Mam zaszczyt przedłożyć Wysokiej Izbie projekt kolejny już projekt ustawy. Projekt mojego autorstwa, był omawiany i został przyjęty przez Radę Komisarzy Ludowych w pierwotnym brzmieniu. Tym razem jest to projekt ustawy, o której można by powiedzieć, że jest pierwsza po konstytucji, chodzi mianowicie o kodeks karny. Kodeks karny jest niezwykle ważnym elementem systemu prawnego każdego państwa, czy to wirtualnego, czy to realnego, ale tego Towarzyszom Kwiatonom tłumaczyć nie trzeba, dlatego też nie będę uzasadniał samej idei skierowania do prac w Churale Ludowym właśnie projektu ustawy Kodeks Karny.
Na wstępie pragnę podziękować Towarzyszowi Mandragorowi Krupińskiemu za pomoc w tworzeniu projektu.
Ze względu na to, że Kodeks Karny jest szczególnie ważną ustawą, został on zaopatrzony w preambułę. Do niedawna myśleliśmy, że są to słowa autorstwa Tow. Cyrankiewicza, wypowiedziane w 1956r., jednak podczas przeglądania akt archiwum państwowego w Genosse Wanda Stadt okazało się, że Cyrankiewicz w '56. jedynie cytował słowa Wandy z roku 1949. Niestety nagranie dźwiękowe z zarejestrowanym wystąpieniem Wandy nie zachowało się.
Wysoka Izbo.
Praktycznie 40% projektu ustawy stanowią niezwykle istotne przepisy ogólne, które regulują m.in. formy popełnienia przestępstwa, określają terminy zatarcia skazania, a przede wszystkim kary.
W rozdziale formy popełnienia przestępstwa nie wprowadzono innowacji. Kodeks, oprócz bezpośredniego dokonania czynu zabronionego, karze za przygotowanie, usiłowanie, kierownictwo podżeganie i pomocnictwo. Kary za przygotowanie, usiłowanie, podżeganie, kierownictwo i pomocnictwo, wymierza się w granicach przewidzianych dla danego przestępstwa.
Rozdział wyłączenie odpowiedzialności karnej zawiera przepis dotyczący obrony koniecznej, bez którego trudno byłoby sobie wyobrazić sprawiedliwy system karania.
O ile o poprzednich trzech rozdziałach nie można powiedzieć, że są rewolucyjne, o tyle rozdział Kary zawiera wiele innowacji. Kary są czymś, bez czego każdy, nawet najlepszy kodeks karny byłby bez sensu. W przypadku projektu KK, który mam zaszczyt przedkładać Wysokiej Izbie, nie został zastosowany tradycyjny podział kar na: grzywnę, ograniczenie, pozbawienie wolności i śmierć/banicję. Projekt kodeksu karnego przewiduje następujące rodzaje kar:
Kara grzywny, w projekcie kodeksu występuje jednocześnie jako kara zasadnicza oraz jako kara dodatkowa [jedyna kara dodatkowa przewidziana przez projekt kodeksu]. Kara grzywny jest najlżejszą karą zasadniczą, a przepisy jej dotyczące mówią, że Sąd może wymierzyć karę grzywny także obok innych kar, w związku z czym, staje się ona również karą dodatkową. Projekt przewiduje również bardzo ważną możliwość, mianowicie sprawdzenia stanu majątkowego oskarżonego przed orzeczeniem kary grzywny. Jest to o tyle istotne, że można uniknąć kłopotliwej egzekucji z majątku sprawcy.
Projekt, jako odpowiednik burżuazyjnej kary ograniczenia wolności przewiduje karę nadzoru. Polega ona na utrudnieniu skazanemu wypowiadania się w miejscach publicznych [sposób wykonania kary w praktyce będzie określać przygotowywany przeze mnie Kodeks Postępowania Wszelakiego (nazwa do dopracowania), który będzie regulował postępowanie wykonawcze w sprawach karnych], uniemożliwieniu skazanemu zmiany klasy społecznej i miejsca zameldowania, a także nakazuje się skazanemu wykonywanie określonej przez Sąd, pracy społecznie użytecznej, w czynie społecznym. Kara ta jest przygotowana specjalnie dla osób, które biorą czynny udział w życiu Wandystanu, a kara grzywny byłaby zbyt łagodna. Dla reakcjonistów, którzy nie wykonują w czynie społecznym pracy nakazanej przez Sąd, przygotowano możliwość przedłużenia kary nadzoru do czasu wykonania pracy społecznie użytecznej.
Następnymi w hierarchii dokuczliwości są kary, które można by łącznie określić burżuazyjnym określeniem pozbawienie wolności. W tej kategorii kar, projekt ustawy jest, można rzec, rewolucyjny. Przewiduje on trzy rodzaje pozbawienia wolności i określa minimalny i maksymalny czas trwania tych kar. Pozbawienie wolności podzielono na cztery stopnie, każdy bardziej dokuczliwy od poprzedniego.
Kara aresztu [najłagodniejsza z kategorii pozbawienia wolności], oprócz uniemożliwienia zmiany miejsca zamieszkania i klasy społecznej oraz utrudnienia skazanemu wypowiadania się w miejscach publicznych Wandystanu, blokuje skazanemu możliwość korzystania z systemu gospodarczego i bankowego Wandystanu. Trwa ona od dwóch tygodni do trzech miesięcy. Nadto, Sąd może nakazać skazanemu wykonywanie pracy społecznie użytecznej, a w przypadku reakcjonistów, którzy nie wykonują pracy nakazanej przez Sąd, kara może ulec przedłużeniu.
Kara więzienia, to oprócz utrudnień przewidywanych przez areszt, oznacza uniemożliwienie skazanemu wypowiadania się w miejscach publicznych. Trwa ona od jednego do sześciu miesięcy.
Najdokuczliwszą z katalogu pozbawienia wolności jest kara zamknięcia w twierdzy. Oprócz utrudnień przewidywanych przez więzienie, wymierzenie takiej kary skutkuje odcięciem od informacji z miejsc publicznych Wandystanu, w szczególności z wszelakich list dyskusyjnych. Kara twierdzy trwa od dwóch do osiemnastu miesięcy.
W katalogu kar przewidywanych przez projekt ustawy jest również kara, która pozwala na usunięcie danego mieszkańca ze społeczeństwa bez prawa powrotu. W Dreamlandzie nazywa się to eliminacją, w Sarmacji- banicją, a w Scholandii- dożywotnim publicznym ostracyzmem, natomiast przedłożony Wysokiej Izbie projekt ustawy przewiduje karę śmierci, jako najsurowszą i absolutna karę. Taka kara jest niezbędna.
Istnieją w naszym v-świcie osoby, które zapisują się, z różnych pobudek. do v-państwa po wielokroć. Będąc w Sarmacji sędzią, orzekałem w kilku takich procesach i zawsze kończyły się one wyrokiem banicji. Klonowanie, a szczególnie klonowanie w celu osiągnięcia korzyści [jakichkolwiek. Zwykle majątkowych] jest godne szczególnego potępienia i jest to zbrodnia szczególnie Szkodliwa społecznie. Osoba, której udało się [a w mojej sądowej v-karierze takiej osoby jeszcze nie sądziłem] wyłudzić pieniądze, może w każdej chwili przelać je na inny rachunek bankowy [trwa to sekundę]. W Wandystanie można założyć po prostu konto podając się za kogoś innego, albo wpisując dane nieistniejącej osoby [to, że nie trzeba uwierzytelniać założenia konta swoim ID oraz hasłem też ma dobre strony i czyni Ludowy Bank Wandystanu (burż. Cintra Bank) bardziej dostępnym i bardziej atrakcyjnym, bo można posiadać np. floreny nie będąc mieszkańcem Natanii], a w Sarmacji czy Scholandii- przelać pieniądze na rachunek giełdy CStocks i nie ma po nich śladu.
Poprzez posiadanie podwójnego obywatelstwa, można np. wyłudzić głos w wyborach, co jest jeszcze bardziej szkodliwe niż wyłudzenie pieniędzy, bo zafałszowuje obraz wyborów na wysokie stanowiska państwowe. Wyłudzając głosy, można dowolnie sterować wyborami, przekreślając demokratyczne zasady w głosowaniu.
Wysoka Izbo.
Przedłożony Towarzyszom projekt ustawy przewiduje podział kary śmierci na cztery klasy:
- śmierć poprzez rozstrzelanie, - śmierć poprzez podanie trucizny, - śmierć poprzez powieszenie, - śmierć poprzez ścięcie.
Nadto, projekt ustawy przewiduje możliwość nałożenia przez Sąd, na skazanego dodatkowej kary dręczącej w postaci zobowiązania go do wysłuchania siedmiogodzinnego przemówienia Fidela Castro przed wykonaniem egzekucji.
Kara śmierci jest podzielona na cztery klasy, w celu dalszego urozmaicenia katalogu kar, co pozwoli na sprawiedliwsze karanie sprawców. Nie można w ten sam sposób potraktować osoby, która usiłowała środkami bezprawnymi usunąć konstytucyjny organ władzy oraz osoby, która się sklonowała (zbrodnia mimo wszystko mniej szkodliwa klasowo).
Towarzysze Kwiatoni.
Dziwić może, że Kodeks przewiduje jedynie kary zasadnicze, a nie zawiera rozdziału środki karne. Wraz z Towarzyszem Mandragorem Krupińskim, po głębokim zastanowieniu, zdecydowaliśmy się na usunięcie z projektu środków karnych, jako zbędnych. Moim założeniem jest absolutne rozdzielenie procesu karnego i cywilnego dlatego też projekt Kodeksu Postępowania Wszelakiego (nazwa do dopracowania) nie będzie przewidywał możliwości wytoczenia powództwa cywilnego w postępowaniu karnym. Idąc dalej w stronę rozdzielenia procesu karnego i cywilnego, usunięte zostały środki karne powodujące powstanie należności na rzecz osoby, w postaci nawiązki i obowiązku publicznego naprawienia szkody. Pozbawienie tytułu społecznego również usunięto, ze względu na to, że przyznawanie i odbieranie tytułów jest domeną Mandragorów. Zostało zatem pozbawienie praw publicznych oraz przepadek przedmiotów i korzyści pochodzących z przestępstwa. To ostatnie zapisano w dziale Kary, jako środek obligatoryjny.
Kolejną instytucją, jakiej projekt ustawy Kodeks Karny nie przewiduje, jest instytucja przedawnienia karalności oraz przedawnienia wykonania kary. Instytucje te zostały usunięte, ze względu na to, że stanowią one ochronę sprawcy przestępstwa, a przegranie wyścigu z przedawnieniem było już nie raz przyczyną umorzenia sprawy oczywistej [czy to w v-świecie, czy w realu- por. wyścig z przedawnieniem zarzutów w aferze FOZZ].
W projekcie KK zawarto również rozdział dotyczący nadzwyczajnego złagodzenia i obostrzenia kary. Do zastosowania w przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie.
Kolejną istotną częścią projektu ustawy jest rozdział Zatarcie skazania. Określono tam okresy, po których skazanie uważa się za niebyłe, stosownie do poszczególnych rozdziałów kar. Ponieważ w Wandystanie nie funkcjonuje Rejestr Karny, wprowadzono przepis mówiący, że zatarcia skazania dokonuje się na wniosek skazanego. Przenosi to obowiązek pamiętania o zatarciu z organów wymiaru sprawiedliwości, czy też Komisariatu Ludowego do Spraw Wewnętrznych i Administracji, na skazanego, który sam będzie musiał pamiętać o zatarciu swojego skazania.
Wysoka Izbo.
Przejdę teraz do omówienia części szczególnej projektu ustawy.
Przestępstwa w części szczególnej podzielono na pięć klas. Każdej klasie ustalono kary, w następujących widełkach:
Klasa I (najdrobniejsze występki):
Grzywna albo nadzór
Klasa II :
Nadzór albo areszt
Klasa III :
Areszt albo więzienie
Klasa IV :
Więzienie albo zamknięcie w twierdzy Klasa V (najpoważniejsze zbrodnie):
Zamknięcie w twierdzy albo śmierć.
Do przestępstw klasy V zaliczono przede wszystkim zbrodnie przeciwko ustrojowi Wandystanu, zbrodnie klonowania oraz puszczanie w obieg fałszywych środków pieniężnych. Do klasy I zaliczono nawoływanie do popełnienia przestępstwa, obrazę uczuć religijnych, czy też zniesławienie.
W praktyce jednak, w przypadkach zasługujących na szczególne uwzględnienie, Sąd ma możliwość skazania winnego na karę surowszą, bądź łagodniejszą od kar przewidzianych dla określonej klasy przestępstwa, poprzez zastosowanie nadzwyczajnego złagodzenia albo obostrzenia kary, przy czym nie dopuszcza się do możliwości skazania oskarżonego za znieważenie i ukaranie go śmiercią.
Myślę, że uzasadnianie umieszczenia w projekcie ustawy poszczególnych czynów nie jest konieczne, dlatego też pozwolę sobie nie nadwyrężać wzroku Towarzyszy Kwiatonów oraz swoich palców.
Towarzysze Kwiatoni.
Ostatnim rozdziałem projektu ustawy są przepisy końcowe i przejściowe, z których te ostatnie chciałbym pokrótce omówić.
Jako, że ustawodawstwo Wandejskie nie jest bogate i nie istnieje jeszcze Kodeks Postępowania Karnego, pojawił się problem dziury prawnej w postaci barku odpowiednich procedur, które mogłyby pozwolić na rozpoznawanie spraw karnych. Dlatego też projektodawca zapisał w końcowych przepisach projektu ustawy przepisy dotyczące tymczasowej procedury karnej. Uprawnienia prokuratora przyznano Komisarzowi Ludowemu właściwemu do spraw bezpieczeństwa publicznego [obecnie jest to Komisarz Ludowy do Spraw Wewnętrznych i Administracji- Tow. Krzysztof Szczucki, a zatem osoba mająca spore doświadczenie z wymiarem sprawiedliwości]. Do egzekucji grzywny powołano Komisarza Ludowego właściwego w sprawach finansów. Stronom procesu przyznano prawo do wniesienia jednego środka odwoławczego, burżuazyjnie nazwanego apelacją.
Przepisy art. 108 projektu ustawy są jedynie tymczasowe i obowiązywać będą jedynie do czasu uchwalenia Kodeksu Postępowania Wszelakiego (nazwa do dopracowania) [który będzie regulował również postępowanie wykonawcze w sprawach karnych], w związku z czym bardzo proszę o niewzbogacanie projektu ustawy w sprawy proceduralne.
Wysoka Izbo.
Projekt ustawy Kodeks Karny jest jednym z najobszerniejszych (12 str.), ale i najważniejszych ustaw dla państwa, czy to realnego, czy to wirtualnego. Każdy system państwowy musi mieć środki, które pozwolą mu karać jednostki, które dopuściły się czynów zabronionych, bo w przeciwnym wypadku, panowałoby w nim bezprawie.
Przedstawiony Wysokiej Izbie projekt ustawy, szczególnie w rozdziale Kary jest dość innowacyjny, ponieważ wprowadza sześcio- a nie czterostopniowy (tradycyjnie: grzywna, pozbawienie wolności, ograniczenie wolności, śmierć). W części szczególnej, zastosowano podział przestępstw na pięć klas. Zrezygnowano z instytucji przedawnienia karalności i przedawnienia wykonania kary, jako sprzyjających sprawcy.
Proszę Wysoki Churał o szczególnie wnikliwe przeczytanie Kodeksu oraz wyjątkowo przemyślane poprawki do projektu ustawy. To Wy, Towarzysze Kwiatoni decydujecie o tym, jakie czyny będą na terenie Wandystanu karalne i w jaki sposób. To od Was zależy stopień restrykcyjności jednej z najważniejszych, można by nawet powiedzieć, drugiej po konstytucji, ustawy w państwie. Liczę, że swoje zadanie wypełnicie celująco i uchwalicie dobrą ustawę karną. Liczę, że niedługo będziemy mogli powiedzieć, że Wandystan posiada najlepszą w v-świecie ustawę karną.
Wysoka Izbo.
Proszę o jak najszybsze zajęcie się projektem ustawy i uchwalenie jej w jak najkrótszym możliwym czasie. Pozostaję do dyspozycji Wysokiego Churału i odpowiem na wszelkie pytania dotyczące projektu ustawy.
p r o j e k t
USTAWY
Z dnia ... r.
K O D E K S K A R N Y
------------------------
P r e a m b u ł a
"Każdy prowokator, czy szaleniec, który odważy się podnieść rękę przeciw Władzy Ludowej, niech będzie pewny, że mu tę rękę Władza Ludowa odrąbie. W interesie klasy robotniczej. W interesie chłopstwa pracującego i inteligencji. W interesie walki o podwyższenie stopy życiowej ludności. W interesie dalszej demokratyzacji naszego życia. W interesie naszej Ojczyzny."
CZĘŚĆ I OGÓLNA
RODZDZIAŁ I
Zasady odpowiedzialności karnej
Art. 1.
§1.Odpowiedzialności karnej podlega ten, kto popełnia czyn zabroniony przez ustawę obowiązującą w czasie jej popełnienia.
§2.Nie popełnia przestępstwa ten, komu nie można przypisać winy w czasie czynu.
§3.Nie stanowi przestępstwa czyn, którego szkodliwość klasowa jest znikoma
Art. 2.
Odpowiedzialności karnej za przestępstwo skutkowe, podlega ten, na kim ciążył obowiązek zapobieżenia skutkowi.
Art. 3.Ustawodawstwu karnemu wandejskiemu podlega sprawca, który popełnił czyn zabroniony lub, gdy skutki czynu wystąpiły: 1. Na liście dyskusyjnej Mandragoratu Wandystanu, samorządów lub ich organów 2. Na czacie Mandragoratu Wandystanu, samorządów lub ich organów 3. Na stronach internetowych lub w systemach informatycznych Mandragoratu Wandystanu, samorządów lub ich organów, 4. Na stronach internetowych osób fizycznych, prawnych i jednostek organizacyjnych nie mających osobowości prawnej, 5. W wandejskich mediach 6. W pozostałych miejscach publicznych Mandragoratu Wandystanu, samorządów lub ich organów 7. W kontaktach między osobami fizycznymi, prawnymi, jednostkami organizacyjnymi nie posiadającymi osobowości prawnej oraz organami Mandragoratu Wandystanu lub samorządów. Art. 4.
§1. Ten sam czyn może stanowić tylko jedno przestępstwo.
§2. Jeśli czyn wyczerpuje znamiona określone w więcej niż jednym przepisie, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, wymierzając karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą.
Art. 5.
Dwa lub więcej podobnych zachowań powziętych w krótkich odstępach czasu stanowi jedno przestępstwo.
ROZDZIAŁ II
Formy popełnienia przestępstwa
Art. 6.
§1.Kto swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do popełnienia czynu zabronionego, jednak popełnienie nie następuje, odpowiada za usiłowanie.
§2.Kto dobrowolnie odstąpił od dokonania czynu lub zapobiegł skutkowi, nie podlega karze za usiłowanie.
Art. 7.
§1.Kto podejmuje czynności mające za zadanie stworzenie warunków do dokonania czynu zabronionego, a w szczególności wchodzi w porozumienie z inną osobą, uzyskuje środki, zbiera informacje lub sporządza plan działania, odpowiada za przygotowanie.
§2.Kto dobrowolnie zniszczył przygotowywane środki, zapobiegł skorzystaniu z nich w przyszłości lub podjął inne istotne starania zmierzające do zapobieżenia czynowi, nie podlega karze za przygotowanie.
Art. 8.
Kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie od innej osoby, poleca jej wykonanie takiego czynu, odpowiada za kierownictwo.
Art. 9.
Kto nakłania inną osobę do dokonania czynu zabronionego, chcąc, aby go dokonała, odpowiada za podżeganie.
Art. 10.
Kto swoim zachowaniem ułatwia popełnienie przestępstwa, w szczególności dostarczając środki, informacje lub rady, albo swoim zaniechaniem, wbrew obowiązkowi, ułatwia popełnienie czynu innej osobie, odpowiada za pomocnictwo.
Art. 11.
Za usiłowanie, przygotowanie, kierownictwo, pomocnictwo i podżeganie w granicach zagrożenia przewidzianych dla danego przestępstwa
ROZDZIAŁ III-
łączenie odpowiedzialności karnej
Art. 12.
§1.Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezprawny zamach na jakiekolwiek prawnie chronione dobro.
§2.W razie przekroczenia granic obrony koniecznej, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia.
ROZDZIAŁ IV-
Kary
Art. 13.
Karami są (według stopnia surowości i dokuczliwości):
1. grzywna 2. nadzór 3. areszt 4. więzienie 5. zamknięcie w twierdzy 6. śmierć Art. 14.
§1. Grzywnę wymierza się w wysokości do 1.200 engelsów
§2.Sąd może wymierzyć grzywnę także obok innych kar, w szczególności, jeśli przestępstwo popełniono w celu pozyskania korzyści majątkowej.
§3.Przed wymierzeniem grzywny, Sąd może zwrócić się do komisarza właściwego do spraw finansów z wnioskiem o zbadanie możliwości finansowych oskarżonego.
§4.Za datę wykonania kary grzywny uważa się dzień przelania środków pieniężnych na właściwy rachunek bankowy wskazany edyktem komisarza ludowego właściwego do spraw finansów publicznych.
§5.W razie nieziszczenia grzywny w terminie siedmiu dni od dnia uprawomocnienia się wyroku, jeśli egzekucja okaże się bezskuteczna, grzywna podlega zmianie na karze nadzoru, w taki sposób, że jednemu dniowi nadzoru równa się dziesięć engelsów grzywny.
§6.Jeśli grzywnę orzeczono obok innych kar, karę zastępczą nadzoru wykonuje się po wykonaniu pozostałych kar.
Art. 15.
§1.Kara nadzoru trwa najkrócej tydzień, najdłużej miesiąc.
§2.w czasie odbywania kary, skazany:
1. Nie może swobodne wypowiadać się w miejscach publicznych Mandragoratu Wandystanu, samorządów oraz ich organów 2. Nie może zmieniać miejsca zameldowania ani klasy społecznej. 3. Jest obowiązany do nieodpłatnego wykonywania pracy społecznie użytecznej, nakazanej przez sąd. Kontroli dokonuje komisariat ludowy właściwy do spraw bezpieczeństwa publicznego.
§3.Niewypełnianie obowiązku wykonywania pracy nakazanej przez sąd, powoduje automatyczne przedłużenie kary, do momentu, kiedy skazany wykona pracę nakazaną przez sąd, w pełnym wymiarze. Przedłużona kara nadzoru trwa nie dłużej niż dwa miesiące.
Art. 16.
§1.Kara aresztu trwa najkrócej dwa tygodnie, najdłużej trzy miesiące.
§2.Podczas odbywania kary pozbawienia wolności, skazany:
1. Ma uniemożliwione swobodne wypowiadanie się w miejscach publicznych Mandragoratu Wandystanu, samorządów i ich organów, 2. Ma uniemożliwione zmienianie miejsca zameldowania i klasy społecznej, 3. Ma uniemożliwione korzystanie systemu bankowego i gospodarczego Mandragoratu Wandystanu, 4. Jest usuwany ze wszelkich zajmowanych przez siebie stanowisk publicznych
§3.Sąd może zobowiązać skazanego do wykonywania w okresie odbywania kary, pracy społecznie użytecznej. Kontroli dokonuje komisariat właściwy do spraw bezpieczeństwa publicznego.
§4.W przypadku niewykonania pracy nakazanej przez Sąd, wydłuża on areszt do czasu wykonania pracy. Wydłużony areszt nie może trwać dłużej niż sześć miesięcy
Art. 17.
§1.Kara więzienia trwa najkrócej miesiąc, najdłużej sześć miesięcy.
§2.Podczas odbywania kary, skazany:
1. Ma uniemożliwione wypowiadanie się w miejscach publicznych Mandragoratu Wandystanu, samorządów i ich organów, 2. Ma uniemożliwione zmienianie miejsca zameldowania i klasy społecznej, 3. Ma uniemożliwione korzystanie z systemu bankowego i gospodarczego Mandragoratu Wandystanu, 4. Jest usuwany ze wszelkich zajmowanych przez siebie stanowisk publicznych. Art. 18.
§1.Kara zamknięcia w twierdzy trwa najkrócej dwa, a najdłużej osiemnaście miesięcy
§2.Podczas odbywania kary zamknięcia w twierdzy, skazany:
1. Ma uniemożliwione wypowiadanie się w miejscach publicznych Mandragoratu Wandystanu, samorządów i ich organów, 2. Nie może otrzymywać wiadomości miejsc publicznych Mandragoratu Wandystanu, samorządu albo ich organów, przez co w szczególności rozumie się zakaz otrzymywania poczty z list dyskusyjnych, 3. Ma uniemożliwione zmienianie miejsca zameldowania i klasy społecznej, 4. Ma uniemożliwione korzystanie z systemu bankowego i gospodarczego Mandragoratu Wandystanu oraz innych systemów informatycznych. 5. Jest usuwany ze wszelkich zajmowanych przez siebie stanowisk publicznych. Art. 19.
§1.Karę śmierci wykonuje się publicznie, z zachowaniem należytych warunków humanitaryzmu, w dniu przypadającym nie wcześniej niż czternastego dnia od daty uprawomocnienia się wyroku, chyba, że z Kancelarii Mandragora Jutrzenki nadeszło pismo o nieskorzystaniu z prawa łaski.
§2.Sąd w wyroku określi formę egzekucji. Karę wykonuje się poprzez:
1. rozstrzelanie, 2. podanie trucizny, 3. powieszenie, 4. ścięcie
§3.Sąd może zobowiązać skazanego do wysłuchania siedmiogodzinnego przemówienia Fidela Castro przed wykonaniem kary. Od egzekucji należy odstąpić w razie śmierci skazanego podczas odtwarzania przemówienia.
§4.Skazanego na karę śmierci uznaje się za zmarłego w dniu wykonania kary.
Art. 20.
§1.Sąd orzeka przepadek korzyści i przedmiotów pochodzących z przestępstwa lub, które służyły lub były przeznaczone do popełnienia
przestępstwa.
§2.Jeżeli orzeczenie przepadku określonego w § 1 nie jest możliwe, sąd może orzec przepadek równowartości przedmiotów.
§3.Przepadku przedmiotów określonych w § 1 nie orzeka się, jeżeli podlegają one zwrotowi pokrzywdzonemu lub innemu uprawnionemu podmiotowi.
§4.Objęte przepadkiem przedmioty przechodzą na własność Skarbu Państwa z chwilą uprawomocnienia się wyroku.
ROZDZIAŁ V-
złagodzenie i zaostrzenie kary
Art. 21.
§1.Sąd, z ważnych powodów, w szczególności, jeśli motywy i okoliczności popełnienia przestępstwa, postawa sprawcy i stopień szkodliwości klasowej czynu za tym przemawiają, a także, gdy ustawa tak stanowi, może nadzwyczajnie złagodzić karę.
§2.Nadzwyczajnego złagodzenia kary dokonuje się w ten sposób, że wymierza karę:
1. grzywny, jeśli ustawa przewiduje karę nadzoru, jako najłagodniejszą, 2. nadzoru, jeśli ustawa przewiduje karę aresztu, jako najłagodniejszą, 3. aresztu, jeśli ustawa przewiduje karę więzienia, jako najłagodniejszą, 4. więzienia, jeśli ustawa przewiduje karę zamknięcia w twierdzy, jako najłagodniejszą, 5. zamknięcia w twierdzy, jeśli ustawa przewiduje karę śmierci Art. 22.
§1.Sąd, z ważnych powodów, w szczególności, jeśli dokonano przestępstwa ciągłego albo wielokrotnego dokonania przestępstwa, powrotu do przestępstwa, a także, gdy okoliczności i motywy popełnienia
przestępstwa zasługują na szczególne potępienie, a stopień szkodliwości klasowej czynu jest wielki, może nadzwyczajnie zaostrzyć karę.
§2.Nadzwyczajnego zaostrzenia kary dokonuje się w ten sposób, że wymierza się karę:
1. aresztu, jeśli ustawa przewiduje karę nadzoru, jako najsurowszą, 2. więzienia, jeśli ustawa przewiduje karę aresztu jako najsurowszą, 3. zamknięcia w twierdzy, jeśli ustawa przewiduje karę więzienia, jako najsurowszą.
ROZDZIAŁ VI-
zwolnienie z odbywania reszty kary
Art. 23.
Skazanego na karę nadzoru, aresztu, więzienia albo zamknięcia w twierdzy sąd może warunkowo zwolnić z odbycia reszty kary, jeśli jego postawa, warunki osobiste i sposób życia przed dokonaniem przestępstwa oraz zachowywanie się skazanego podczas wykonywania kary uzasadniają przekonanie, że skazany będzie przestrzegał porządku prawnego
Art. 24.
Skazanego można warunkowo zwolnić, po odbyciu przez niego co najmniej 1/2 kary.
Art. 25.
W razie warunkowego zwolnienia, czas pozostały do odbycia kary stanowi okres próby.
ROZDZIAŁ VII-
skazania
Art. 26.
Z chwilą zatarcia skazania, uważa się je za niebyłe
Art. 27.
W razie skazania na karę śmierci, zatarcie skazania następuje po upływie dziesięciu miesięcy od dnia jej darowania.
Art. 28.
W razie skazania na karę zamknięcia w twierdzy, zatarcie skazania następuje po ośmiu miesiącach od jej wykonania lub darowania.
Art. 29.W razie skazania na karę więzienia, zatarcie skazania następuje po sześciu miesiącach od dnia jej wykonania lub darowania.
Art. 30.
W razie skazania na karę aresztu, zatarcie następuje po czterech miesiącach od jej darowania albo wykonania.
Art. 31.
W razie skazania na karę nadzoru, zatarcie następuje po trzech miesiącach od jej wykonania albo adrowania.
Art. 32.
W razie skazania na karę grzywny, zatarcie skazania następuje po dwóch miesiącach od dnia jej darowania lub wykonania.
Art. 33.
Sąd, dokonuje zatarcia na wniosek skazanego
ROZDZIAŁ VIII-
ść za przestępstwa popełnione za granicą
Art. 34.
Ustawę karna wandejską stosuje się do mieszkańca Mandragoratu Wandystanu nieposiadającego statusu mieszkańca ani obywatelstwa państwa, w którym przestępstwo popełniono.
Art. 35.
Ustawę karna wandejską stosuje się do mieszkańca Mandragoratu Wandystanu, który posiada status mieszkańca lub obywatelstwo państwa, w którym popełniono przestępstwo, a popełnił przestępstwo przeciwko Mandragoratowi Wandystanu, wandejskim osobom fizycznym i prawnym, wandejskim jednostkom organizacyjnym nie posiadającym osobowości prawnej oraz instytucjom wandejskim.
Art. 36.
§1.Warunkiem odpowiedzialności karnej za czyn popełniony za granicą jest uznanie tego czynu za przestępstwo w miejscu jego popełnienia.
§2.Jeśli między ustawą wandejską, a prawem obowiązującym na terenie, na którym przestępstwo popełniono, zachodzą różnice, należy je uwzględnić na korzyść sprawcy.
§3.Warunku przewidzianego w §2 nie stosuje się wobec funkcjonariuszy publicznych Mandragoratu Wandystanu, którzy popełnili za granica przestępstwo w związku z pełnieniem swoich funkcji oraz do mieszkańców Wandystanu, którzy popełnili przestępstwo na terenie nie podlegającym żadnej władzy.
ROZDZIAŁ IX-
śnienie wyrażeń ustawowych
Art. 37.
Korzyścią majątkową lub osobistą jest zarówno korzyść dla siebie, jak dla innych.
Art. 38.
Przy ocenie stopnia klasowej szkodliwości czynu sąd bierze pod uwagę rodzaj i charakter naruszonego dobra, rozmiary wyrządzonej lub grożącej szkody, sposób i okoliczności popełnienia czynu, wagę naruszonych przez sprawcę obowiązków, jak również postać zamiaru, motywację sprawcy, rodzaj naruszonych reguł ostrożności i stopień ich naruszenia.
Art. 39.
Groźbą bezprawną jest również groźba spowodowania postępowania karnego lub rozgłoszenia wiadomości uwłaczającej czci zagrożonego lub jego osoby najbliższej; nie stanowi groźby zapowiedź spowodowania postępowania karnego, jeżeli ma ona jedynie na celu ochronę prawa naruszonego przestępstwem.
Art. 40. Funkcjonariuszem publicznym są: 1. Mandragorzy 2. Dekameroni 3. Prezydent Wandystanu 4. Komisarze Ludowi 5. Sędziowie 6. Prokuratorzy 7. Kwiatoni 8. Osoby zarządzające jednostkami samorządu terytorialnego 9. Członkowie organów stanowiących w jednostkach samorządu terytorialnego 10. Kierownicy i członkowie misji dyplomatycznych i konsularnych 11. Osoba będąca pracownikiem administracji rządowej lub samorządowej, chyba, że pełni wyłącznie funkcje usługowe 12. Funkcjonariusze służby bezpieczeństwa.
Art. 41.
Napaścią, w rozumieniu ustawy, jest zarówno napaść słowna dokonana przy użyciu wyrazów obraźliwych, jak i spamowanie skrzynki pocztowej oraz świadome wysyłanie zainfekowanych wiadomości e-mail.
CZĘŚĆ II SZCZEGÓLNA
ROZDZIAŁ X-
przeciwko Mandragoratowi Wandystanu
Art. 42.
Kto podejmuje działania, które mają na celu pozbawienie Mandragora Wandystanu niepodległości, oderwanie od niego części obszaru lub zmianę środkami bezprawnymi konstytucyjnego ustroju Mandragoratu Wandystanu, podlega karze zamknięcia w twierdzy na czas nie krótszy od czterech miesięcy, albo karze śmierci.
Art. 43.
Kto podejmuje działania zmierzające bezpośrednio do bezprawnego usunięcia konstytucyjnego organu Mandragoratu Wandystanu, podlega karze zamknięcia w twierdzy na czas nie krótszy od czterech miesięcy, albo karze śmierci.
Art. 44.
Kto środkami bezprawnymi wywiera wpływ na czynności urzędowe konstytucyjnego organu Mandragoratu Wandystanu, podlega karze więzienia alko karze aresztu
Art. 45.
Kto posługuje się więcej niż jedną tożsamością w Mandragoracie Wandystanu, podlega karze zamknięcia w twierdzy, albo karze śmierci.
Art. 46.
Kto posługuje się więcej niż jedną tożsamością Mandragoratu Wandystanu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, podlega karze śmierci, albo karze zamknięcia w twierdzy.
Art. 47.
Kto posługuje się więcej niż jednym obywatelstwem Mandragoratu Wandystanu, podlega karze śmierci, albo karze zamknięcia w twierdzy.
Art. 48.
§1.Kto włamuje się do systemów informatycznych Mandragoratu Wandystanu, podlega karze więzienia albo zamknięcia w twierdzy.
§2.Tej samej karze podlega ten, kto wykorzystuje luki w systemach informatycznych Mandragoratu Wandystanu do użycia go niezgodnie z prawem albo przeznaczeniem.
Art. 49.
§1.Kto działa na szkodę Mandragoratu Wandystanu, będąc upoważnionym do występowania w jego imieniu w stosunkach z rządem obcego państwa, podlega karze więzienia albo zamknięcia w twierdzy.
§2.Kto, dopuszczając się przestępstwa określonego §1, wywołał szkody wielkich rozmiarów, podlega karze zamknięcia w twierdzy, albo karze śmierci.
Art. 50.
Kto bierze udział w działalności obcego wywiadu przeciwko Mandragoratowi Wandystanu, podlega karze więzienia albo zamknięcia w twierdzy.
Art. 51.
Kto przechowuje, zdobywa lub gromadzi informacje w celu przekazania ich obcemu wywiadowi, podlega karze więzienia albo aresztu.
Art. 52.
Kto publicznie znieważa Naród wandejski lub Mandragorat Wandystanu, podlega karze nadzoru, albo grzywnie.
Art. 53.
Kto dopuszcza się napaści na Mandragora lub Dekamerona, podlega karze aresztu, albo karze nadzoru.
Art. 54.
Kto na terytorium wandejskim dopuszcza się napaści na głowę państwa obcego, kierownika placówki dyplomatycznej lub konsularnej, osobę należącą do misji dyplomatycznej lub konsularnej albo osobą korzystającą z podobnej ochrony na podstawie umów międzynarodowych albo powszechnie uznanych zwyczajów, podlega karze aresztu, albo karze nadzoru. Przepis stosuje się, jeśli państwo obce zapewnia wzajemność.
Art. 55.
§1.Kto publicznie znieważa, usuwa lub, mając taki obowiązek, nie umieszcza symboli państwowych, podlega karze nadzoru, albo karze grzywny
§2.Tej samej karze podlega, kto znieważa, usuwa lub, mając taki obowiązek, nie umieszcza obcego symbolu państwowego. Przepis stosuje się, jeśli państwo obce zapewnia wzajemność.
ROZDZIAŁ XI-
przeciwko porządkowi publicznemu
Art. 56.
Kto publicznie nawołuje do popełnienia przestępstwa, podlega karze nadzoru, albo karze grzywny.
Art. 57.
Kto publicznie pochwala popełnienie przestępstwa, podlega karze nadzoru, albo karze grzywny.
Art. 58.
Kto publicznie znieważa pomnik lub inne miejsce urządzone w celu upamiętnienia zdarzenia historycznego lub uczczenia osoby, podlega karze nadzoru albo grzywnie
Art. 59.
Kto publicznie prezentuje treści pornograficzne, w taki sposób, że może to narzucić ich odbiór osobie, która sobie tego nie życzy, podlega karze nadzoru, albo grzywnie. Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Art. 60.
Kto, bez odpowiedniej informacji, rozpowszechnia adresy stron internetowych, których otwarcie może spowodować zagrożenie dla pracy albo mienia osoby oglądającej, podlega karze nadzoru, albo grzywnie.
ROZDZIAŁ XII-
przeciwko wolności
Art. 61.
Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowany, uniemożliwia albo utrudnia komuś wypowiadanie się w miejscach publicznych Mandragoratu Wandystanu, samorządów lub ich organów albo uniemożliwia lub utrudnia komuś korzystanie z systemów informatycznych Mandragoratu Wandystanu, podlega karze aresztu, albo karze nadzoru.
Art. 62.
Kto stosuje groźbę bezprawną w celu zmuszenia jej do określonego działania lub zaniechania, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
Art. 63.
Ściganie przestępstw określonych w artykułach 61, 62 odbywa się z oskarżenia prywatnego
ROZDZIAŁ XIV-
przeciw wolności sumienia i wyznania
Art. 64.
§1.Kto obraża uczucia religijne innych osób, w taki sposób, że znieważa przedmiot czci religijnej, podlega karze nadzoru, albo grzywnie.
§2.Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego
Art. 65.
Kto publicznie znieważa osobę Towarzysza Zenona Wandy Przepżechowicza, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
ROZDZIAŁ XV-
przeciwko czci
Art. 66.
§1.Kto ponawia inną osobę, grupę osób, instytucję, organizację, osobę prawną lub jednostkę organizacyjna nie posiadającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej albo narazić na utratę zaufania potrzebnego do prowadzenia określonej działalności, podlega karze nadzoru, albo grzywnie.
§2.Takiej samej karze podlega ten, kto znieważa inną osobę, grupę osób, instytucją, organizację, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej.
§3.Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
ROZDZIAŁ XVI-
przeciwko działalności instytucji państwowych i samorządowych
Art. 67.
§1.Kto wywiera wpływ na czynności urzędowe organu państwowego lub samorządowego, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
§2.Tej samej karze podlega ten, kto umyślnie wprowadza w błąd funkcjonariusza publicznego w związku z pełnieniem przezeń swoich funkcji
Art. 68.
§1.Kto znieważa funkcjonariusza publicznego, albo osobę przybrana mu do pomocy, podlega karze nadzoru, albo grzywnie.
§2.Tej samej karze podlega ten, kto znieważa konstytucyjny organ Mandragoratu Wandystanu.
Art. 69.
Kto wykonuje czynności urzędowe funkcjonariusza publicznego nie będąc do tego odpowiednio umocowanym, podlega karze aresztu, albo nadzoru
Art. 70.
§1.Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej przyjmuje korzyść majątkową albo obietnicę takowej, podlega karze więzienia albo aresztu.
§2.Tej samej karze podlega ten, kto uzależnia dokonanie czynności urzędowej od otrzymania korzyści majątkowej albo jej obietnicy lub takiej korzyści albo jej obietnicy żąda.
§3.Tej samej karze podlega ten, kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej osobie powołanej do pełnienia funkcji publicznej w związku z pełnieniem takowej funkcji, podlega
§4.Odpowiedzialności karnej określonej w §1-3 nie podlega osoba, która zawiadomiła o zaistniałym fakcie organy powołane do ścigania przestępstw oraz ujawni wobec nich wszelkie okoliczności czynu, zanim dowiedziały się one o fakcie, jeśli korzyść majątkowa, jej żądanie lub propozycja została przyjęta.
Art. 71.
§1.Kto podejmuje się lub obiecuje podjęcie się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w instytucji państwowej, samorządowej, międzynarodowej lub innej dysponującej środkami publicznymi, powołując się na wpływy w niej podlega karze więzienia, albo aresztu
§2.Tej samej karze podlega ten, kto obiecuje korzyść majątkową osobie wymienionej w §1
§3.Nie podlega odpowiedzialności karnej określonej w §1, 2 ten, kto zawiadomi o zaistniałym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw oraz ujawni wobec niego wszelkie okoliczności czynu, zanim ten dowiedział się o nim, jeśli propozycja została przyjęta.
Art. 72.
§1.Kto, pełniąc funkcję publiczną, przekroczył swoje uprawnienia lub niedopełnił obowiązków służbowych, działał na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega aresztu, albo nadzoru
§2.Kto dopuścił się czynu określonego w §1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej podlega karze więzienia albo aresztu.
ROZDZIAŁ XVII-
przeciwko wymiarowi sprawiedliwości
Art. 73.
Kto wywiera wpływ na czynności urzędowe sądu, podlega karze więzienia albo aresztu.
Art. 74.
§1.Kto składa fałszywe zeznania mające służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub postępowaniu przygotowawczym do postępowania sądowego, podlega karze więzienia albo aresztu.
§2.Tej samej karze podlega biegły, którego opinia ma służyć za dowód w postępowaniu sądowym lub postępowaniu przygotowawczym do postępowania sądowego.
Art. 75.
Kto fałszywie oskarża inną osobę o popełnienie czynów zabronionych, przed organem powołanym do ścigania przestępstw, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
Art. 76.
Kto tworzy fałszywe dowody i na podstawie ich lub innych podstępnych zabiegów kieruje przeciwko innej osobie ściganie lub postępowanie sądowe albo postępowanie przygotowawcze do postępowania sądowego, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
Art. 77.
Kto zataja dowody niewinności osoby podejrzanej o popełnienie czynów zabronionych, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
Art. 78.
Kto zawiadamia o przestępstwie lub wykroczeniu organ powołany do ścigania przestępstw lub wykroczeń, wiedząc, że czynu zabronionego nie popełniono, podlega karze nadzoru.
Art. 79.
Kto utrudnia lub udaremnia postępowanie karne poprzez pomaganie sprawcy przestępstwa albo odbywanie za niego kary, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
Art. 80.
§1.Kto, mając wiarygodną wiadomość o czynie karalnym, nie zawiadamia o tym organu powołanego do ścigania przestępstw, podlega karze pozbawienia wolności aresztu, albo nadzoru.
§2.Kto, mając wiarygodną wiadomość o popełnieniu przestępstwa przeciwko Mandragoratowi Wandystanu, nie zawiadamia o tym organu powołanego do ścigania przestępstw, podlega karze aresztu, albo nadzoru
§3.Odpowiedzialności karnej określonej w §1 i 2 nie podlega ten, kto posiada wiarygodną informacje, że organ powołany do ścigania przestępstw o czynie wie, albo kto zapobiegł dokonaniu czynu.
Art. 81.
§1.Kto, jest skazany na karę nadzoru, aresztu, więzienia albo zamknięcia w twierdzy na podstawie orzeczenia sądu lub innego odpowiednio umocowanego organu, wykonuje podczas odbywania kary, czynności określone art. 15-17, podlega karze więzienia, albo aresztu.
§2.Tej samej karze podlega ten, kto pomaga skazanemu czynności określone w art. 15-17, przez co w szczególności rozumie się przekazywanie napisanych przez skazanego wiadomości do miejsc publicznych Mandragoratu Wandystanu.
§3.Tej samej karze podlega ten, kto będąc do tego obowiązanym na podstawie ustawy albo edyktu, nie wykonuje orzeczenia sądu albo decyzji innego właściwie umocowanego organu o pozbawieniu kogoś wolności lub ograniczeniu mu jej.
ROZDZIAŁ XVIII-
przeciwko ochronie informacji
Art. 82.
§1.Kto wbrew przepisom ustawy wykorzystuje informacje stanowiące tajemnicę państwową, podlega karze więzienia, albo aresztu
§2.Tej samej karze podlega ten, kto wbrew przepisom ustawy tajemnicę państwową osobie niepowołanej ujawnia.
Art. 83.
§1.Kto, wbrew przepisom ustawy bądź przyjętego na siebie zobowiązania, ujawnia lub wykorzystuje tajemnice państwową mającą szczególne znaczenie dla funkcjonowania państwa, w szczególności hasła do państwowych rachunków bankowych oraz do państwowych serwerów, podlega zamknięcia w twierdzy, albo więzienia.
§2.Kto dopuszcza się czynu określonego w §1 w celu pozyskania korzyści majątkowej, taką korzyść pozyskuje lub wyrządza szkodę Mandragoratowi Wandystanu, podlega karze zamknięcia w twierdzy.
Art. 84.
Kto ujawnia lub wykorzystuje niezgodnie z przyjętymi na siebie zobowiązaniami tajemnicę służbową, handlową lub inną, z którą zapoznał się w związku z pełnioną funkcją lub sprawowanym stanowiskiem, podlega karze aresztu, albo nadzoru. Jeśli poszkodowanym nie jest Mandragorat Wandystanu, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Art. 85.
Kto uzyskuje informacje przełamując elektroniczne lub inne szczególne ich zabezpieczenia, podlega karze więzienia albo aresztu. Jeśli poszkodowanym nie jest Mandragorat Wandystanu, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Art. 86.
§1.Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowany, zmienia, uszkadza, niszczy lub usuwa zapis istotnej informacji, podlega karze aresztu, albo nadzoru
§2.Kto dopuszcza się czynu określonego w §1 na szkodę istotnego interesu Mandragoratu Wandystanu, podlega karze więzienia, albo zamknięcia w twierdzy
§3.Jeśli pokrzywdzonym nie jest Mandragorat Wandystanu, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
ROZDZIAŁ XIX-
przeciwko dokumentom i tożsamości
Art. 87.
Kto podrabia lub przerabia dokument w celu użycia go za autentyczny, podlega karze więzienia, albo aresztu.
Art. 88.
Kto poświadcza w dokumencie nieprawdę co do okoliczności mających prawne znaczenie, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
Art. 89.
Kto wyłudza poświadczenie nieprawdy w dokumencie poprzez wprowadzenie w błąd funkcjonariusza publicznego lub innej osoby upoważnionej do wystawienia takowego, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
Art. 90.
Kto używa dokumentu określonego w art. 87-89 podlega karze aresztu, albo nadzoru.
Art. 91.
§1.Kto podszywa się pod inną osobę, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
§2.Kto dokonuje czynu określonego §1 lub 2 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, taką korzyść osiąga albo wyrządza istotną szkodę osobie pod którą się podszywa, podlega karze więzienia albo aresztu.
§3.Ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego
ROZDZIAŁ XX-
przeciwko mieniu, obrotowi gospodarczemu, pieniężnemu i papierami wartościowymi
Art. 92.
Kto kradnie mienie, podlega karze pozbawienia więzienia albo aresztu.
Art. 93.
Kto, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inna osobę do niekorzystnego rozporządzania mieniem, podlega karze aresztu, albo nadzoru.
Art. 94.Kto przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz, podlega karze więzienia, albo aresztu
Art. 95.
Jeśli przestępstwa wyszczególnione w art. 92-94 są dokonane na szkodę kogo innego od Skarbu Państwa, ściganie odbywa się z oskarżenia prywatnego.
Art. 96.
Kto rzecz uzyskana za pomocą czynu zabronionego zbywa, nabywa lub pomaga w przeniesieniu jej własności podlega karze więzienia, albo aresztu.
Art. 97.
Sąd orzeka przepadek rzeczy określonej w art. 96 nawet gdyby nie stanowiła ona własności sprawcy.
Art. 98.
Przepisy art. 93-97 stosuje się odpowiednio do programów komputerowych, stron internetowych oraz innej własności intelektualnej.
Art. 99.
Kto działa na szkodę majątkową osoby fizycznej, prawnej albo jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, będąc upoważnionym do zajmowania się jej sprawami majątkowymi, podlega karze więzienia albo aresztu.
Art. 100.
Nie podlega odpowiedzialności karnej określonej w art. 92, 93, 94, 95 lub 97, kto dobrowolnie naprawił całość wyrządzonej szkody przed zapadnięciem orzeczenia.
Art. 101.
Kto udaremnia lub utrudnia przetarg publiczny w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, podlega karze aresztu.
Art. 102.
Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowanym, dokonuje zmian w bazach danych systemu gospodarczego, bankowego, albo innego systemu Mandragoratu Wandystanu, podlega karze więzienia, albo zamknięcia w twierdzy.
Art. 103.
Towary i inne dobra, które powstały w wyniku nieuprawnionego dopisania do bazy danych ulegają przepadkowi, choćby nie stanowiły one własności sprawcy.
Art. 104.
Kto, nie będąc do tego odpowiednio umocowany, puszcza w obieg krajowy lub obcy pieniądz, papiery wartościowe, albo wartości dewizowe, podlega karze zamknięcia w twierdzy, albo karze śmierci.
Art. 105.
Kto, nie będąc do tego upoważnionym, puszcza w obieg pieniądz, papiery wartościowe lub wartości dewizowe znacznej wartości, podlega karze śmierci, albo karze zamknięcia w twierdzy.
Art. 106.
Kto, wiedząc o tym, że pochodzi on z czynu przestępczego, pieniądz, papier wartościowy, albo wartości dewizowe sprzedaje, nabywa, przyjmuje albo pośredniczy w przeniesieniu ich własności, podlega karze więzienia, albo zamknięcia w twierdzy
Art. 107.
§1.Pieniądze, papiery wartościowe i wartości dewizowe puszczone w obieg na podstawie czynu przestępczego, ulegają przepadkowi, choćby nie stanowiły one własności sprawcy.
§2.Przedmioty wymienione w §1 należy bezwzględnie wycofać z obiegu.
ROZDZIAŁ XXI-
przejściowe i końcowe
Art. 108.
Do czasu wejścia w życie kodeksu postępowania karnego i kodeksu karnego wykonawczego, albo innych przepisów im odpowiadających :
§1.organem właściwym do orzekania w sprawach karnych jest Trybunał Ludowy
§2.Organem właściwym do występowania w charakterze oskarżyciela publicznego jest Komisarz właściwy do spraw bezpieczeństwa publicznego.
§3.Organem właściwym do wykonywania kar jest Komisarz Ludowy właściwy do spraw bezpieczeństwa publicznego
§4.Organem właściwym do egzekucji grzywny jest Komisarz Ludowy właściwy do spraw finansów publicznych.
§5.Od każdego wyroku Trybunału Ludowego, w ciągu siedmiu dni, przysługuje apelacja.
§6.Wyrok wydany w drodze apelacji jest ostateczny i nie przysługują na niego żadne środki zaskarżenia.
Art. 109.
Ustawa wchodzi w życie siedem dni po ogłoszeniu.
-- oksymoron Michał Sobczak Prezydent Mandragoratu Wandystanu *** http://www.wandystan.work.only.pl/ *** Gadu- gadu: 3186643 :: ICQ:331193240Received on Sun 13 Feb 2005 - 04:19:58 CET
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Wed 08 Jan 2020 - 20:29:27 CET