W SK 2008/15/I [PGK v. KWK] - NIEPRAWOMOCNY

From: Artur Piotr, RS. <aipr_usunto_at_op.pl>
Date: Thu, 28 Aug 2008 20:43:21 +0200


WYROK
W IMIENIU JEGO KRÓLEWSKIEJ MOŚCI Dnia 28 sierpnia 2008 roku

Sąd Królestwa w Wydziale IV Administracyjnym w składzie: Przewodniczący: Prezes SK król senior Artur Piotr

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 27 lipca - 20 sierpnia 2008 roku sprawy: SK 2008/15/I
ze skargi: Prokuratora Generalnego Królestwa przeciwko: Komisji Wyborczej Królestwa
na: poprawność przeprowadzenia wyborów do Izby Poselskiej XI kadencji w dniach 2 - 8 lipca 2008 roku

orzeka, co następuje:

I. Stwierdza zasadność skargi.
II. Stwierdza ważność wyborów do Izby Poselskiej XI kadencji, przeprowadzonych w dniach 2 - 8 lipca 2008 roku, mimo stwierdzonych uchybień.
III. Zasądza od Skarbu Królestwa - Komisji Wyborczej Królestwa na rzecz Skarbu Królestwa - Prokuratora Generalnego Królestwa kwotę 5.000 D tytułem zwrotu kosztów postępowania.

UZASADNIENIE
(1)

Pełen zapis przebiegu rozprawy dostępny jest w Pałacu Sprawiedliwości - Sala Rozpraw VI.

(2)

Skarżący podniósł w rozpoznawanej w niniejszej sprawie skardze, stanowiącej jedną z dwóch wniesionych przezeń w związku z wyborami do Izby Poselskiej XI kadencji przeprowadzonymi w dniach 2 - 8 lipca 2008 roku, że Komisja Wyborcza Królestwa przeprowadziła wybory w składzie dwuosobowym, a więc niezgodnym z ustawą federalną z dnia 14 września 2002 roku o Izbie Poselskiej (j.t. - LDKD #23049; dalej: ufIP).

(3)

Przewodniczący Komisji Wyborczej Królestwa przedstawił stanowisko Komisji, zgodnie z którym Komisja Wyborcza Królestwa faktycznie działała w składzie dwuosobowym, jednakże wyniknęło to z zaniedbania Izby Poselskiej, która nie wyłoniła swojego przedstawiciela w Komisji. Nie może to przesądzać o nieważności wyborów, gdyż to byłaby zbyt daleko idąca sankcja. Poza tym zdaniem Przewodniczącego Komisji Wyborczej Królestwa, brak podstaw do przyjęcia, że działalność dwuosobowej Komisji jest sprzeczna z prawem.

(4)

Mając na względzie zgromadzony w toku przewodu sądowego materiał procesowy oraz obowiązujące prawo Sąd Królestwa zważył, co następuje:

(4.A)

W pierwszej kolejności Sąd Królestwa stwierdził iż dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy nie może mieć zastosowania ufIP w brzmieniu ustalonym ustawą federalną z dnia 10 sierpnia 2008 roku o sądownictwie (LDKD #27953; dalej: ufs), która zmieniła ufIP z mocą wsteczną od 1 lipca 2008 roku, zgodnie z art. 55 ust. 1 ufs. Nie posuwając się do badania konstytucyjności takiego rozwiązania ustawodawczego, Sąd Królestwa stwierdził, że z uwagi na to, że w dniu 10 sierpnia 2008 roku sprawa zawisła już przed Sądem Królestwa, zaś wybory przeprowadzono według norm obowiązujących w dniach 2 - 8 lipca 2008 roku, należało pominąć nowelizację z 10 sierpnia 2008 roku. Okoliczność ta dobitnie wskazuje na niebezpieczeństwa i trudności związane z ustalaniem wstecznej daty obowiązywania aktów normatywnych.

(4.B)

Skarga jest zasadna. Działania Komisji Wyborczej Królestwa, podejmowane w składzie dwuosobowym, dotknięte są wadą prawną, skoro ustawowy skład Komisji to trzy osoby, o czym stanowi art. 4 ust. 2 ufIP. Jest to stwierdzenie zupełnie wystarczające w zakresie określenia, czy skarga jest zasadna. Twierdzenie iż ustawodawca nie stanowi o działaniach dwuosobowej Komisji jest w istocie tylko potwierdzeniem tej argumentacji - ustawodawca w ogóle nie przewidział sytuacji, w których działa Komisja w innym składzie; nie są to wówczas działania Komisji, lecz działania dwóch komisarzy wyborczych.

(4.C)

Problemem, przed jakim stanął Sąd Królestwa w niniejszej sprawie jest rozważenie, czy stwierdzone uchybienie jest tego rodzaju, że musi skutkować stwierdzeniem nieważności wyborów. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ufIP Sąd Królestwa orzeka nieważność wyborów, jeżeli stwierdzone uchybienia są tego rodzaju, iż mogły wpłynąć na wynik wyborów. Mamy zatem tutaj do czynienia z odstępstwem od zasady ukształtowanej w orzecznictwie Sądu Królestwa, zgodnie z którą nieprawidłowość proceduralna - w szerokim rozumieniu tego pojęcia również niewłaściwe obsadzenie organu kolegialnego - skutkuje zawsze nieważnością czynności. Ustawodawca w tym wypadku zdecydował się na dodanie warunku o charakterze merytorycznym: nie wystarczy abstrakcyjne stwierdzenie naruszenia prawa, lecz konieczne jest dodatkowo ustalenie, że naruszenie to mogło mieć wpływ na ostateczny wynik wyborczy. Odstępstwo to mieści się w granicach swobody ustawodawcy, gdyż zostało podjęte w celu ochrony innej konstytucyjnie chronionej wartości, a to demokratyzacji Królestwa.

(4.D)

Za stwierdzeniem nieważności wyborów przemawiają co najmniej dwie ważkie racje. Pierwszą z nich jest konieczność usuwania z obrotu prawnego jakichkolwiek wątpliwości co do legitymacji Izby Poselskiej. Jako organ przedstawicielski, odgrywa ona kluczową rolę w funkcjonowaniu organów władzy publicznej. Daje różnym grupom politycznym możliwość wyartykułowania swoich celów i poglądów na istotne sprawy publiczne. Dla rządzącej większości stanowi forum realizacji programu wyborczego, dla mniejszości - realizowania niezmiernie ważnej funkcji kontrolnej. Ewentualne wątpliwości co do prawidłowości wyborów stanowią zagrożenie dla stabilności całego Królestwa, i to nie tylko politycznej, ale również prawnej, za co już bezpośrednio współodpowiedzialny jest również Sąd Królestwa. Drugą racją za stwierdzeniem nieważności jest konieczność wyegzekwowania należytego działania tych organów władzy publicznej, które swoim niefrasobliwym postępowaniem doprowadziły do naruszenia obowiązującego porządku prawnego, które same współtworzą. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że tym razem to nie działania Komisji Wyborczej Królestwa doprowadziły do stanu wątpliwości, uzasadniających wystąpienie ze skargą wyborczą, lecz działania - a raczej ich brak - izby Parlamentu Królewskiego, a więc organu wobec Komisji Wyborczej Królestwa niezależnego.

(4.E)

Sąd Królestwa obowiązany jest rozważyć również argumenty przeciwne. Pierwszym, a i najistotniejszym, jest wskazana przez Przewodniczącego Komisji Wyborczej Królestwa kwestia wypełnienia przesłanki materialnej z art. 14 ust. 1 ufIP, a więc tego, czy stwierdzone uchybienie mogło mieć wpływ na wynik wyborów. Dwóch komisarzy wyborczych zgodziło się, że wyniki przez nich ustalone zostały uzyskane w wyniku przeprowadzenia wyborów rzetelnych. W sprawie SK 2008/14/I [PGK v. KWK] Sąd Królestwa uznał wprawdzie zasadność skargi wyborczej co do uwzględnienia głosu pustego jako ważnego, niemniej przesądził iż nie miało to znaczenia dla wyniku wyborów
(LDKD #28029, uzas. pkt 4.D). W obecnie rozpoznawanej sprawie również nie
przedstawiono dowodów na to, by wybory zostały przeprowadzone w sposób - poza badaną kwestią - naruszający zaufanie w uzyskane wyniki. W tej sytuacji nie można nie dostrzec, że ustanowienie trzeciego członka Komisji Wyborczej Królestwa w odpowiednim trybie i czasie, nie spowodowałoby samo przez się zmiany wyników wyborów co do podejmowanych decyzji przez samą Komisję.

(4.F)

Powyższe nie przesądza jeszcze sprawy ważności wyborów. Jak już wyżej zaznaczono, działania dwóch komisarzy nie są działaniami Komisji, zaś to ona jest federalnym organem wyborczym. W istocie zatem wybory nie zostały przeprowadzone przez Komisję. Sąd Królestwa musi zatem odpowiedzieć, czy wybory przeprowadzone przez dwóch komisarzy wyborczych, a nie Komisję Wyborczą Królestwa, mogą w ogóle być wyborami ważnymi, w istocie - czy w tym wypadku mamy w ogóle do czynienia z wyborami do Izby Poselskiej. W ocenie Sądu Królestwa i przy uwzględnieniu okoliczności przedmiotowych wyborów - tak. Wybory zostały przeprowadzone na podstawie postanowienia królewskiego. Efektywnie przeprowadziła je jednomyślna większość legitymowanych członków Komisji Wyborczej Królestwa. Nie stwierdzono uchybień budzących realną wątpliwość co do tego, czy wyniki wyborów odpowiadają rzeczywistej woli wyborców wynikającej z oddawanych głosów. Ustawodawca w sposób uprawniony zawęził możliwość orzeczenia przez Sąd Królestwa nieważności wyborów i w granicach konstytucyjności działań ustawodawcy, Sąd Królestwa jest wynikiem tych działań związany.

(4.G)

Sąd Królestwa uznaje za właściwe zwrócić uwagę na zasadność rozważenia przez ustawodawcę nowelizacji ufIP, polegającą na uregulowaniu sytuacji, w której dowolny z organów uprawnionych do wskazania swojego przedstawiciela w Komisji Wyborczej Królestwa nie czyni tego. Błędnie wywodził w toku procesu skarżący, że członka Komisji Wyborczej Królestwa mógł na podstawie art. 30 ust. 4 ufIP powołać Rząd Królewski. Przepis ten, interpretowany prawidłowo w świetle brzmienia całego art. 30 ufIP jawi się jako przejściowy, służący przeprowadzeniu pierwszych wyborów, kiedy to Izba Poselska po prostu nie istniała i bez postanowienia art. 30 ust. 4 ufIP w ogóle nie byłoby prawnej możliwości utworzenia Komisji Wyborczej Królestwa w przewidzianym przez ustawodawcę składzie. W obecnych warunkach przepis art. 30 ust. 4 ufIP jest przepisem, który jako przejściowy nie podlega już stosowaniu. Ustawodawca winien również baczyć, by wprowadzane przezeń przepisów z mocą wsteczną nie tworzyło niebezpieczeństwa niekonstytucyjności przyjmowanych przezeń unormowań.

(4.H)

O kosztach postępowania orzeczono mając na względzie iż skarżący wygrał sprawę co do zasadności skargi, uiścił zaś opłatę w kwocie 5.000 D.

Prezes Sądu Królestwa
(-) Artur Piotr, RS.

POUCZENIE
Od niniejszego wyroku jako wydanego w I instancji stronie mającej interes prawny przysługuje apelacja, którą należy wnieść na adres Prezesa Sądu Królestwa, w terminie 7 dni od urzędowego ogłoszenia wyroku. Received on Thu 28 Aug 2008 - 11:43:11 CEST

This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:04 CET