wykonując Naszą prerogatywę w zakresie sprawowania najwyższej władzy sądowniczej,
rozpoznawszy sprawę:
SK 2005/1/P [Kanc. Sol.];
z wniosku:
Kanclerza Solardii;
o:
dokonanie wykładni przepisów Kodeksu karnego dotyczących kary banicji w
zakresie dostępu skazanego do list dyskusyjnych;
orzekamy, co następuje:
I. Kodeks karny w zakresie określającym treść kary banicji (art. 16 ust. 2 i 3) nie stanowi podstawy do pozbawienia odbywającego karę banicji biernego dostępu do list dyskusyjnych, określonych w art. 16 ust. 3 k.k.
II. Stwierdzamy prawomocność postanowienia z chwilą jego urzędowego ogłoszenia.
III. Kosztami postępowania obciążamy Skarb Królestwa.
UZASADNIENIE
(1)
Kanclerz Solardii wniósł w dniu 31 stycznia 2005 r. o dokonanie wykładni
przepisów Kodeksu karnego w zakresie określającym treść kary banicji. W
uzasadnieniu wniosku podniósł, że zachodzą wątpliwości co do tego, czy osoba
skazana na karę banicji ma zostać pozbawiona całkowicie do niej dostępu, czy
też wystarczające jest wykorzystanie możliwości technicznych skutkujących
uniemożliwieniem przesyłania danej osobie wiadomości na listę dyskusyjną,
polegających na odpowiednim moderowaniu takich wiadomości.
(2)
W oświadczeniu złożonym w sprawie w dniu 1 lutego 2005 r. zgodnie z
publicznie ogłoszonym zarządzeniem, umożliwiającym każdemu wypowiedzenie
się w przedmiocie postępowania, ówczesny Minister Spraw Wewnętrznych
Morlandu zwrócił uwagę, że istnieje trzecia - poza moderowaniem albo
całkowitym usunięciem z listy - możliwość postępowania względem odbywającego
karę banicji, polegająca na zablokowaniu możliwości wysyłania przezeń
wiadomości na listę.
(3)
Oświadczeniem z dnia 4 lutego 2005 r. Minister Sprawiedliwości stanął na
stanowisku, że w chwili obecnej literalne brzmienie przepisu nie nakazuje
wprost usunięcia odbywającego karę banicji z wykazu subskrybentów listy, a
odpowiednie ustawienie reguł moderacji wystarczy dla osiągnięcia celu
określonego w art. 16 ust. 3 k.k. Jednocześnie Minister Sprawiedliwości
zwrócił uwagę, iż taki kształt kary banicji, nie zdefiniowany w kodeksie
karnym, wypacza zamierzony kształt orzeczonej kary, jeżeli uwzględnić
argumenty natury leksykalnej, odwołujące się do rozumienia banicji jako
wygnania z kraju z pozbawieniem praw obywatelskich. W ocenie Ministra
Sprawiedliwości należałoby dążyć do przyjęcia takiej regulacji, która w
swoich skutkach doprowadzi do utrudnienia dostępu do list dyskusyjnych
odbywającemu karę banicji. W ten sposób kara ta stanowić będzie karę słuszną
jako należycie kształtującą stopień dolegliwości względem sprawcy.
Niezasadne jest w tym kontekście powoływanie się na prawo do informacji
realizowane właśnie poprzez dostęp do list dyskusyjnych, gdyż dostęp do
wspomnianych informacji można uzyskać za pośrednictwem innych środków, ze
szczególnym uwzględnieniem serwisów agencji informacyjnych i innych
funkcjonujących mediów. Jednocześnie Minister Sprawiedliwości poinformował,
że kierowane przezeń Ministerstwo przystąpi do prac nad nowelizacją
odpowiednich zapisów ustawy.
(4)
W oświadczeniu z dnia 10 lutego 2005 roku Prokurator Generalny Królestwa
przyłączył się do stanowiska Ministra Sprawiedliwości podkreślając, że w
obecnym stanie prawnym przepisy kodeksu karnego nie stanowią podstawy do
pozbawienia odbywającego karę banicji dostępu do list dyskusyjnych, a
wszelkie rozważania zmierzające do innego ukształtowania tej kary mogą mieć
znaczenie jedynie w kontekście ewentualnej przyszłej nowelizacji kodeksu
karnego.
(5)
Podzielić należy pogląd przedstawiony w oświadczeniach Ministra
Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego, że obowiązujący kodeks karny nie
daje podstaw do przyjęcia iż odbywający karę banicji winien zostać
pozbawiony dostępu do list dyskusyjnych Królestwa, w tym także list
krajowych lub innego rodzaju list powiązanych z Królestwem, jeżeli takie
prawo dostępu mu przysługiwało. Treść art. 16 ust. 3 k.k. w sposób
wyczerpujący określa, jakie skutki obejmuje - w zakresie dostępu do list
dyskusyjnych - wymierzenie skazanemu kary banicji. Z uwagi na zasadę
określoności przepisów karnych i zakazu wykładni rozszerzającej na
niekorzyść oskarżonego (skazanego), niedopuszczalne jest stosowanie w tej
sytuacji jakiejkolwiek wykładni zmierzającej do ustalenia negatywnych
skutków takiego orzeczenia w szerszym zakresie. Wybór konkretnych środków
technicznych zmierzających do osiągnięcia wyznaczonego przez ustawodawcę
celu został pozostawiony podmiotom uprawnionym do administrowania daną
listą, przy czym podlega on kontroli - także sądowej - co do swojej
skuteczności. Zastosowane środki mają doprowadzić do takiej sytuacji, w
której odbywający nie będzie w stanie skutecznie przedstawić własnych
wiadomości na liście. Oznacza to jednak również, że działanie innych
użytkowników listy, zmierzające do obejścia orzeczonej kary, może rodzić -
nie przesądzając rozstrzygnięć w konkretnych sprawach - ich odpowiedzialność
karną jako tych, którzy nie stosują się do orzeczonej kary banicji (art. 52
k.k.), albowiem adresatem normy z art. 52 k.k. nie jest tylko skazany lecz
każdy, kto zachowuje się w sposób opisany w przywołanym przepisie.
(-) Artur I Piotr, R.
Received on Tue 15 Feb 2005 - 11:59:21 CET
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:09:57 CET