USTAWA O POMNIKACH KULTURY I OCHRONIE DZIEDZICTWA NARODOWEGO W celu ochrony dziedzictwa Kulturalnego Narodu i Państwa Scholandzkiego wydaje się niniejszą Ustawę, ustanawiającą zasady klasyfikacji i ochrony zabytków oraz innych pomników kultury intelektualnej i materialnej na terenie Królestwa Scholandii
§1
Określone zabytki architektoniczne, zabytki krajobrazowe, parki narodowe, pomniki, przedmioty (jak regalia królewskie, obrazy, kolekcje obrazów) zaliczają się do dziedzictwa kultury scholandzkiej.
§2
Wszystkie zabytki kultur, które przed narodem scholandzkim zamieszkiwały nasz kraj, zaliczane są do dziedzictwa kultur poprzednich.
§3
Zabytki dziedzictwa kultury scholandzkiej i kultur poprzednich dzielą się na następujące klasy:
Obejmuje zabytki uznane przez odnośnego do spraw Kultury Ministra za Zabytki Ogólnonarodowe o najwyższej wartości. Zabytki tej klasy są w szczególny sposób chronione prawnie i nie mogą być w żaden sposób przebudowywane, usuwane, modernizowane. Zabytki klasy "0" są świadectwem kultury, wizytówką kulturową i historyczną Królestwa Scholandii. zabytki klasy "0" mogą być: miejscami, plikami, stronami www, obrazami, grafikami, odwzorowaniami lub tekstami. Zabytki klasy "0", jako podlegające absolutnej ochronie: a) Pozostają zawsze pod opieką państwa i w jego rejestrach, b) nie mogą być nigdy sprzedawane na własność osobom prywatnym a jedynie udostępniane instytucjom i organizacjom, które zobowiązują się utrzymywać je w należytym porządku i nienaruszonym stanie, c) w razie ich koniecznego remontu albo odtworzenia (jako plików lub stron www), koszty tych działań konserwacyjnych przejmuje państwo d) w razie rezygnacji z ich użytkowania przez instytucje, państwo lub organizację oddawane są (linkowane) do Zbioru Zabytków Archiwum Państwowego. Klasa zerowa określa przedmioty wyjątkowe pod względem wartości kulturowej, unikalne w świecie wirtualnym lub realnym, a zabytki tej klasy są najwyższym skarbem Narodowym. Ewidencję (rejestr) zabytków klasy zerowej prowadzi Ministerstwo odnośne do spraw Kultury, ono to na skutek Uchwały Parlamentu, Dekretu Królewskiego lub Rozporządzenia Rządu, wpisuje zabytki na tę listę.
2. Klasa pierwsza ("1")
Klasa obejmuje zabytki ważne, znaczące dla kultury scholandzkiej. Są to zazwyczaj miejsca, budowle i przedmioty, które przedstawiają dla Królestwa jako całości lub dla jego historycznych poprzedników: kultury elfickiej, scholijskiej, deltyjskiej lub inselijskiej dużą wartość historyczną lub w sposób wyraźny oddają ducha scholandzkiej przyrody lub kultury. Pliki, grafiki, teksty lub strony www opisujące takie miejsca mogą być zaliczone do tej klasy zabytków. Do tej grupy zaliczają się także zabytki krajobrazowe, niektóre zabytki krajobrazowe i niektóre pomniki architektury oraz monumenty czczące postaci historyczne. Do klasy drugiej zaliczają się także zabytki architektury o kapitalnym znaczeniu dla prowincji, miasta lub regionu, zabytki piśmiennictwa lub sztuki o takim samym znaczeniu albo prowincjonalne Parki Narodowe. Selekcją do tej klasy, prowadzeniem jej rejestru i zarządzaniem tymi zabytkami zajmuje się Minister odnośny do spraw Kultury. Zabytek lub pomnik przyrody może przezeń zostać wpisany do rejestru na skutek Uchwały Parlamentu, Rozporządzenie Rządu, na wniosek Prefekta odpowiedniej Prowincji lub oraz na mocy własnej decyzji samego Ministra. Zabytki klasy "1" jako podlegające ochronie: a) nie mogą być sprzedawane i wywożone poza obszar państwa Scholandzkiego, b) W razie rezygnacji z ich użytkowania przez właściciela lub stałego użytkownika władze państwowe mają prawo ich pierwokupu lub przejęcia (zależnie od stosunków własności) w celu ich dalszego udostępniania lub oddania do Zbioru Zabytków Archiwuj Państwowego c) W razie ich koniecznego remontu lub odtworzenia część kosztów tych prac przejmuje prowincja, na której terytorium się znajdują, w którym to celu Prowincja może wystąpić o przyznanie i otrzymać subwencje państwowe.
Klasa druga ("2")
Obejmuje zabytki uznane za ważne dla regionu lub miasta regionalne, a opieką nad nimi oraz prowadzeniem ich rejestru zajmuje się Prefekt danej prowincji. Zazwyczaj zaliczają się do tej grupy pozostałości po innych kulturach o mniejszym niż ogólnonarodowe znaczeniu, ciekawe dzieła architektury albo regionalne pomniki przyrody i parki krajobrazowe oraz rezerwaty. Prowadzenie rejestru prowincjonalnego zabytków i pomników kultury jest kontrolowane przez Ministra odnośnego do spraw Kultury. W przypadku tej klasy zabytków możliwa jest prywatyzacja, za zgodą Ministra odnośnego do spraw Kultury i Prefekta danej prowincji. Właściciel sprywatyzowanego obiektu, będącego zabytkiem klub pomnikiem kultury ma obowiązek stosować się w użytkowaniu go do norm prawnych, chroniących zabytki. Po ustaniu użytkowania przez właścicieli obiektów zabytkowych ich prawo pierwokupu ma Prowincja, w której się one znajdują.
§4
Dziedzictwo kultury scholandzkiej i kultur ją poprzedzających są chronione prawnie, jak również skarby dziedzictwa natury ich dewastacja lub przywłaszczenie ścigane jest z mocy prawa. Każdy obywatel będący świadkiem ich dewastacji zobowiązany jest do natychmiastowego powiadomienia o tym fakcie policji.
§6
Rejestr Zabytków klasy "0" oraz "1", prowadzony przez Ministra odnośnego do spraw Kultury będzie uzupełniany i aktualizowany przynajmniej jeden raz w okresie czterech lat scholandzkich (120 dni), czyli w okresie pełnej parlamentarnej kadencji.
§7
Ministrowi może być pomocny jako instytucja ekspercka Instytut Kultury Scholandzkiej Królewskiego Uniwersytetu Scholandzkiego, któremu też Minister może zlecić wszelkie prace dotyczące prowadzenia Rejestru, za wyjątkiem samego podejmowania decyzji wpisu do niego.
§8
Ustawa wchodzi w życie w trzy dni po jej ogłoszeniu w Monitorze Rządowym Królestwa Scholandii.
(-) baron Sergiej P. Kanikov
Marszałek Parlamentu Scholandii
(-) Armin Frederik, Król Scholandii Received on Sun 27 Apr 2003 - 03:03:50 CEST
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:34 CET