PRL - poprawiony projekt Reforma Samorządowa, pakiet ustaw

From: baal_katan <baal_katan_usunto_at_o2.pl>
Date: Mon, 27 Feb 2006 22:12:53 -0000


Towarzyszu Przewodniczący, Wysoka Izbo!

W imieniu klubu kwiatonów Partii Racjonalnych Liberałów mam zaszczyt złożyć do
laski marszałkowskiej następujące projekty ustaw:

1)      Projekt ustawy o samorządzie województwa,
2)      Projekt ustawy Prawo o miejscowościach,
3)      Projekt ustawy o szczególnych ograniczeniach własności 
nieruchomości i
pierwotnym obrocie nieruchomościami
4) Projekt ustawy Przepisy wprowadzające reformę samorządu terytorialnego.

Trzy powyższe projekty realizują założenia części „Samorząd terytorialny”
programu Partii Racjonalnych Liberałów, a jednocześnie dążą do realizacji
następujących celów:
1) Odrodzenia samorządu terytorialnego Mandragoratu Wandystanu poprzez
zmianę zasad powoływania kierujących jednostkami samorządu i zniesienie
nieprzeprowadzanych wyborów lokalnych;
2) Zmniejszenia rozproszenia kadr lokalnych, poprzez zastąpienie obecnych
sześciu jednostek samorządu trzema, przy czym na czele jednej stać ma komisarz
ludowy właściwy do spraw administracji publicznej, 3) Zwiększenia różnorodności poszczególnych jednostek samorządu poprzez
pozostawienie województwom swobody w szczegółowym regulowaniu swojego ustroju i
charakteru,
4) Ustawowe dostosowanie stanu prawnego do aktualnych i tworzonych
rozwiązań systemowych,

5)      Zmiana i uproszczenie systemu dokonywania opłat za grunty,
6)      Uporządkowanie prawa samorządów terytorialnych poprzez 
uchylenie
wszystkich aktów, także tych, które nie są zgodne z prawem wyższego rzędu.

Wysoka Izbo!
Pozwolę sobie przedstawić Towarzyszom podstawowe założenia reformy. Na początek
omówienia wymagać będzie projekt ustawy o samorządzie województwa.

Projekt powołuje do życia dwa województwa: 1) Województwo Precelkhandzkie, obejmujące Wandystan kontynentalny,
2) Województwo Winnickie, obejmujące wyspy Marks, Engels, Wandea, wyjąwszy
Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt, które na mocy przepisów ustawy Prawo o
miejscowościach ma stać się miastem wydzielonym na prawach województwa

Podstawową zaletą takiego podziału jest zrównanie obszarowe obu jednostek. Pod
względem obszarowym, nie wchłaniając jednocześnie Miasta Stołecznego przez żadne
z województw, tym samym zachowując prestiż Genosse Wanda Stadt jako stolicy.

Należy zwrócić uwagę na fakt, że, w odróżnieniu od świata realnego, na szczeblu
wyższych jednostek samorządowych w Wandystanie nie występuje dwuwładza. Wojewoda
nie jest organem władzy państwowej i zwierzchnikiem państwowej administracji
zespolonej, a organem władzy samorządowej i zwierzchnikiem całej administracji
wojewódzkiej.

Projekt ustawy o samorządzie województwa określa podstawowe ramy ustrojowe
województw. W myśl tegoż, pełnia władzy w województwie należy do wojewody,
chyba, że statut województwa przekazał uprawnienia wojewody innym organom. Jest
to niewątpliwie krok ku samodzielności samorządów. W ten sposób, województwo,
które nie ma dużej ilości mieszkańców będzie mogło funkcjonować bez większych
problemów. Tym samym województwo posiadające duże ilości kadr będzie mogło
czynić swój ustrój ciekawszym wprowadzając tam pierwiastek demokratyczny.

Zdaniem projektodawcy nie ma sensu ustawowe regulowanie ściślejszych ram
ustrojowych województw. Tylko dzięki dużej samodzielności na tej płaszczyźnie
będą mogły utworzyć się dwa różne od siebie, pod względem ustroju i charakteru,
województwa.

Wojewoda ma być powoływany przez Churał Ludowy i sprawować swój urząd
dożywotnio. Tylko pewność tego, że wraz ze zmianą władzy nie zostanie odwołany
ze stanowiska z dnia na dzień. Zawsze osoby, które mają pewność zatrudnienia
pracują wydajniej. Jednakże ustawa dopuszcza ograniczenie tego przepisu przez
statut województwa, w szczególności ustanowienie kadencji wojewody oraz
ograniczenie ilości sprawowanych kadencji. Zwrócić uwagę należy, że w zakresie
powoływania wojewodów statuty nie mają pełnej dowolności- nie można ustanowić
np. dziedziczności urzędu wojewody. Projekt ustawy o samorządzie województwa
zawiera jednakże kilka przesłanek, których spełnienie uważa się a opróżnienie
urzędu wojewody. Ma to chronić województwa przed stagnacją w przypadku
porzucenia przez wojewodów, a także służyć jako hamulec bezpieczeństwa, gdyby
wojewoda zbyt swawolnie sobie poczynał.

W zakresie stanowienia prawa miejscowego, województwa przejmą obowiązki i
przywileje istniejących obecnie gmin. Zakres terytorialny obowiązywania prawa
wojewódzkiego rozciąga się na cały jego obszar, przy czym projekty nie
przyznają miejscowościom przywileju stanowienia prawa miejscowego.

Województwo czerpać będzie dochody ze wszystkich zgodnych z prawem źródeł, w
szczególności dotacji, subwencji oraz opłat za ziemię. Ustawa zakazuje natomiast
województwu kontrolować nieruchomości służących do produkcji w sektorze
wytwórczym systemu Cintra. Tłumacząc na język polski, województwo nie może
prowadzić działalności produkcyjnej i czerpać z niej dochodów. Jest to
sprzeczne z ideą racjonalnego liberalizmu.

Przepisy ustawy o samorządzie województwa zostały tak skonstruowane, aby nad
województwem kontrolę sprawowała Rada Komisarzy Ludowych, która będzie mogła
wystąpić do sądu o ustanowienie Tymczasowego Zarządcy Komisarycznego, gdyby
samorząd województwa nie funkcjonował należycie.

Wysoka Izbo!
Ustawa o samorządzie województwa jest jedynie połową proponowanej przez
projektodawcę reformy. Drugą, równie ważną częścią jest projekt ustawy prawo o
miejscowościach, którego zasadniczym celem jest likwidacja samorządu terytorialnego na obszarze poszczególnych miejscowości, a także prawne
uregulowanie statusu istniejących obecnie miejscowości.

Ustawa Prawo o miastach odbiera miejscowościom osobowość prawną, tym samym
miejscowość nie będzie mgła nabywać na własną rzecz, ani we własnym imieniu
żadnych praw i obowiązków oraz utraci zdolność sądową. Upraszczając- miejscowość
można przyrównać do przedsiębiorstwa, a województwo do przedsiębiorcy (mowa
oczywiście o miejscowościach publicznych). Jest to związane przede wszystkim z
przeniesieniem samorządu terytorialnego na poziom wielkoobszarowy, ale także z
przeniesieniem dochodów z tytułu sprzedaży ziemi na województwa. Tym samym,
miejscowość staje się jedynie obszarem o ściśle określonej granicy administracyjnej, w obrębie której możliwy będzie meldunek, a także ulokowane
tam budynki będą dawały pewne profity. Takie są założenia systemu gospodarczego.
Jeśli chodzi natomiast o majątek, wszystkie sprawy z nim związane, przejmie
organ prowadzący- województwo.

Miejscowość posiadać ma zarządcę, którym, w braku odrębnej regulacji jest
wojewoda. Ma to służyć przede wszystkim realizacji drugiego celu reformy,
mianowicie zmniejszenia rozproszenia kadr lokalnych. Zasadniczym zadaniem
zarządcy jest czuwanie nad granicą administracyjną miejscowości, która ulega
poszerzeniu w razie potrzeby, m.in. na wniosek zarządcy danej miejscowości.
Wynika to z założeń systemu, który będzie umożliwiał zakup gruntów na całym
obszarze Mandragoratu Wandystanu, a nie tylko wydzielonych jego fragmentach-
dotychczasowych miejscowościach. Posiadanie posesji w granicy miejscowości ma
dawać pewne profity w porównaniu do posesji posiadanej na obszarze nie objętym
granicą administracyjną miejscowości Oczywiście nie zmienia to faktu, ze
województwo może przyznać zarządcy inne kompetencje, albo nawet utworzyć na
terenie miejscowości niższą jednostkę samorządu terytorialnego, jeśli tylko uzna
to za pożądane i stwierdzi, że posiada odpowiednią ilość kadr. Uprawnienie to ma
służyć tworzeniu odrębnego klimatu dla każdego województwa oraz jest pewnego
rodzaju przywilejem kształtującym samodzielność województwa.

Wysoka Izbo!
W zakresie tworzenia miejscowości publicznych projekt nie wprowadza rewolucji.
Jedynym, co zostaje zmienione to tryb tworzenia takowych. Będzie to się odbywać
na szczeblu wojewódzkim, jednakże po zaopiniowaniu przez Mandragora Jutrzenki.
Powiększanie obszaru miejscowości, ściślej- jego administracyjnych granic
nastąpić musi za zgodą Mandragora Jutrzenki. Projekt wprowadza natomiast istotne
zmiany w kwestii podziału obszaru Wandystanu. Dotychczasowy podział na akry
zostaje zniesiony. Posesje są z góry wytyczone na obszarze całego Wandystanu, a
nie tylko poszczególnego akra. To kolejny punkt, w którym projekt realizuje
przyszłe realia systemowe. Mimo tego, że są to dopiero przyszłe realia, projekt
nie wprowadza bałaganu i nie staje się nierealizowalny. Został skonstruowany w
ten sposób, aby dało się go realizować także przy obecnych realiach systemowych.

Zaostrzone zostają przepisy uznania za miasto oraz ustalony zostaje sposób
weryfikacji. Zaostrzenie przesłanek uznania za miasto polega na tym, że w danej
miejscowości musi zamieszkiwać co najmniej siedmiu mieszkańców, aby ta
miejscowość została uznana za miasto. Podczas weryfikacji, która następuje
cztery razy w roku, badana jest średnia arytmetyczna ilości mieszkańców i
obywateli z danego, trzymiesięcznego okresu. To, jaką metodologię zastosuje się
przy ustalaniu średniej, zależy od komisarza- może brać pod uwagę liczby z końca
każdego tygodnia, odnotowywać dane co trzy dni etc. Średnia arytmetyczna
wprowadzona została w celu uniknięcia sytuacji, kiedy w czasie weryfikacji
miasta nagle się zaludniają. Liczba ludności miejscowości powinna utrzymywać się
na stałym poziomie, lub rosnąć, nie zaś przed dniem weryfikacji rosnąć, a
później w krótkim okresie czasu- maleć. Dla zapewnienia należytego prestiżu dla
stolicy państwa oraz stolic województw, miastami są, bez względu na liczbę
ludności: Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt, Wojewódzkie Miasto Stołeczne
Precelkhanda oraz Wojewódzkie Miasto Stołeczne Winnica. Stan ten jest zaczerpnięty z obowiązujących dotychczas przepisów.

Co zaś zmieniło się w kwestii zniesienia miejscowości. Wymaga rozróżnienia
procedura znoszenia miejscowości prywatnych i publicznych. Miejscowości
publiczne znosić się ma zgodnie z prawem wojewódzkim, prywatne natomiast
orzeczeniem sądowym, jedynie w przypadku wystąpienia jednej z ustawowych
przesłanek. Wynika to z faktu świętości i nienaruszalności własności prywatnej.

Istotną kwestią jest pozycja centralnej władzy wykonawczej w systemie miejscowości. W celu zapewnienia terminowości wykonywania czynności związanych z
poszerzaniem administracyjnej granicy miejscowości, wprowadzona została
możliwość wydania przez komisarza właściwego do spraw administracji publicznej
decyzji administracyjnej w tym zakresie, w przypadku bezczynności wojewody.

Pozostają jeszcze do omówienia dwie kwestie. Pierwsza, mianowicie miejscowości
prywatne. Na początek pozwolę sobie omówić kwestię pierwszą, czyli sprawę
miejscowości prywatnych.

Miejscowości prywatne. Pomysł w swej istocie zaczerpnięty został z obowiązującej
obecnie ustawy o samorządzie gminnym. Podstawową różnicą między miejscowościami
prywatnymi, a publicznymi jest to, że dochody ze sprzedaży działek w miejscowości publicznej stanowią dochód województwa, a w miejscowości prywatnej,
dochód właściciela. Lokacja miejscowości prywatnej wymaga uzyskania przez
wojewodę zgody komisarza ludowego właściwego do spraw administracji publicznej.
Przy lokowaniu miejscowości, zasadźca jest zobowiązany do spełnienia pewnych
świadczeń- jest to nabycie co najmniej określonej ustawą liczby gruntów, a także
uiszczenie na rzecz skarbu właściwego województwa opłaty w wysokości 100
engelsów. Świadczenia te stanowią kwoty wysokie, jednakże wynika to z dbałości o
to, żeby miejscowości prywatne nie powstawały, jak grzyby po deszczu..

Podobna procedura obowiązuje w przypadku poszerzenia administracyjnej granicy
miejscowości. Także w tym przypadku, właściciel jest zobowiązany do nabycia
przynajmniej określonej ustawą liczby gruntów. To znów ma ograniczyć rozszerzanie granicy administracyjnej miejscowości w nieskończoność, także na
posesje, które stanowią czyjąś własność..

Właściciel miejscowości prywatnej jest odpowiednikiem województwa dla miejscowości publicznej w sprawach majątkowych. Jeśli miejscowość prywatną
określimy „przedsiębiorstwem”, właściciel jest w stosunku do niej „przedsiębiorcą”- właścicielem całego jej majątku, za który odpowiada, jak za
własny.

Własność miejscowości prywatnej, tak jak dotychczas, nie podlega dziedziczeniu,
jednakże właściciel miejscowości może przekazać tę własność innej osobie. Aby
zatrzymać handel miejscowościami wprowadzona została opłata za dokonanie tej
czynności. Jeśli zdarzy się tak, że zarządca miejscowości prywatnej umrze, albo
złoży rezygnację ze stanowiska, miejscowość, z mocy prawa, przekształca się w
prywatną.

Ostatnią kwestią, która wymaga wyjaśnienia jest sytuacja Miasta Stołecznego
Genosse Wanda Stadt. Początkowo, Miastem Stołecznym zarządzać miał, powoływany
przez Churał Ludowy, buduar. Jednakże, w celu realizacji celu drugiego reformy,
przepis został zmieniony w ten sposób, że Miastem Stołecznym zarządza komisarz
ludowy właściwy do spraw administracji publicznej, na terenie Miasta przyjmujący
tytuł Buduara Miasta Stołecznego Genosse Wanda Stadt. De facto, Genosse Wanda
Stadt jest miastem na prawach województwa- posiada osobowość prawną oraz
przywilej stanowienia prawa miejscowego. Ogólnie rzecz ujmując, Miastem
Stołecznym zarządzają władze centralne. Wpływ władzy wojewódzkiej ogranicza się
do wyrażenia zgody na poszerzenie granicy administracyjnej Miasta Stołecznego,
co wynika z faktu, że ta czynność wyjmuje spod władztwa wojewódzkiego kolejny
fragment terenu.

Wysoka Izbo!
Kolejnym, bardzo ważnym elementem reformy jest projekt ustawy o szczegółowych
ograniczeniach własności nieruchomości i obrocie nieruchomościami. Ten projekt
to projekt bardzo techniczny. To właśnie on jest tym kluczem, który pozwala
połączyć ustawowe rozwiązania zawarte w projekcie ustawy Prawo o miejscowościach
z systemowymi realiami.

Ustawa ma za zadanie prawnie usankcjonować te rozwiązania, które już niedługo,
już za chwilę mogą zostać zaimplementowane do systemu. Ten projekt był
najszerzej dyskutowany z Mandragorem Jutrzenki i jest w pewnym sensie inicjatywą
wspólną Klubu Kwiatonów Partii racjonalnych Liberałów oraz Kancelarii Mandragora
Jutrzenki.

Przejdźmy do meritum sprawy. Zasadniczym (jedynym) ograniczeniem własności
nieruchomości jest fakt, że nie zawsze własność tej nieruchomości rozciąga się
(jak to być powinno, co wywodzi się jeszcze z prawa rzymskiego) na
wszystko, co
znajduje się pod i nad powierzchnią gruntu. Owszem- rozciąga się na wszelkie
części składowe oraz przynależności tej nieruchomości, jednakże podmioty
publiczne- Skarb Państwa oraz województwa uzyskują przywilej szczególny. Poniżej
powierzchni tych gruntów, lokować mogą pewne urządzenia użyteczności publicznej,
takie jak wodociągi, gazociągi, koleje i drogi podziemne etc. Ma to zapewnić
przedsiębiorstwom odpowiednią infrastrukturę. Nie odbiera to oczywiście
prywatnej inicjatywy w tym względzie. Każdy będzie mógł podłączyć zbudowany
przez siebie gazociąg, czy kolej podziemną do większej sieci, jednakże, poza
obecnością w okolicy tychże, nie będzie uzyskiwał z tego tytułu profitów. Nie
będzie możliwe pobieranie opłat za korzystanie z czyichś obiektów użyteczności
publicznej.

Obiekty użyteczności publicznej nie mogą być lokowane pod powierzchnią gruntów,
których częściami wspólnymi będą kopaliny i złoża.

Kwestia druga odnośnie ustawy, to kwestia obrotu nieruchomościami. Zasadniczo
reguluje ona tylko pierwotny obrót nieruchomościami. Zmiany nie są wielkie,
głównie zmianie ulega tutaj procedura dokonywania odpłatności za tereny i
obliczania jej. Ustalona została cena sztywna, z możliwością regulacji w
ustawowych widełkach. Do tej pory, opłaty składały się z dwóch części- opłaty na
rzecz Skarbu Państwa oraz zysku właściwej jednostki samorządu. Przepisy te były
zawarte w ustawie o finansach publicznych, jednakże ze względu na jej sztywność
i trudności w modyfikacjach w kwestiach materialnych, przepisy zostały wyłączone
do osobnej ustawy.

Utworzony zostaje Państwowy Fundusz Ziemi, który dzielić ma wpływy z tytułu
pierwotnego nabycia gruntów między Skarb Państwa i województwa. Nie tworzy to
nowych struktur- Funduszem zarząda Komisarz ludowy właściwy dopraw finansów
publicznych.

Ostatnie artykuły ustawy przewidują możliwość przeznaczenia niektórych terenów
na cele publiczne, na przykład parki narodowe, lub bazy wojskowe. Przeznaczenia
takiego dokonywać się w drodze ustawy.

Towarzysze Kwiatoni!
Omówione zostały już praktycznie wszystkie aspekty reformy. Do omówienia
pozostał jeszcze jeden jej element, mianowicie przepisy wprowadzające obie
ustawy. Element ten jest niezwykle ważny, ponieważ to on wprowadza w życie całą
reformę. Jako, że ustawa Przepisy wprowadzające nie ma zbyt dużej objętości, jej
omówienie zapewne nie zajmie wiele czasu.

Vacatio legis ustawy (a za razem i ustawy o samorządzie województwa, ustawy
Prawo o miastach, a także ustawy o szczególnych ograniczeniach własności
nieruchomości i pierwotnym obrocie nieruchomościami) ustalone zostało na siedem
dni. Zdaniem projektodawcy, jeden tydzień wystarczy wszystkim na zapoznanie się
z projektem, takowoż powołanie wojewodów oraz przeprowadzenie likwidacji gmin.

Dość istotną kwestią są zmiany w ustawie o finansach publicznych. Przede
wszystkim znieść należy przepisy o wynagrodzeniach dla buduarów. Zastąpione one
zostały subwencją ogólną dla województw w wysokości 75 engelsów miesięcznie dla
jednego województwa. Tym samym przeniesiono obowiązek wynagradzania ewentualnych
zarządców miejscowości na województwa. Związane jest to z likwidacją samorządu
terytorialnego na poziomie miejscowości. Do aktywnej działalności niezbędne są
województwu środki pieniężne. Środki te województwo wykorzystać ma na różnorakie
przedsięwzięcia, na przykład o charakterze kulturalnym, tudzież wykonanie zadań
zleconych.

Kolejną zmianą jest skreślenie ust. 4 w ustawie o finansach publicznych, który
został przeniesiony do innego aktu prawnego- ustawy o szczególnych ograniczeniach własności nieruchomości i pierwotnym obrocie nieruchomościami. Do
tejże ustawy odwołuje się art. 5 pkt 1 Przepisów wprowadzających. Przepis ten
zastępuje przepis o opłatach z tytułu dodania nowej nieruchomości, jako
dochodzie budżetowym, przepisem wprowadzającym do dochodów budżetu centralnego
dochód z Państwowego Funduszu Ziemi.

Ostatni przepis art. 5 to czysta kosmetyka i wygładzenie obecnie istniejących
przepisów.

Pozostałe przepisy ustawy Przepisy wprowadzające reformę samorządu terytorialnego służą jedynie likwidacji gmin, przeniesienia majątków likwidowanych na następców prawnych oraz uporządkowania części systemu prawnego
Mandragoratu, głównie poprzez uchylenie, i tak niezgodnych z obecną ustawą o
samorządzie gminnym, statutów gmin, wydanego na jej podstawie prawa miejscowego,
a także wygasłych edyktów Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie nadania praw miejskich oraz ustanowienia gmin na terenie
miejscowości.

Wysoka Izbo!
Przedkładam Izbie jeden projekt. To jest jeden, spójny projekt, czterech ustaw.
Powyższy projekt ustaw to niewątpliwie krok w przód. Zmniejszając ilość
jednostek samorządu terytorialnego zwiększamy szansę na to, że będzie on bardzo
aktywny. Aktywny samorząd terytorialny służyć będzie także za kuźnię kadr do
administracji szczebla centralnego. Aktywny samorząd terytorialny ma szansę
podjąć współpracę z samorządami innych państw, z czego mogą urodzić się
niezwykle ciekawe, międzynarodowe inicjatywy. Będzie bardzo dobrze, jeśli to nie
tylko rząd, nawiasem mówiąc i tak już obciążony, będzie podejmował ciekawe
inicjatywy, a będą to robili także inni obywatele. Będzie wówczas widać, że nie
tylko rząd i odnośny komisarz zainteresowani są nowymi inicjatywami. Reorganizacja samorządu terytorialnego sama w sobie do tego nie doprowadzi.
Jest natomiast dobrą, twardą drogą do realizacji tego celu. Reforma samorządu
terytorialnego stanowi jedynie podwaliny pod restytucję samorządu terytorialnego. Są to jednak poważne i ważne podwaliny. Wierzymy, że na tych
fundamentach uda się zbudować silny samorząd. Dobry samorząd terytorialny, który
będzie działał, będzie podejmował inicjatywy.

Towarzyszu Przewodniczący, Wysoka Izbo!
Proszę o rozpatrywanie projektu reformy w całości, gdyż wszystkie jego części
są silnie powiązane. Dokonanie zmian w jednym z projektów ustaw, wiąże się z
koniecznością poprawy pozostałych.

Wysoka Izbo.
W imieniu Klubu Kwiatonów Partii Racjonalnych Liberałów proszę Wysoką Izbę o
uchwalenie poniższego, dobrego, potrzebnego i spójnego projektu w całości.

Ustawa

Z dnia ............................. r.

O samorządzie województwa.

Rozdział IPRZEPISY
 OGÓLNE Art. 1.
Ustawa niniejsza określa sposób powoływania, kompetencje oraz zasadnicze ramy
ustroju województw.

Art. 2.
Województwo jest wyższą jednostką samorządu terytorialnego. Za niższe jednostki
samorządu terytorialnego uważa się jednostki samorządu utworzone na mocy prawa
wojewódzkiego.

Art. 3.
Powołuje się:
1) Województwo Winnickie, ze stolicą w Winnicy, obejmujące obszar wysp
Marks, Engels, Wandea, wyjąwszy Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt, 2) Województwo Precelkhandzkie, ze stolicą w Precelkhandzie, obejmujące
obszar Wirtuazji znajdujący się w granicach Mandragoratu Wandystanu.

Art. 4.

1.      Województwo posiada osobowość prawną
2.      Województwo działa we własnym imieniu, na własny rachunek i 
własną
odpowiedzialność.
3. Samodzielność województwa podlega ochronie sądowej.

Rozdział IIKOMPETENCJE
 WOJEWÓDZTWA Art. 5.
Województwa wykonują zadania publiczne niezastrzeżone dla innych organów oraz
sprawy należące do wyłącznej właściwości województwa.

Art. 6.
1. Do wyłącznej właściwości władz państwowych należą sprawy 1) prawa karnego, z wyjątkiem przepisów porządkowych obowiązujących w
miejscach publicznych województwa,
2) prawa o spadkach, osobach fizycznych, spółkach, partiach politycznych,
fundacjach i stowarzyszeniach,

3)      prawa o ustroju sądów oraz postępowania przed sądami,
4)      wymiaru sprawiedliwości,
5)      obywatelstwa,
6)      sił zbrojnych i bezpieczeństwa państwa,
7)      polityki zagranicznej i wywiadu,
8)      państwowych systemów informatycznych,
9)      emisji waluty

2. Zakazu określonego w ust. 1 pkt. 7 nie stosuje się do współpracy województwa
z jednostkami samorządu terytorialnego innych państw wirtualnych.

Art. 7.
Do wyłącznej kompetencji województwa należą sprawy:

1)      list dyskusyjnych i innych miejsc publicznych województwa,
2)      gospodarowania mieniem województwa, budżetu oraz trybu jego 
stanowienia,
3)      administracji wojewódzkiej,
4)      ustanawiania i określania kompetencji niższych jednostek 
samorządu
terytorialnego,

Rozdział IIIPRAWO
 WOJEWÓDZKIE Art. 8.

1.      Województwo posiada statut.
2.      Pierwszy statut nadawany jest przez Churał Ludowy, na 
wniosek pierwszego
wojewody.
3.      Statut określi:
a.      Ustrój województwa,
b.      Sposób wyboru wojewody
c.      Organa władzy województwa, ich kompetencje, tryb powoływania 
i stosunki
z wojewodą.,
d.      Tryb wydawania aktów prawa miejscowego oraz ich nazewnictwo,
e.      Sposób zarządzania skarbem i finansami województwa,
f.      Procedury zmiany statutu.
4.      Statut województwa może ustanowić niższe jednostki samorządu
terytorialnego, sposób ich powoływania oraz kompetencje.

Art. 9.
1. Województwo wydaje akty prawa miejscowego, które są nadrzędne w stosunku
do prawa miejscowego niższych jednostek samorządu terytorialnego. 2. Statut województwa może ograniczyć ustawodawstwo wojewódzkie tylko do
niektórych kwestii, lub przyznać niższym jednostkom samorządu wyłączne prawo do
regulowania niektórych kwestii.
3. Statut województwa określi nazewnictwo aktów prawnych, tryb ich
ustanawiania oraz warunki wejścia w życie.

Rozdział IVZARZ
ĄD NAD WOJEWÓDZTWEM Art. 10.
1. Województwem kieruje wojewoda. Wojewoda sprawuje ogólne kierownictwo nad
administracją województwa.
2. Wojewoda jest organem stanowiącym i wykonawczym gminy, chyba, ze statut
przekazał te sprawy, w całości lub w części, do właściwości innych organów
województwa.

Art. 11.
1. Wojewoda powoływany jest dożywotnio przez Churał Ludowy, przy czym
statut może ustanowić surowsze wymagania dla powołania wojewody, w szczególności
obowiązek uzyskania zgody kolegialnego organu określonego przez statut.
2. Statut może określić kadencję wojewody oraz ograniczyć ilość sprawowanych kadencji.

Art. 12.
1. Urząd wojewody uważa się za opróżniony w wyniku:: 1) Niewypełnienia przez wojewodę obowiązków służbowych lub rażącego
sprzeniewierzenia się im, albo rażącego sprzeniewierzenia się interesom
społeczności województwa, co stwierdza Sąd Najwyższy, 2) Śmierci wojewody lub opuszczenia przez niego Mandragoratu Wandystanu,
3) Skazania wojewody na karę uniemożliwiającą sprawowania urzędu 2. Statut województwa może określić dodatkowe przyczyny powodujące opróżnienie
urzędu wojewody.

Art. 12.
1. Województwo czerpie dochody w szczególności z wpłat od niższych
jednostek samorządu terytorialnego, dotacji, subwencji, spadków, kapitału,
Państwowego Funduszu Ziemi i innych zgodnych z prawem źródeł. 2. Województwo nie może posiadać, albo bezpośrednio w pełni kontrolować
nieruchomości służących do prowadzenia działalności gospodarczej w systemie
automatycznej gospodarki Cintra w sektorze wytwórczym.

Rozdział VNADZÓR
 NAD WOJEWÓDZTWEM Art. 13.
Nadzór nad działalnością województwa sprawuje Rada Komisarzy Ludowych.

Art. 14.
Rada Komisarzy Ludowych, w przypadku rażących przypadków łamania prawa lub
działania na szkodę województwa lub jego mieszkańców może wystąpić do Sądu
Najwyższego o zawieszenie działalności wojewody i ustanowienie tymczasowego
zarządu komisarycznego.

Art. 15.
Sąd ustali okres trwania tymczasowego zarządu komisarycznego, jednak nie może
on trwać dłużej niż dwa miesiące. Po upływie okresu trwania zarządu, czynności
wojewody zostają przywrócone.

Art. 16.
Zniesienie, utworzenie, połączenie, podzielenie i zmiana granic województwa
następuje w drodze ustawy państwowej.

Ustawa

Z dnia ............................. r.

Prawo o miejscowościach

Rozdział IMIEJSCOWO
ŚCI

Art. 1.
Ustawa określa zasady powiększania i przekształcania miejscowości oraz sposób
zarządu nad miejscowościami.

Art. 2.
1. Miastem jest miejscowość, która spełnia warunki określone ustawą, a
niezależnie od spełnienia tych warunków:

1)      Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt,
2)      Wojewódzkie Miasto Stołeczne Winnica,
3)      Wojewódzkie Miasto Stołeczne Precelkhanda
2.      Wsią jest miejscowość, która nie jest miastem.

Art. 3.
Miejscowość może być publiczna, albo prywatna.

Art. 4.
1. Miastem jest miejscowość, której średnia liczby ludności w okresie
trzymiesięcznym jest większa lub równa piętnastu, a liczba obywateli Mandragoratu Wandystanu jest większa lub równa siedmiu. 2. Weryfikację stwierdzającą, czy miejscowość jest miastem przeprowadza
Komisarz Ludowy właściwy do spraw administracji publicznej w okresach trzymiesięcznych, do dziesiątego dnia stycznia, kwietnia, lipca i października.
Komisarz podaje do wiadomości publicznej wyniki weryfikacji w drodze obwieszczenia.

Rozdział II
TWORZENIE I POWIĘKSZANIE MIEJSCOWOŚCI PUBLICZNYCH Art. 5.
1. Miejscowość publiczną ustanawia się aktem prawa wojewódzkiego, po
zasięgnięciu opinii Mandragora Jutrzenki. 2. Akt prawa wojewódzkiego określa w szczególności nazwę miejscowości, jej
położenie, kompetencje zarządcy oraz sposób jego powoływania, a także administracyjne granice miejscowości..
3. Nie jest dopuszczalne takie ustanowienie lub rozszerzenie administracyjnej granicy miejscowości w ten sposób, że będzie ona obejmować dwa
lub więcej nieprzylegających do siebie obszarów.

Art. 6.
Rozszerzenia administracyjnych granic miejscowości dokonuje się na podstawie
aktu prawa wojewódzkiego, po zasięgnięciu opinii Mandragora Jutrzenki

Rozdział III
TWORZENIE I POWIĘKSZANIE MIEJSCOWOŚCI PRYWATNYCH Art. 7.
Przepisy dotyczące tworzenia i powiększania miejscowości publicznych stosuje się
odpowiednio do miejscowości prywatnych, chyba że niniejszy rozdział stanowi
inaczej.

Art. 8.
1. Miejscowości prywatne ustanawia właściwy organ województwa na wniosek
zasadźcy tej miejscowości, po uzyskaniu zgody Komisarza ludowego właściwego do
spraw administracji publicznej.
2. Zasadźca powinien być obywatelem Mandragoratu Wandystanu. Odstępstwo od
tej zasady wymaga zgody Mandragorów oraz właściwego województwa. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 powinien zawierać przynajmniej:

1)      Nazwę miejscowości,
2)      Położenie geograficzne,
3)      Granicę administracyjną miejscowości.
4.      Granica administracyjna miejscowości winna obejmować grunty 
stanowiące
własność osoby fizycznej lub prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej
osobowości prawnej. Grunty, które nie stanowią niczyjej własności winny być
nabyte przez zasadźcę, przy czym ilość gruntów nabywanych w ten sposób nie może
być niższa niż 15.

Art. 9.
Zasadźca jest zobowiązany wnieść opłatę w wysokości 100 engelsów za ustanowienie
miejscowości, na rzecz skarbu właściwego województwa.

Art. 10.
1. Właściciel miejscowości może żądać powiększenia administracyjnych granic
miejscowości.
2. Przy powiększaniu administracyjnych granic miejscowości, właściciel jest
zobowiązany nabyć wszystkie grunty, które nie stanowią niczyjej własności, a
które zostaną objęte przez nowe granice administracyjne miejscowości, przy czym
ilość gruntów nabywanych w ten sposób nie może być niższa niż 5.

Rozdział IV
ZARZĄD NAD MIEJSCOWOŚCIĄ Art. 11.
1. Zarząd nad miejscowością publiczną sprawuje zarządca powołany na mocy
prawa wojewódzkiego. Zarządca w szczególności reprezentuje miejscowość.

2.      Zarządcą może być także wojewoda.
3.      W braku odrębnych regulacji, zarządcą, o którym mowa w ust. 
1 jest
wojewoda.

Art. 12.
1. Miejscowość nie posiada osobowości prawnej. Nie może we własnym imieniu
nabywać i posiadać praw, ani nie ma zdolności sądowej. 2. Wszelkie dochody i składniki majątkowe miejscowości publicznej stanowią
własność skarbu właściwego województwa.

Art. 13.
Prawo wojewódzkie określi kompetencje zarządcy miejscowości publicznej.

Art. 14.
Zarządca miejscowości prywatnej jest właścicielem całego majątku i dochodów
miejscowości.

Art. 15.
Zarządcą miejscowości prywatnej jest jej zasadźca.

Art. 16.
1. Prawo własności miejscowości jest niepodzielne i nie podlega dziedziczeniu.
2. Zarządca miejscowości prywatnej może przekazać własność miejscowości
innej osobie, po uiszczeniu opłaty w wysokości 5% wartości majątku miejscowości
na rzecz skarbu właściwego województwa
3. W razie śmierci lub rezygnacji zarządcy, miejscowość prywatna przekształca się w publiczną.

Rozdział V
GENOSSE WANDA STADT
Art. 17.
Do Miasta Stołecznego Genosse Wanda Stadt (dalej zwane „Miastem Stołecznym”)
stosuje się przepisy o miastach publicznych, chyba, że rozdział niniejszy
stanowi inaczej.

Art. 18.
1. Miasto Stołeczne posiada osobowość prawną. Może we własnym imieniu
nabywać prawa i obowiązki. Przepisy art. 12 Ustawy z dnia

............................, o samorządzie województwa 

(DPMW ......../2006 poz.

..........) stosuje się odpowiednio.
2. Miasto Stołeczne posiada kompetencje województwa w zakresie zadań
zleconych przez ustawy, a Buduar Miasta Stołecznego- kompetencje Wojewody w tych
sprawach.
3. Miasto Stołeczne jest wyłączone z obszaru Województwa Winnickiego.

Art. 19.
Miastem Stołecznym kieruje Komisarz Ludowy właściwy do spraw administracji
publicznej, na terenie Miasta Stołecznego noszący tytuł Buduara Miasta
Stołecznego Genosse Wanda Stadt (dalej zwany „Buduarem Miasta Stołecznego”) .

Art. 20.
Buduar Miasta Stołecznego pełni władzę prawodawczą i wykonawczą.

Art. 21.
1. Miasto Stołeczne posiada statut nadawany i zmieniany edyktem Prezydenta
Mandragoratu Wandystanu na wniosek Komisarza Ludowego właściwego do spraw
administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Wojewody Winnickiego.
2. Aktami prawa miejscowego Miasta Stołecznego są rozporządzenia Buduara
Miasta Stołecznego.

Art. 22.
Administracyjna granica Miasta Stołecznego może być rozszerzona zarządzeniem
Prezydenta Mandragoratu Wandystanu wydanym za kontrasygnatą Wojewody Winnickiego, po zasięgnięciu opinii Mandragora Jutrzenki.

Rozdział VI
NADZÓR I ZNIESIENIE MIEJSCOWOŚCI Art. 23.
W przypadku, gdyby w terminie 14 dni od czasu złożenia wniosku, właściwy organ
województwa nie postanowił o rozszerzeniu lub odmowie rozszerzenia granic
administracyjnych miejscowości prywatnej, czynności tej dokonuje Komisarz ludowy
właściwy do spraw administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej,
zawiadamiając właściwego wojewodę.

Art. 24.
Rada Komisarzy Ludowych określi kompetencje zarządcy miejscowości publicznej,
jeśli nie określa tego prawo wojewódzkie, a brak takiego określenia utrudnia
sprawowanie zarządu nad miejscowością. Z chwilą uregulowania kompetencji prawem
wojewódzkim, regulacje wydane przez Radę Komisarz Ludowych tracą moc.

Art. 25.
1. Miejscowość znosi się na podstawie prawa wojewódzkiego. Zniesienie miejscowości prywatnej może nastąpić tylko wskutek orzeczenia sądowego wówczas,
gdy
1) Miejscowość nie posiada mieszkańców zameldowanych na jej terenie, albo
2) Właściciel porzucił miejscowość. 2. Zniesienie miejscowości prywatnej dopuszczalne jest wyłącznie za wypłaceniem
odszkodowania.

Ustawa

z dnia ............................. r.

o szczególnych ograniczeniach własności nieruchomości i pierwotnym obrocie
nieruchomościami

Art. 1.
Ustawa niniejsza określa szczególne ograniczenia prawa własności nieruchomości
gruntowej, a także tryb dokonywania pierwotnego obrotu nieruchomościami
gruntowymi.

Art. 2.
1. Nieruchomością jest część powierzchni ziemskiej stanowiąca odrębny
przedmiot własności (grunt) wraz z jego częściami składowymi i przynależnościami.
2. Częściami składowymi gruntu są w szczególności budynki i inne urządzenia
trwale z gruntem związane, nie wykluczając złóż, kopalin, drzew i innych roślin.
3. Pożytkami z gruntu są jego płody i inne odłączone od niego części
składowe, a także dochody, które przynosi na podstawie stosunku prawnego.
4. Poprzez pierwotny obrót nieruchomościami rozumie się nabycie własności
nieruchomości gruntowej położonej na terenie Mandragoratu Wandystanu, w
granicach miejscowości lub poza nimi, która nie stanowiła niczyjej własności
oraz nie jest zabudowana.

Art. 3.
1. Właściciel ma prawo korzystać z nieruchomości, w szczególności pobierać
pożytki i rozporządzać nieruchomością, chyba, że ustawa niniejsza stanowi
inaczej.
2. Własność nieruchomości rozciąga się na przestrzeń nad i pod jego
powierzchnią, chyba, że ustawa niniejsza stanowi inaczej.

Art. 4.
1. Skarb Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego mogą lokować w
przestrzeni pod powierzchnią gruntu, choćby grunt nie stanowił własności
lokującego, linie kolei podziemnych, tunele, wodociągi i gazociągi, a także inne
urządzenia użyteczności publicznej, określone edyktem Mandragora Jutrzenki.
2. Urządzeń, o których mowa w ust. 1 lokować nie można pod powierzchnią
gruntów, których częściami składowymi są złoża i kopaliny, a także jeśli
utrudniałoby to właścicielowi korzystanie z gruntu lub jego części wspólnej.
3. Urządzenia, o których mowa w ust. 1 nie stanowią części składowej, ani
przynależności gruntu. Nie rozciąga się na nie własność nieruchomości.

Art. 5.
Pierwotny obrót nieruchomościami jest wolny, poza wypadkami określonymi w
ustawie.

Art. 6.
1. Cenę za pierwotne nabycie nieruchomości ustala się na 20 engelsów.
2. Komisarz ludowy właściwy do spraw finansów publicznych może określić w
drodze edyktu inną cenę za pierwotne nabycie nieruchomości, jednakże cena ta nie
może być niższa niż 15 i nie wyższa niż 40 engelsów. 3. Edykt, o którym mowa w ust. 2 wchodzi w życie nie wcześniej niż
pierwszego dnia kolejnego miesiąca.

Art. 7.

1.      Tworzy się Państwowy Fundusz Ziemi, zwany dalej „Funduszem”
2.      Fundusz podlega komisarzowi ludowemu właściwemu do spraw 
finansów
publicznych.
3. Fundusz dysponuje własnym rachunkiem bankowym o nazwie „ziemia”.
4. Dochody z tytułu pierwotnego obrotu nieruchomościami stanowią w całości
dochód Funduszu.

Art. 8.
Między 21 a 25 dniem miesiąca, komisarz ludowy właściwy do spraw finansów
publicznych, w drodze edyktu rozdysponowuje środki pieniężne funduszu w ten
sposób, że 75% wartości środków przelewa na rachunek bankowy dochodów Skarbu
Państwa, a pozostałą część przekazuje skarbom właściwych województw i Miasta
Stołecznego Genosse Wanda Stadt w częściach odpowiadających ilości gruntów
nabytych w drodze pierwotnego obrotu ziemią w granicach tych jednostek w okresie
od wydania ostatniego takiego edyktu.

Art. 9.
1. Wyłącza się pierwotny obrót nieruchomościami, które zostały przeznaczone
na parki narodowe, skanseny, koszary wojskowe, albo inne, ważne cele publiczne.
2. Przeznaczenia nieruchomości na ważne cele publiczne dokonuje się
wyłącznie w drodze ustawy, uchwalonej po uzyskaniu opinii władz właściwego
województwa. Ustawa określi dokładny wykaz przeznaczanych nieruchomości oraz
plan sytuacyjny tego obszaru.

Ustawa

Z dnia ............................. r.

Przepisy wprowadzające reformę samorządu terytorialnego

Art. 1.
Ustawy:

1)      z dnia ............................. r., o samorządzie 
województwa
(dalej: „Ustawa o samorządzie województwa”),
2)      z dnia ............................. r., Prawo o 
miejscowościach (dalej:
„Prawo o miejscowościach”),
3)      z dnia ............................. r., o szczególnych 
ograniczeniach
prawa własności nieruchomości i pierwotnym obrocie nieruchomościami wchodzą w życie z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.

Art. 2.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, tracą moc: 1) Ustawa z dnia 9 maja 2005 r., o samorządzie gminnym
(D.P.M.W. 4/2005

poz. 111).
2) Ustawa z dnia 12 lutego 2006 r., o reformie rolnej (D.P.M.W. 7/2006 poz.
266) oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie, 3) Statut Gminy Genosse Wanda Stadt z dnia 1 marca 2005 r.
(DPMW 1/2005

poz. 74)
4) Statut Gminy Precelkhanda z dnia 7 marca 2005 r. (DPWM 1/2005 poz. 75)
5) Statut Gminy Winnica z dnia 26 lutego 2005 r. (DPMW 1/2005 poz. 73)
6) Statut Gminy Sigmarstadt z dnia 2 marca 2005 r., (DPWM 1/2005 poz. 76)
7) Statut Gminy Frodowice z dnia 9 kwietnia 2005 r. (DPMW 3/2005 poz. 110)
8) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26
lutego 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy na terenie
miejscowości Winnica (D.P.M.W. 1/2005 poz. 24) 9) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 1
marca 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy na terenie
miejscowości Genosse Wanda Stadt (D.P.M.W. 1/2005 poz. 28) 10) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2
marca 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy na terenie
miejscowości Precelkhanda (D.P.M.W. 1/2005 poz. 30) 11) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2
marca 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy na terenie
miejscowości Sigmarstadt (D.P.M.W. 1/2005 poz. 29) 12) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9
kwietnia 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy na terenie
miejscowości Frodowice (D.P.M.W. 3/2005 poz. 90) 13) Rozporządzenie buduara Precelkhandy z dnia 7 kwietnia 2005 r. w sprawie
ustanowienia symbolów miasta (D.P.M.W. 3/2005 poz. 109) 14) Rozporządzenie Buduara Precelkhandy z dnia 26 marca 2005 r. w sprawie
nadania nazw nowopowstalym ulicom (D.P.M.W. 2/2005 poz. 88)

Art. 3.
Z dniem wejścia w życie ustawy stawia się w stan likwidacji:

1) Gminę Winnica,
2) Gminę Precelkhanda,
3) Gminę Sigmarstadt,
4) Gminę Frodowice,
5) Gminę Troja,
6) Gminę Genosse Wanda Stadt

Art. 4.
1.      Likwidatorem gmin jest Mandragor Jutrzenki.
2.      Likwidacja obejmuje w szczególności przelanie wszelkich 
składników
majątkowych na prawnych następców. Likwidacja powinna zostać ukończona w
terminie 14 dni od postawienia w stan likwidacji. 3. Przepisy o likwidacji osób prawnych stosuje się odpowiednio, z tym, że:
1)      Województwo Winnickie jest prawnym następcą:
a.      Gminy Winnica,
b.      Gminy Frodowice
2)      Województwo Precelkhandzkie jest prawnym następcą
a.      Gminy Precelkhanda,
b.      Gminy Sigmarstadt
3)      Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt wchodzi w prawa i 
obowiązki Gminy
Genosse Wanda Stadt,
4) Wieś prywatna Troja wchodzi w prawa i obowiązki Gminy Troja.

Art. 5.
W ustawie z dnia 13 września 2005 r., o finansach publicznych (DPMW 6/2005 poz.
154):
1) Art. 3 ust. 1., lit. b) otrzymuje brzmienie: ”Dochody z Państwowego Funduszu Ziemi, o których mowa w art. 8., Ustawy dnia

................... r.,  o szczególnych ograniczeniach własności 
nieruchomości i
pierwotnym obrocie nieruchomościami (D.P.M.W. ...../2006 poz. .........) .”
2)      W art. 3 skreśla się ust. 4..”
3)      Art. 7ust. 1 lit. m. otrzymuje brzmienie:
”Subwencje ogólne dla województw: 75 engelsów”
4)      Skreśla się lit n) w art. 7 ust. 1.
5)      Art. 7 ust. 6 otrzymuje brzmienie:
” Komisarz określa wydatki przewidziane w ust. 1 zmniejszając je stosunkowo tak
by łączne wartość funduszu wynagrodzeń wynosiła nie więcej niż 50% dochodów.”

Art. 7.
Pierwszych Wojewodów Churał Ludowy powoła w okresie od ogłoszenia ustawy do
wejścia jej w życie w drodze uchwały. Uchwały wchodzą w życie najwcześniej z
niniejszą ustawą.

Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z siódmym dniem po ogłoszeniu.


Received on Mon 27 Feb 2006 - 14:13:25 CET

This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Wed 08 Jan 2020 - 20:29:27 CET