znieważa w
> zamiarze, aby zniewaga dotarła do niego, podlega karze nadzoru albo
> karze aresztu.
> 2. Sprawca nie podlega karze, jeśli zniewagę wywołało naganne
> zachowanie się pokrzywdzonego, albo odpowiedział on zniewagą wzajemną.
>
> Art. 86.
>
> Ściganie przestępstw określonych w rozdziale niniejszym odbywa się z
> oskarżenia prywatnego.
>
> Rozdział XVI
> PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO WOLNOŚCI SUMIENIA LUB WYZNANIA
>
> Art. 87.
>
> 1. Kto obraża uczucia religijne innych osób, w taki sposób, że
> znieważa przedmiot czci religijnej, podlega karze nadzoru, albo
> grzywnie. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
> 2. Kto publicznie znieważa osobę Towarzysza Zenona Wandy
> Przepżechowicza, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
>
> Rozdział XVII
> PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO DZIAŁALNOŚCI INSTYTUCJI PAŃSTWOWYCH I SAMORZĄDOWYCH
>
> Art. 88.
>
> 1. Kto wywiera bezprawny wpływ na czynności urzędowe organu
> państwowego lub samorządowego, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
> 2. Tej samej karze podlega ten, kto umyślnie wprowadza w błąd
> funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem przezeń swoich funkcji.
>
> Art. 89.
>
> 1. Kto znieważa funkcjonariusza publicznego, albo osobę przybraną mu
> do pomocy w czasie lub w związku z wykonywaniem przez te osoby
> czynności urzędowych, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
> 2. Tej samej karze podlega ten, kto znieważa konstytucyjny organ
> Mandragoratu Wandystanu.
>
> Art. 90.
>
> Kto wykonuje czynności urzędowe funkcjonariusza publicznego nie będąc
> do tego odpowiednio umocowanym, podlega karze aresztu albo karze
> więzienia.
>
> Art. 91.
>
> 1. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej przyjmuje korzyść
> majątkową albo obietnicę takowej, podlega karze więzienia albo karze
> twierdzy.
> 2. Tej samej karze podlega ten, kto uzależnia dokonanie czynności
> urzędowej od otrzymania korzyści majątkowej albo jej obietnicy lub
> takiej korzyści albo jej obietnicy żąda.
> 3. Tej samej karze podlega ten, kto udziela albo obiecuje udzielić
> korzyści majątkowej osobie powołanej do pełnienia funkcji publicznej w
> związku z pełnieniem takowej funkcji.
> 4. Odpowiedzialności karnej określonej w ustępach poprzednich nie
> podlega osoba, która zawiadomiła o zaistniałym fakcie organy powołane
> do ścigania przestępstw oraz ujawniła wobec nich wszelkie okoliczności
> czynu, zanim dowiedziały się one o fakcie, jeśli korzyść majątkowa,
> jej żądanie lub propozycja została przyjęta.
>
> Art. 92.
>
> 1. Kto podejmuje się lub obiecuje podjęcie się pośrednictwa w
> załatwieniu sprawy w instytucji państwowej, samorządowej,
> międzynarodowej lub innej dysponującej środkami publicznymi, powołując
> się na wpływy w niej podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
> 2. Tej samej karze podlega ten, kto obiecuje korzyść majątkową osobie
> wymienionej w ustępie poprzednim.
> 3. Nie podlega odpowiedzialności karnej określonej w ustępach
> poprzednich, ten, kto zawiadomi o zaistniałym fakcie organ powołany do
> ścigania przestępstw oraz ujawni wobec niego wszelkie okoliczności
> czynu, zanim ten dowiedział się o nim, jeśli propozycja została przyjęta.
>
> Art. 93.
>
> 1. Kto, pełniąc funkcję publiczną, przekroczył swoje uprawnienia lub
> nie dopełnił obowiązków służbowych, wyrządzając szkodę interesowi
> publicznemu lub prywatnemu, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
> 2. Kto dopuścił się czynu określonego w ust. 1 w celu osiągnięcia
> korzyści majątkowej podlega więzienia albo karze twierdzy.
>
> Rozdział XVIII
> PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO WYMIAROWI SPRAWIEDLIWOŚCI
>
> Art. 94.
>
> Kto wywiera bezprawny wpływ na czynności urzędowe sądu, podlega karze
> więzienia albo karze twierdzy.
>
> Art. 95.
>
> 1. Kto składa fałszywe zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu
> sądowym lub postępowaniu przygotowawczym do postępowania sądowego,
> podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
> 2. Przepis ustępu poprzedniego stosuje się odpowiednio do biegłego,
> którego opinia ma służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub
> postępowaniu przygotowawczym do postępowania sądowego.
>
> Art. 96.
>
> Kto fałszywie oskarża inną osobę o popełnienie czynów zabronionych
> przed organem powołanym do ścigania przestępstw, podlega karze aresztu
> albo karze więzienia.
>
> Art. 97.
>
> Kto tworzy fałszywe dowody i na podstawie ich lub innych podstępnych
> zabiegów kieruje przeciwko innej osobie ściganie lub postępowanie
> sądowe, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
>
> Art. 98.
>
> Kto zataja dowody niewinności osoby podejrzanej o popełnienie czynów
> zabronionych, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
>
> Art. 99.
>
> Kto zawiadamia o przestępstwie lub wykroczeniu organ powołany do
> ścigania przestępstw lub wykroczeń, wiedząc, że czynu zabronionego nie
> popełniono, podlega karze nadzoru albo karze aresztu.
>
> Art. 100.
>
> Kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne poprzez pomaganie
> sprawcy przestępstwa albo odbywanie za niego kary, podlega karze
> aresztu albo karze więzienia.
>
> Art. 101.
>
> 1. Kto, mając wiarygodną wiadomość o czynie karalnym, nie zawiadamia o
> tym organu powołanego do ścigania przestępstw, podlega karze nadzoru
> albo karze aresztu.
> 2. Odpowiedzialności karnej określonej w ustępie poprzednim nie
> podlega ten, kto posiada wiarygodną informacje, że organ powołany do
> ścigania przestępstw o czynie wie, albo kto zapobiegł dokonaniu czynu.
>
> Art. 102.
>
> Kto, odbywając karę pozbawienia wolności narusza, chociażby pośrednio,
> zakazy z takiej kary wynikające podlega karze więzienia albo karze
> twierdzy.
>
> Art. 103.
>
> 1. Kto nie wykonuje prawomocnego orzeczenia sądu podlega karze aresztu
> albo karze więzienia.
> 2. Kto nie wykonuje prawomocnego orzeczenia sądu pomimo wyraźnego
> upomnienia sądu albo innego uprawnionego organu podlega karze
> więzienia albo karze twierdzy.
>
> Rozdział XIX
> PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO OCHRONIE INFORMACJI
>
> Art. 104.
>
> 1. Kto wbrew przepisom ustawy wykorzystuje informacje stanowiące
> tajemnicę państwową, podlega karze więzienia, albo karze twierdzy.
> 2. Tej samej karze podlega ten, kto wbrew przepisom ustawy tajemnicę
> państwową osobie niepowołanej ujawnia lub odmawia jej ujawnienia
> osobie, która ma do niej prawo.
>
> Art. 105.
>
> Kto, wbrew przepisom ustawy bądź przyjętego na siebie zobowiązania,
> ujawnia, wykorzystuje lub odmawia ujawnienia uprawnionej osobie
> tajemnicy państwowej mającej szczególne znaczenie dla funkcjonowania
> państwa, w szczególności informacji dostępowych do państwowych
> rachunków bankowych lub do publicznych serwerów, podlega karze
> twierdzy albo karze banicji.
>
> Art. 106.
>
> Kto ujawnia lub wykorzystuje niezgodnie z przyjętymi na siebie
> zobowiązaniami tajemnicę służbową, handlową lub inną, z którą zapoznał
> się w związku z pełnioną funkcją lub sprawowanym stanowiskiem, podlega
> karze aresztu albo karze więzienia. Jeśli poszkodowanym nie jest Skarb
> Państwa, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
>
> Art. 107.
>
> Kto uzyskuje informacje przełamując elektroniczne lub inne szczególne
> ich zabezpieczenia, podlega karze więzienia albo karze twierdzy. Jeśli
> poszkodowanym nie jest Skarb Państwa, ściganie odbywa się z oskarżenia
> prywatnego.
>
> Art. 108.
>
> 1. Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowany, zmienia, uszkadza,
> niszczy lub usuwa zapis istotnej informacji, podlega karze aresztu
> albo więzienia.
> 2. Kto dopuszcza się czynu określonego w ustępie poprzednim na szkodę
> istotnego interesu Mandragoratu Wandystanu, podlega karze twierdzy
> albo karze banicji.
> 3. Jeśli pokrzywdzonym nie jest Skarb Państwa, ściganie odbywa się z
> oskarżenia prywatnego.
>
> Rozdział XX
> PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO DOKUMENTOM I TOŻSAMOŚCI
>
> Art. 109.
>
> Kto podrabia lub przerabia dokument w celu użycia go za autentyczny,
> podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
>
> Art. 110.
>
> Kto poświadcza w dokumencie nieprawdę co do okoliczności mających
> znaczenie prawne, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
>
> Art. 111.
>
> Kto używa dokumentu podrobionego, przerobionego albo poświadczającego
> nieprawdę podlega karze aresztu albo karze więzienia.
>
> Art. 112.
>
> Kto wyłudza poświadczenie nieprawdy w dokumencie poprzez wprowadzenie
> w błąd funkcjonariusza publicznego lub innej osoby upoważnionej do
> wystawienia takowego, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
>
> Art. 113.
>
> 1. Kto podszywa się pod inną osobę, podlega karze aresztu albo więzienia.
> 2. Kto dokonuje czynu określonego w celu osiągnięcia korzyści
> majątkowej, taką korzyść osiąga albo wyrządza istotną szkodę osobie
> pod którą się podszywa, podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
> 3. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
>
> Rozdział XXI
> PRZESTĘPSTWA PRZECIWKO MIENIU, OBROTOWI GOSPODARCZEMU, PIENIĘŻNEMU I
> PAPIERAMI WARTOŚCIOWYMI
>
> Art. 114.
>
> Kto kradnie mienie, podlega karze więzienia albo karze twierdzy.
>
> Art. 115.
>
> Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inna osobę do
> niekorzystnego rozporządzania mieniem, podlega karze aresztu albo
> karze więzienia.
>
> Art. 116.
>
> Kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz, podlega więzienia albo
> karze twierdzy.
>
> Art. 117.
>
> Jeśli przestępstwo kradzieży, oszustwa albo przywłaszczenia dokonane
> jest na szkodę podmiotu innego, niż Skarb Państwa, ściganie odbywa się
> z oskarżenia prywatnego.
>
> Art. 118.
>
> Kto rzecz uzyskana za pomocą czynu zabronionego zbywa, nabywa lub
> pomaga w przeniesieniu jej własności podlega karze więzienia albo
> twierdzy.
>
> Art. 119.
>
> Przepisy artykułów poprzednich niniejszego rozdziału stosuje się
> odpowiednio do programów komputerowych, stron internetowych oraz innej
> własności intelektualnej.
>
> Art. 120.
>
> Kto działa na szkodę majątkową osoby fizycznej, prawnej albo jednostki
> organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, będąc upoważnionym do
> zajmowania się jej sprawami majątkowymi, podlega karze więzienia albo
> karze twierdzy.
>
> Art. 121.
>
> Kto udaremnia lub utrudnia przetarg publiczny w celu osiągnięcia
> korzyści majątkowej, podlega karze aresztu albo karze więzienia.
>
> Art. 122.
>
> Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowanym, dokonuje zmian w bazach
> danych systemu gospodarczego, bankowego, albo innego systemu
> Mandragoratu Wandystanu, podlega karze twierdzy albo banicji.
>
> Art. 123.
>
> Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowany, puszcza w obieg krajowy
> lub obcy pieniądz, papiery wartościowe, albo wartości dewizowe,
> podlega więzienia albo karze twierdzy.
>
> Art. 124.
>
> Kto, wiedząc o tym, że pochodzi on z czynu przestępczego, pieniądz,
> papier wartościowy, albo wartości dewizowe sprzedaje, nabywa,
> przyjmuje albo pośredniczy w przeniesieniu ich własności, podlega
> karze więzienia albo karze twierdzy.
>
> Rozdział XXII
> PRZEPISY KOŃCOWE
>
> Art. 125.
>
> Tracą moc poprzednie ustawy karne.
>
> Art. 126.
>
> Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
>
>
> Ustawa Kodeks Wykroczeń
> Rozdział I
> ZASADY ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA WYKROCZENIA
>
> Art. 1. [Wykroczenie]
>
> 1. Odpowiedzialności za wykroczenie podlega ten tylko, kto popełnia
> czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w czasie
> jego popełnienia.
> 2. Nie popełnia wykroczenia sprawca czynu zabronionego, jeżeli nie
> można mu przypisać winy w czasie czynu.
> 3. Nie podlega karze ze wykroczenie sprawca czynu zabronionego
> popełnionego nieumyślnie. Jednakże, sprawca czynu nieumyślnego podlega
> karze, jeżeli popełnia ponownie czyn zabroniony, a zwrócono mu uwagę,
> aby zaprzestał popełniania takiego czynu.
>
> Art. 2. [Definicja wykroczenia]
>
> Wykroczeniem jest czyn zabroniony zagrożony naganą albo karą nadzoru.
>
> Art. 3. [Zmiana ustawy]
>
> Jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie
> popełnienia wykroczenia stosuje się ustawę nową. Jednakże należy
> stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza
> dla sprawcy.
>
> Art. 4. [Zasada terytorialna]
>
> Ustawę wandejską stosuje się do sprawcy, który popełnił czyn
> zabroniony na terytorium Mandragoratu Wandystanu.
>
> Art. 5. [Czas i miejsce popełniania wykroczenia]
>
> 1. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w czasie, w którym sprawca
> działał.
> 2. Czyn zabroniony uważa się za popełniony w miejscu, w którym sprawca
> działał albo gdzie skutek stanowiący znamię czynu zabronionego
> nastąpił lub według zamiaru sprawcy miał nastąpić.
>
> Art. 6. [Umyślność]
>
> Czyn zabroniony popełniony jest umyślnie, jeżeli sprawca ma zamiar
> jego popełnienia, to jest chce go popełnić albo przewidując możliwość
> jego popełnienia, na to się godzi.
>
> Art. 7. [Zbieg przepisów]
>
> 1. Ten sam czyn może stanowić albo przestępstwo albo wykroczenie.
> 2. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona przestępstwa i wykroczenia, sąd
> skazuje za przestępstwo.
>
> Art. 8. [Zbieg przepisów]
>
> 1. Ten sam czyn może stanowić tylko jedno wykroczenie.
> 2. Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej
> przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno wykroczenie na
> podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, wymierzając karę na
> podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą.
>
> Art. 9. [Formy popełniania wykroczenia]
>
> Formami popełnienia wykroczenia są: sprawstwo, usiłowanie, podżeganie
> oraz pomocnictwo. Przepisy ustawy karnej dotyczące form popełnienia
> przestępstwa stosuje się odpowiednio.
>
> Art. 10. [Wyłączenie odpowiedzialności karnej]
>
> 1. Nie popełnia wykroczenie, kto dopuszcza się czynu zabronionego w
> warunkach obrony koniecznej, stanu wyższej konieczności, błędu co do
> bezprawności albo winy lub nieświadomości bezprawności wykroczenia.
> Przepisy ustawy karnej dotyczące wyłączenia odpowiedzialności karnej
> stosuje się odpowiednio.
> 2. Nie popełniają wykroczenia mandragorzy.
>
> Rozdział II
> KARY
>
> Art. 11. [Kary]
>
> 1. Karami są nagana oraz nadzór.
> 2. Karami zamiennymi są upomnienie, nawiązka i chłosta.
> 3. Karą dodatkową jest grzywna.
>
> Art. 12. [Nagana]
>
> Karę nagany wykonuje przez publiczne obwieszczenie.
>
> Art. 13. [Nadzór]
>
> 1. Nadzór wymierza się w dniach i miesiącach.
> 2. Kara nadzoru trwa najkrócej siedem dni, najdłużej miesiąc.
> 3. Skazany na karę nadzoru nie może swobodne wypowiadać się w
> miejscach publicznych (moderacja).
> 4. Przez zakaz wypowiadania się w miejscach publicznych podczas
> odbywania kary nadzoru rozumie się także pośrednie uczestnictwo w
> miejscach publicznych, w szczególności forwardowanie prywatnych listów
> skazanego na publiczne listy dyskusyjne.
> 5. Bieg terminu wykonania kary ulega przerwaniu, jeżeli skazany
> narusza zakazy wynikające z orzeczonej kary.
> 6. Przepisy ustawy karnej o karze łącznej stosuje się odpowiednio do
> kary nadzoru orzeczonej za wykroczenia.
> 7. Sąd zwalnia skazanego na karę nadzoru, po odbyciu przez niego co
> najmniej 1/3 orzeczonej kary, z odbycia reszty kary, jeżeli z
> okoliczności wynika, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego,
>
> Art. 14. [Upomnienie]
>
> Sąd może orzec karę upomnienia odstępując od wymierzenia kary nagany.
>
> Art. 15. [Nawiązka]
>
> Sąd może orzec nawiązkę odstępując od wymierzenia kary nadzoru.
> Przepisy ustawy karnej dotyczącej nawiązki stosuje się odpowiednio.
>
> Art. 16. [Chłosta]
>
> Sąd może orzec karę chłosty odstępując od wymierzenia kary nadzoru.
> Przepisy ustawy karnej dotyczące chłosty stosuje się odpowiednio.
>
> Art. 17. [Grzywna]
>
> 1. Sąd może orzec karę grzywny obok kary nadzoru.
> 2. Grzywny nie orzeka się jeżeli istnieje uzasadnione przypuszczenie,
> że skazany nawiązki nie uiści a jej egzekucja okaże się bezskuteczna
> albo orzeczono karę nawiązki.
> 3. Grzywnę wymierza się na rzecz Skarbu Państwa
> 4. Grzywnę wymierza się w stawkach.
> 5. Sąd wymierza grzywnę nie niższą od 7 i nie wyższą od 30 stawek.
> 6. Sąd określa wysokość stawki uwzględniając stosunki majątkowe
> skazanego. Stawka jest równa co najmniej jednemu engelsowi i co
> najwyżej dziesięciu engelsom.
> 7. Jeżeli skazany nie uiści grzywny a jej egzekucja okaże się
> bezskuteczna zamienia się grzywnę na karę obok której wymierzono
> grzywnę przyjmując, że jednej stawce grzywny przypada jeden dzień kary
> obok której wymierzono grzywnę. Przepisu nie stosuje się, jeżeli
> grzywnę orzeczono obok kary wieży górnej lub wieży dolnej.
>
> Rozdział III
> WYKROCZENIA
>
> Art. 18.
>
> Kto publicznie i w sposób uporczywy okazuje lekceważenie Narodowi
> Wandejskiemu, Mandragoratowi Wanydstanu albo jego konstytucyjnym
> organom, podlega naganie albo karze nadzoru.
>
> Art. 19.
>
> Kto publicznie okazuje lekceważenie symbolom państwowym Mandragoratu
> Wandystanu, podlega podlega naganie albo karze nadzoru.
>
> Art. 20.
>
> Kto przywłaszcza sobie stanowisko, stopień służbowy, tytuł społeczny,
> naukowy, zawodowy, arystokratyczny lub szlachecki albo inny tytuł
> honorowy, podlega naganie albo karze nadzoru.
>
> Art. 21.
>
> Kto, w celu dokuczenia innej osobie złośliwie wprowadza ją w błąd lub
> w inny sposób złośliwie niepokoi, podlega podlega naganie albo karze
> nadzoru. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
>
> Art. 22.
>
> Kto upublicznia wiadomości stanowiące tajemnicę korespondencji,
> podlega podlega naganie albo karze nadzoru, chyba, że działa w obronie
> ważnego interesu. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
>
> Art. 23.
>
> Kto organizuje zbiórkę pieniężną w sposób natarczywy, podlega podlega
> naganie albo karze nadzoru.
>
> Art. 24.
>
> Kto wielokrotne wysyła na listę dyskusyjną Mandragoratu Wandystanu tę
> samą wiadomość lub wiele różnych wiadomości w bardzo krótkich
> odstępach czasu, podlega naganie albo karze nadzoru.
>
> Art. 25.
>
> Kto formatuje odpowiedź wysyłaną na listę dyskusyjną Mandragoratu
> Wandystanu w taki sposób, że pozostawia treści, na które bezpośrednio
> nie odpowiada, podlega naganie albo karze nadzoru.
>
> Art. 26.
>
> Kto konstruuje list wysyłany na listę dyskusyjną Mandragoratu
> Wandystanu w taki sposób, że nie wiadomo, kto jest nadawcą listu, w
> szczególności nie umieszcza podpisu, podlega naganie albo karze nadzoru.
>
> Art. 27.
>
> Kto:
>
> 1. umieszcza treść odpowiedzi wysyłanej na listę dyskusyjną
> Mandragoratu Wandystanu wewnątrz treści cytowanych listu pierwotnego,
> 2. umieszcza treść odpowiedzi wysyłanej na listę dyskusyjną
> Mandragoratu Wandystanu nad cytowanym fragmentem lub
> 3. umieszcza pod listem podpis o długości rażąco przekraczającej
> przyjęte zwyczajowo normy podlega naganie albo karze nadzoru.
>
> Art. 28.
>
> 1. Kto wysyła na listę dyskusyjną Mandragoratu Wandystanu wiadomości
> zawierające mniej, niż trzy zdania, podlega naganie albo karze nadzoru.
> 2. Nie popełnia wykroczenia określonego w ust. 1 ten, kto w swojej
> wiadomości wyczerpuje istotę przesłania lub którego wiadomość ma
> istotne znaczenie dla dyskusji.
>
> Art. 29.
>
> Kto publicznie, w sposób rażący używa wyrazów wulgarnych, podlega
> naganie albo karze nadzoru.
>
> Rozdział IV
> PRZEPISY KOŃCOWE
>
> Art. 30.
>
> Tracą moc poprzednie ustawy o wykroczeniach.
>
> Art. 31.
>
> Ustawa wchodzi w życie z chwilą ogłoszenia.
--
Arkadij "Mag" Michailowicz Magov-Radetzky
OBYWATEL WANDYSTANU
Trybun Ludowy
Wandu-Wandu:9554315
MWail: arkadijmagov_usunto_at_gmail.com
Srajp (komunikator glosowy): wyszykaj za pomoca MWaila
www.wandystan.only.pl
"Miłość...Przyjaźń... Socrealizm"
Received on Tue 31 Jul 2007 - 18:13:12 CEST