Wyklad: Dzieje Scholandii w roku 2003

From: WCWI <wcwi_usunto_at_icpnet.pl>
Date: Tue, 27 Jan 2004 11:21:34 +0100


Dla upowszechnienia edukacji KUS bedzie odtad wysylal na liste teksty nowych wykladow. Mam nadzuieje, ze nikt nie potraktuje tego jak spam, wystarczy , ze zlikwiduje nie czytajac, a moze byc przeciez ciekawe. Poza tym wyklady nie pojawiaja sie przeciez co dnia...
Na poczatek wyklad, w ktorym wielu z Panstwa odnajdzie swoje nazwiska (i czyny).

Filip von Schwaben

DZIEJE SCHOLANDII W ROKU 2003 Rok 2003, drugi rok istnienia wspolczesnego Krolestwa Scholandii, nie byl juz okresem budowy fundamentow panstwa. Nie znajdziemy wiec juz wsrod wydarzen historycznych tego roku wielu takich, ktore zaslugiwalyby na nazwe "wielki" czy "pierwszy". Podstawy byly bowiem juz zbudowane zarowno polityczne, jak pierwsze partie i system ministerstw, jak rowniez infrastrukturalne oraz edukacyjne i kulturalne, jak pierwsze miasta, pierwsza uczelnia, gazety i muzea, poczatki systemu gospodarczego w postaci banku wirtualnego i rejestru firm oraz parcel. Niemniej dla rozwoju tego zaledwie zaistnialego i funkcjonujacego panstwa, jakim bylo krolestwo Scholandii na dzien 1. stycznia 2003 wiele jeszcze bylo potrzeba. Wyprzedzajac opisane tu fakty powiemy, ze byl to okres budowy stabilnosci panstwowej w wielu dziedzinach, takze w polityce wewnetrznej i zewnetrznej, czas integracji spoleczenstwa i z pewnoscia jego ukierunkowania, nabywania pewnych "cech narodowych", a takze dynamiczny rozwoj gospodarczy. W wykladzie niniejszym wydarzenia, ktore zlozyly sie na owa historie rozwoju panstwowego, zostana tylko krotko zarysowane, fakty zebrane, nazwane i ustalone chronologicznie, interpretacja ich zas przeprowadzona w minimalnym zakresie. Zadanie poglebionej analizy przyczyn i skutkow wazniejszych wydarzen, ustalenia zaleznosci historycznych oraz wskazanie konsekwencji wielu faktow na zycie gospodarcze czy polityczne Scholandii pozostawiamy szczegolowym badaniom historykow panstwa, kultury, ekonomii, a takze piszacych dzieje poszczegolnych regionow i miejscowosci.

  1. BUDOWA STABILNOSCI POLITYCZNEJ (wewnetrznej i zewnetrznej).

W rok 2003 Scholandia weszla z urzedujacym Rzadem Tymczasowym Premiera barona Lukasza Kedziory. Rzad ten, powolany jeszcze 30 wrzesnia 2002. W jego sklad wchodzili wspolzalozyciele panstwa niezaleznie od ich partyjnej przynaleznosci (istnialy wowczas dwie pierwsze partie, PLI oraz PPKP), ktorzy z mniejszym (jak Minister SW, Minister Kultury, Minister Obrony, Minister Gospodarki) lub wiekszym zaangazowaniem (jak Minister Finansow, Minister Spraw Zagranicznych, Minister Infrastruktury) wykonywali przypadajace na nich w wyniku podzialu obowiazki. Niezgrane byly czesto dzialania rzadu, skladajacego sie z luznie wspolpracujacych ministrow, nie zawsze majacych nawet staly dostep do Internetu i kierowanych przez Premiera, ktory z czasem (od poczatku stycznia 2003) pojawial sie w panstwie po dluzszych okresach nieobecnosci, czym hamowal wiele prac oraz proces podejmowania decyzji. Sytuacje ratowala bardzo aktywna postawa Korony oraz podleglych jej wlasnie osrodkow zarzadzania systemami php i badan o charakterze gospodarczym, a takze instytucji edukacyjnych. Pod koniec urzedowania Rzadu Tymczasowego Krol, ktory nalegal na jak najszybsze przeprowadzenie wyborow i wylonienie demokratycznej wladzy panstwowej faktycznie zastepowal Premiera przynajmniej w procesie przygotowywania najwazniejszych decyzji i planowania panstwowego. W tym to czasie znacznie wzmocnila sie instytucja Rady Koronnej, czyli sporadycznego zebrania ministrow i szefow centralnych organow pod przewodnictwem Krola dla omowienia najwazniejszych problemow kraju i ustalenia strategii oraz podzialu zadan. W obliczu malo sprawnego rzadu Rada Koronna w istocie przejela role planowania i koordynacji rozwoju panstwa. Takze aktywnosci (czesto zakulisowej) Korony zawdzieczac nalezy duzy wzrost prestizu miedzynarodowego Scholandii. To na poczatku lutego, w odpowiedzi na niespodziewane manewry wojsk Leblandii i Dreamlandu, bedace manifestacja zblizenia tych waznych krajow wirtualnych Scholandia, prowadzaca dotad zdecydowanie prodreamlandzka polityke zmodyfikowala ja i w ciagu 5 zaledwie dni we wspolpracy z Sarmacja doprowadzila przez podpisanie umowy w Grodzisku Sarmackim do powstania nowej jakosci politycznej: Czworporozumienia panstw sredniej (wowczas) wielkosci: Aklandii, Baridasu, Sarmacji i Scholandii. Porozumienie, ulatwiajace wzajemne kontakty obywateli (prawo pobytu, prawo do edukacji w drugim kraju, wspolpraca gospodarcza i kulturalna) zostalo w przeciagu dwoch tygodni, w dniu 16 lutego przez podpisanie Ukladu Scholopolskiego uzupelnione sojuszem wojskowym wymienionych panstw. Spowodowalo to nie tylko powstanie nowej jakosci w gronie polskojezycznych panstw wirtualnych, ale takze otrzezwienie w Krolestwie Dreamlandu, ktore zaniechalo dalszego zblizenia z Leblandia i nawiazalo daleko idaca wspolprace polityczna z krajami Czworporozumienia, zwlaszcza zas Scholandia. Obecnosc Premiera Dreamlandu podczas podpisywania Ukladu Scholopolskiego byla swiadectwem tej reorientacji. Dzieki tak zdecydowanym dzialaniom Scholandia na dobre pojawila sie na scenie miedzynarodowej panstw internetowych i od razu zajela na niej wazne miejsce. Panstwo Scholandzkie zaczelo odtad powszechnie byc zaliczane do "wiekszych", "wazniejszych" a nawet "najwazniejszych" polskich mikronacji. Pierwsze wybory do Parlamentu Scholandii, ktore odbyly sie w dniach 22-27 lutego 2003 przyniosly zupelna kleske partii Premiera Kedziory, ktory tez po przekazaniu wladzy praktycznie znikl z krajobrazu politycznego Scholandii, a wkrotce potem zmarl wirtualna smiercia. W sklad piecioosobowego Parlamentu weszlo 3 poslow z PLI oraz dwoch niezaleznych. W dniu 1 marca misje utworzenia Rzadu otrzymal, a w dniu 6 marca przedstawil go w Parlamencie baron Nadin de Belli, dotychczasowy minister finansow i szef PLI. Nowy rzad jako swoje podstawowe zadanie obral rozwoj infrastruktury panstwa (miasta i prowincje, automatyczne systemy gospodarcze, wolny obrot towarow), jednak dzieki powierzeniu funkcji Ministra Spraw Zagranicznych niezaleznemu politykowi, hr. Reichenau (Adrianowi Bartkiewicz), nie stracil okazji do rozbudowywania znaczenia miedzynarodowego Scholandii, uzyskanej zdecydowanym dzialaniem Korony w styczniu i lutym. Niezaleznie od Rzadu dzialania Korony i kilku wykladowcow doprowadzily do pojawienia sie nowego priorytetu rozwojowego: nauki i edukacji, ktore opisane beda ponizej. Okazja do zaprezentowania zdecydowania i szybkiego dzialania nowego rzadu stala sie proba puczu Magdaleny Hasse, administratora listy dyskusyjnej Krolestwa. Po swoim odwolaniu w dniu 16 marca 2003 wypowiedziala ona posluszenstwo prawowitemu Rzadowi i wezwala obywateli Scholandii do buntu, proponujac im liste dyskusyjna i zalozenie przez siebie nowych stron panstwa. Listy Premiera, a potem nawet Krola na liste dyskusyjna poddala cenzurze, a nawet nie dopuszczala. Rzad w ciagu kilku godzin nie tylko zalozyl nowa liste, na ktora wpisal wszystkich dotychczasowych uczestnikow, ale takze wezwal osobistymi mailami obywateli do opowiedzenia sie po stronie legalnej wladzy. W efekcie na liscie puczystka nie pojawil sie juz ani jeden mail poza jej wlasnymi. Po krotkim czasie lista ta zostala przez nia sama zamknieta. Epilogiem tego wydarzenia byla propozycja Scholandii, poparta przez szereg innych krajow wirtualnych, zawarcia traktatu o sciganiu przestepstw w mikronacjach poza ich graniami. Traktat Almerski, podpisany ostatecznie przez 6 panstw wirtualnych w dniach 19 i 20 marca 2003 zmusil puczystke do opuszczenia wiekszosci krajow, w ktorych przebywala i usuniecia sie do rodzinnej Cyberii. Ponadto zamknal droge innym osobom chetnym do destabilizacji panstw wirtualnych i rozpoczynania potem "nowego zycia" poza ich granicami. Od czasu zawarcia tego traktatu rola osob, uwazanych za niezrownowazone i agresywne w mikronacjach polskojezycznych znacznie zmalala.
W polityce wewnetrznej w miesiacach od marca do maja 2003 poddano szerokiej reformie zycie miast i prowincji. Prowincje otrzymaly wlasne fundusze, miasta wlasne zrodla finansowania w postaci kamienic miejskich. Wymieniono szereg malo aktywnych prefektow i burmistrzow, a przede wszystkim unormowano zasady dzialania i sklad stron www miast otwartych. Od tej pory nie wystarczala juz mapa miasta wraz z adresem jego burmistrza, lecz pelnowartosciowa strona z informacjami, aktualnosciami, biurem miejskim, kamienica oraz jakimikolwiek zabytkami lub atrakcjami. Uchwalenie przez Parlament pierwszej Ustawy o Prowincjach (31.03.2003) unormowalo ostatecznie obowiazki prefektow prowincji i dalo Ministerstwu SWiA mozliwosc sprawowania nad nimi efektywnej kontroli.
Kolejne wazne wydarzenie polityczne to dokonana w dniach 1 i 2 maja proba komunistycznej rebelii, bedaca w istocie politycznym happeningiem dwoch osob sarmackiego pochodzenia. Tym razem zazegnana ona zostala jeszcze zanim zadzialal rzad, przez samych obywateli. Stworzenie akcji i strony WWW "Scholandia przeciw Komunie" i wpis na nia kilkudziesieciu osob w ciagu zaledwie jednego dnia (w tym niemal wszystkich aktywnych Scholandczykow wszystkich orientacji politycznych) po raz pierwszy tak jawnie pokazalo, jakie sa poglady zdecydowanej wiekszosci naszego narodu. Scholandczycy okazali sie zupelnie niepodatni na obca propagande, zrownowazeni i propanstwowi. Pokazali takze, ze swoje wirtualne panstwo traktuja powaznie i widza w nim wspolne dobro, ktorego nie sa sklonni bez powodu narazac na osmieszenie lub oslabienie przez wprowadzanie don elementow nieodpowiedzialnej zabawy. Ostatecznie w dniu 3 maja, na skutek zdecydowanych dzialan Korony i Rzadu, popartych przez znakomita wiekszosc spoleczenstwa akcja komunistyczna zostala zakonczona.

        Jej przebieg oraz identyfikacja glownych realizatorow z Sarmacja zepsuly jednak w krotkim czasie stosunki Scholandii z Sarmacja, dotychczasowym sojusznikiem Scholandii. Istniejacy sojusz od samego poczatku zdawal sie miec silniejsze poparcie w Scholandii niz w Sarmacji, gdzie protekcjonalne odnoszenie sie do Scholandczykow bylo powszechnie tolerowane a czolowe i opiniotworcze gazety prowadzily prawdziwie antyscholandzka kampanie. Zadano w niej m.in. natychmiastowego zerwania Sojuszu i ukladu o wspolpracy. Odbilo sie to takze, zwlaszcza po wspomnianej akcji komunistycznej, silnie na nastrojach Scholandczykow i spowodowalo narodziny nowego nurtu swiatopogladowego w Scholandii - antysarmatyzmu. W mniejszym lub wiekszym stopniu jego zwolennikami stala sie pokazna czesc aktywnych obywateli Scholandii. Dodatkowo kierunek dzialalnosci politycznej, przyjety przez Sarmacje i jej nowy rzad, a wyrazajacy sie miedzy innymi w prowokacyjnym stworzeniu wyspy Awara, ktora polozona naprzeciw scholandzkiego wybrzeza miala byc wspolnie zarzadzana przez Baridas i Sarmacje, budzil w Scholandii silne reakcje. W zwiazku z tym Rzad barona De Belli podjal kroki w celu reorientacji polityki zagranicznej Scholandii w kierunku przymierza z Dreamlandem. Kontakty na linii MSZ Scholandii (hr. Reichenau) - Ambasada Dreamlandu w Scholandii (markiz Wewiora), a takze zmiany personalne w Rzadzie Krolestwa Dreamlandu, ktorego Premierem zostal markiz Krieg ulatwily i przyspieszyly prace nad Traktatem. Zostal on podpisany w dniu 15 czerwca w Scholopolis przez Krola eMBe i Krola Armina Frederika, otwierajac nowa ere w stosunkach pomiedzy obydwoma krajami. Traktat Sojuszniczy ustalal miedzy innymi scisla koordynacje wspolnej polityki zagranicznej, zawieral klauzule dotyczace wzajemnych gwarancji bezpieczenstwa i wspolpracy wojskowej, podjecie wspolpracy w zakresie wymiaru sprawiedliwosci, kultury i edukacji, rozpoczecie rozmow o przeplywie finansowym i wspolpracy gospodarczej. Traktat od poczatku zaczal byc aktywnie realizowany, w czym wielka role odegralo powolanie Stalej Komisji Traktatowej, skladajacej sie z dwoch osob, po jednej z kazdego z panstw-sygnatariuszy. Pierwszymi czlonkami Komisji zostali wlasciwi autorzy Traktatu: Hr. Reichenau i Markiz Wewiora. Podpisanie i gorace przyjecie Traktatu Sojuszniczego w obu krajach, choc nie zrywalo istniejacych powiazan politycznych, postawilo pod znakiem zapytania istniejacy, ale bardzo niechciany zwlaszcza w Sarmacji Uklad Scholopolski z lutego 2003. Do ostatniej chwili wladze Sarmacji probowaly albo stac sie trzecim uczestnikiem Traktatu Sojuszniczego (co bardzo by go oslabilo, poniewaz nie chcialyby zgodzic sie na wiele z jego warunkow, ponadto spoleczenstwo sarmackie bylo wowczas pod wplywem antyscholandzkie propagandy negatywnie nastawione do ewentualnych sojuszow), albo tez zapobiec jego podpisaniu. Wskutek braku powodzenia tych planow Rzad Sarmacji, korzystajac z nieobecnosci zarowno swojego Suwerena, Ksiecia Piotra Mikolaja, jak i Krola Armina Frederika, niegdysiejszych sygnatariuszy obu ukladow, a takze wykorzystujac do dzis niewyjasniona prowokacje w postaci rzekomych antysarmackich wypowiedzi Regenta Scholandii, Ksiecia Filipa von Schwaben podczas Kongresu Polskich Mikronacji (na ktorym Regenta nie bylo), w dniu 10 lipca 2003 Ksiestwo Sarmacji, pod jego zas wplywem takze Zjednoczone krolestwo Aklandii wypowiedzialy zarowno Traktat Scholopolski jak i Porozumienie Grodziskie. Z dniem tym Czworporozumienie przestalo istniec. Reakcje na ten fakt w Scholandii byly umiarkowane, poniewaz takiego posuniecia Sarmacji politycy scholandzcy spodziewali sie od dluzszego czasu. Nowy (po wyborach w koncu czerwca 2003) rzad Premiera Sergieja P. Kanikova postanowil kontynuowac codzienna, praktyczna wspolprace Sarmacja, nie zwazajac na brak sojuszu. Takze Korona prowadzila nadal polityke ulatwien wobec obywateli Sarmacji, pragnacych zamieszkac na terytorium Scholandii tak jak dotychczas opierajac sie na postanowieniach wypowiedzianych porozumien.

        Waznym wydarzeniem w procesie integracji scholandzkiego spoleczenstwa okazala sie proba rebelii, podjeta przez odwolanego burmistrza Mariusburga
(Arden) Daniela (Danpana) Pankowskiego. Byly zasluzony mieszkaniec
Scholandii po dlugiej nieobecnosci, w trakcie ktorej (zgodnie z jego wlasna rezygnacja) odwolano go ze stanowiska burmistrza, nagle odmowil uznania swojej nastepczyni i mimo innych propozycji dla swojej osoby nie przekazal stron miasta. Nastepnie, w dniu 30 sierpnia 2003, zaskakujac wszystkich, oglosil secesje Mariusburga, zadajac jednoczesnie podtrzymywania przez Krolestwo wszystkich jego systemow gospodarczych. Ta proba buntu zostala natychmiast zdlawiona przez blyskawiczna akcje Parlamentu i rzadu premiera Kanikova, Danpan zablokowany i usuniety z listy aktywnych mieszkancow, mieszkancy ewakuowani (przez zmiane adresu zameldowania) strona miasta zamieniona w teren okupowany przez wojsko a nastepnie na klinike psychiatryczna. W trakcie samej rebelii i akcji pacyfikacyjnej okazalo sie, ze nikt nie poparl bylego burmistrza, mimo ze jego miasto mialo ponad 20 aktywnych mieszkancow.

        W polityce zagranicznej Scholandii od wrzesnia do konca roku coraz lepiej sprawdzal sie Traktat Sojuszniczy i jego postanowienia. Obydwa kraje
(Dreamland i Scholandia) wspolnie podejmowaly negocjacje z nowo powstalymi
panstwami internetowymi (Teutonia, Brugia, Rzeczpospolita Trojga Narodow) i wspolnie podejmowaly decyzje o ich uznaniu lub nie uznaniu. Takze decyzja o powolaniu wspolnej ambasady Sojuszu w Brugii byla kolejnym krokiem swiadczacym o daleko posunietej integracji polityki zagranicznej Sojusznikow. W okresie tym silnie zaznaczyly sie zwiazki pomiedzy Sojuszem a nowopowstalym Ksiestwem Brugii, ktore w pazdzierniku 2004 zostalo umiejscowione na zachod od Scholandii na Wituazjatyckim kontynencie.

        Takim samym swiadectwem dobrej wspolpracy, a jednoczesnie znakiem oprawy stosunkow w trzecim waznym panstwem wirtualnym - Sarmacja, bylo wystosowanie w dniu 14 pazdziernika, w toku sporu o pojecie i doktryne "mikronacji" i stopien jej realizmu tak zwanego Listu Trzech (Premierow) do cesarza Leblandii na liscie Forum Polskich Mikronacji. Wspolne stanowisko, po blyskawicznych konsultacjach, przedstawily w nim trzy najwazniejsze kraje za posrednictwem swoich szefow rzadow: Hrabiego Kanikova, Markiza Kriega i markiza Czekanskiego. W atmosferze poprawiajacej sie wspolpracy kraje te znacznie takze przyspieszyly prace nad wspolna mapa wirtualnych panstw polskojezycznych. Do konca pazdziernika 2003 poczynione zostaly ostateczne ustalenia i okreslony tryb postepowania przy przyjmowaniu nowych panstw na mape. Niestety, przez dluga absencje wlasnie scholandzkiego ministra Kanikova prace ostateczne zahamowaly pod koniec roku, z czego po reaktywacji Republiki Baridas wynikly u poczatku 2004 nowe problemy dla scholandzkiej i sarmackiej dyplomacji.

        Po odbytych w koncu pazdziernika kolejnych wyborach parlamentarnych, wygranych znow przez PLI (3 poslow z pieciu), nowy rzad (od 7 listopada) zostal sformowany przez Markgrafa Nadina de Belli. Biorac pod uwage ustabilizowana sytuacje wewnetrzna i miedzynarodowa Rzad Krolewski wyznaczyl sobie jako priorytety raczej sprawy gospodarcze i systemowe. Kontynuowal takze rozmowy z Sarmacja na temat przeplywow finansowych, choc znacznie zaszkodzil tym rozmowom kryzys wokol sarmackich inwestycji w Scholandii i ich dumpingowej polityki sprzedazy w stosunku do scholandzkich konkurentow. Dzialania te wywolaly gwaltowna reakcje w scholandzkim spoleczenstwie, doszlo w dniu 11 pazdziernika 2003 do demonstracji scholandzkich wytworcow i restauratorow, ktora spotkala sie z kontrdemonstracja Sarmatow. Mialy miejsce wzajemne akty agresji, co spowodowalo pozniejsza eskalacje oskarzen. Wydarzenia te wladze Sarmacji probowaly rozpropagowac jako dowod scholandzkiego szowinizmu, jednak skuteczne dzialanie naszych sluzb dyplomatycznych m. in. w Dreamlandzie ukazalo pelen, obiektywny obraz sporu i zmusilo je do odwolania lub znacznego zlagodzenia zarzutow i uznania wspolwiny wlasnych obywateli w eskalacji sporu.

        W swietle szwankujacej w listopadzie i grudniu scholandzkiej polityki zagranicznej bardzo dobrze rysuje sie obraz dzialan panstwa wewnatrz: wielkie zaslugi ma tu Parlament pod przewodnictwem Piotra Kalmusa, z bardzo aktywna i konstruktywna opozycja, przewodzona przez Markgrafa Michala Strudzinskiego. Dzieki sprawnej pracy Parlamentu uchwalonych zostalo szereg ustaw, bardzo dlugo odkladanych i czekajacych w Parlamencie. Na pierwszym miejscu nalezy tu wymienic wniesienie szeregu poprawek do Konstytucji Scholandii, ktore po uchwaleniu przez Parlament Krol podpisal w dniu 26 listopada 2003. Poprawki, obok usuniecie ewidentnie nie przystajacych do rozwijajacego sie panstwa norm, ida w kierunku uznawania prawa glosu w wyborach tylko naprawde aktywnych obywateli, blokujac osobom nie podejmujacym zadnych dzialan w Scholandii wplyw na jej zycie polityczne. Poprawki dostosowaly takze prawo do faktycznej sytuacji miast i prowincji, czym umozliwily ich swobodny rozwoj. Innymi waznymi ustawami, uchwalonymi przez ten Parlament byly m.in.: Ustawa o Kodeksie Cywilnym (zwlaszcza z powodu prawa o spolkach i prawa o dziedziczeniu), Ustawa o wykonywaniu mandatu posla, Prawo o Partiach politycznych , Prawo o Stowarzyszeniach, Ustawa o obrocie Papierami Wartosciowymi (umozliwiajaca powolanie Scholandzkiej Gieldy) oraz zintegrowana Ustawa O Miastach i Prowincjach. Tym samym Parlament Trzeciej Kadencji juz na polmetku swojego okresu urzedowania zapisal sie jako bardzo aktywny w historii scholandzkiej demokracji. Na dzien 31 grudnia 2003 polityczna sytuacja Krolestwa Scholandii znacznie roznila sie od tej, w ktorej zastal je rok 2003. Panstwo nasze po tych kolejnych 12 miesiacach cieszy sie niekwestionowanym autorytetem miedzynarodowym, zalicza do trojki najwiekszych i najsilniejszych,, najlepiej rozwinietych panstw internetowych, pozostaje w sprawdzonym i korzystnym sojuszu, utrzymuje poprawne stosunki z innymi panstwami, jest powszechnie uznawane a o jego uznanie zabiegaja niemal wszystkie nowe panstwa. Takze w procesie integracji spolecznej Scholandia znacznie posunela sie do przodu. Wskutek licznych sytuacji kryzysowych i konfliktow, w ktorych spoleczenstwo w swej masie zajmowalo dojrzala postawe, a panstwo okazalo sie zawsze dobrem nadrzednym, wykrystalizowala sie pewna jakosc, ktora bez duzej przesady mozna okreslic mianem Narodu Scholandzkiego. Ma on juz swoja historie, swoja wlasna, odrebna kulture, swoje cechy narodowe a nawet swoje zbiorowe idealy lub przynajmniej szeroki consensus co do wspolnie uznawanych wartosci. Zatem rok 2003 na pewno nie byl rokiem straconym w rozwoju naszego panstwa.

2. HISTORIA GOSPODARCZA I SYSTEMOWA SCHOLANDII W ROKU 2003. W rok 2003 Scholandia wchodzila z funkcjonujacym (nie zawsze bezawaryjnie) systemem bankowym oraz prowadzonym polautomatycznie rejestrem firm i parcel ziemskich. Ilosc firm scholandzkich wynosila w dniu 1. stycznia zaledwie 9, w tym dwie panstwowe (bank i firma eksperymentalna), takze 2 a nich byly w istocie klubami sportowymi. Takze sprzedaz artykulow odbywala sie wylacznie w Scholandzkim Skladzie Surowcow (rodzaj panstwowej hurtowni), nie istnial bowiem system wolnej sprzedazy jako obrotu pomiedzy indywidualnymi klientami. Ogrom zadan, stojacych przed rzadem oraz informatykami byl oczywisty: Scholandia chciala dorownac przodujacej wowczas w zakresie systemu Sarmacji i nie dac sie wyprzedzic Dreamlandowi, pracujacemu nad nowym systemem Triglav.
Nowe strony www Scholandii
Pierwszym duzym przedsiewzieciem byla przebudowa stron www Scholandii. Strony istniejace od powstania panstwa, choc przejrzyste, pozostawialy bardzo wiele do zyczenia pod wzgledem graficznym. Rozpoczeta jeszcze w grudniu 2002 renowacja strony glownej, ktora przeprowadzil Andrzej von Nuerenberg, zakonczyla sie ostatecznie do 8 stycznia 2003.Wtedy to wersja 2.0 ostatecznie zostala skompletowana. Jeszcze w sierpniu i wrzesniu 2003 zostala ona zastapiona wersja 3.0, ktora utrzymala sie do konca roku. W zwiazku ze zmiana rzadu w marcu 2003, takze z pomoca Ks. V. Nuerenberga zostaly przebudowane strony Korony, Rzadu i poszczegolnych ministerstw, uzyskujac nowoczesny, przejrzysty wyglad. System parcel
W marcu i kwietniu 2003 rozwijany byl scholandzki przemysl i rozwiazania systemowe dla budownictwa. W tym okresie przebudowano caly system parcel w kraju, przypisujac im polozenie, numery, bogactwa naturalne i wartosc wyjsciowa (Ks. V. Nuerenberg i JKM Armin Frederik), a takze wlaczono kilkaset parcel do automatycznego obrotu gospodarczego (T. Galczynski). Od tej pory mozna bylo swobodnie i bez posrednictwa prefektow kupic parcele ziemska w miescie lub na prowincji.
Algorytmy produkcji
W marcu 2003 stworzono system produkcyjny w oparciu o stale algorytmy ilosciowe (Armin Frederik, T. Galczynski, M. Knobel, N. De Belli, J. Lamperski) i wlaczono do scholandzkiego systemu pieniezno-gospodarczego cala potrzebna mu siec wytworcza (fabryki, farmy, kopalnie), dystrybucyjna
(restauracje, sklepy) oraz infrastrukturalna (domy, kamienice, itd.). Byl to
chyba najwazniejszy krok na drodze do stworzenia w Krolestwie Scholandii autentycznej symulacji zycia i gospodarki. System zywienia i zamieszkania
Kolejnymi krokami, wdrazajacymi ten system i "wymuszajacymi" stosowanie go, bylo uruchomienie systemu automatycznego sprawdzania wyzywienia i zamieszkania obywateli (kwiecien 2003: zywienie, zamieszkanie i szpital oraz cmentarz wirtualny). Bylo to w glownej mierze zasluga Ks. T. Galczynskiego. Od tego momentu obywatele Scholandii znalezli sie w swoim panstwie w autentycznej symulacji zycia, w ktorej musieli faktycznie zarobic pieniadze, wydac ja na rzeczy najkonieczniejsze (zywnosc i zamieszkanie) i zwazac na stan swego wyzywienia i zdrowia, aby nie zostac usunietym z systemu (smierc wirtualna). Choc wiec system sprawial wiele klopotow i zdarzaly mu sie poczatkowo awarie (najwieksza w Polowie maja 2003), Scholandia stala sie dzieki niemu pierwsza faktyczna i dzialajaca symulacja spoleczno-gospodarcza w polskim swiecie mikronacji.
Kolejne kroki, podejmowane w roku 2003 mialy na celu rozwijanie i ubogacanie tego systemu:
Budzet zrownowazony
W kwietniu 2003 na propozycje Hr. Reichenau wprowadzono pierwszy w polskojezycznych mikronacjach budzet zrownowazony, czyli faktyczne zestawienie przychodow i wydatkow panstwa bez nierealistycznego "dodruku" wirtualnych pieniedzy. Choc pierwsze miesiace po wprowadzeniu tego novum, zgodnie z oczekiwaniami, okazaly sie dla panstwa trudne (deficyt siegal powyzej 20% budzetu), po trzech kolejnych miesiacach udalo sie budzet zrownowazyc, a w pazdzierniku 2003 budzet zaczal wykazywac nadwyzki. Czesciowo pochodzily one z funkcjonujacego systemu odzyskiwania pieniedzy z kont tzw. "martwych dusz", czyli obywateli, ktorzy ulegali wirtualnej smierci, pozostawiajac na swoich kontach oszczednosci. System "Febus"
Korzystajac z pomyslu hr. Reichenau, K. Lamperski i P. Jackowski podjeli prace nad systemem sprzedazy dobr niematerialnych. Ruszyl on w dniu 8 czerwca 2003 i od swoich tworcow otrzymal nazwe "Febus". System umozliwil zarobek ze sprzedazy prasy, ksiazek, udostepniania muzeow i innych stron prywatnych, czym przyczynil sie znacznie do podniesienie standardu zycia sporej grupy obywateli, nie posiadajacych firm produkcyjnych i nie bedacych urzednikami oplacanymi przez panstwo.
Bazar Scholandzki
Wielki krok na drodze do urealnienia gospodarki dokonal sie na poczatku lipca 2003 , kiedy to dzieki staraniom hr. Piotra Jackowskiego otwarty zostal BAZAR SCHOLANDZKI, czyli w pelni automatyczna Gielda Towarowa, na ktorej kazdy obywatel mogl swobodnie sprzedac lub kupic dowolny towar. W miare rozwoju handlu na Bazarze i stopniowego wypelniania go towarami zamykano w Scholandzkim Skladzie Surowcow (istniejacych niezaleznie od ich wyprodukowania i wydobycia czysto wirtualnie) mozliwosc zakupu kolejnych gatunkow towarow. Pod koniec roku pozostaly tam tylko te nieliczne, ktore nie sa jeszcze produkowane przez scholandzkich wytworcow, a sa potrzebne, by produkowac towary wysoko przetworzone jak np. plastik. Bazar wzbogacil sie w pazdzierniku 2003 jeszcze o Gielde Parcel, na ktorej wreszcie mozna bylo na wolnym rynku sprzedac posiadana dzialke ziemska, takze wraz z zabudowaniem. Bazar zaczal takze ukazywac statystyki sprzedazy i zaplaconych podatkow, co znakomicie ulatwilo oglad i prognozowanie rozwoju gospodarczego Scholandii a takze ujawnialo niedostatki i tzw. waskie gardla w ekonomii Krolestwa, pomagajac je likwidowac.
Automatyczny system prestizu obywatelskiego System ten, mimo zapowiedzi a nawet podjetych w Parlamencie uchwal i ogloszonych norm regulacyjnych (czerwiec-wrzesien 2003) nie zostal jak dotychczas wdrozony. Prestiz obywatelski, kolejny element symulacji, ma wplywac na pozycje obywatela w scholandzkiej spolecznosci i ukazywac jego aktywnosc. Wprowadzenie tego dodatkowego kryterium ma zachecac obywateli do korzystania m. in. z dobr kultury, nie przynoszacych zadnych innych zyskow, do wlasnej edukacji, do aktywnosci gospodarczej lub budowlanej, korzystania z bardziej ekskluzywnych ofert w zakresie wyzywienia lub wypoczynku lub do aktywnosci spolecznej w kraju. Jak dotad w wyniku ograniczen czasowych jego systemowych tworcow system nie zostal ukonczony, prace jednak wolno posuwaja sie do przodu.
Reforma przemyslu
Drobne korekty i nowelizacje systemu, takie jak wprowadzenie lekow i aptek
(lipiec 2003) czy chaty drwala (wrzesien 2003) poprzedzily duza reforme
przemyslu wytworczego, ktora odpowiadajac na zwiekszone i bardziej zroznicowane potrzeby gospodarki stworzyla w systemie gospodarczym panstwa caly szereg nowych obiektow produkcyjnych i infrastrukturalnych, takich jak: huty szkla i metali, fabryki tworzyw sztucznych i chemii, kopalnie wegla, zelaza i metali kolorowych. Reformy dokonali w pazdzierniku Minister Gospodarki J. Lamperski oraz Prefekt Inselii i Kierownik Instytutu Algorytmow M. Knobel
SGPW
Dnia 8 listopada otwarta zostala Scholandzka Gielda Papierow Wartosciowych
(SGPW). Stalo sie to mozliwe dzieki pracy T. Galczynskiego (systemy), D.
Malathara (zasady, regulaminy, koordynacja dzialania mechanizmow) oraz A. V. Nuerenberga (grafika). Gielda umozliwila scholandzkim ludziom biznesu zakladanie spolek, rozrost firm dzieki pozyskiwaniu funduszy, a obywatelom - stanie sie udzialowcami firm. SGPW stala sie od razu takze glownym pasem transmisyjnym prywatyzacji poszczegolnych dzialow scholandzkiej gospodarki, ktorej nieomal jedynym dysponentem od poczatku bylo panstwo. Juz w dniu jej otwarcia panstwo wystawilo w celach prywatyzacyjnych cztery firmy, produkujace towary, dostepne tylko w SSS. Odtad mialy one stac sie dobrem faktycznie produkowanym. Do dnia 31 grudnia 2003 na Gieldzie notowanych bylo w sumie 10 firm. SGPW wzbogacila sie takze w grudniu o mozliwosc automatycznego glosowania przez udzialowcow o sprawach firmy za pomoca panelu osobistego. Ostatni segment Gieldy: automatyczne wyplacanie dywidend, ma zostac zrealizowany w roku 2004 i umozliwic akcjonariuszom faktyczne realizowanie zyskow z posiadanych akcji za pomoca automatycznego systemu dystrybucyjnego.
Praca Wirtualna
Waznym dzialaniem gospodarczym, umozliwiajacym zarobek, a przez to przezycie obywatelom nie posiadajacym firm, nie tworzacym dobr niematerialnych i nie bedacym zatrudnionymi, stalo sie wprowadzenie w dniu 28.listopada systemu pracy wirtualnej , ktory zrealizowal minister J. Lamperski. Odtad obywatele nie posiadajacy innych zrodel utrzymania moga za pomoca prostych operacji dokonac sprzedazy swojej pracy fizycznej, ktora potrzebna jest w systemie gospodarczym do produkcji wszelkich dobr materialnych. Przelamalo to monopol panstwa takze na sprzedaz (zupelnie wirtualnej) pracy i dalo mozliwosc zarobkowania szerokim rzeszom mniej kreatywnej ludnosci. Firmy
W zwiazku z dynamicznym rozwojem gospodarczym ilosc firm zarejestrowanych w Scholandii w ciagu roku 2003 znacznie przyrosla. Nawet po reformie gospodarczej z pazdziernika 2003, w trakcie ktorej usunieto z rejestru kilkanascie firm martwych, na koniec roku bylo ich w sumie 112, co w zestawieniu z dziewiecioma, dzialajacymi w dniu 1 stycznia daje obraz oszalamiajacego wrecz skoku gospodarczego. Podsumowujac, rok 2003 byl rokiem decydujacego rozwoju scholandzkiej gospodarki oraz calego systemu symulacji zycia. Przedsiewziecia dokonane w tych dziedzinach uczynily z przecietnego panstwa wirtualnego przodujaca symulacje ekonomiczno-spoleczna i daly podstawy pod dalszy rozwoj, a takze wyznaczyly jego drogi. Zamierzenia na poczatek roku 2004, ktore ujawnil w swym programie czwarty Rzad Krolewski (Mgf. De Belli) maja byc logiczna kontynuacja tych zrealizowanych juz planow: sa nimi zwlaszcza dokonczenie i wdrozenie prestizu obywatelskiego, wprowadzenie tzw. systemowej grafiki miast i zabudowan oraz transportu wewnatrz krajowego.

3. KULTURA, EDUKACJA I MEDIA W ROKU 2003. Krolestwo Scholandii od poczatku swojego istnienia duza uwage poswiecalo najszerzej rozumianej sferze kultury. Juz przed 1. stycznia 2002 w Scholandii funkcjonowaly dwie Galerie: Narodowa w Scholopolis (obrazy) i Abstrakcji w Internetii (obrazy, fotografie), zorganizowane przez D. Damodara, owczesnego Ministra Kultury. Obie Galerie byly slabo zorganizowana a ich strona graficzna pozostawiala wiele do zyczenia, zapewne bylo to wszystko, na co bylo stac mlode panstwo i jego tworcow. Sytuacja wyjsciowa dla roku 2003 w dziedzinie mediow przedstawiala sie nieco lepiej: dwie istniejace wowczas gazety: Spectator i Scholander, choc mocno sie miedzy soba rozniace profilem, mialy dobry poziom merytoryczny i ciekawe artykuly, odgrywaly tez niemala role w zyciu spolecznym kraju. Istniejaca strona Kina sporzadzona byla slabo i tylko raz zostala aktualizowana. W dziedzinie edukacji dzialal juz (od 5. listopada 2002) Krolewski Uniwersytet Scholandzki z Wydzialami: Filozofii Nowego Swiata, Teologii, Wojskowosci, Internetowych Nauk Geograficznych oraz Historii Scholandii, przy czym tylko Wydzial Teologii mial juz pelna liczbe potrzebnych w toku ksztalcenia na poziomie magisterskim wykladow. Aspekt kulturalny na stronach miast i prowincji uwzgledniany byl bardzo roznie - od calkowitego ich braku, jak na stronach miasta Mons Reale czy Adrianopola, poprzez krotkie wzmianki o lokalnych ciekawostkach, jak w Alexiopolis, Inselburgu czy Kios, az do pelnej strony kulturalnej i funkcjonujacych w jej ramach instytucji, jak w Scholopolis. Rok 2003 mial tu przyniesc burzliwy rozwoj i w ilosci obiektow, i w ich jakosci, ale takze w nowych dziedzinach kultury. MUZEA
Juz w lutym 2003 otwarto w Scholopolis nowy obiekt tego typu: Muzeum na Zamku. Bylo to jednoczesnie pierwsze prywatne muzeum Scholandii, ktore urzadzil w swej siedzibie Krol Armin Frederik, udostepniajac w nim narodowi z jednej strony jego symbole (regalia krolewskie Scholandii i insygnia ksiazece rodziny Rohrscheidt-Schwaben z realnego swiata), ale rowniez swoje prywatne zbiory: kolekcje tradycyjnych i nowoczesnych ikon oraz maly zbior obrazow i grafik, wykonanych przez scholandzkich artystow, a zakupionych przez niego.
Kolejnym muzeum bylo zalozone w Mons Reale Muzeum Karykatury Sergiosa Butterberga (marzec 2003). Ten znany artysta grafik scholandzki specjalizuje sie w politycznych karykaturach, odnoszacych sie do aktualnych wydarzen politycznych. We wspolpracy z pismem Spectator i jego redaktorem hr. Reichenau opublikowal on serie kilkunastu karykatur pod tytulem:" Dzieje Scholandii w karykaturze", ktora uzyskala w kraju i calym wirtualnym swiecie spore uznanie. W kwietniu 2003 dolaczono w Muzeum jako druga wystawe stala zbior karykatur politycznych z Dreamlandu, zatytulowany: "Dreamlandzka autoironia".
Jeszcze w tym samym miesiacu inny Scholandczyk, Michal Strudzinski, otworzyl w rodzinnej Internetii Muzeum Sztuki Sakralnej, specjalizujace sie w tematyce religijnej. Muzeum, ubogie zreszta w zbiory, nie przetrwalo roku 2003, zostalo bowiem zamkniete przez autora i wlasciciela. Wielkim wydarzeniem w zyciu kulturalnym Scholandii i polskich mikronacji bylo otwarcie w dniu 15 maja 2003 w Inselburgu GALERII SCHOLANDCZYKOW, autorstwa, hr. Reichenau (Adriana Bartkiewicza) i Michala Knobla. Galeria byla oryginalnym, pierwszym tego rodzaju obiektem w skali mikronacji, a moze i calego Internetu. Zebrano w niej fotografie aktywnych Scholandczykow, dolaczono do nich wypelnione przez nich jednolite ankiety z obszernym przedstawieniem osoby, jej zainteresowan, ulubionych zajec realnych i wirtualnych, pogladow itp. oraz dane dotyczace dzialalnosci tej osoby w Krolestwie. Nastepnie dodano jeszcze ranking popularnosci Scholandczykow w 10 kategoriach oraz mape Polski z zaznaczonymi miejscowosciami, gdzie zyja Scholandczycy. Galeria Scholandczykow, zgodnie z zamierzeniami jej Autorow, stala sie waznym przedsiewzieciem integracyjnym - miedzy innymi dzieki niej spolecznosc Krolestwa poznala sie znacznie lepiej i zaczela zmierzac ku poglebieniu swoich wzajemnych kontaktow. Po otwarciu Galerii zatomizowane dotad wirtualne spoleczenstwo rozpoznalo siebie same jako zbior bogatych indywidualnosci, gotowych ze soba wspolpracowac. Galeria, ktora otwarto z 18 eksponatami, do konca roku 2003 miala ich juz 46. Jesien 2003 urozmaicilo otwarcie w pazdzierniku w Scholopolis Muzeum Judaizmu, ktorego tworca byl Wiktor Kolinski (Ariel Szual), jednoczesnie rabin Scholandii. Muzeum prezentuje zbiory zwiazane z religia i obrzedowoscia, a takze tradycjami scholandzkich Zydow. W listopadzie 2003 w Kanikogradzie, ze wsparciem burmistrza Piotra Kalmusa modernistyczna artystka Fanaberia da Vinci otworzyla swoja Galerie Fanaberii. Procz wykonanych osobiscie zdjec pejzazy i miejsc oraz osob realnych Autorka prezentuje w niej zmodyfikowane wedlug wlasnego pomyslu portrety znanych Scholandczykow, nadajac im swego rodzaju "wirtualny artystyczny charakter". Galeria cieszy sie od poczatku uznaniem wielu Scholandczykow a stac sie jej bohaterem wydaje sie dla wielu wyznacznikiem popularnosci i sukcesu. Jeszcze nikt, jak sie zdaje, nie odmowil Fanaberii swojej zgody na przedstawienie wlasnej osoby w jej Galerii. Wielkim akordem koncowym bylo Swieto Narodowe Krolestwa (urodziny Krola) w dniu 14 grudnia 2003, kiedy to otwarto dwa obiekty muzealne jednoczesnie. Pierwszym z nich bylo Muzeum Starych Stron Scholandii, majace swoja siedzibe w Tomaspola (Darea). Powstaly z inspiracji Krola oraz ministra Kolinskiego przy wspolpracy Kariny Stachowiak, Michala Strudzinskiego, oraz Konrada von Staufen obiekt prezentuje osoby zasluzonych zmarlych wirtualna smiercia Scholandczykow, stare strony miast, prowincji oraz niektorych instytucji Scholandii. Jest wazna instytucja kulturalna, wypelniajaca luke w krajobrazie faktycznych zabytkow Scholandii a takze mogaca w przyszlosci bardzo przydac sie, jako zrodlo naukowe, badaczom jej dziejow. W Lahnstein (Elfida) powolano tego dnia do zycia kolejne muzeum prywatne: Muzeum Kultury Elfickiej, prowadzone przez znanego badacza jej dziejow i mecenasa odrodzenia tej kultury, hrabiego von Lahnstein (Jerzego Golowanowa). Obiekt prezentuje typologie Elfow, stroje elfickie i uzbrojenie elfickich wojownikow, przybliza dzisiejszym mieszkancom Scholandii realia ich niegdysiejszego zycia.
TEATRY I KINA
Dzieje powstania scholandzkiego teatru sa dlugie i zawile. Za kadencji ministra Damodara (do lutego 2003) istnialo jedynie martwe rozporzadzenie dotyczace dzialalnosci i subwencjonowania teatrow prywatnych. Nigdy nie weszlo ono w zycie.
Kolejna proba podjeta zostala za kadencji minister Hawy Cantabile
(maj-czerwiec 2003), kiedy to Dyrektorem Teatru Narodowego zostal mianowany
Arturo vel Kiszka. Uzdolniony literacko dyrektor ograniczal sie jednak do apeli i tekstow zaangazowanych na liscie dyskusyjnej, i do swojego odwolania w lipcu 2003 nie uczynil nic w kierunku realnego powolania teatru. Pierwsza proba faktycznego powolania teatru na terenie Scholandii byl teatr Miejski w Mariusburgu zalozony w czerwcu 2003 przez Daniela Pankowskiego. Niestety, wybudowany z rozmachem budynek nie doczekal zadnej premiery, gdyz jego zalozyciel usilowal dokonac secesji miasta z Krolestwa, na skutek ktorej miasto zostalo zlikwidowane. Na gruzach Mariusburga zalozono Klinike Psychiatryczna im. Danpana, ktora mimo swojej nazwy moze byc smialo uznana za placowke kulturalna. Klinika jest w istocie obiektem satyrycznym, zwracajacym uwage Scholandczykow na ich rozmaite przywary. Czwarte juz podejscie wykonane zostalo przez burmistrza Ivonis, Cataline Pomerania. W pazdzierniku 2003 z pomoca prefekta Delty, Markgrafa Taurinosa otworzyla ona Teatr Miejski w Ivonis (Delta). W imponujacym budynku opublikowany zostal jednak tylko tekst jednego realnego dramatu, czego na pewno nie mozna uznac za sukces scholandzkiej sztuki. Prawdziwym problemem byl bowiem brak dobrego scenariusza na scholandzka sztuke. Bariera ta zostala przelamana dopiero w grudniu 2003. Wtedy to, na scenie otwartego przez burmistrza Marcina Kowalczyka teatru w Scholopolis wystawiona zostala sztuka Pt. "Odkrycie Scholandii" autorstwa Wiktora Kolinskiego. Sztuka ta, po raz pierwszy w Scholandii, spelnila wreszcie wymagania, stawiane dramatowi czysto wirtualnemu: napisana w calosci przez mieszkanca mikronacji, obejmujaca soja tematyka dzieje naszego kraju, wystawiona po raz pierwszy w wirtualnym teatrze (13 grudnia 2003m na zywo czyli na czacie teatru). Dodatkowego smaku sztuce dodal fakt, ze w trakcie przygotowywania do premiery zostala ona (bez wiedzy autora) uzupelniona przez zespol aktorski o elementy graficzne, ktore w znacznej mierze zmienily jej powazny charakter i nadaly jej satyrycznej wrecz lekkosci. Z pewnoscia niejeden recenzent zgodzi sie, ze powstalo w ten sposob "dzielo o podwojnym dnie", ktore w ten sposob byc moze otworzylo nowy gatunek wirtualnej sztuki teatralnej. Z tego powodu premiere sztuki mozna uznac za jedno z najwazniejszych wydarzen kulturalnych w polskich mikronacjach w roku 2003. Lepszy od teatru start na terenie Krolestwa byl udzialem muzyki. W dniu 23 kwietnia, bez dlugich i zmudnych przygotowan, otwarto w Ivonis (Delta) Filharmonie Scholandzka. Jej powstanie bylo wspolna zasluga Hawy Cantabile
(burmistrza Ivonis i owczesnego Ministra Kultury) oraz Alexiosa Taurinosa
(Prefekta Prowincji Delta). Filharmonia prezentuje jak dotad utwory
romantyczne (Schumann), renesansowe i barokowe. W pazdzierniku 2003 dzieki staraniom Pawla "Punka" Wilczynskiego otwarto w Alexiopolis (Delta) Amfiteatr. Jest to odtad miejsce czestych koncertow muzyki wspolczesnej, w wiekszosci realnej. Koncerty uswietniaja zazwyczaj wazne wydarzenia w zyciu kraju, lub organizuje sie je w powiazaniu z oficjalnym czatem scholandzkim w soboty wieczorem. LITERATURA
W tej dziedzinie do jesieni 2003 Scholandia nie mogla pochwalic sie dotad duzymi osiagnieciami. Jesli nie liczyc jednego tomiku wierszy, (Laurelith, "Jesli istniejesz") opublikowanego przez Wydawnictwo Spectator w marcu 2003, do hymnu panstwowego autorstwa hr. Reichenau (listopad 2002), wreszcie cyklu Legend Scholandzkich Draszyra Arudipuka, publikowanych w czasopismie Scholander (takze rok 2002) Scholandia nie posiadala wlasnej literatury pieknej.
Dopiero ksiazka Ks. Filipa von Schwaben i 7 wspolautorow Pt. " Kariera i upadek Markgrafa de Belli", publikowana w odcinkach od pazdziernika 2003, stala sie pierwszym naprawde duzym wydarzeniem literackim. Ksiazka, ilustrowana karykaturami Sergiosa Butterberga, jest gryzaca satyra na osobe i rzady Nadina de Belli a takze jego kolegow z PLI, nie oszczedza takze innych waznych osob ze sceny publicznego zycia Scholandii, a nawet krajow postronnych (Sarmacji, Dreamlandu). Obila sie ona szerokim echem na terenie polskich mikronacji i byla czesto cytowana nawet w najpowazniejszej politycznej publicystyce.
Rok 2003 w literaturze scholandzkiej zamyka rozpoczety jesienia i kontynuowany cykl Jerzego Golowanowa "Dzieje rodow Scholandzkich", publikowany na lamach kulturalnego miesiecznika "Scholander", prowadzonego od listopada 2003 przez Ministerstwo Kultury. Cykl przedstawia wirtualna historie rodzin, z ktorych wywodza sie glowne osobistosci szlachty i arystokracji Scholandii. Jak dotad ukazaly sie w nim opisy dziejow rodow von Reichenau, von Lahnstein oraz Liceas. Cykl jest kontynuowany. PRASA I POZOSTALE MEDIA
W roku 2003 nadal dzialaly dwie wielkie gazety, powstale juz w 2002: "Scholander" i "Spectator".
Scholander, najstarsza gazeta scholandzka, powstala w polowie pazdziernika 2002, wychodzila nieregularnie, przecietnie raz w miesiacu. Poczatkowo prowadzil ja Draszyra Arudipuka, jej zalozyciel. Od kwietnia 2003 robila to Hawa Cantabile, pozniejszy minister Kultury. Od pazdziernika 2003 przejal gazete Wiktor Kolinski. W listopadzie stala sie ona oficjalnym biuletynem Ministerstwa Kultury. Jednak Scholander juz od lutego 2003 porzucil ambicje pisma politycznego i skoncentrowal sie na zyciu kulturalnym kraju. Od tej pory stal sie tez jego glownym zwierciadlem, posiadajac w tej dziedzinie spore zaslugi, jak chocby publikacja cyklu historii rodow scholandzkich. Pewnym mankamentem pisma jest brak inicjatyw w dziedzinie kultury, ktore mogloby ono rozwijac wraz z Ministerstwem szerzej opisywac albo samo inicjowac, na wzor tych, ktore "Spectator" prowadzil w dziedzinie gospodarki. Scholander kontynuuje swoja dzialalnosc w roku 2004. Spectator Scholandzki, istniejacy od poczatku listopada 2002, prowadzony przez swego zalozyciela, Adriana Bartkiewicza, hr. Reichenau, stal sie z czasem wzorem dla licznych gazet panstw wirtualnych. Wychodzacy nadzwyczaj regularnie (co niedziele wieczorem), zawierajacy bogata game wiadomosci z dziedziny polityki wewnetrznej i z zagranicy, nauki, kultury, prawa, gospodarki, czesto wywiady a nawet dyskusje (Spectator zalozyl w marcu 2003 wlasny klub dyskusyjny), byl zdecydowanie najbardziej opiniotworczym medium na terenie polskich mikronacji i prawdziwa wizytowka Scholandii na zewnatrz. Jego felietony i komentarze mialy duza moc sprawcza, politycy scholandzcy czuli sie czesto zobligowani nie tylko do wyjasnien po jego artykulach, ale i podejmowali autentyczne dzialania naprawcze. Powszechnie uwaza sie, ze nie angazujacy sie oficjalnie w partyjna polityke hr. Reichenau mial jednak decydujacy udzial w wyborczej klesce premiera Kedziory i jego partii PPKP
(luty 2003). Przemozny byl takze wplyw pisma i jego redaktora na kolejne
przedsiewziecia gospodarcze rzadu i specjalistow od systemu, ktore inicjowal, omawial i wspieral swoim autorytetem, a czesto i konkretna wspolpraca Hr. Reichenau. Zaliczyc do nich nalezy stworzenie systemu "Febus" oraz przyspieszenie utworzenia wirtualnego zywienia i mieszkania, powstanie Galerii Scholandczykow i prace nad poprawa automatycznego szpitala i wirtualnego cmentarza. Wypadek Hr. Reichenau w dniu 19 czerwca 2003 i jego dluga nieobecnosc w Scholandii polozyly, jak dotad, kres wspanialemu rozwojowi jego pisma. Ostatni numer Spectatora wyszedl, staraniem Przyjaciol Hrabiego w dniu 26 czerwca 2003 i byl poswiecony glownie jego osobie i dokonaniom. Zaprzestanie ukazywania sie Spectatora bylo wielkim ciosem dla scholandzkich mediow, kultury i calego zycia publicznego. Na szczescie jednak na tym etapie rozwoju inne tytuly umialy podjac zarowno te opiniotworcza role, jak i informacyjne zadania, wypelniane dotad w tak wzorowy sposob przez Spectatora.
Dwa najwazniejsze z tych tytulow to: "Przekroj" Michala Strudzinskiego i "Res Publika" Agnieszki Smoredy. Oba czasopisma mialy forme tygodnikow i wychodzily juz od wiosny 2003, od poczatku majac forme gazet o profilu polityczno-spolecznym. Kazde z pism mialo wlasny styl i wlasne stale tematy. W przypadku "Przekroju" glowny akcent publicystyki kladl sie na wydarzenia wewnetrzne w kraju. Polityczne przekonania redaktora sprawialy, ze najczesciej byl on surowym recenzentem kolejnych rzadow PLI, co nie zmienilo sie nawet w trakcie faktycznej koalicji jego partii (SPD) z partia rzadzaca, gdy byl on Marszalkiem Parlamentu i Ministrem Spraw Wewnetrznych. W tej roli "spolecznego recenzenta" Przekroj osiagnal juz w lecie 2003 pozycje, ktora przed nim mial Spectator. Przez krotki okres w pazdzierniku 2003 wydawalo sie nawet, ze umiejetna polityka prasowa wyda owoce w postaci wyborczego zwyciestwa SPD, promowanej przez Przekroj, ktorego Redaktor bil a rankingach politycznych rekordy popularnosci.. Jednak wylaczenie M. Strudzinskiego z aktywnosci internetowej na okres najwazniejszych dwoch tygodni udaremnilo te plany.
"Res Publika" uwazana byla za gazete bardziej umiarkowana od Przekroju, zajmujaca sie bardziej opisem wydarzen i przedstawianiem ich autorow (w serii wywiadow), niz ich recenzja. Gazeta ma swoje widoczne zaslugi w promowaniu scholandzkiego sportu, to ona pierwsza wprowadzila na stale rubryke "sport" do swoich kolejnych wydan, to jej Redaktorka w istocie dzieki swemu entuzjazmowi doprowadzila do stworzenia Scholandzkiej Ligi Hokejowej, potem zas wspierala medialnie narodziny nowej dziedziny sportu: skokow narciarskich. Zaangazowanie polityczne Res Publiki zaczelo sie powiekszac po koniec roku, kiedy to jej redaktorka stala sie czlonkiem SPD. Ostatecznie w grudniu 2003 doszlo do fuzji obydwu gazet, z ktorej powstal wspolny tygodnik "ABC".
Duze znaczenie osiagnal od polowy roku 2003 "Przeslaniec" Kariny Stachowiak,
(pierwotnie zalozony w lutym 2003 Przeglad Dolijski). Tygodnik ten zmienil w
lipcu 2003 nie tylko swoja szate graficzna i powaznie powiekszyl zawartosc, ale takze przeksztalcil sie w pismo ogolnoscholandzkie. Tematy, ktore poruszal, a takze znakomite grono autorow (miedzy innymi S. Kanikov, J. Lamperski, Yottel oraz Nadin de Belli) sprawily, ze w krotkim czasie stanal obok "Przekroju" i "Res Publiki", wraz z nimi zajmujac ostatecznie luke po "Spectatorze" i tworzac krajobraz medialny Scholandii. Pismo, choc oficjalnie deklarujace niezaleznosc, uwaza sie powszechnie za bliskie pogladom PLI, czym stanowi naturalna przeciwwage dla pism M. Strudzinskiego i A. Smoredy. Niemniej redaktorow "Przeslanca" stac na krytyczne wobec rzadu poglady, co udowodnili w grudniu 2003 seria krytycznych artykulow na temat pracy poszczegolnych ministerstw.
Pozostale tytuly prasowe albo nie przekroczyly granic lokalnych (jak naprawde dobry "Elfida News" zalozony przez M. Sawickiego, albo "Zycie Scholii" M. Lipinskiego) albo okazaly sie krotkotrwale (Jak swietny "Czas Rosario" P. Bita czy efemeryczne "Subiekt" J.P. Goudart, "Scholejus" R. Regana "Scholandia Sport" P. Wilczynskiego czy "Podroznik Darejski" K. Von Staufen). Przeglad pism, wychodzacych w roku 2003 nalezy zamknac wspomnieniem o gazecie czysto naukowej, ukazujacej sie w ramach KUS: "Universitas", ktorej naukowym redaktorem jest W. Kolinski, a ktora wydala jak dotad 4 kolejne numery.
 Inny charakter mial "Przeglad Filodeltyjski", powstaly z inicjatywy Prefekta Taurinosa bardziej serwis wiadomosci i komentarzy z terenu prowincji delta niz gazeta. Przeglad jest jednak uaktualniany, co czyni z niego faktycznie spelniajace swoja funkcje medium lokalne. Dnia 8 listopada 2003 na czacie Scholandii odbyla sie tez inauguracja radia Scholandzkiego. Tworca p[pierwszego programu byl Pawel Punk Wilczynski, pierwotna zas nazwa Radia, ze wzgledu na jego lokalizacje: "Fale Delty". Radio emituje swoje programy sporadycznie, po zapowiedzeniu, najczesciej w ramach czatu sobotniego. Jako roboczej nazwy uzywa od konca roku 2003  tytulu" Radio Scholandia"
EDUKACJA I BADANIA NAUKOWE
Zalozony juz w roku 2002 Krolewski Uniwersytet Scholandzki (KUS), ktory wszedl w rok 2003 z piecioma funkcjonujacymi nie w pelni Wydzialami, znacznie sie rozrosl. Wprawdzie w okresie rozwoju nieskoordynowanego za rektoratu Tonyego Greena, niewiele interesujacego sie swoja funkcja Rektora, Uniwersytet bogacil sie tylko w wyklady, oraz otrzymal jeden nowy Wydzial: Zalozony przez dr Adriana Bartkiewicza Wydzial Stosunkow Miedzynarodowych w Sieci, podczas gdy pozostale Wydzialy uzupelnily nareszcie do kompletnej swoja liczbe wykladow i tym samym byly w stanie zaoferowac swym studentom pelne wyksztalcenie.
Dopiero jednak Rektorat Filipa von Schwaben, ktory objal swoje obowiazki 25 kwietnia 2003 zaowocowal dynamicznym rozwojem uczelni. Liczba wykladow narastala stale, pojawily sie nowe oferty edukacyjne: Instytut Kultury Scholandzkiej (Wiktor Kolinski), Instytut Kultury Elfickiej (Jerzy Golowanow). Najwazniejsza rzecza jednak bylo, ze studia faktycznie ruszyly z miejsca: od studentow zaczeto wymagac terminowego zdawania egzaminow, co zmniejszylo z czasem ich liczba, jednak zwiekszylo liczbe absolwentow i publikowanych prac magisterskich. Uchwalona z inicjatywy nowego Rektora i hr. von Reichenau w dniu 20.maja 2003 Ustawa o wspieraniu ksztalcenia i stypendiach naukowych umozliwila godziwe utrzymanie podczas studiow osobom, ktore powaznie traktowaly swoje obowiazki studenta. Dzieki uporowi Rektora KUS i zainicjowanej przez niego zbiorce srodkow Uniwersytet otrzymal w czerwcu swoja nowa strone www, dzieki czemu jego prestiz nie cierpial wiecej z powodu malo reprezentacyjnej siedziby. Do konca roku 2003 trudne studia na KUS ukonczylo w sumie i tytuly akademickie otrzymalo 14 osob. Politechnika Scholandzka, majaca zaspokajac potrzeby edukacyjne glownie w zakresie programowania, tworzenia stron www i budownictwa wirtualnego zostala formalnie zalozona Dekretem Krolewskim z dnia 1 maja 2003. Niemniej wskutek roznych trudnosci faktycznie rozpoczela swoja dzialalnosc dopiero z dniem 8 listopada 2003, a jej pierwszym rektorem zostal dr inz. net. Michal Knobel. Jednak pomimo szybkiego opublikowania kilku wykladow i udanego naboru studentow studia na tej uczelni wydaja sie jeszcze nie rozpoczete. Jak dotad zaden ze studentow nie podszedl do jakiegokolwiek egzaminu a wykladowcy PS wydaja sie miec rece pelne roboty glownie w gospodarce Scholandii.
Leksykon Scholandzki, wspolne dzielo Adriana Bartkiewicza i Filipa von Schwaben, a od listopada 2003 takze Kariny Stachowiak, zostal po raz pierwszy przedstawiony na stronach www w lutym 2003. Jest to interaktywna encyklopedia scholandzka, gdzie notki biograficzne, geograficzne i opisowe dotyczace wydarzen, miejsc, osob i instytucji Krolestwa maja zwiezly, ale scisle naukowy charakter. Leksykon ma sluzyc nowym obywatelom do zapoznania sie z Krolestwem, ale takze studentom i badaczom jako najbardziej podstawowe, lecz pewne zrodlo wiedzy o Scholandii. Leksykon jest regularnie co kwartal uzupelniany i aktualizowany, aktualnie zawiera okolo 220 hasel i jest tym samym najwieksza Encyklopedia na terenie polskojezycznych mikronacji.

INNE DZIEDZINY ZYCIA PUBLICZNEGO
W trakcie roku 2003 Krolestwo Scholandii wzbogacilo sie takze o szereg innych organizacji i instytucji, ktorych nie da sie zaliczyc wprost do powyzej wyszczegolnionych. Jest wsrod na ich miedzy innymi biuro statystyczne "Lamstat" zalozone i prowadzone przez Monike Izdebska. W dziedzinie sportu jest to zalozona jesienia Scholandzka Liga Hokeja, zainicjowana przez Agnieszke Smorede przy wspoludziale diuka Folke z Dreamlandu, a promowana i rozwijana przede wszystkim przez Agnieszke Smorede, Patryka Szmidta i Pawla Czepana, a takze stale konkursy skokow narciarskich, prowadzone przez Piotra Kalmusa. Miasta otwarte (z mozliwoscia systemowego zamieszkania), ktorych w roku 2003 przybylo (w sumie z 9 ich liczba zwiekszyla sie do 16) znacznie powiekszyly swoja oferte i poszerzyly zakres stron www. Wiekszosc z nich na znacznie lepszych niz rok wczesniej z graficznego punktu widzenia stronach www oferuje dzialy kulturalne, najczesciej z wlasnymi, niepowtarzalnymi obiektami jak muzea czy inne instytucje, w wiekszosci maja siedzibe firmy, placace podatek takze na rzecz miasta i prowincji. Liczba ludnosci (aktywnej) Krolestwa, ktora w dniu 31. grudnia 2002 oscylowala wokol 100, na koniec roku liczyla ponad 350 osob zywych oraz ponad 40 osob z prawem pobytu (nie liczac ponad 200 obywateli na wirtualnym cmentarzu). Zatem przez rok 2003 przewinelo sie przez Scholandie w sumie prawie 600 osob.

Nie rozwiazane problemy panstwa i spoleczenstwa Jednak nie wszystkie bolaczki Scholandii zostaly usuniete. Wymienmy tu chocby niektore z tych wciaz otwartych problemow. Sa to: nie rozwiazana kwestia prestizu obywatelskiego, nie dotkniety problem transportu towarow i uslug miedzy prowincjami i miastami, biernosc i brak wspolpracy wiekszosci ludnosci miejskiej w wielu osrodkach i prowincjach, stagnacja w dziedzinie rozwoju sil zbrojnych, brak edukacji na poziomie podstawowym i srednim, brak faktycznej edukacji technicznej, nie sprywatyzowane (a tym samym nie realistyczne, "ksiezycowe") wielkie dzialy przemyslu jak wytworczosc energii, przemysl zbrojeniowy, stoczniowy, samochodowy (zwiazany z transportem), w duzej czesci wydobywczy, realistyczna i prywatna opieka zdrowotna i system ubezpieczen, i wreszcie najwazniejsze: staly brak pracy i odpowiedniego zajecia dla wiekszosci ludnosci. Praca wirtualna w pewnej mierze zatkala te luke, jednak nie wydaje sie ona wystarczajacym rozwiazaniem ciagle znacznej czesci scholandzkiego spoleczenstwa. W kraju, w ktorym chcac utrzymac wirtualne zycie nalezy pracowac i zarabiac, wszystkie wysilki pozostajacych przy wladzy powinny byc skoncentrowane przede wszystkim na tworzenie wciaz nowych dziedzin gospodarki, a w nich wciaz nowych miejsc pracy.

Z tymi osiagnieciami i tymi problemami wkroczyla Scholandia w rok 2004. Pozostaje miec nadzieje, ze utrzymujac dynamike rozwoju, kraj zatroszczy sie przede wszystkim o usuniecie swych najwiekszych brakow, aby jego wzrastajaca atrakcyjnosc zaludniala go stale nowymi imigrantami. Received on Tue 27 Jan 2004 - 02:22:32 CET

This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:36 CET