U SK 2010/4/P [Buuren at al.] - PRAWOMOCNA

From: Artur Piotr, RS. <aipr_usunto_at_op.pl>
Date: Sun, 22 Aug 2010 18:15:42 +0200


UCHWAŁA Dnia 22 sierpnia 2010 roku  

Sąd Królestwa w Wydziale V Prezydialnym w pełnym składzie: Przewodniczący: Prezes SK król senior Artur Piotr, Członek: SSK król senior Edward Artur (sprawozdawca);  

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 24 lipca - 2 sierpnia 2010 roku sprawy: SK 2010/4/P [Buuren et al.]
z pytania prawnego: Martina van Buurena, Pawła Erwina de Archien-Liberi i Bartunia de Wrona-Buurena o treści: Czy Marszałek Izby Poselskiej mógł zamknąć obrady Parlamentu Królewskiego nad projektem ustawy konstytucyjnej przed rozpatrzeniem przez Parlament Królewski całości projektu, tj. po odrzuceniu części projektu, a przed rozpatrzeniem pozostałego fragmentu projektu, który we wcześniejszym głosowaniu został wyłączony do osobnego procedowania?  

uchwala, co następuje:  

Odrzucenie przez Parlament Królewski zasadniczego projektu ustawy konstytucyjnej kończy procedurę rozpatrzenia projektu ustawy konstytucyjnej przez Parlament Królewski.  

UZASADNIENIE  
(1)

Pełen zapis przebiegu rozprawy dostępny jest w Pałacu Sprawiedliwości, Wydziale V Prezydialnym Sądu Królestwa
(dreamland.net.pl/sk/viewtopic.php?f=13&t=215).
 

(2)

W dniu 23 lipca 2010 roku do Gabinetu Prezesa Sądu Królestwa wpłynęło pytanie prawne trzech obywateli (Martina markiza van Buurena, Pawła Erwina diuka de Archien-Liberi oraz Bartunia wicehrabiego de Wrona-Buurena) o treści jak w komparycji.  

(3)

W dniu 24 lipca 2010 roku Sąd otworzył rozprawę i zobowiązał Marszałka Izby Poselskiej, Premiera Rządu Królewskiego oraz Marszałka Senatu Królewskiego do złożenia oświadczeń w wyznaczonym terminie. W tym terminie wpłynęły oświadczenia Marszałka Izby Poselskiej i Premiera Rządu Królewskiego.  

(4)

W dniu 24 lipca 2010 roku wpłynęło oświadczenie Marszałka Izby Poselskiej. Marszałek Izby Poselskiej przypomniał, że w trakcie prac nad nowelizacją Konstytucji Parlament Królewski wydzielił do osobnego rozpoznania niektóre zgłoszone poprawki. Wydzielając te poprawki, Parlament Królewski zastosował formułę o treści: "W razie przyjęcia tej poprawki Izba Poselska rozważy zgłoszenie pod obrady Parlamentu osobnej ustawy konstytucyjnej, w swej treści obejmującej [odpowiedni fragment] projektu JKM".
Na podstawie powyższego Marszałek Izby Poselskiej stwierdził przede wszystkim, że skoro Parlament Królewski obradujący w składzie obu izb nie jest uprawniony do składania projektów ustaw konstytucyjnych (art. 53 Konstytucji), to nie można traktować tych wydzielonych aktów jako samodzielnych projektów, a wyłącznie jako poprawki do projektu zasadniczego. Zdaniem Marszałka Izby Poselskiej wskazuje na to choćby treść zacytowanej formuły. Z chwilą uchylenia zasadniczego projektu nie kontynuuje się prac nad poprawkami do tego projektu.  

(5)

Premier Rządu Królewskiego złożył swoje oświadczenie w dniu 31 lipca 2010 roku. Zgodził się on z oświadczeniem Marszałka Izby Poselskiej. Podkreślił, że jego zdaniem "mamy tutaj (...) do czynienia z pewnym niedopatrzeniem, które wynika nie z opacznego rozumienia przepisów obowiązującego prawa, lecz z banalnego braku porozumienia między parlamentarzystami".  

(6)

W dniu 2 sierpnia 2010 roku zakończono postępowanie w sprawie.  

(7)

Mając na uwadze obowiązujące prawo zważono, co następuje::  

(7.A)

Dla jasności wywodu Sąd Królestwa postanowił streścić możliwie zwięźle parlamentarną procedurę zmiany Konstytucji trwającą od 16 czerwca do 16 lipca 2010 roku.
W dniu 16 czerwca 2010 roku Marszałek Izby Poselskiej zwołał obrady Parlamentu Królewskiego dla przyjęcia projektu ustawy konstytucyjnej wniesionego przez Jego Królewską Mość. W ramach debaty Parlament Królewski na wniosek niektórych jego członków dokonał "wydzielenia" części projektowanych przepisów do osobnego rozpoznania. Dokonując tego zabiegu proceduralnego, Parlament Królewski zadeklarował, że "W razie przyjęcia tej poprawki Izba Poselska rozważy zgłoszenie pod obrady Parlamentu osobnej ustawy konstytucyjnej, w swej treści obejmującej [odpowiedni fragment] projektu JKM" (przytoczone na podstawie oświadczenia Marszałka Izby Poselskiej z dn. 24 lipca 2010 roku). W dniu 5 lipca 2010 roku rozpoczęło się głosowanie nad zasadniczą częścią projektu (nie uwzględniającą poprawek wydzielonych do osobnego rozpoznania w sposób opisany wyżej). Zgodnie z art. 54 Konstytucji dla przyjęcia projektu ustawy konstytucyjnej musi wymagana jest większość 4/5 całego składu Parlamentu Królewskiego. W dniu 16 lipca 2010 roku, wobec nieuzyskania tej większości, Marszałek Izby Poselskiej zamknął obrady Parlamentu, pozostawiając poprawki wydzielone nie rozpoznane.  

(7.B)

W istocie Sąd Królestwa mierzy się tutaj z pytaniem czy projektowane przepisy wyłączone do osobnego rozpoznania mają charakter poprawek, czy też osobnych projektów ustawodawczych. Różnica ta posiada doniosłe znaczenie praktyczne. W pierwszym przypadku upadłyby wraz z upadkiem projektu (poprawki bezprzedmiotowe), w drugim - procedura trwałaby aż do przyjęcia, bądź odrzucenia projektów.  

(7.C)

W przypadku ustawy konstytucyjnej jasne jest jednak, że poprawki wyłączone przez Parlament Królewski do osobnego rozpoznania nie mogą korzystać z waloru samoistności - a więc, że pozostają poprawkami właśnie. Zgodnie bowiem z art. 53 Konstytucji wśród organów uprawnionych do zgłaszania wniosku o wprowadzenie poprawek do Konstytucji nie ma Parlamentu Królewskiego. W tej sytuacji niemożliwe jest uznanie, że Parlament Królewski sam wprowadził pod swoje obrady projekty ustaw konstytucyjnych, skoro nie przysługuje mu takie ustrojowe uprawnienie.
Należy zatem uznać, że wydzielając pewne projektowane przepisy do osobnego rozpoznania, Parlament Królewski wydzielił wyłącznie poprawki, które z samej swej natury nie mogą być rozpatrywane w oderwaniu od zasadniczego projektu ustawodawczego. Za takim rozumieniem przemawia również treść deklaracji Parlamentu Królewskiego przytoczona w pkt. 4 i 7.A uzasadnienia. Istotą tej deklaracji jest, że w razie gdyby Parlament Królewski przyjął daną wydzieloną poprawkę w głosowaniu, to Izba Poselska "rozważy skorzystanie" z uprawnienia z art. 53 Konstytucji i wprowadzi osobną ustawę konstytucyjną dla przyjęcia tej poprawki. Sam Parlament Królewski zatem, co wyraźnie widać w powyższej deklaracji, rozumiał, że nie przysługuje mu uprawnienie z art. 53 Konstytucji i że wobec tego nie ma możliwości, by to Parlament obradujący w składzie obu izb zgłosił formalnie poprawny wniosek o wprowadzenie poprawek do Konstytucji.  

(7.D)

Odrzuceniem przez Parlament Królewski projektu ustawy konstytucyjnej wprowadzonej pod jego obrady w dniu 16 czerwca 2010 roku - zakończyła się definitywnie procedura parlamentarna zmiany ustawy zasadniczej opisana w art. 54 ust. 1 Konstytucji. Dla przyjęcia poprawki do Konstytucji niezbędne jest otwarcie na nowo procedury nowelizacyjnej - a więc złożenie wniosku o wprowadzenie poprawek przez odpowiedni podmiot (art. 53), a później uchwalenie tych poprawek przez Parlament Królewski i zatwierdzenie ich przez Króla (art. 54 ust. 1) bądź też przyjęcie poprawek w drodze referendum ogólnonarodowego (art. 54 ust. 2).  

Mając powyższe na uwadze, uchwalono jak w sentencji.

Prezes Sądu Królestwa
(-) Artur Piotr, RS.
Received on Sun 22 Aug 2010 - 09:15:49 CEST

This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:06 CET