o przyjęciu poprawki do Konstytucji Królestwa
My, Edward I Artur, Król Dreamlandu, Najwyższy Zwierzchnik Furlandii, Luindoru, Morlandu, Surmali i Weblandu, Najwyższy Zwierzchnik Sił Zbrojnych, Wielki Mistrz Heroldii Królestwa, etc.
w związku z aprobującą wolą Narodu Królestwa Dreamlandu urzeczywistnioną w głosowaniu ludowym w przedmiocie wprowadzenia poprawki do Konstytucji Królestwa,
stwierdzamy, że Naród uchwalił,
My zatwierdzamy i ogłaszamy, co następuje:
Art. 1.
Przyjmuje się art. 1 (4) projektu ustawy konstytucyjnej o poprawkach do
Konstytucji Królestwa, wniesionego pod obrady Parlamentu Królewskiego w
dniu 1 kwietnia 2008 roku, w brzmieniu:
"(4) [W Konstytucji Królestwa z dnia 1 lipca 2002 roku] dodaje się
artykuł 27a w treści:
"Artykuł 27a.
1. Na terenie pojedynczej Prowincji organizuje się referendum lokalne.
2. Referendum lokalne zarządza Król lub Namiestnik Koronny właściwej
Prowincji.
3. Referendum lokalne zarządza się na wniosek Namiestnika Koronnego
właściwej Prowincji lub na wniosek grupy co najmniej 7 obywateli tej
Prowincji korzystających z pełni praw publicznych, którzy w dniu
złożenia wniosku zamieszkują daną Prowincję co najmniej od 4 miesięcy,
bądź od chwili uzyskania obywatelstwa.
4. Referendum lokalne zarządza się w sprawach dotyczących wyłącznie
obywateli i mieszkańców właściwej Prowincji.
5. Wynik referendum lokalnego jest wiążący dla władz właściwej Prowincji
w zakresie objętym przysługującymi im kompetencjami.
6. Jeżeli w referendum lokalnym społeczność Prowincji opowiada się za
odwołaniem Namiestnika Koronnego tej Prowincji, Król odwołuje tego
Namiestnika Koronnego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników.
7. W sytuacji opisanej w ustępie poprzedzającym odwołany Namiestnik
Koronny nie może ponownie pełnić tej samej funkcji przez 6 miesięcy od
dnia odwołania."
Art. 2.
Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
(-) Edward I Artur, R.
---Tekst jednolity---
KONSTYTUCJA
KRÓLESTWA DREAMLANDU
[ogłoszono 1 lipca 2002 r.; poprawki z dniem: 1 lipca 2004 r., 21
czerwca 2005 r., 1 maja 2008 r., 18 maja 2008 r.]
Rozdział I
Podstawy ustroju konstytucyjnego
Artykuł 1.
1. Królestwo Dreamlandu jest demokratycznym federalnym wirtualnym
państwem prawa.
2. Formą rządów jest monarchia.
Artykuł 2.
1. Podmiotem suwerenności i jedynym źródłem władzy w Królestwie
Dreamlandu jest Naród.
2. Naród sprawuje swą władzę bezpośrednio, a także za pośrednictwem
organów władzy państwowej.
3. Najwyższym bezpośrednim wyrazem władzy Narodu jest referendum.
Artykuł 3.
1. Władza państwowa w Królestwie Dreamlandu sprawowana jest na zasadzie
podziału na władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Organy władzy
ustawodawczej, wykonawczej i sądowniczej są niezależne.
2. Organami władzy ustawodawczej są Król i Parlament Królewski, władzy
wykonawczej - Król, Rząd Królewski oraz ministrowie, a władzy
sądowniczej - Król i sądy.
3. Parlament Królewski składa się z Senatu Królewskiego i Izby Poselskiej.
Artykuł 4.
1. Życie społeczne w Królestwie Dreamlandu opiera się na zasadach
politycznego, ekonomicznego i ideologicznego pluralizmu.
2. Cenzura jest zabroniona; nie dotyczy to sądowego zakazu publikowania
materiałów naruszających dobra osobiste innych podmiotów.
Artykuł 5.
Człowiek, jego życie i zdrowie, honor i godność, nietykalność i
bezpieczeństwo są w Dreamlandzie najwyższymi wartościami i podlegają
konstytucyjnej ochronie.
Artykuł 6.
1. Konstytucja ma najwyższą moc prawną, jest stosowana bezpośrednio i
obowiązuje na całym terytorium Królestwa Dreamlandu. Ustawy i inne akty
prawne nie mogą być sprzeczne z Konstytucją.
2. Źródłami powszechnie obowiązującego prawa są: Konstytucja, ustawy
federalne, dekrety królewskie, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz
rozporządzenia federalne; prawem powszechnie obowiązującym na obszarze
Prowincji jest również właściwe prawo krajowe.
3. Dekrety królewskie mając moc ustawy federalnej i mogą regulować
kwestie dla których Konstytucja zastrzega formę ustawy, chyba że inaczej
zaznaczono.
4. Ustawa federalna może stanowić, iż określone jej przepisy nie mogą
być zmieniane ani uchylane w drodze dekretu królewskiego.
Rozdział II
Federacja
Artykuł 7.
1. Władze Prowincji mają obowiązek umożliwiać swobodne działanie i
funkcjonowaniu władz federalnych na całym terytorium Królestwa Dreamlandu.
2. Władze federalne mają obowiązek umożliwiać swobodny rozwój lokalnych
władz Prowincji.
Artykuł 8.
1. Królestwo Dreamlandu składa się z pięciu Prowincji:
(1) Furlandii;
(2) Luindoru;
(3) Morlandu;
(4) Surmali;
(5) Weblandu.
2. Wszystkie Prowincje są równouprawnionymi podmiotami Federacji.
3. Ustrój Prowincji określa jej normatywny akt zasadniczy i zgodne z nim
akty normatywne; akty te stanowią prawo krajowe danej Prowincji.
4. Na czele Prowincji stoi powoływany i odwoływany przez Króla
Namiestnik Koronny; dopuszcza się dodatkowo stosowanie krajowej tytulatury.
5. Zmiana granic Prowincji wymaga zgody Senatu Królewskiego.
6. Organem Federacji pozostającym pod bezpośrednią zwierzchnością Króla
jest Domena Królewska; status Domeny Królewskiej określa ustawa federalna.
Artykuł 9.
1. Flagę państwową, godło i hymn Królestwa Dreamlandu, ich opis oraz
tryb oficjalnego używania określa ustawa federalna.
2. Stolicą Królestwa Dreamlandu jest Królewskie Stołeczne Miasto
Dreamopolis; status stolicy określa ustawa federalna.
Artykuł 10.
1. Do kompetencji Federacji należy ustalanie i realizowanie wspólnej
polityki w zakresie:
(1) spraw zagranicznych;
(2) bezpieczeństwa zewnętrznego i wewnętrznego;
(3) obywatelstwa federalnego, w tym konstytucyjnie gwarantowanych praw i
wolności podmiotów;
(4) współpracy między Prowincjami;
(5) wspólnego rynku i waluty;
(6) federalnego wymiaru sprawiedliwości;
(7) administracji federalnej;
(8) innych spraw określonych Konstytucją.
2. W celu zapewnienia środków koniecznych do należytego funkcjonowania
Federacji dopuszcza się ustanowienie podatków federalnych w drodze
ustawy federalnej, pobieranych za pośrednictwem Prowincji albo
bezpośrednio.
3. Na budżet federalny składają się wszystkie ustawy federalne i
dekrety królewskie przyznające środki pieniężne podmiotom
finansowanym
przez Skarb Królestwa; szczegółowy tryb ustalania budżetu określa
ustawa.
Artykuł 11.
Sprawy zastrzeżone dla Federacji, w których nie ustanowiono przepisów
federalnych pozostają, do czasu ich ustanowienia, w kompetencji
poszczególnych Prowincji; nie dotyczy to spraw zagranicznych, waluty
oraz federalnego wymiaru sprawiedliwości i administracji federalnej.
Artykuł 12.
1. Jednostką pieniężną Królestwa Dreamlandu jest dream (D).
2. Emisja, ochrona i zapewnianie stabilności dreama jest podstawową
funkcją działania Centralnego Banku Dreamlandu.
3. Organizację systemu bankowego Królestwa Dreamlandu określa ustawa
federalna.
Artykuł 13.
Królestwo Dreamlandu może uczestniczyć w organizacjach międzynarodowych
i przekazywać im część swoich kompetencji zgodnie z umowami
międzynarodowymi, jeśli nie pociąga to za sobą ograniczenia praw i
wolności człowieka i obywatela i nie jest sprzeczne z podstawami ustroju
konstytucyjnego.
Rozdział III
Prawa i wolności człowieka i obywatela
Artykuł 14.
1. Wszyscy ludzie są wolni i równi w swej godności i prawach.
2. Prawa i wolności człowieka, jako niezbywalne i nienaruszalne, są mu
przyrodzone.
3. Ograniczenie konstytucyjnych wolności i praw jest dopuszczalne na
podstawie ustawy i w trybie nią określonym, jeżeli jest to konieczne dla
ochrony porządku konstytucyjnego.
4. Ustawą w rozumieniu niniejszego rozdziału jest również krajowy akt
normatywny wydawany z udziałem organu kolegialnego; jeżeli Prowincja nie
posiada organu kolegialnego, właściwy krajowy akt normatywny uznaje się
za ustawę w rozumieniu niniejszego rozdziału po jego zatwierdzeniu przez
Izbę Poselską.
Artykuł 15.
Prawa i wolności człowieka i obywatela utwierdzone w niniejszej
Konstytucji nie stanowią listy zamkniętej.
Artykuł 16.
1. Sfera prywatnego życia obywatela jest nienaruszalna.
2. Każdemu gwarantuje się tajemnicę korespondencji.
Artykuł 17.
1. Wolność myśli, wiary i sumienia nie podlega ograniczeniom.
2. Przekonania, wyznawana religia ani wiara nie mogą być
usprawiedliwieniem dla przestępstw lub nieprzestrzegania prawa.
3. Nikt nie może zmuszać ani być zmuszany do wybierania ani wyznawania
jakiejkolwiek religii albo wiary.
Artykuł 18.
Zabrania się tworzenia i działalności partii politycznych oraz
organizacji społecznych, których cele programowe lub działalność
zmierzają do likwidacji niepodległości Dreamlandu, zmiany siłą ustroju
konstytucyjnego, pogwałcenia suwerenności i integralności terytorialnej
Królestwa, zagrożenia jego bezpieczeństwa, bezprawnego zagarnięcia
władzy państwowej, propagowania wojny, przemocy, rozpalania nienawiści
rasowej, religijnej, dokonania zamachu na prawa i wolności człowieka.
Artykuł 19.
1. Wszyscy ludzie są równi wobec prawa. Osoba której prawa i wolności są
naruszane, ma prawo zwrócenia się do sądu.
2. Każdy uważany jest za niewinnego, dopóki wina nie zostanie
stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu.
3. Każdy ma prawo do publicznego i sprawiedliwego rozpatrzenia swojej
sprawy przez niezależny sąd złożony z niezawisłych sędziów.
4. Orzekanie i wykonanie kar może następować tylko na podstawie ustawy.
5. Nie można karać dwukrotnie tej samej osoby za to samo przestępstwo.
Artykuł 20.
1. Królestwo Dreamlandu chroni własność, w tym własność intelektualną,
oraz prawo dziedziczenia.
2. Wywłaszczenie jest dopuszczalne jedynie na cele publiczne i za pełnym
odszkodowaniem, na podstawie orzeczenia sądu.
3. W przypadku ustania osoby fizycznej lub prawnej jej majątek
przechodzi na uprzednio wskazaną przezeń osobę; ustawa określa sposób
postępowania w razie nie wskazania następcy lub odrzucenia przezeń majątku.
Artykuł 21.
1. Każdy ma prawo do odszkodowania lub zadośćuczynienia ze środków
publicznych Królestwa Dreamlandu za poniesioną szkodę lub krzywdę,
spowodowane niezgodnymi z prawem decyzjami, działalnością lub
bezczynnością federalnych organów władzy publicznej.
2. Ustęp poprzedzający stosuje się odpowiednio do Prowincji.
Artykuł 22.
1. Królestwo Dreamlandu chroni wolność działalności gospodarczej, w
szczególności swobodę umów.
2. Królestwo Dreamlandu chroni słuszne interesy konsumentów oraz
pracodawców i pracowników.
Artykuł 23.
1. Każdemu gwarantuje się prawo do zapoznania się z przysługującymi mu
prawami i obowiązkami.
2. Wszelkie akty normatywne wymagają dla swego obowiązywania uprzedniego
ogłoszenia.
Artykuł 24.
1. Zasady funkcjonowania Królestwa Dreamlandu w czasie stanu wojennego
oraz wyjątkowego określa ustawa federalna.
2. Ograniczenie konstytucyjnych wolności i praw ze względu na stan
wojenny lub wyjątkowy podlega kontroli sądowej po zniesieniu
odpowiedniego stanu.
3. W czasie stanu wojennego lub wyjątkowego nie może zostać zmieniona
Konstytucja, skład Parlamentu Królewskiego ani Sądu Królestwa, z
wyjątkiem przypadków ustania członka wymienionego organu, określonych
ustawą federalną.
Artykuł 25.
1. Każdy obowiązany jest przestrzegać postanowień Konstytucji i zgodnych
z nią aktów normatywnych oraz nie naruszać dóbr osobistych innych osób.
2. Nieznajomość obowiązującego prawa nie zwalnia od odpowiedzialności.
Rozdział IV
Referendum
Artykuł 26.
Wola Narodu urzeczywistnia się w referendum organizowanych na terenie
całego Królestwa Dreamlandu.
Artykuł 27.
1. Referendum ogólnonarodowe zarządza Król z własnej inicjatywy lub na
wniosek Senatu Królewskiego.
2. Król zarządza referendum ogólnonarodowe także na wniosek grupy co
najmniej 21 obywateli korzystających z pełni praw publicznych, jeżeli
podpisy pod wnioskiem o przeprowadzenie referendum zebrano w co najmniej
trzech Prowincjach i po co najmniej 7 podpisów w każdej Prowincji.
3. Niedopuszczalne jest referendum w sprawie uchwalenia budżetu,
podatków lub amnestii.
Artykuł 27a.
1. Na terenie pojedynczej Prowincji organizuje się referendum lokalne.
2. Referendum lokalne zarządza Król lub Namiestnik Koronny właściwej
Prowincji.
3. Referendum lokalne zarządza się na wniosek Namiestnika Koronnego
właściwej Prowincji lub na wniosek grupy co najmniej 7 obywateli tej
Prowincji korzystających z pełni praw publicznych, którzy w dniu
złożenia wniosku zamieszkują daną Prowincję co najmniej od 4 miesięcy,
bądź od chwili uzyskania obywatelstwa.
4. Referendum lokalne zarządza się w sprawach dotyczących wyłącznie
obywateli i mieszkańców właściwej Prowincji.
5. Wynik referendum lokalnego jest wiążący dla władz właściwej Prowincji
w zakresie objętym przysługującymi im kompetencjami.
6. Jeżeli w referendum lokalnym społeczność Prowincji opowiada się za
odwołaniem Namiestnika Koronnego tej Prowincji, Król odwołuje tego
Namiestnika Koronnego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników.
7. W sytuacji opisanej w ustępie poprzedzającym odwołany Namiestnik
Koronny nie może ponownie pełnić tej samej funkcji przez 6 miesięcy od
dnia odwołania.
Rozdział V
Król
Artykuł 28.
1. Król Dreamlandu jest głową państwa.
2. Król jest gwarantem konstytucyjnego porządku Królestwa Dreamlandu i w
trybie określonym przez Konstytucję podejmuje kroki mające na celu
ochronę suwerenności i niepodległości Dreamlandu oraz nienaruszalności
jego granic.
3. Król określa podstawowe kierunki wewnętrznej i zagranicznej polityki
państwa.
4. Król reprezentuje Dreamland w kraju i zagranicą.
5. Oficjalną tytulaturę królewską określa ustawa federalna.
Artykuł 29.
Korona Królestwa Dreamlandu przechodzi na następców w trybie określonym
dekretem królewskim.
Artykuł 30.
1. Król jest Najwyższym Zwierzchnikiem Sił Zbrojnych Dreamlandu.
2. W przypadku agresji lub bezpośredniej groźby agresji, Król wprowadza
na terytorium Królestwa Dreamlandu lub w poszczególnych jego częściach
stan wojenny, niezwłocznie powiadamiając o tym Senat Królewski.
3. Senat Królewski może uchylić stan wojenny po ustaniu niebezpieczeństwa.
Artykuł 31.
1. Król może wydawać dekrety w sprawach zastrzeżonych dla Federacji .
2. Król może wydawać dekrety w sprawach należących do praw krajowych,
jeżeli regulacja jest konieczna dla ochrony konstytucyjnych praw i
wolności; tak wydane dekrety królewskie tracą moc z chwilą wejścia w
życie odpowiednich przepisów krajowych.
3. Król w sprawach indywidualnych wydaje postanowienia.
Artykuł 32.
1. Jeżeli Król nie może przejściowo sprawować urzędu, wyznacza Regenta,
który tymczasowo przejmuje obowiązki królewskie, jednak nie dłużej
aniżeli przez okres trzech miesięcy.
2. Po trzech miesiącach, jeżeli przed ich upływem Król nie powróci do
wykonywania swoich prerogatyw a nie można ustalić Następcy w oparciu o
dekret królewski, o którym mowa w art. 29, Regent zarządza elekcję
nowego monarchy.
3. Prawo udziału w elekcji przysługuje każdemu obywatelowi posiadającemu
tytuł honorowy.
4. Szczegółowy tryb przeprowadzania elekcji, w tym zasady zgłaszania
kandydatów do Korony Królestwa Dreamlandu, określa ustawa federalna.
Artykuł 33.
1. Za naruszenie Konstytucji i ustaw federalnych Król odpowiada przed
Sądem Królestwa z wspólnego oskarżenia obu izb Parlamentu Królewskiego;
z chwilą oskarżenia prerogatywy królewskie wykonuje Premier Rządu
Królewskiego.
2. W razie skazania osoby noszącej Koronę Królestwa Dreamlandu przez Sąd
Królestwa, o losie Korony decyduje Naród w referendum zarządzonym przez
Senat Królewski.
3. Jeżeli większość głosujących opowie się za przejściem Korony
Królestwa Dreamlandu na inną osobę, Senat Królewski niezwłocznie mianuje
Regenta i zwołuje Sejm Elekcyjny.
Rozdział VI
Parlament Królewski
Artykuł 34.
1. Senat Królewski składa się z pięciu senatorów, po jednym z każdej
Prowincji.
2. Regulamin Senatu Królewskiego określa jego ustrój wewnętrzny oraz
tryb prowadzenia obrad, a także sposób wykonywania konstytucyjnych i
ustawowych obowiązków innych organów publicznych wobec Senatu.
3. Regulamin Senatu Królewskiego może ustalić dopuszczalność głosowania
negatywnego nad propozycją zarządzającego głosowanie; w takim wypadku
propozycję uznaje się za przyjętą, jeżeli w wyznaczonym terminie swój
sprzeciw zgłosi nie więcej aniżeli połowa ogólnej liczby senatorów.
Artykuł 35.
1. Senatorami są Namiestnicy Koronni lub wskazani przez nich zastępcy
zaakceptowani przez Króla.
2. Senatorowie nie mogą prowadzić działalności nie dającej pogodzić się
z godnością zajmowanego urzędu.
3. Senator nie może być pozbawiony pełnego dostępu do list dyskusyjnych
bez zgody Senatu Królewskiego; nie dotyczy to tajności narady sędziowskiej.
Artykuł 36.
1. Izba Poselska składa się z posłów wybranych w bezpośrednich i tajnych
wyborach ogólnokrajowych.
2. Liczbę posłów oraz szczegółowy tryb przeprowadzenia wyborów określa
ustawa federalna.
3. Do Izby Poselskiej stosuje się odpowiednio art. 34 ust. 2 i 3.
Artykuł 37.
1. Izba Poselska rozpatruje przedłożony jej projekt ustawodawczy,
uchwalając go zwykłą większością głosów.
2. Marszałek Izby Poselskiej przekazuje projekt ustawodawczy w wersji
zaakceptowanej przez Izbę Senatowi Królewskiemu.
3. Senat Królewski rozpoznaje w ciągu 21 dni przedłożony projekt
ustawodawczy, przyjmując go w całości, wnosząc doń poprawki albo
odrzucając go w całości zwykłą większością głosów; bezskuteczny upływ
terminu jest równoznaczny z przyjęciem projektu w całości.
3a. Na wniosek Marszałka Senatu Izba Poselska może przedłużać czas
przysługujący Senatowi na rozpoznanie projektu.
4. Marszałek Senatu Królewskiego przekazuje uchwalony przez Senat
Królewski i Izbę Poselską projekt ustawodawczy Królowi.
5. Jeżeli Senat Królewski wniósł poprawki do projektu lub go w całości
odrzucił, Marszałek Senatu Królewskiego przekazuje projekt Izbie
Poselskiej, która może w ciągu 14 dni odrzucić stanowisko Senatu
Królewskiego większością 2/3 głosów; nieodrzucenie w terminie stanowiska
Senatu jest równoznaczne z jego akceptacją.
6. W sytuacji określonej w ustępie poprzedzającym, po rozpatrzeniu
stanowiska Senatu Królewskiego lub bezskutecznym upływie wyznaczonego
terminu, Marszałek Izby Poselskiej przekazuje projekt ustawodawczy Królowi.
7. Królowi przysługuje w ciągu 7 dni od przedłożenia prawo odmówienia
zatwierdzenia projektu ustawodawczego jako ustawy albo zwrócenia się do
Sądu Królestwa z wnioskiem o zbadanie konstytucyjności projektu. Król
niezwłocznie ogłasza ustawę uznaną za zgodną z Konstytucją.
7a. Król odmawia podpisania ustawy, którą Sąd Królestwa uznał za
niezgodną z Konstytucją. Jeśli jednak niezgodność z Konstytucją dotyczy
poszczególnych przepisów ustawy, a Sąd Królestwa nie orzeknie, że są one
nierozerwalnie związane z całą ustawą, Król może podpisać ustawę z
pominięciem przepisów uznanych za niekonstytucyjne.
7b. W razie zatwierdzenia lub bezskutecznego upływu terminu określonego
w ust. 7, Król niezwłocznie ogłasza ustawę.
7c. Jeżeli Król nie ogłasza ustawy mimo upływu 9 dni od przedłożenia
projektu, a nie złożył wniosku do Sądu Królestwa o zbadanie zgodności
projektu ustawy z Konstytucją, lub nie ogłasza ustawy mimo upływu 3 dni
od orzeczenia Sądu Królestwa o zgodności ustawy z Konstytucją,
ogłoszenia dokonują wspólnie obaj Marszałkowie.
7d. Jeżeli Król nie ogłasza ustawy mimo upływu 3 dni od dnia ogłoszenia
orzeczenia Sądu Królestwa uznającego projekt ustawy za częściowo
niezgodny z Konstytucją, przy czym Sąd Królestwa nie orzekł, że
niezgodne z Konstytucją przepisy są nierozerwalnie związane z całą
ustawą, ogłoszenia dokonują wspólnie obaj Marszałkowie z pominięciem
przepisów uznanych za niekonstytucyjne.
7e. Zwrócenie się przez Króla do Sądu Królestwa z wnioskiem o zbadanie
konstytucyjności projektu ustawodawczego wstrzymuje bieg terminu
określonego w ust. 7.
8. Jeżeli Król odmówił zatwierdzenia przedłożonego projektu
ustawodawczego, Parlament Królewski może uchylić królewskie weto
ponownie przegłosowując projekt, w ciągu 14 dni od dnia zwrócenia nie
zatwierdzonego projektu przez Króla, w obu izbach większością 2/3 głosów
wszystkich członków danej izby; w razie uchylania weta królewskiego,
ustawę ogłaszają wspólnie obaj Marszałkowie.
Artykuł 38.
Inicjatywa ustawodawcza przysługuje Królowi, senatorowi, posłowi,
Rządowi Królewskiemu, Rzecznikowi Praw Obywatelskich oraz grupie
liczącej co najmniej pięciu obywateli.
Rozdział VII
Rząd Królewski
Artykuł 39.
1. Rząd Królewski składa się z Premiera, kierującego pracami Rządu, oraz
ministrów.
2. Król powołuje i odwołuje Premiera, a na jego wniosek poszczególnych
ministrów; Król może samodzielnie odwołać ministra.
Artykuł 39a.
1. Premier, w ciągu 14 dni od dnia powołania przez Króla, ma obowiązek
zwrócić się do Izby Poselskiej z wnioskiem o udzielenie mu wotum
zaufania. Izba Poselska udziela wotum zaufania bezwzględną większością
głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.
2. W razie odmowy udzielenia wotum zaufania, o którym mowa w ustępie
poprzedzającym, Król powołuje Premiera, który ma obowiązek zwrócić się
do Parlamentu Królewskiego z wnioskiem o udzielenie mu wotum zaufania.
Parlament Królewski udziela wotum zaufania bezwzględną większością
głosów w obecności co najmniej połowy jego ustawowego składu.
3. W razie odmowy udzielenia wotum zaufania, o którym mowa w ustępie
poprzedzającym, Król rozwiązuje Izbę Poselską i zarządza przedterminowe
wybory.
Artykuł 39b.
Premier w imieniu swoim i ministrów zwraca się do Króla z wnioskiem o
odwołanie z pełnionych funkcji w dniu ukonstytuowania się Izby
Poselskiej kolejnej kadencji. Król przychyla się do tego wniosku.
Artykuł 39c.
1. Każda z izb Parlamentu Królewskiego może zwrócić się do Króla o
odwołanie określonego ministra lub całego Rządu Królewskiego.
2. Izba Poselska może uchwalić wotum nieufności wobec ministra lub
Premiera większością 2/3 głosów; wotum nieufności wobec Premiera uznaje
się za skierowane wobec całego Rządu Królewskiego.
3. W razie uchwalenia wotum nieufności, Król przychyla się do stanowiska
Izby Poselskiej albo rozwiązuje ją i zarządza przedterminowe wybory.
Artykuł 40.
1. Rząd Królewski w szczególności:
(1) opracowuje i przedstawia Królowi budżet i zapewnia jego wykonanie;
(2) zapewnia realizację jednolitej polityki finansowej, kredytowej i
pieniężnej;
(3) zapewnia realizację jednolitej polityki w dziedzinie kultury, nauki,
edukacji, zabezpieczenia społecznego;
(4) zarządza własnością federalną;
(5) podejmuje działania w zakresie realizacje polityki zagranicznej;
(6) podejmuje działania w zakresie zapewniania praworządności, praw i
wolności obywateli, ochrony własności i porządku publicznego oraz
zwalczania przestępczości;
(7) realizuje inne kompetencje przyznane mu przez Konstytucję
Dreamlandu, ustawy oraz dekrety królewskie.
2. Tryb działania Rządu Królewskiego, w tym zasady podziału zadań między
poszczególnych ministrów, określa ustawa federalna; art. 34 ust. 3
stosuje się odpowiednio.
Artykuł 41.
1. Na podstawie i w celu wykonania Konstytucji oraz ustaw federalnych i
dekretów królewskich, Rząd Królewski wydaje rozporządzenia federalne
oraz zapewnia ich wykonanie.
2. Rozporządzenia federalne mogą zostać uchylone ustawą federalną lub
dekretem królewskim.
3. Ustawa federalna może powierzyć ministrowi wydanie rozporządzenia w
określonej sprawie.
Artykuł 42.
1. Za naruszenie Konstytucji, ustaw lub dekretów królewskich, a także
prawa krajowego, członkowie Rządu Królewskiego ponoszą odpowiedzialność
przed Sądem Królestwa.
2. Z aktem oskarżenia przeciwko członkowi Rządu Królewskiego występuje
Król lub Senat Królewski.
Rozdział VIII
Władza sądownicza
Artykuł 43.
1. Wymiar sprawiedliwości w Królestwie Dreamlandu sprawuje Król oraz
podległe mu judykacyjnie Sąd Królestwa, Sąd Prowincji i sądy krajowe.
2. Król sprawuje najwyższą władzę sądowniczą osobiście, jeżeli jest to
konieczne dla zachowania należytego wymiaru sprawiedliwości.
3. Sąd wyjątkowy może być ustanowiony tylko na czas wojny; jego
orzeczenia podlegają rozpatrzeniu przez sąd właściwy po ustaniu stanu
wojennego.
4. Sąd Prowincji jest federalnym sądem ogólnie właściwym w I instancji w
sprawach, w których przewidziana jest dwuinstancyjność postępowania.
5. Prowincja może utworzyć własny sąd I instancji (sąd krajowy).
6. Szczegółową organizację sądownictwa określa ustawa federalna.
Artykuł 44.
Sądy wydają wyroki w imieniu Króla.
Artykuł 45.
1. Postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne; nie dotyczy to
skarg na działalność organów administracji, jeżeli przewidziano
administracyjny tryb odwoławczy lub odwołanie bezpośrednio do Króla.
2. Środkiem odwoławczym od wyroków wydanych w pierwszej instancji przez
Króla jest wniosek o ponowne rozpatrzenie.
Artykuł 46.
1. Sędziów Sądu Prowincji mianuje Król za zgodą Senatu Królewskiego.
2. Sędziowie są niezawiśli i podlegają tylko Konstytucji Dreamlandu;
sędziowie nie mogą odmówić zastosowania innych aktów normatywnych
zgodnych z Konstytucją.
3. Jeżeli rozstrzygnięcie sprawy na podstawie aktów normatywnych jest
niemożliwe, dopuszczalne jest orzekanie na podstawie zasad słuszności i
utrwalonych zwyczajów.
4. Usunięcie sędziego z urzędu możliwe jest jedynie w drodze sądowego
orzeczenia dyscyplinarnego.
5. Sędzia nie może być pociągnięty do odpowiedzialności karnej ani
administracyjnej bez zgody Sądu Królestwa.
6. Sędziów sądów krajowych mianuje Król za zgodą Senatu Królewskiego, na
wniosek właściwego Namiestnika Koronnego.
7. Król może powoływać i odwoływać asesorów mających uprawnienia
sędziowskie w zakresie orzekania w pierwszej instancji w określonej
kategorii spraw.
8. Obywatele mogą uczestniczyć w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości w I
instancji jako sędziowie pokoju.
Artykuł 47.
1. Sędziom przysługuje uposażenie odpowiednie do zakresu ich obowiązków
i godności sprawowanego urzędu.
2. Sędzia może być, za swoją zgodą, przeniesiony w stan spoczynku, z
zachowaniem prawa do dotychczasowego uposażenia, jeżeli pełnił swój
urząd przez okres wskazany ustawą federalną.
3. Sądownictwo finansowane jest wyłącznie z budżetu Królestwa.
Artykuł 48.
1. Sąd Królestwa składa się z sędziów mianowanych przez Króla za zgodą
Senatu Królewskiego.
2. Król mianuje Prezesa Sądu Królewskiego spośród sędziów Sądu Królestwa
na sześciomiesięczną kadencję, jeżeli sam nie przewodniczy.
Artykuł 49.
1. Sąd Królestwa jest naczelnym organem sądowym Królestwa Dreamlandu.
2. Sąd Królestwa orzeka w sprawie zgodności ustaw federalnych, dekretów
królewskich, rozporządzeń federalnych, ratyfikowanych umów
międzynarodowych oraz krajowych aktów normatywnych z Konstytucją
Dreamlandu.
3. Sąd Królestwa rozstrzyga spory kompetencyjne między federalnymi lub
krajowymi organami władzy publicznej, a także orzeka w sprawach między
Prowincjami lub Federacją oraz w sporach kompetencyjnych między organami
władzy publicznej.
4. Postępowanie określone w dwóch ustępach poprzedzających jest
jednoinstancyjne.
5. Jeżeli Król osobiście sprawuje najwyższą władzę sądowniczą,
przewodniczy Sądowi Królestwa albo przejmuje całość jego jurysdykcji.
Artykuł 50.
Ustawa federalna może rozszerzyć krąg funkcjonariuszy publicznych
odpowiedzialnych przed Sądem Królestwa za naruszenie Konstytucji lub
innych aktów normatywnych.
Artykuł 51.
1. Prokuratora Generalnego Królestwa Dreamlandu powołuje i odwołuje Król
za zgodą Senatu Królewskiego.
2. Prokuratorów Prowincji powołuje i odwołuje Prokurator Generalny
Królestwa Dreamlandu.
3. Kompetencje, organizację i tryb działalności Prokuratury określa
ustawa federalna oraz prawo krajowe w zakresie jemu właściwym.
Rozdział IX
Obrona i Armia Dreamlandu
Artykuł 52.
1. Za bezpieczeństwo Królestwa odpowiada władza federalna. 2. Obroną Królestwa Dreamlandu zajmuje się Armia Królewska. 3. Na czele Armii Królewskiej stoi Marszałek Armii Królewskiejpowoływany przez Króla.
Rozdział X
Zmiana Konstytucji
Artykuł 53.
Wnioski o wprowadzenie poprawek do Konstytucji mogą przedstawiać: Król,
Senat Królewski, Izba Poselska, Rząd Królewski, Prezes Sądu Królewskiego
oraz grupa licząca co najmniej pięciu obywateli.
Artykuł 54.
1. Zmian Konstytucji dokonuje się w formie poprawek uchwalonych przez
Parlament Królewski większością 4/5 głosów pełnego składu i następnie
zatwierdzonych przez Króla.
2. W przypadku referendum ogólnonarodowego poprawki do Konstytucji uważa
się za przyjęte, jeśli głosowało za nimi więcej niż połowa wyborców
biorących w głosowaniu, pod warunkiem, że w referendum wzięło udział
więcej niż jedna trzecia ogólnej liczby obywateli uprawnionych do
głosowania.
Rozdział XI
Przepisy końcowe i przejściowe
Artykuł 55.
1. Konstytucja Królestwa Dreamlandu wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.
2. Z chwilą wejścia w życie Konstytucji Dreamlandu traci moc Traktat
Federacyjny Królestwa Dreamland.
3. Do czasu ustanowienia nowych federalnych i krajowych aktów
normatywnych, pozostają w mocy akty dotychczas obowiązujące w zakresie,
w jakim nie są sprzeczne z postanowieniami Konstytucji.
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:03 CET