Dreamlandczycy!
W dniu jutrzejszym zostanie otwarty Lokal Referendalny. Staniemy przed ważnym wyborem. Przez następny tydzień będziemy decydować o przyszłości Traktatu Sojuszniczego między Królestwem Dreamlandu a Królestwem Scholandii.
15 czerwca 2003 roku Królowie eMBe oraz Armin Frederik podpisali dokument, który wiązał dwa największe Królestwa w polskim mikroświecie. W tym czasie powstały nowe mikronacje, powstawały i upadały rządy.
Jutro przyjdzie nam odpowiedzieć: chcemy zachować Traktat, czy też go rozwiązać? Mam nadzieję, że odpowiemy właściwie.
Apeluję do Was, tak jak i do Scholandczyków, by zagłosowali w referendum. Maci w ręku narzędzie, którym możecie zmienić Królestwo. A także pozostawić je w obecnym kształcie.
Załączam tekst Traktatu, aby każdy mógł rozsądzić, czy jest on anachroniczny, czy też nie. Czy jest potrzebny, czy wręcz przeciwnie. Czy zagłosować na "tak", czy na "nie".
Do zobaczenia przy urnie wyborczej!
-- (-) dr net. Krzysztof wicehrabia Jazłowiecki Premier Rządu Królewskiego ===================== TRAKTAT SOJUSZNICZY W dniu 15 czerwca 2003 roku Wysokie Układające się Strony: JKM eMBe, Król Dreamlandu, w imieniu własnym i Królestwa Dreamlandu; oraz JKM Armin Frederik, Król Scholandii, w imieniu własnym i Królestwa Scholandii; zawierają w najlepszej wierze następujący Traktat Sojuszniczy: Rozdział I Postanowienia wstępne Art. 1. 1. Traktat niniejszy zawierany jest jako wyraz pogłębiającej się współpracy między Wysokimi Układającymi się Stronami. 2. Celem niniejszego Traktatu jest stworzenie nowych ram prawnych dla współpracy, z poszanowaniem suwerenności każdej z Wysokich Układających się Stron, oraz pogłębienie stabilizującego wpływu obu Wysokich Układających się Stron w zakresie polityki międzynarodowej. 3. Traktat niniejszy nie jest wymierzony przeciwko jakiemukolwiek Państwu Trzeciemu. Art. 2. 1. Przedstawicielem Wysokiej Układającej się Strony w rozumieniu niniejszego Traktatu jest ambasador lub inny oficjalny przedstawiciel należycie umocowany przez Wysoką Układającą się Stronę, mający zupełne pełnomocnictwo do wykonywania postanowień Traktatu; w razie braku odrębnej notyfikacji przedstawicielami są ambasadorzy ustanowieni na podstawie wiążącego Wysokie Układające się strony Traktatu o wzajemnym uznaniu i nawiązaniu stosunków dyplomatycznych. 2. Jeżeli Traktat niniejszy stanowi jedynie o właściwych ministrach bez bliższego określenia, właściwość ocenia się wedle prawa wewnętrznego Wysokiej Układającej się Strony, z uwzględnieniem materii, którymi ma według Traktatu zajmować się dany minister; w razie wątpliwości uznaje się, że minister wskazany przez Wysoką Układającą się Stronę, której jest obywatelem, jest ministrem właściwym. 3. Naczelnym organem sądowym Wysokiej Układającej się Strony, w rozumieniu niniejszego Traktatu, jest sąd ostatniej instancji ustanowiony prawem wewnętrznym Wysokiej Układającej się Strony; jeżeli najwyższy wymiar sprawiedliwości sprawuje osobiście Monarcha, naczelnym organem sądowym jest ten sąd, od którego orzeczeń przysługuje odwołanie wyłącznie i bezpośrednio do Monarchy, a gdyby sądów takich było więcej - ten sąd, który jest miejscowo właściwy dla miasta stołecznego Wysokiej Układającej się Strony. 4. Prezesem naczelnego organu sądowego jest jego przewodniczący określony właściwymi przepisami ustrojowymi, a w razie braku takiego przewodniczącego, sędzia najstarszy stażem w tym sądzie; w razie wątpliwości uznaje się, że sędzia naczelnego organu sądowego wskazany przez Wysoką Układającą się Stronę jest prezesem naczelnego organu sądowego w rozumieniu niniejszego Traktatu. Art. 3. 1. Traktat niniejszy nie narusza układów dotychczas zawartych między Wysokimi Układającymi się Stronami. 2. Interpretacja układów, o których mowa w ustępie poprzedzającym, winna być dokonywana z uwzględnieniem postanowień niniejszego Traktatu, w szczególności art. 1 ust. 1 i 2. Rozdział II Regulacje wykonawcze Art. 4. 1. Wysokie Układające się Strony upoważniają niniejszym swoich przedstawicieli do wspólnego wydawania regulacji wykonawczych, uściślających postanowienia niniejszego Traktatu. 2. Regulacje wykonawcze, po ich podpisaniu przez przedstawicieli Wysokich Układających się Stron, uzyskują moc wiążącą Wysokie Układające się Strony bezpośrednio na mocy niniejszego Traktatu. 3. Traktat niniejszy wraz z protokołami dodatkowymi, regulacjami wykonawczymi oraz orzecznictwem naczelnych organów sadowych dotyczącym niniejszego Traktatu, protokołów dodatkowych i regulacji wykonawczych, stanowi prawny dorobek traktatowy. Art. 5. 1. Regulacje wykonawcze podlegają ogłoszeniu w trybie przewidzianym dla ogłaszania aktów normatywnych o randze odpowiadającej tej, jaka według prawa wewnętrznego Wysokiej Układającej się Strony jest konieczna dla ograniczania praw gwarantowanych jej aktem konstytucyjnym; jeżeli właściwe prawo wewnętrzne nie stanowi inaczej, regulacje wykonawcze ogłasza przedstawiciel Wysokiej Układającej się Strony. 2. Regulacja wykonawcza może przewidzieć dodatkowe ogłaszanie prawnego dorobku traktatowego na specjalnej stronie internetowej; w takim wypadku regulacja zyskuje moc obowiązującą najwcześniej z dniem następującym po dniu ogłoszenia w tej formie. Rozdział III Zakresy współpracy Art. 6. 1. Wysokie Układające się Strony zapewniają obywatelom drugiej Wysokiej Układającej się Strony na swoim terytorium korzystanie z praw przysługujących własnym obywatelom, z wyłączeniem praw wyborczych i prawa piastowania wyższych urzędów; szczegóły określi regulacja wykonawcza. 2. Do czasu wydania stosownej regulacji wykonawczej i mimo jej braku, organy Wysokich Układających się Stron obowiązane są wykonywać przysługujące im na mocy właściwego prawa wewnętrznego kompetencje w taki sposób, aby w możliwie pełnym zakresie realizować wymogi określone w ustępie poprzedzającym. Art. 7. 1. Wysokie Układające się Strony ściśle koordynują prowadzoną przez siebie politykę zagraniczną. 2. Ministrowie właściwi do spraw zagranicznych Wysokich Układających się Stron, wspólnie z przedstawicielami Wysokich Układających się Stron, spotykają się nie rzadziej aniżeli raz w miesiącu kolejno na obszarze Wysokich Układających się Stron, w celu uzgodnienia wspólnej polityki zagranicznej. 3. Przedstawiciele Wysokich Układających się Stron pozostają w stałym kontakcie w celu niezwłocznego uzgadniania stanowisk w sprawach, których odroczenie do najbliższej konferencji ministerialnej mogłoby narazić interesy którejkolwiek z Wysokich Układających się Stron. 4. Szczegóły współpracy określą regulacje wykonawcze, wydane w ramach konferencji ministerialnych lub w normalnym trybie. Art. 8. 1. Wysokie Układające się Strony współpracują w zakresie spraw wojskowych i bezpieczeństwa wewnętrznego. 2. Właściwi ministrowie Wysokich Układających się Stron, wspólnie z przedstawicielami Wysokich Układających się Stron, spotykają się nie rzadziej aniżeli raz w miesiącu kolejno na obszarze Wysokich Układających się Stron, w celu uzgodnienia wspólnej polityki obronnej i zasad współpracy wojskowej. 3. Przedstawiciele Wysokich Układających się Stron pozostają w stałym kontakcie w celu niezwłocznego uzgadniania wspólnych działań w razie zagrożenia bezpieczeństwa którejkolwiek z Wysokich Układających się Stron; przedstawiciele mogą w szczególności zwołać nadzwyczajną konferencję ministerialną w tej sprawie. 4. Wysokie Układające się Strony gwarantują sobie nawzajem niezwłoczną i aktywną pomoc zbrojną w razie bezpośredniego ataku na którąkolwiek z Wysokich Układających się Stron. 5. Szczegóły współpracy określą regulacje wykonawcze wydane w ramach konferencji ministerialnych lub w normalnym trybie; regulacje wydane w ramach konferencji ministerialnych mogą ustalić inny termin spotkań, aniżeli określony w ust. 2, przy czym konferencja taka zostaje zwołana na żądanie którejkolwiek z Wysokich Układających się Stron niezależnie od terminu ustalonego regulacją wykonawczą. Art. 9. 1. Wysokie Układające się strony ściśle współpracują w dążeniu do stworzenia warunków do możliwie nieograniczonej wymiany gospodarczej. 2. Właściwi ministrowie Wysokich Układających się Stron, wspólnie z przedstawicielami Wysokich Układających się Stron, spotykają się nie rzadziej aniżeli raz w miesiącu kolejno na obszarze Wysokich Układających się Stron, w celu uzgodnienia działań zmierzających do realizacji celów określonych w ustępie poprzedzającym, w szczególności zapewnienia możliwości wymiany walut i przepływu kapitału. 3. Przedstawiciele Wysokich Układających się Stron pozostają w stałym kontakcie w celu uzgadniania wspólnych działań niezbędnych dla zapewnienia stabilności wymiany gospodarczej, jeżeli odroczenie podjęcia decyzji w tych sprawach prowadziłoby do naruszenia interesu którejkolwiek z Wysokich Układających się Stron; w wyjątkowych wypadkach dopuszczalne jest w szczególności czasowe wstrzymanie wymiany gospodarczej. 4. Szczegóły współpracy określą regulacje wykonawcze wydane w ramach konferencji ministerialnych lub w normalnym trybie. Art. 10. 1. Wysokie Układające się Strony współpracują w zakresie wymiaru sprawiedliwości. 2. Właściwi ministrowie Wysokich Układających się Stron, wspólnie z przedstawicielami Wysokich Układających się Stron, spotykają się kolejno na obszarze Wysokich Układających się Stron, w celu uzgodnienia działań zmierzających do realizacji celów określonych w ustępie poprzedzającym, w szczególności zapewnienia należytej informacji o obowiązującym porządku prawnym każdej z Wysokich Układających się Stron. 3. Regulacje wykonawcze w tym zakresie mogą być wydawane w ramach konferencji ministerialnych lub w normalnym trybie, po uprzednim uzyskaniu wspólnej opinii prezesów naczelnych organów sądowych Wysokich Układających się Stron, chyba że uzyskanie takiej opinii nie nastąpiło mimo upływu miesiąca od zwrócenia się przez właściwego ministra lub przedstawiciela którejkolwiek z Wysokich Układających się Stron ze stosownym wnioskiem. 4. Wymóg uzyskania wspólnej opinii nie dotyczy regulacji określających częstotliwość konferencji ministerialnych oraz innych zagadnień nie ingerujących w sędziowską niezawisłość i niezależność sądownictwa. Art. 11. 1. Wysokie Układające się Strony popierają rozwój wymiany naukowej i kulturalnej. 2. Właściwi ministrowie Wysokich Układających się Stron, wspólnie z przedstawicielami Wysokich Układających się Stron, spotykają się kolejno na obszarze Wysokich Układających się Stron, w celu uzgodnienia działań zmierzających do realizacji celów określonych w ustępie poprzedzającym, w szczególności zapewnienia należytej wymiany informacji o osiągnięciach naukowych i kulturalnych oraz opracowywania i wdrażania wspólnych przedsięwzięć w dziedzinie nauki i kultury. 3. Regulacje wykonawcze wydane w tym zakresie określą w szczególności szczegółowe zasady wzajemnego uznawania dyplomów i tytułów naukowych, a także ustanowią radę naukową i kulturalną, złożone odpowiednio z przedstawicieli świata nauki i kultury, jako organy doradcze konferencji ministerialnej, oraz określą zasady współpracy z tymi radami. Rozdział IV Sądowa ochrona Traktatu Art. 12. 1. Wysokie Układające się Strony gwarantują sobie nawzajem sądową ochronę realizacji postanowień niniejszego Traktatu, w tym protokołów dodatkowych oraz regulacji wykonawczych. 2. Ochronę sądową sprawują naczelne organy sądowe Wysokich Układających się Stron. Art. 13. 1. Właściwy minister lub przedstawiciel którejkolwiek z Wysokich Układających się Stron może wnieść skargę przed naczelny organ sądowy Wysokiej Układającej się Strony, której organ lub urzędnik swoim działaniem lub zaniechaniem uniemożliwia lub znacząco utrudnia realizację postanowień niniejszego Traktatu. 2. Naczelny organ sądowy po przeprowadzeniu jednoinstancyjnego postępowania gwarantującego należyte przestrzeganie zasady równości stron i niezawisłości sędziowskiej wydaje orzeczenie, w którego sentencji ustala, czy skarga jest zasadna; orzeczenie to uzasadnia się z urzędu. 3. W razie uznania zasadności skargi, naczelny organ sądowy w ramach przysługujących mu według właściwego prawa wewnętrznego kompetencji określi działania, jakie należy podjąć w celu usunięcia stanu naruszenia prawnego dorobku traktatowego. Art. 14. 1. W razie powstania istotnych rozbieżności w orzecznictwie naczelnych organów sądowych Wysokich Układających się Stron, na wniosek prezesa naczelnego organu sądowego, właściwego ministra lub przedstawiciela którejkolwiek z Wysokich Układających się Stron, prezesi naczelnych organów sądowych podejmują wspólnie uchwałę wyjaśniającą rozbieżności, w szczególności przez wskazanie należytej interpretacji postanowień określonych w art. 12 ust. 1, których stosowanie wywołało rozbieżności w orzecznictwie. 2. Uchwała prezesów naczelnych organów sądowych Wysokich Układających się Stron jest wiążąca dla składów orzekających w sprawach określonych w ustępie poprzedzającym w tym sensie, iż skład chcący od niej odstąpić obowiązany jest wystąpić o podjęcie nowej uchwały w tej sprawie i jest w danej sprawie związany wydanym w wyniku tego wystąpienia rozstrzygnięciem prezesów naczelnych organów sądowych; wystąpienie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Rozdział V Postanowienia końcowe Art. 15. 1. Wysokie Układające się Strony będą kolejno na swoim obszarze gościć konferencje rządowe, nie rzadziej aniżeli raz na trzy miesiące, w których będą uczestniczyć przynajmniej szefowie Rządów, ministrowie właściwi do spraw zagranicznych oraz przedstawiciele Wysokich Układających się Stron. 2. W toku konferencji rządowych mogą być przyjmowane protokoły dodatkowe, mające na celu uzupełnianie postanowień niniejszego Traktatu w celu lepszej realizacji założeń określonych w art. 1. 3. Protokoły dodatkowe mają moc równą postanowieniom niniejszego Traktatu. 4. W drodze protokołu dodatkowego może zostać w szczególności uregulowana kwestia wspólnych funduszy przeznaczonych na realizację programów zmierzających do efektywnego wdrażania postanowień niniejszego Traktatu. Art. 16. 1. Traktat niniejszy jest otwarty do przystąpienia dla Państw Trzecich, które poziomem swojego rozwoju oraz stabilnością polityczną dają należytą rękojmię właściwej realizacji postanowień niniejszego Traktatu. 2. Przystąpienie Państwa Trzeciego wymaga przyjęcia protokołu dodatkowego, określającego zasady przystąpienia, a także ratyfikacji tego protokołu przez Państwo Trzecie. 3. Państwo Trzecie obowiązane jest przestrzegać prawnego dorobku traktatowego powstałego także przed przystąpieniem tego Państwa do niniejszego Traktatu. 4. Państwo Trzecie po przystąpieniu do niniejszego Traktatu staje się jego pełnoprawnym sygnatariuszem; nie może być dyskryminowane ale obowiązane jest ponosić wszelkie obowiązki zeń wynikające. 5. Protokół dodatkowy, o którym mowa w ust. 2, może ustalić niezbędne okresy dostosowawcze. Art. 17. 1. Traktat niniejszy podlega ogłoszeniu w trybie przewidzianym dla ogłaszania aktów normatywnych o randze odpowiadającej tej, jaka według prawa wewnętrznego Wysokiej Układającej się Strony jest konieczna dla ograniczania praw gwarantowanych jej aktem konstytucyjnym, najpóźniej w pierwszym dniu następującym po ratyfikacji niniejszego Traktatu przez Wysoką Układającą się Stronę. 2. Traktat niniejszy wchodzi w życie z dniem następującym po ostatnim ogłoszeniu dokonanym zgodnie z ustępem poprzedzającym.Received on Sun 15 Feb 2009 - 10:24:18 CET
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:05 CET