W imieniu klubu kwiatonów Partii Racjonalnych Liberałów mam zaszczyt
złożyć do
laski marszałkowskiej następujące projekty ustaw:
1) Projekt ustawy o samorządzie województwa, 2) Projekt ustawy Prawo o miejscowościach, 3) Projekt ustawy o szczególnych ograniczeniach własnościnieruchomości i
Trzy powyższe projekty realizują założenia części „Samorząd
terytorialny”
programu Partii Racjonalnych Liberałów, a jednocześnie dążą do
realizacji
następujących celów:
1) Odrodzenia samorządu terytorialnego Mandragoratu Wandystanu
poprzez
zmianę zasad powoływania kierujących jednostkami samorządu i
zniesienie
nieprzeprowadzanych wyborów lokalnych;
2) Zmniejszenia rozproszenia kadr lokalnych, poprzez
zastąpienie obecnych
sześciu jednostek samorządu trzema, przy czym na czele jednej stać
ma komisarz
ludowy właściwy do spraw administracji publicznej,
3) Zwiększenia różnorodności poszczególnych jednostek samorządu
poprzez
pozostawienie województwom swobody w szczegółowym regulowaniu
swojego ustroju i
charakteru,
4) Ustawowe dostosowanie stanu prawnego do aktualnych i
tworzonych
rozwiązań systemowych,
5) Zmiana i uproszczenie systemu dokonywania opłat za grunty, 6) Uporządkowanie prawa samorządów terytorialnych poprzezuchylenie
Wysoka Izbo!
Pozwolę sobie przedstawić Towarzyszom podstawowe założenia reformy.
Na początek
omówienia wymagać będzie projekt ustawy o samorządzie województwa.
Projekt powołuje do życia dwa województwa:
1) Województwo Precelkhandzkie, obejmujące Wandystan
kontynentalny,
2) Województwo Winnickie, obejmujące wyspy Marks, Engels,
Wandea, wyjąwszy
Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt, które na mocy przepisów ustawy
Prawo o
miejscowościach ma stać się miastem wydzielonym na prawach
województwa
Podstawową zaletą takiego podziału jest zrównanie obszarowe obu
jednostek. Pod
względem obszarowym, nie wchłaniając jednocześnie Miasta Stołecznego
przez żadne
z województw, tym samym zachowując prestiż Genosse Wanda Stadt jako
stolicy.
Należy zwrócić uwagę na fakt, że, w odróżnieniu od świata realnego,
na szczeblu
wyższych jednostek samorządowych w Wandystanie nie występuje
dwuwładza. Wojewoda
nie jest organem władzy państwowej i zwierzchnikiem państwowej
administracji
zespolonej, a organem władzy samorządowej i zwierzchnikiem całej
administracji
wojewódzkiej.
Projekt ustawy o samorządzie województwa określa podstawowe ramy
ustrojowe
województw. W myśl tegoż, pełnia władzy w województwie należy do
wojewody,
chyba, że statut województwa przekazał uprawnienia wojewody innym
organom. Jest
to niewątpliwie krok ku samodzielności samorządów. W ten sposób,
województwo,
które nie ma dużej ilości mieszkańców będzie mogło funkcjonować bez
większych
problemów. Tym samym województwo posiadające duże ilości kadr będzie
mogło
czynić swój ustrój ciekawszym wprowadzając tam pierwiastek
demokratyczny.
Zdaniem projektodawcy nie ma sensu ustawowe regulowanie ściślejszych
ram
ustrojowych województw. Tylko dzięki dużej samodzielności na tej
płaszczyźnie
będą mogły utworzyć się dwa różne od siebie, pod względem ustroju i
charakteru,
województwa.
Wojewoda ma być powoływany przez Churał Ludowy i sprawować swój
urząd
dożywotnio. Tylko pewność tego, że wraz ze zmianą władzy nie
zostanie odwołany
ze stanowiska z dnia na dzień. Zawsze osoby, które mają pewność
zatrudnienia
pracują wydajniej. Jednakże ustawa dopuszcza ograniczenie tego
przepisu przez
statut województwa, w szczególności ustanowienie kadencji wojewody
oraz
ograniczenie ilości sprawowanych kadencji. Zwrócić uwagę należy, że
w zakresie
powoływania wojewodów statuty nie mają pełnej dowolności- nie można
ustanowić
np. dziedziczności urzędu wojewody. Projekt ustawy o samorządzie
województwa
zawiera jednakże kilka przesłanek, których spełnienie uważa się a
opróżnienie
urzędu wojewody. Ma to chronić województwa przed stagnacją w
przypadku
porzucenia przez wojewodów, a także służyć jako hamulec
bezpieczeństwa, gdyby
wojewoda zbyt swawolnie sobie poczynał.
W zakresie stanowienia prawa miejscowego, województwa przejmą
obowiązki i
przywileje istniejących obecnie gmin. Zakres terytorialny
obowiązywania prawa
wojewódzkiego rozciąga się na cały jego obszar, przy czym projekty
nie
przyznają miejscowościom przywileju stanowienia prawa miejscowego.
Województwo czerpać będzie dochody ze wszystkich zgodnych z prawem
źródeł, w
szczególności dotacji, subwencji oraz opłat za ziemię. Ustawa
zakazuje natomiast
województwu kontrolować nieruchomości służących do produkcji w
sektorze
wytwórczym systemu Cintra. Tłumacząc na język polski, województwo
nie może
prowadzić działalności produkcyjnej i czerpać z niej dochodów. Jest
to
sprzeczne z ideą racjonalnego liberalizmu.
Przepisy ustawy o samorządzie województwa zostały tak skonstruowane,
aby nad
województwem kontrolę sprawowała Rada Komisarzy Ludowych, która
będzie mogła
wystąpić do sądu o ustanowienie Tymczasowego Zarządcy
Komisarycznego, gdyby
samorząd województwa nie funkcjonował należycie.
Wysoka Izbo!
Ustawa o samorządzie województwa jest jedynie połową proponowanej
przez
projektodawcę reformy. Drugą, równie ważną częścią jest projekt
ustawy prawo o
miejscowościach, którego zasadniczym celem jest likwidacja samorządu
terytorialnego na obszarze poszczególnych miejscowości, a także
prawne
uregulowanie statusu istniejących obecnie miejscowości.
Ustawa Prawo o miastach odbiera miejscowościom osobowość prawną, tym
samym
miejscowość nie będzie mgła nabywać na własną rzecz, ani we własnym
imieniu
żadnych praw i obowiązków oraz utraci zdolność sądową. Upraszczając-
miejscowość
można przyrównać do przedsiębiorstwa, a województwo do
przedsiębiorcy (mowa
oczywiście o miejscowościach publicznych). Jest to związane przede
wszystkim z
przeniesieniem samorządu terytorialnego na poziom wielkoobszarowy,
ale także z
przeniesieniem dochodów z tytułu sprzedaży ziemi na województwa. Tym
samym,
miejscowość staje się jedynie obszarem o ściśle określonej granicy
administracyjnej, w obrębie której możliwy będzie meldunek, a także
ulokowane
tam budynki będą dawały pewne profity. Takie są założenia systemu
gospodarczego.
Jeśli chodzi natomiast o majątek, wszystkie sprawy z nim związane,
przejmie
organ prowadzący- województwo.
Miejscowość posiadać ma zarządcę, którym, w braku odrębnej
regulacji jest
wojewoda. Ma to służyć przede wszystkim realizacji drugiego celu
reformy,
mianowicie zmniejszenia rozproszenia kadr lokalnych. Zasadniczym
zadaniem
zarządcy jest czuwanie nad granicą administracyjną miejscowości,
która ulega
poszerzeniu w razie potrzeby, m.in. na wniosek zarządcy danej
miejscowości.
Wynika to z założeń systemu, który będzie umożliwiał zakup gruntów
na całym
obszarze Mandragoratu Wandystanu, a nie tylko wydzielonych jego
fragmentach-
dotychczasowych miejscowościach. Posiadanie posesji w granicy
miejscowości ma
dawać pewne profity w porównaniu do posesji posiadanej na obszarze
nie objętym
granicą administracyjną miejscowości Oczywiście nie zmienia to
faktu, ze
województwo może przyznać zarządcy inne kompetencje, albo nawet
utworzyć na
terenie miejscowości niższą jednostkę samorządu terytorialnego,
jeśli tylko uzna
to za pożądane i stwierdzi, że posiada odpowiednią ilość kadr.
Uprawnienie to ma
służyć tworzeniu odrębnego klimatu dla każdego województwa oraz jest
pewnego
rodzaju przywilejem kształtującym samodzielność województwa.
Wysoka Izbo!
W zakresie tworzenia miejscowości publicznych projekt nie wprowadza
rewolucji.
Jedynym, co zostaje zmienione to tryb tworzenia takowych. Będzie to
się odbywać
na szczeblu wojewódzkim, jednakże po zaopiniowaniu przez Mandragora
Jutrzenki.
Powiększanie obszaru miejscowości, ściślej- jego administracyjnych
granic
nastąpić musi za zgodą Mandragora Jutrzenki. Projekt wprowadza
natomiast istotne
zmiany w kwestii podziału obszaru Wandystanu. Dotychczasowy podział
na akry
zostaje zniesiony. Posesje są z góry wytyczone na obszarze całego
Wandystanu, a
nie tylko poszczególnego akra. To kolejny punkt, w którym projekt
realizuje
przyszłe realia systemowe. Mimo tego, że są to dopiero przyszłe
realia, projekt
nie wprowadza bałaganu i nie staje się nierealizowalny. Został
skonstruowany w
ten sposób, aby dało się go realizować także przy obecnych realiach
systemowych.
Zaostrzone zostają przepisy uznania za miasto oraz ustalony zostaje
sposób
weryfikacji. Zaostrzenie przesłanek uznania za miasto polega na tym,
że w danej
miejscowości musi zamieszkiwać co najmniej siedmiu mieszkańców, aby
ta
miejscowość została uznana za miasto. Podczas weryfikacji, która
następuje
cztery razy w roku, badana jest średnia arytmetyczna ilości
mieszkańców i
obywateli z danego, trzymiesięcznego okresu. To, jaką metodologię
zastosuje się
przy ustalaniu średniej, zależy od komisarza- może brać pod uwagę
liczby z końca
każdego tygodnia, odnotowywać dane co trzy dni etc. Średnia
arytmetyczna
wprowadzona została w celu uniknięcia sytuacji, kiedy w czasie
weryfikacji
miasta nagle się zaludniają. Liczba ludności miejscowości powinna
utrzymywać się
na stałym poziomie, lub rosnąć, nie zaś przed dniem weryfikacji
rosnąć, a
później w krótkim okresie czasu- maleć. Dla zapewnienia należytego
prestiżu dla
stolicy państwa oraz stolic województw, miastami są, bez względu na
liczbę
ludności: Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt, Wojewódzkie Miasto
Stołeczne
Precelkhanda oraz Wojewódzkie Miasto Stołeczne Winnica. Stan ten jest
zaczerpnięty z obowiązujących dotychczas przepisów.
Co zaś zmieniło się w kwestii zniesienia miejscowości. Wymaga
rozróżnienia
procedura znoszenia miejscowości prywatnych i publicznych.
Miejscowości
publiczne znosić się ma zgodnie z prawem wojewódzkim, prywatne
natomiast
orzeczeniem sądowym, jedynie w przypadku wystąpienia jednej z
ustawowych
przesłanek. Wynika to z faktu świętości i nienaruszalności własności
prywatnej.
Istotną kwestią jest pozycja centralnej władzy wykonawczej w systemie
miejscowości. W celu zapewnienia terminowości wykonywania czynności
związanych z
poszerzaniem administracyjnej granicy miejscowości, wprowadzona
została
możliwość wydania przez komisarza właściwego do spraw administracji
publicznej
decyzji administracyjnej w tym zakresie, w przypadku bezczynności
wojewody.
Pozostają jeszcze do omówienia dwie kwestie. Pierwsza, mianowicie
miejscowości
prywatne. Na początek pozwolę sobie omówić kwestię pierwszą, czyli
sprawę
miejscowości prywatnych.
Miejscowości prywatne. Pomysł w swej istocie zaczerpnięty został z
obowiązującej
obecnie ustawy o samorządzie gminnym. Podstawową różnicą między
miejscowościami
prywatnymi, a publicznymi jest to, że dochody ze sprzedaży działek w
miejscowości publicznej stanowią dochód województwa, a w
miejscowości prywatnej,
dochód właściciela. Lokacja miejscowości prywatnej wymaga uzyskania
przez
wojewodę zgody komisarza ludowego właściwego do spraw administracji
publicznej.
Przy lokowaniu miejscowości, zasadźca jest zobowiązany do spełnienia
pewnych
świadczeń- jest to nabycie co najmniej określonej ustawą liczby
gruntów, a także
uiszczenie na rzecz skarbu właściwego województwa opłaty w wysokości
100
engelsów. Świadczenia te stanowią kwoty wysokie, jednakże wynika to
z dbałości o
to, żeby miejscowości prywatne nie powstawały, jak grzyby po
deszczu..
Podobna procedura obowiązuje w przypadku poszerzenia
administracyjnej granicy
miejscowości. Także w tym przypadku, właściciel jest zobowiązany do
nabycia
przynajmniej określonej ustawą liczby gruntów. To znów ma ograniczyć
rozszerzanie granicy administracyjnej miejscowości w nieskończoność,
także na
posesje, które stanowią czyjąś własność..
Właściciel miejscowości prywatnej jest odpowiednikiem województwa dla
miejscowości publicznej w sprawach majątkowych. Jeśli miejscowość
prywatną
określimy „przedsiębiorstwem”, właściciel jest w stosunku do niej
„przedsiębiorcą”- właścicielem całego jej majątku, za który
odpowiada, jak za
własny.
Własność miejscowości prywatnej, tak jak dotychczas, nie podlega
dziedziczeniu,
jednakże właściciel miejscowości może przekazać tę własność innej
osobie. Aby
zatrzymać handel miejscowościami wprowadzona została opłata za
dokonanie tej
czynności. Jeśli zdarzy się tak, że zarządca miejscowości prywatnej
umrze, albo
złoży rezygnację ze stanowiska, miejscowość, z mocy prawa,
przekształca się w
prywatną.
Ostatnią kwestią, która wymaga wyjaśnienia jest sytuacja Miasta
Stołecznego
Genosse Wanda Stadt. Początkowo, Miastem Stołecznym zarządzać miał,
powoływany
przez Churał Ludowy, buduar. Jednakże, w celu realizacji celu
drugiego reformy,
przepis został zmieniony w ten sposób, że Miastem Stołecznym
zarządza komisarz
ludowy właściwy do spraw administracji publicznej, na terenie Miasta
przyjmujący
tytuł Buduara Miasta Stołecznego Genosse Wanda Stadt. De facto,
Genosse Wanda
Stadt jest miastem na prawach województwa- posiada osobowość prawną
oraz
przywilej stanowienia prawa miejscowego. Ogólnie rzecz ujmując,
Miastem
Stołecznym zarządzają władze centralne. Wpływ władzy wojewódzkiej
ogranicza się
do wyrażenia zgody na poszerzenie granicy administracyjnej Miasta
Stołecznego,
co wynika z faktu, że ta czynność wyjmuje spod władztwa
wojewódzkiego kolejny
fragment terenu.
Wysoka Izbo!
Kolejnym, bardzo ważnym elementem reformy jest projekt ustawy o
szczegółowych
ograniczeniach własności nieruchomości i obrocie nieruchomościami.
Ten projekt
to projekt bardzo techniczny. To właśnie on jest tym kluczem, który
pozwala
połączyć ustawowe rozwiązania zawarte w projekcie ustawy Prawo o
miejscowościach
z systemowymi realiami.
Ustawa ma za zadanie prawnie usankcjonować te rozwiązania, które już
niedługo,
już za chwilę mogą zostać zaimplementowane do systemu. Ten projekt
był
najszerzej dyskutowany z Mandragorem Jutrzenki i jest w pewnym
sensie inicjatywą
wspólną Klubu Kwiatonów Partii racjonalnych Liberałów oraz
Kancelarii Mandragora
Jutrzenki.
Przejdźmy do meritum sprawy. Zasadniczym (jedynym) ograniczeniem
własności
nieruchomości jest fakt, że nie zawsze własność tej nieruchomości
rozciąga się
(jak to być powinno, co wywodzi się jeszcze z prawa rzymskiego) na
wszystko, co
znajduje się pod i nad powierzchnią gruntu. Owszem- rozciąga się na
wszelkie
części składowe oraz przynależności tej nieruchomości, jednakże
podmioty
publiczne- Skarb Państwa oraz województwa uzyskują przywilej
szczególny. Poniżej
powierzchni tych gruntów, lokować mogą pewne urządzenia użyteczności
publicznej,
takie jak wodociągi, gazociągi, koleje i drogi podziemne etc. Ma to
zapewnić
przedsiębiorstwom odpowiednią infrastrukturę. Nie odbiera to
oczywiście
prywatnej inicjatywy w tym względzie. Każdy będzie mógł podłączyć
zbudowany
przez siebie gazociąg, czy kolej podziemną do większej sieci,
jednakże, poza
obecnością w okolicy tychże, nie będzie uzyskiwał z tego tytułu
profitów. Nie
będzie możliwe pobieranie opłat za korzystanie z czyichś obiektów
użyteczności
publicznej.
Obiekty użyteczności publicznej nie mogą być lokowane pod
powierzchnią gruntów,
których częściami wspólnymi będą kopaliny i złoża.
Kwestia druga odnośnie ustawy, to kwestia obrotu nieruchomościami.
Zasadniczo
reguluje ona tylko pierwotny obrót nieruchomościami. Zmiany nie są
wielkie,
głównie zmianie ulega tutaj procedura dokonywania odpłatności za
tereny i
obliczania jej. Ustalona została cena sztywna, z możliwością
regulacji w
ustawowych widełkach. Do tej pory, opłaty składały się z dwóch
części- opłaty na
rzecz Skarbu Państwa oraz zysku właściwej jednostki samorządu.
Przepisy te były
zawarte w ustawie o finansach publicznych, jednakże ze względu na
jej sztywność
i trudności w modyfikacjach w kwestiach materialnych, przepisy
zostały wyłączone
do osobnej ustawy.
Utworzony zostaje Państwowy Fundusz Ziemi, który dzielić ma wpływy z
tytułu
pierwotnego nabycia gruntów między Skarb Państwa i województwa. Nie
tworzy to
nowych struktur- Funduszem zarząda Komisarz ludowy właściwy dopraw
finansów
publicznych.
Ostatnie artykuły ustawy przewidują możliwość przeznaczenia
niektórych terenów
na cele publiczne, na przykład parki narodowe, lub bazy wojskowe.
Przeznaczenia
takiego dokonywać się w drodze ustawy.
Towarzysze Kwiatoni!
Omówione zostały już praktycznie wszystkie aspekty reformy. Do
omówienia
pozostał jeszcze jeden jej element, mianowicie przepisy
wprowadzające obie
ustawy. Element ten jest niezwykle ważny, ponieważ to on wprowadza w
życie całą
reformę. Jako, że ustawa Przepisy wprowadzające nie ma zbyt dużej
objętości, jej
omówienie zapewne nie zajmie wiele czasu.
Vacatio legis ustawy (a za razem i ustawy o samorządzie województwa,
ustawy
Prawo o miastach, a także ustawy o szczególnych ograniczeniach
własności
nieruchomości i pierwotnym obrocie nieruchomościami) ustalone
zostało na siedem
dni. Zdaniem projektodawcy, jeden tydzień wystarczy wszystkim na
zapoznanie się
z projektem, takowoż powołanie wojewodów oraz przeprowadzenie
likwidacji gmin.
Dość istotną kwestią są zmiany w ustawie o finansach publicznych.
Przede
wszystkim znieść należy przepisy o wynagrodzeniach dla buduarów.
Zastąpione one
zostały subwencją ogólną dla województw w wysokości 75 engelsów
miesięcznie dla
jednego województwa. Tym samym przeniesiono obowiązek wynagradzania
ewentualnych
zarządców miejscowości na województwa. Związane jest to z likwidacją
samorządu
terytorialnego na poziomie miejscowości. Do aktywnej działalności
niezbędne są
województwu środki pieniężne. Środki te województwo wykorzystać ma
na różnorakie
przedsięwzięcia, na przykład o charakterze kulturalnym, tudzież
wykonanie zadań
zleconych.
Kolejną zmianą jest skreślenie ust. 4 w ustawie o finansach
publicznych, który
został przeniesiony do innego aktu prawnego- ustawy o szczególnych
ograniczeniach własności nieruchomości i pierwotnym obrocie
nieruchomościami. Do
tejże ustawy odwołuje się art. 5 pkt 1 Przepisów wprowadzających.
Przepis ten
zastępuje przepis o opłatach z tytułu dodania nowej nieruchomości,
jako
dochodzie budżetowym, przepisem wprowadzającym do dochodów budżetu
centralnego
dochód z Państwowego Funduszu Ziemi.
Ostatni przepis art. 5 to czysta kosmetyka i wygładzenie obecnie
istniejących
przepisów.
Pozostałe przepisy ustawy Przepisy wprowadzające reformę samorządu
terytorialnego służą jedynie likwidacji gmin, przeniesienia majątków
likwidowanych na następców prawnych oraz uporządkowania części
systemu prawnego
Mandragoratu, głównie poprzez uchylenie, i tak niezgodnych z obecną
ustawą o
samorządzie gminnym, statutów gmin, wydanego na jej podstawie prawa
miejscowego,
a także wygasłych edyktów Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i
Administracji w sprawie nadania praw miejskich oraz ustanowienia
gmin na terenie
miejscowości.
Wysoka Izbo!
Przedkładam Izbie jeden projekt. To jest jeden, spójny projekt,
czterech ustaw.
Powyższy projekt ustaw to niewątpliwie krok w przód. Zmniejszając
ilość
jednostek samorządu terytorialnego zwiększamy szansę na to, że
będzie on bardzo
aktywny. Aktywny samorząd terytorialny służyć będzie także za kuźnię
kadr do
administracji szczebla centralnego. Aktywny samorząd terytorialny ma
szansę
podjąć współpracę z samorządami innych państw, z czego mogą urodzić
się
niezwykle ciekawe, międzynarodowe inicjatywy. Będzie bardzo dobrze,
jeśli to nie
tylko rząd, nawiasem mówiąc i tak już obciążony, będzie podejmował
ciekawe
inicjatywy, a będą to robili także inni obywatele. Będzie wówczas
widać, że nie
tylko rząd i odnośny komisarz zainteresowani są nowymi inicjatywami.
Reorganizacja samorządu terytorialnego sama w sobie do tego nie
doprowadzi.
Jest natomiast dobrą, twardą drogą do realizacji tego celu. Reforma
samorządu
terytorialnego stanowi jedynie podwaliny pod restytucję samorządu
terytorialnego. Są to jednak poważne i ważne podwaliny. Wierzymy, że
na tych
fundamentach uda się zbudować silny samorząd. Dobry samorząd
terytorialny, który
będzie działał, będzie podejmował inicjatywy.
Towarzyszu Przewodniczący, Wysoka Izbo!
Proszę o rozpatrywanie projektu reformy w całości, gdyż wszystkie
jego części
są silnie powiązane. Dokonanie zmian w jednym z projektów ustaw,
wiąże się z
koniecznością poprawy pozostałych.
Wysoka Izbo.
W imieniu Klubu Kwiatonów Partii Racjonalnych Liberałów proszę
Wysoką Izbę o
uchwalenie poniższego, dobrego, potrzebnego i spójnego projektu w
całości.
Ustawa
Z dnia ............................. r.
Rozdział IPRZEPISY
OGÓLNE
Art. 1.
Ustawa niniejsza określa sposób powoływania, kompetencje oraz
zasadnicze ramy
ustroju województw.
Art. 2.
Województwo jest wyższą jednostką samorządu terytorialnego. Za
niższe jednostki
samorządu terytorialnego uważa się jednostki samorządu utworzone na
mocy prawa
wojewódzkiego.
Art. 3.
Powołuje się:
1) Województwo Winnickie, ze stolicą w Winnicy, obejmujące
obszar wysp
Marks, Engels, Wandea, wyjąwszy Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt,
2) Województwo Precelkhandzkie, ze stolicą w Precelkhandzie,
obejmujące
obszar Wirtuazji znajdujący się w granicach Mandragoratu Wandystanu.
Art. 4.
1. Województwo posiada osobowość prawną 2. Województwo działa we własnym imieniu, na własny rachunek iwłasną
Rozdział IIKOMPETENCJE
WOJEWÓDZTWA
Art. 5.
Województwa wykonują zadania publiczne niezastrzeżone dla innych
organów oraz
sprawy należące do wyłącznej właściwości województwa.
Art. 6.
1. Do wyłącznej właściwości władz państwowych należą sprawy
1) prawa karnego, z wyjątkiem przepisów porządkowych
obowiązujących w
miejscach publicznych województwa,
2) prawa o spadkach, osobach fizycznych, spółkach, partiach
politycznych,
fundacjach i stowarzyszeniach,
3) prawa o ustroju sądów oraz postępowania przed sądami, 4) wymiaru sprawiedliwości, 5) obywatelstwa, 6) sił zbrojnych i bezpieczeństwa państwa, 7) polityki zagranicznej i wywiadu, 8) państwowych systemów informatycznych, 9) emisji waluty
Art. 7.
Do wyłącznej kompetencji województwa należą sprawy:
1) list dyskusyjnych i innych miejsc publicznych województwa, 2) gospodarowania mieniem województwa, budżetu oraz trybu jego stanowienia, 3) administracji wojewódzkiej, 4) ustanawiania i określania kompetencji niższych jednosteksamorządu
Rozdział IIIPRAWO
WOJEWÓDZKIE
Art. 8.
1. Województwo posiada statut. 2. Pierwszy statut nadawany jest przez Churał Ludowy, nawniosek pierwszego
3. Statut określi: a. Ustrój województwa, b. Sposób wyboru wojewody c. Organa władzy województwa, ich kompetencje, tryb powoływaniai stosunki
d. Tryb wydawania aktów prawa miejscowego oraz ich nazewnictwo, e. Sposób zarządzania skarbem i finansami województwa, f. Procedury zmiany statutu. 4. Statut województwa może ustanowić niższe jednostki samorząduterytorialnego, sposób ich powoływania oraz kompetencje.
Art. 9.
1. Województwo wydaje akty prawa miejscowego, które są
nadrzędne w stosunku
do prawa miejscowego niższych jednostek samorządu terytorialnego.
2. Statut województwa może ograniczyć ustawodawstwo wojewódzkie
tylko do
niektórych kwestii, lub przyznać niższym jednostkom samorządu
wyłączne prawo do
regulowania niektórych kwestii.
3. Statut województwa określi nazewnictwo aktów prawnych, tryb
ich
ustanawiania oraz warunki wejścia w życie.
Rozdział IVZARZ
ĄD NAD WOJEWÓDZTWEM
Art. 10.
1. Województwem kieruje wojewoda. Wojewoda sprawuje ogólne
kierownictwo nad
administracją województwa.
2. Wojewoda jest organem stanowiącym i wykonawczym gminy,
chyba, ze statut
przekazał te sprawy, w całości lub w części, do właściwości innych
organów
województwa.
Art. 11.
1. Wojewoda powoływany jest dożywotnio przez Churał Ludowy,
przy czym
statut może ustanowić surowsze wymagania dla powołania wojewody, w
szczególności
obowiązek uzyskania zgody kolegialnego organu określonego przez
statut.
2. Statut może określić kadencję wojewody oraz ograniczyć ilość
sprawowanych kadencji.
Art. 12.
1. Urząd wojewody uważa się za opróżniony w wyniku::
1) Niewypełnienia przez wojewodę obowiązków służbowych lub
rażącego
sprzeniewierzenia się im, albo rażącego sprzeniewierzenia się
interesom
społeczności województwa, co stwierdza Sąd Najwyższy,
2) Śmierci wojewody lub opuszczenia przez niego Mandragoratu
Wandystanu,
3) Skazania wojewody na karę uniemożliwiającą sprawowania urzędu
2. Statut województwa może określić dodatkowe przyczyny powodujące
opróżnienie
urzędu wojewody.
Art. 12.
1. Województwo czerpie dochody w szczególności z wpłat od
niższych
jednostek samorządu terytorialnego, dotacji, subwencji, spadków,
kapitału,
Państwowego Funduszu Ziemi i innych zgodnych z prawem źródeł.
2. Województwo nie może posiadać, albo bezpośrednio w pełni
kontrolować
nieruchomości służących do prowadzenia działalności gospodarczej w
systemie
automatycznej gospodarki Cintra w sektorze wytwórczym.
Rozdział VNADZÓR
NAD WOJEWÓDZTWEM
Art. 13.
Nadzór nad działalnością województwa sprawuje Rada Komisarzy
Ludowych.
Art. 14.
Rada Komisarzy Ludowych, w przypadku rażących przypadków łamania
prawa lub
działania na szkodę województwa lub jego mieszkańców może wystąpić
do Sądu
Najwyższego o zawieszenie działalności wojewody i ustanowienie
tymczasowego
zarządu komisarycznego.
Art. 15.
Sąd ustali okres trwania tymczasowego zarządu komisarycznego,
jednak nie może
on trwać dłużej niż dwa miesiące. Po upływie okresu trwania zarządu,
czynności
wojewody zostają przywrócone.
Art. 16.
Zniesienie, utworzenie, połączenie, podzielenie i zmiana granic
województwa
następuje w drodze ustawy państwowej.
Ustawa
Z dnia ............................. r.
Rozdział IMIEJSCOWO
ŚCI
Art. 1.
Ustawa określa zasady powiększania i przekształcania miejscowości
oraz sposób
zarządu nad miejscowościami.
Art. 2.
1. Miastem jest miejscowość, która spełnia warunki określone
ustawą, a
niezależnie od spełnienia tych warunków:
1) Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt, 2) Wojewódzkie Miasto Stołeczne Winnica, 3) Wojewódzkie Miasto Stołeczne Precelkhanda 2. Wsią jest miejscowość, która nie jest miastem.
Art. 3.
Miejscowość może być publiczna, albo prywatna.
Art. 4.
1. Miastem jest miejscowość, której średnia liczby ludności w
okresie
trzymiesięcznym jest większa lub równa piętnastu, a liczba obywateli
Mandragoratu Wandystanu jest większa lub równa siedmiu.
2. Weryfikację stwierdzającą, czy miejscowość jest miastem
przeprowadza
Komisarz Ludowy właściwy do spraw administracji publicznej w okresach
trzymiesięcznych, do dziesiątego dnia stycznia, kwietnia, lipca i
października.
Komisarz podaje do wiadomości publicznej wyniki weryfikacji w drodze
obwieszczenia.
Rozdział II
TWORZENIE I POWIĘKSZANIE MIEJSCOWOŚCI PUBLICZNYCH
Art. 5.
1. Miejscowość publiczną ustanawia się aktem prawa
wojewódzkiego, po
zasięgnięciu opinii Mandragora Jutrzenki.
2. Akt prawa wojewódzkiego określa w szczególności nazwę
miejscowości, jej
położenie, kompetencje zarządcy oraz sposób jego powoływania, a także
administracyjne granice miejscowości..
3. Nie jest dopuszczalne takie ustanowienie lub rozszerzenie
administracyjnej granicy miejscowości w ten sposób, że będzie ona
obejmować dwa
lub więcej nieprzylegających do siebie obszarów.
Art. 6.
Rozszerzenia administracyjnych granic miejscowości dokonuje się na
podstawie
aktu prawa wojewódzkiego, po zasięgnięciu opinii Mandragora Jutrzenki
Rozdział III
TWORZENIE I POWIĘKSZANIE MIEJSCOWOŚCI PRYWATNYCH
Art. 7.
Przepisy dotyczące tworzenia i powiększania miejscowości publicznych
stosuje się
odpowiednio do miejscowości prywatnych, chyba że niniejszy rozdział
stanowi
inaczej.
Art. 8.
1. Miejscowości prywatne ustanawia właściwy organ województwa
na wniosek
zasadźcy tej miejscowości, po uzyskaniu zgody Komisarza ludowego
właściwego do
spraw administracji publicznej.
2. Zasadźca powinien być obywatelem Mandragoratu Wandystanu.
Odstępstwo od
tej zasady wymaga zgody Mandragorów oraz właściwego województwa.
3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1 powinien zawierać
przynajmniej:
1) Nazwę miejscowości, 2) Położenie geograficzne, 3) Granicę administracyjną miejscowości. 4. Granica administracyjna miejscowości winna obejmować gruntystanowiące
Art. 9.
Zasadźca jest zobowiązany wnieść opłatę w wysokości 100 engelsów za
ustanowienie
miejscowości, na rzecz skarbu właściwego województwa.
Art. 10.
1. Właściciel miejscowości może żądać powiększenia
administracyjnych granic
miejscowości.
2. Przy powiększaniu administracyjnych granic miejscowości,
właściciel jest
zobowiązany nabyć wszystkie grunty, które nie stanowią niczyjej
własności, a
które zostaną objęte przez nowe granice administracyjne
miejscowości, przy czym
ilość gruntów nabywanych w ten sposób nie może być niższa niż 5.
Rozdział IV
ZARZĄD NAD MIEJSCOWOŚCIĄ
Art. 11.
1. Zarząd nad miejscowością publiczną sprawuje zarządca
powołany na mocy
prawa wojewódzkiego. Zarządca w szczególności reprezentuje
miejscowość.
2. Zarządcą może być także wojewoda. 3. W braku odrębnych regulacji, zarządcą, o którym mowa w ust.1 jest
Art. 12.
1. Miejscowość nie posiada osobowości prawnej. Nie może we
własnym imieniu
nabywać i posiadać praw, ani nie ma zdolności sądowej.
2. Wszelkie dochody i składniki majątkowe miejscowości
publicznej stanowią
własność skarbu właściwego województwa.
Art. 13.
Prawo wojewódzkie określi kompetencje zarządcy miejscowości
publicznej.
Art. 14.
Zarządca miejscowości prywatnej jest właścicielem całego majątku i
dochodów
miejscowości.
Art. 15.
Zarządcą miejscowości prywatnej jest jej zasadźca.
Art. 16.
1. Prawo własności miejscowości jest niepodzielne i nie podlega
dziedziczeniu.
2. Zarządca miejscowości prywatnej może przekazać własność
miejscowości
innej osobie, po uiszczeniu opłaty w wysokości 5% wartości majątku
miejscowości
na rzecz skarbu właściwego województwa
3. W razie śmierci lub rezygnacji zarządcy, miejscowość prywatna
przekształca się w publiczną.
Rozdział V
GENOSSE WANDA STADT
Art. 17.
Do Miasta Stołecznego Genosse Wanda Stadt (dalej zwane „Miastem
Stołecznym”)
stosuje się przepisy o miastach publicznych, chyba, że rozdział
niniejszy
stanowi inaczej.
Art. 18.
1. Miasto Stołeczne posiada osobowość prawną. Może we własnym
imieniu
nabywać prawa i obowiązki. Przepisy art. 12 Ustawy z dnia
............................, o samorządzie województwa
Art. 19.
Miastem Stołecznym kieruje Komisarz Ludowy właściwy do spraw
administracji
publicznej, na terenie Miasta Stołecznego noszący tytuł Buduara
Miasta
Stołecznego Genosse Wanda Stadt (dalej zwany „Buduarem Miasta
Stołecznego”) .
Art. 20.
Buduar Miasta Stołecznego pełni władzę prawodawczą i wykonawczą.
Art. 21.
1. Miasto Stołeczne posiada statut nadawany i zmieniany edyktem
Prezydenta
Mandragoratu Wandystanu na wniosek Komisarza Ludowego właściwego do
spraw
administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Wojewody
Winnickiego.
2. Aktami prawa miejscowego Miasta Stołecznego są
rozporządzenia Buduara
Miasta Stołecznego.
Art. 22.
Administracyjna granica Miasta Stołecznego może być rozszerzona
zarządzeniem
Prezydenta Mandragoratu Wandystanu wydanym za kontrasygnatą Wojewody
Winnickiego, po zasięgnięciu opinii Mandragora Jutrzenki.
Rozdział VI
NADZÓR I ZNIESIENIE MIEJSCOWOŚCI
Art. 23.
W przypadku, gdyby w terminie 14 dni od czasu złożenia wniosku,
właściwy organ
województwa nie postanowił o rozszerzeniu lub odmowie rozszerzenia
granic
administracyjnych miejscowości prywatnej, czynności tej dokonuje
Komisarz ludowy
właściwy do spraw administracji publicznej w drodze decyzji
administracyjnej,
zawiadamiając właściwego wojewodę.
Art. 24.
Rada Komisarzy Ludowych określi kompetencje zarządcy miejscowości
publicznej,
jeśli nie określa tego prawo wojewódzkie, a brak takiego określenia
utrudnia
sprawowanie zarządu nad miejscowością. Z chwilą uregulowania
kompetencji prawem
wojewódzkim, regulacje wydane przez Radę Komisarz Ludowych tracą moc.
Art. 25.
1. Miejscowość znosi się na podstawie prawa wojewódzkiego. Zniesienie
miejscowości prywatnej może nastąpić tylko wskutek orzeczenia
sądowego wówczas,
gdy
1) Miejscowość nie posiada mieszkańców zameldowanych na jej
terenie, albo
2) Właściciel porzucił miejscowość.
2. Zniesienie miejscowości prywatnej dopuszczalne jest wyłącznie za
wypłaceniem
odszkodowania.
Ustawa
z dnia ............................. r.
Art. 1.
Ustawa niniejsza określa szczególne ograniczenia prawa własności
nieruchomości
gruntowej, a także tryb dokonywania pierwotnego obrotu
nieruchomościami
gruntowymi.
Art. 2.
1. Nieruchomością jest część powierzchni ziemskiej stanowiąca
odrębny
przedmiot własności (grunt) wraz z jego częściami składowymi i
przynależnościami.
2. Częściami składowymi gruntu są w szczególności budynki i
inne urządzenia
trwale z gruntem związane, nie wykluczając złóż, kopalin, drzew i
innych roślin.
3. Pożytkami z gruntu są jego płody i inne odłączone od niego
części
składowe, a także dochody, które przynosi na podstawie stosunku
prawnego.
4. Poprzez pierwotny obrót nieruchomościami rozumie się nabycie
własności
nieruchomości gruntowej położonej na terenie Mandragoratu
Wandystanu, w
granicach miejscowości lub poza nimi, która nie stanowiła niczyjej
własności
oraz nie jest zabudowana.
Art. 3.
1. Właściciel ma prawo korzystać z nieruchomości, w
szczególności pobierać
pożytki i rozporządzać nieruchomością, chyba, że ustawa niniejsza
stanowi
inaczej.
2. Własność nieruchomości rozciąga się na przestrzeń nad i pod
jego
powierzchnią, chyba, że ustawa niniejsza stanowi inaczej.
Art. 4.
1. Skarb Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego mogą
lokować w
przestrzeni pod powierzchnią gruntu, choćby grunt nie stanowił
własności
lokującego, linie kolei podziemnych, tunele, wodociągi i gazociągi,
a także inne
urządzenia użyteczności publicznej, określone edyktem Mandragora
Jutrzenki.
2. Urządzeń, o których mowa w ust. 1 lokować nie można pod
powierzchnią
gruntów, których częściami składowymi są złoża i kopaliny, a także
jeśli
utrudniałoby to właścicielowi korzystanie z gruntu lub jego części
wspólnej.
3. Urządzenia, o których mowa w ust. 1 nie stanowią części
składowej, ani
przynależności gruntu. Nie rozciąga się na nie własność
nieruchomości.
Art. 5.
Pierwotny obrót nieruchomościami jest wolny, poza wypadkami
określonymi w
ustawie.
Art. 6.
1. Cenę za pierwotne nabycie nieruchomości ustala się na 20
engelsów.
2. Komisarz ludowy właściwy do spraw finansów publicznych może
określić w
drodze edyktu inną cenę za pierwotne nabycie nieruchomości, jednakże
cena ta nie
może być niższa niż 15 i nie wyższa niż 40 engelsów.
3. Edykt, o którym mowa w ust. 2 wchodzi w życie nie wcześniej
niż
pierwszego dnia kolejnego miesiąca.
Art. 7.
1. Tworzy się Państwowy Fundusz Ziemi, zwany dalej „Funduszem” 2. Fundusz podlega komisarzowi ludowemu właściwemu do sprawfinansów
Art. 8.
Między 21 a 25 dniem miesiąca, komisarz ludowy właściwy do spraw
finansów
publicznych, w drodze edyktu rozdysponowuje środki pieniężne
funduszu w ten
sposób, że 75% wartości środków przelewa na rachunek bankowy
dochodów Skarbu
Państwa, a pozostałą część przekazuje skarbom właściwych województw
i Miasta
Stołecznego Genosse Wanda Stadt w częściach odpowiadających ilości
gruntów
nabytych w drodze pierwotnego obrotu ziemią w granicach tych
jednostek w okresie
od wydania ostatniego takiego edyktu.
Art. 9.
1. Wyłącza się pierwotny obrót nieruchomościami, które zostały
przeznaczone
na parki narodowe, skanseny, koszary wojskowe, albo inne, ważne cele
publiczne.
2. Przeznaczenia nieruchomości na ważne cele publiczne dokonuje
się
wyłącznie w drodze ustawy, uchwalonej po uzyskaniu opinii władz
właściwego
województwa. Ustawa określi dokładny wykaz przeznaczanych
nieruchomości oraz
plan sytuacyjny tego obszaru.
Ustawa
Z dnia ............................. r.
Art. 1.
Ustawy:
1) z dnia ............................. r., o samorządziewojewództwa
2) z dnia ............................. r., Prawo omiejscowościach (dalej:
3) z dnia ............................. r., o szczególnychograniczeniach
Art. 2.
Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, tracą moc:
1) Ustawa z dnia 9 maja 2005 r., o samorządzie gminnym
(D.P.M.W. 4/2005
poz. 111).
2) Ustawa z dnia 12 lutego 2006 r., o reformie rolnej (D.P.M.W.
7/2006 poz.
266) oraz przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie,
3) Statut Gminy Genosse Wanda Stadt z dnia 1 marca 2005 r.
(DPMW 1/2005
poz. 74)
4) Statut Gminy Precelkhanda z dnia 7 marca 2005 r. (DPWM
1/2005 poz. 75)
5) Statut Gminy Winnica z dnia 26 lutego 2005 r. (DPMW 1/2005
poz. 73)
6) Statut Gminy Sigmarstadt z dnia 2 marca 2005 r., (DPWM
1/2005 poz. 76)
7) Statut Gminy Frodowice z dnia 9 kwietnia 2005 r. (DPMW
3/2005 poz. 110)
8) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i
Administracji z dnia 26
lutego 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy
na terenie
miejscowości Winnica (D.P.M.W. 1/2005 poz. 24)
9) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i
Administracji z dnia 1
marca 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy na
terenie
miejscowości Genosse Wanda Stadt (D.P.M.W. 1/2005 poz. 28)
10) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i
Administracji z dnia 2
marca 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy na
terenie
miejscowości Precelkhanda (D.P.M.W. 1/2005 poz. 30)
11) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i
Administracji z dnia 2
marca 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy na
terenie
miejscowości Sigmarstadt (D.P.M.W. 1/2005 poz. 29)
12) Edykt Komisarza Ludowego do Spraw Wewnętrznych i
Administracji z dnia 9
kwietnia 2005 r. w sprawie nadania praw miejskich i utworzenia gminy
na terenie
miejscowości Frodowice (D.P.M.W. 3/2005 poz. 90)
13) Rozporządzenie buduara Precelkhandy z dnia 7 kwietnia 2005
r. w sprawie
ustanowienia symbolów miasta (D.P.M.W. 3/2005 poz. 109)
14) Rozporządzenie Buduara Precelkhandy z dnia 26 marca 2005 r.
w sprawie
nadania nazw nowopowstalym ulicom (D.P.M.W. 2/2005 poz. 88)
Art. 3.
Z dniem wejścia w życie ustawy stawia się w stan likwidacji:
1) Gminę Winnica, 2) Gminę Precelkhanda, 3) Gminę Sigmarstadt, 4) Gminę Frodowice, 5) Gminę Troja, 6) Gminę Genosse Wanda Stadt Art. 4. 1. Likwidatorem gmin jest Mandragor Jutrzenki. 2. Likwidacja obejmuje w szczególności przelanie wszelkichskładników
1) Województwo Winnickie jest prawnym następcą: a. Gminy Winnica, b. Gminy Frodowice 2) Województwo Precelkhandzkie jest prawnym następcą a. Gminy Precelkhanda, b. Gminy Sigmarstadt 3) Miasto Stołeczne Genosse Wanda Stadt wchodzi w prawa iobowiązki Gminy
Art. 5.
W ustawie z dnia 13 września 2005 r., o finansach publicznych (DPMW
6/2005 poz.
154):
1) Art. 3 ust. 1., lit. b) otrzymuje brzmienie:
”Dochody z Państwowego Funduszu Ziemi, o których mowa w art. 8.,
Ustawy dnia
................... r., o szczególnych ograniczeniach własnościnieruchomości i
2) W art. 3 skreśla się ust. 4..” 3) Art. 7ust. 1 lit. m. otrzymuje brzmienie: ”Subwencje ogólne dla województw: 75 engelsów” 4) Skreśla się lit n) w art. 7 ust. 1. 5) Art. 7 ust. 6 otrzymuje brzmienie:” Komisarz określa wydatki przewidziane w ust. 1 zmniejszając je stosunkowo tak
Art. 7.
Pierwszych Wojewodów Churał Ludowy powoła w okresie od ogłoszenia
ustawy do
wejścia jej w życie w drodze uchwały. Uchwały wchodzą w życie
najwcześniej z
niniejszą ustawą.
Art. 6.
Ustawa wchodzi w życie z siódmym dniem po ogłoszeniu.
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Wed 08 Jan 2020 - 20:29:27 CET