> Witam, > prosiłbym o udzielenie mi informacji na temat poprawki Konstytucji KD > mojego współautorstwa - dotyczącej reformy Senatu. > > 1. Dlaczego została odrzucona?
Bo nie uzyskała w głosowaniu dość głosów :) Odsyłam do dyskusji nad poprawką w archiwum KKK. Proponuję zacząć przeglądać tu: http://groups.yahoo.com/group/kkk-dreamland/message/542 ...i przeglądać archiwum do 31 października. Po tym dniu temat chyba już w debacie nie powrócił.
> 2. Kto był za a kto przeciw tej reformie Senatu? / mam nadzieję, że > obrady KKK nie są tajne.
Za byli przedstawiciele IP i Rządu, przeciw przedstawiciele Korony, SK i Opozycji JKM (Stronnictwo Federalne), a Senat wstrzymał się od głosu (z jakiegoś powodu Senat zdecydował się nie zabierać głosu akurat w tych poprawkach, które go bezpośrednio dotyczyły; nie wiem czemu). Obrady KKK nie są tajne, powyżej dałem link do archiwum, które jest publiczne.
> 3. Czy w zamian tej reformy Senatu opracowano jakąś nową? Jaką?
KKK nie przyjęła żadnych poprawek, które w znaczący sposób zmieniają pozycję ustrojową Senatu. Zaproponowano likwidację zapisu o zakazie prowadzenia działalności zarobkowej przez Senatorów i wydłużonie czasu, jaki Senat będzie miał na rozpatrzenie projektu ustawodawczego.
> 4. Czy moglibyśmy dostać wreszcie listę poprawek, które KKK przyjęła po > ponad rocznej pracy?
Efektem pracy KKK jest projekt ustawy konstytucyjnej zawierający wszystkie przyjęte przez Komisję poprawki. Poza wspomnianym archiwum listy, projekt ten jest od prawie tygodnia dostępny na liście IP, gdzie obraduje nad nim Parlament (dostęp do listy IP jest powszechny). Poniżej tego listu wkleję projekt wraz z komentarzem także przyjętym przez KKK w głosowaniu.
> --- > Pozdrawiam, > gen. Łukasz markiz Wakowski > P.S. Nie mam pojęcia kto przewodniczy KKK, więc piszę na LDKD, zresztą > to sprawa publiczna a nie prywatna (zwłaszcza pkt 4).
Jestem nim ja.
(-) P. Svoboda, r.s.
[PROJEKT]
USTAWA
KONSTYTUCYJNA
z dnia xx.xx.xxxx roku
o poprawkach do Konstytucji Królestwa.
Art. 1.
W Konstytucji Królestwa z dnia 1 lipca 2002 roku wprowadza się
następujące poprawki:
(1) Artykuł 1 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 1.
1. Królestwo Dreamlandu jest demokratycznym federalnym wirtualnym
państwem prawa."
(2) W artykule 10 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Na budżet federalny składają się wszystkie ustawy federalne i
dekrety królewskie przyznające środki pieniężne podmiotom finansowanym
przez Skarb Królestwa; szczegółowy tryb ustalania budżetu określa ustawa."
(3) W artykule 15:
(a) wykreśla się ust. 2-5;
(b) skreśla się dotychczasowe oznaczenie ust. 1 jako jednostki redakcyjnej.
(4) Dodaje się artykuł 27a w treści:
"Artykuł 27a.
1. Na terenie pojedynczej Prowincji organizuje się referendum lokalne.
2. Referendum lokalne zarządza Król lub Namiestnik Koronny właściwej
Prowincji.
3. Referendum lokalne zarządza się na wniosek Namiestnika Koronnego
właściwej Prowincji lub na wniosek grupy co najmniej 7 obywateli tej
Prowincji korzystających z pełni praw publicznych, którzy w dniu
złożenia wniosku zamieszkują daną Prowincję co najmniej od 4 miesięcy,
bądź od chwili uzyskania obywatelstwa.
4. Referendum lokalne zarządza się w sprawach dotyczących wyłącznie
obywateli i mieszkańców właściwej Prowincji.
5. Wynik referendum lokalnego jest wiążący dla władz właściwej Prowincji
w zakresie objętym przysługującymi im kompetencjami.
6. Jeżeli w referendum lokalnym społeczność Prowincji opowiada się za
odwołaniem Namiestnika Koronnego tej Prowincji, Król odwołuje tego
Namiestnika Koronnego w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyników.
7. W sytuacji opisanej w ustępie poprzedzającym odwołany Namiestnik
Koronny nie może ponownie pełnić tej samej funkcji przez 6 miesięcy od
dnia odwołania."
(5) W artykule 35 ust. 2 wykreśla się średnik i słowa "zakazane jest
prowadzenie działalności zarobkowej, z wyłączeniem działalności
dydaktycznej".
(6) W artykule 36 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:
"2a. Ustawa federalna może zróżnicować siłę głosu oddawanego w wyborach
do Izby Poselskiej i w Sejmie Elekcyjnym na podstawie posiadanych przez
głosujących tytułów honorowych, naukowych lub odznaczeń państwowych."
(7) W artykule 37:
(a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
"3. Senat Królewski rozpoznaje w ciągu 21 dni przedłożony projekt
ustawodawczy, przyjmując go w całości, wnosząc doń poprawki albo
odrzucając go w całości zwykłą większością głosów; bezskuteczny upływ
terminu jest równoznaczny z przyjęciem projektu w całości.";
(b) dodaje się ust. 3a w brzmieniu:
"3a. Na wniosek Marszałka Senatu Izba Poselska może przedłużać czas
przysługujący Senatowi na rozpoznanie projektu.";
(c) ust. 7 otrzymuje brzmienie:
"7. Królowi przysługuje w ciągu 7 dni od przedłożenia prawo odmówienia
zatwierdzenia projektu ustawodawczego jako ustawy albo zwrócenia się do
Sądu Królestwa z wnioskiem o zbadanie konstytucyjności projektu. Król
niezwłocznie ogłasza ustawę uznaną za zgodną z Konstytucją.";
(d) dodaje się ust. 7a - 7e w brzmieniu:
"7a. Król odmawia podpisania ustawy, którą Sąd Królestwa uznał za
niezgodną z Konstytucją. Jeśli jednak niezgodność z Konstytucją dotyczy
poszczególnych przepisów ustawy, a Sąd Królestwa nie orzeknie, że są one
nierozerwalnie związane z całą ustawą, Król może podpisać ustawę z
pominięciem przepisów uznanych za niekonstytucyjne.
7b. W razie zatwierdzenia lub bezskutecznego upływu terminu określonego
w ust. 7, Król niezwłocznie ogłasza ustawę.
7c. Jeżeli Król nie ogłasza ustawy mimo upływu 9 dni od przedłożenia
projektu, a nie złożył wniosku do Sądu Królestwa o zbadanie zgodności
projektu ustawy z Konstytucją, lub nie ogłasza ustawy mimo upływu 3 dni
od orzeczenia Sądu Królestwa o zgodności ustawy z Konstytucją,
ogłoszenia dokonują wspólnie obaj Marszałkowie.
7d. Jeżeli Król nie ogłasza ustawy mimo upływu 3 dni od dnia ogłoszenia
orzeczenia Sądu Królestwa uznającego projekt ustawy za częściowo
niezgodny z Konstytucją, przy czym Sąd Królestwa nie orzekł, że
niezgodne z Konstytucją przepisy są nierozerwalnie związane z całą
ustawą, ogłoszenia dokonują wspólnie obaj Marszałkowie z pominięciem
przepisów uznanych za niekonstytucyjne.
7e. Zwrócenie się przez Króla do Sądu Królestwa z wnioskiem o zbadanie
konstytucyjności projektu ustawodawczego wstrzymuje bieg terminu
określonego w ust. 7.";
(e) skreśla się ust. 8;
(f) zmienia się oznaczenie ust. 9 na ust. 8.
(8) Artykuł 39 otrzymuje brzmienie:
"Artykuł 39.
1. Rząd Królewski składa się z Premiera, kierującego pracami Rządu, oraz
ministrów.
2. Król powołuje i odwołuje Premiera, a na jego wniosek poszczególnych
ministrów; Król może samodzielnie odwołać ministra."
(9) Dodaje się artykuł 39a w brzmieniu:
"Artykuł 39a.
1. Premier, w ciągu 14 dni od dnia powołania przez Króla, ma obowiązek
zwrócić się do Izby Poselskiej z wnioskiem o udzielenie mu wotum
zaufania. Izba Poselska udziela wotum zaufania bezwzględną większością
głosów w obecności co najmniej połowy ustawowej liczby posłów.
2. W razie odmowy udzielenia wotum zaufania, o którym mowa w ustępie
poprzedzającym, Król powołuje Premiera, który ma obowiązek zwrócić się
do Parlamentu Królewskiego z wnioskiem o udzielenie mu wotum zaufania.
Parlament Królewski udziela wotum zaufania bezwzględną większością
głosów w obecności co najmniej połowy jego ustawowego składu.
3. W razie odmowy udzielenia wotum zaufania, o którym mowa w ustępie
poprzedzającym, Król rozwiązuje Izbę Poselską i zarządza przedterminowe
wybory."
(10) Dodaje się artykuł 39b w brzmieniu:
"Artykuł 39b.
Premier w imieniu swoim i ministrów zwraca się do Króla z wnioskiem o
odwołanie z pełnionych funkcji w dniu ukonstytuowania się Izby
Poselskiej kolejnej kadencji. Król przychyla się do tego wniosku."
(11) Dodaje się artykuł 39c w brzmieniu:
"Artykuł 39c.
1. Każda z izb Parlamentu Królewskiego może zwrócić się do Króla o
odwołanie określonego ministra lub całego Rządu Królewskiego.
2. Izba Poselska może uchwalić wotum nieufności wobec ministra lub
Premiera większością 2/3 głosów; wotum nieufności wobec Premiera uznaje
się za skierowane wobec całego Rządu Królewskiego.
3. W razie uchwalenia wotum nieufności, Król przychyla się do stanowiska
Izby Poselskiej albo rozwiązuje ją i zarządza przedterminowe wybory."
(12) W artykule 46 dodaje się ust. 8 w brzmieniu:
"8. Obywatele mogą uczestniczyć w sprawowaniu wymiaru sprawiedliwości w
I instancji jako sędziowie pokoju."
(13) W artykule 52:
(a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
"2. Obroną Królestwa Dreamlandu zajmuje się Armia Królewska.";
(b) skreśla się ust. 4;
(c) zmienia się oznaczenie ust. 5 na ust. 4 i ust. 6 na ust. 5.
Art. 2.
1. Poprawki do Konstytucji Królestwa wchodzą w życie z dniem 1 maja 2008
roku.
2. Uznaje się, że procedura rozpatrywania projektów ustawodawczych przez
Senat Królewski poprawiona przez art. 1 (7) (a) i (b) stosuje się do
wszystkich tych projektów ustawodawczych przedłożonych Senatowi
Królewskiemu nie więcej niż 14 dni przed wejściem w życie poprawek do
Konstytucji Królestwa, które nie zostały jeszcze rozpatrzone przez Senat
Królewski.
3. Uznaje się, że przysługujące Królowi prawo do zwrócenia się do Sądu
Królestwa z wnioskiem o zbadanie konstytucyjności projektu
ustawodawczego stosuje się do wszystkich tych projektów ustawodawczych
przedłożonych Królowi nie więcej niż 7 dni przed wejściem w życie
poprawek do Konstytucji Królestwa, których Król jeszcze nie zatwierdził
oraz nie odmówił zatwierdzenia.
4. Uznaje się, że obowiązek zwrócenia się przez Premiera do Izby
Poselskiej z wnioskiem o udzielenie mu wotum zaufania nie dotyczy
Premiera urzędującego w chwili wejścia w życie poprawek do Konstytucji.
Art. 3.
1. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem następującym po dniu
ogłoszenia.
2. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, Król podejmuje kroki
niezbędne do zapewnienia dostosowania obowiązującego porządku prawnego
do nowego brzmienia Konstytucji Królestwa.
[KONIEC]
I. Przymiot wirtualności
(Art. 1 (1))
Wpisanie przymiotnika "wirtualny" jako konstytucyjnego przymiotu Dreamlandu ma na celu przede wszystkim ułatwienie orzekania Sądowi Królestwa. Świat wirtualny ma swoją specyfikę i różni się od realowego. Jednak dopóki Konstytucja o tym nie wspomina, sądy miewają pewne wątpliwości interpretacyjne. Nie zawsze można orzec w zgodzie z naturą państwa wirtualnego, ponieważ pojawia się wątpliwość czy można arbitralnie pozbyć się pewnych realowych zasad.
II. Likwidacja obowiązku tworzenia ustawy budżetowej
(Art. 1 (2))
Potrzeba uchwalania budżetu w założeniu ma dawać Parlamentowi kontrolę nad wydatkami Królestwa. Ponieważ jednak państwo wydaje pieniądze prawie wyłącznie na pensje dla pracowników administracji, tak naprawdę nie ma dużego pola do manipulacji. Budżet w obecnej formie nie sprawdza się w naszych warunkach. Dziury między okresami budżetowymi (spowodowane opóźnieniami w uchwalaniu kolejnych budżetów) i konieczność przelewania niewykorzystanych funduszy do Skarbca po zakończeniu okresu budżetowego wprowadza zamieszanie i ogranicza przejrzystość finansów państwa. Zmiana w art. 10 ust. 3 Konstytucji umożliwi przyjęcie modelu weblandzkiego. W Republice każde miasto i ministerstwo otrzymuje jakąś określoną rezerwę, którą zarządza wedle woli. Jeśli pieniądze się wyczerpią, organ występuje z wnioskiem o dofinansowanie, a Rada Weblandu indywidualnie rozpatruje każdy przypadek z osobna. Można wprowadzić podobny mechanizm na poziomie federacji. Każda jednostka finansowana przez Skarb będzie odtąd sama musiała zgłosić się do ministra finansów z prośbą o dofinansowanie, kiedy skończą się jej pieniądze. Dzięki temu Izba Poselska będzie debatowała nad bardziej namacalnymi i bieżącymi wydatkami.
III. Likwidacja urzędu Rzecznika Praw Obywatelskich
(Art. 1 (3))
Urząd Rzecznika Praw Obywatelskich pozostaje nieobsadzony od 2002 roku, kiedy to jedyny Rzecznik urzędujący w historii, Sted markiz Asketil podał się do dymisji, stwierdzając, że system ustrojowy uzależniający jego nominację od Senatu Królewskiego uniemożliwia mu prawdziwą niezawisłość. Na przestrzeni ostatnich sześciu lat brak przykładów sytuacji, kiedy brak Rzecznika Praw Obywatelskich okazał się szkodliwy lub choćby odczuwalny. Jak zwracano uwagę, w warunkach państwa wirtualnego każdy obywatel jest swoim własnym rzecznikiem. Mając dostęp do licznych list dyskusyjnych i komentarzy na stronie głównej, każdy może skutecznie bronić swoich interesów i nagłaśniać przypadki ograniczenia jego praw i wolności.
IV. Odwołanie Namiestnika w drodze lokalnego referendum
(Art. 1 (4))
Ta poprawka stanowi krok w kierunku dalszej demokratyzacji i dewolucji Dreamlandu. Daje ona prawo mieszkańcom Prowincji do przeprowadzenia impeachmentu lokalnego Namiestnika w drodze referendum. Obecny system pozostaje w dużej mierze w działaniu, tj. Namiestnicy nadal są powoływani i odwoływani przez Króla, jednak Monarcha zgadza się na dzielenie się władzą w Prowincjach z jej mieszkańcami i daje zapisaną w Konstytucji gwarancję, że Namiestnik odrzucony przez społeczność Prowincji zostanie odwołany z funkcji.
V. Likwidacja zapisów o zakazie pracy zarobkowej dla Senatorów
(Art. 1 (5))
Przepis zakazujący Senatorom prowadzenia działalności zarobkowej jest kalką wziętą ze świata realnego i nie sprawdza się w państwie wirtualnym, gdzie rzeczą typową jest, że każdy obywatel angażuje się w działalność na różnych płaszczyznach życia społecznego. Ponadto od czasu likwidacji przez Parlament pensji senatorskich, Senatorowie, którzy nie mają prawa do wynagrodzeń także jako Namiestnicy, zostali pozostawieni bez żadnego źródła dochodu. Konstytucyjny zakaz pozyskiwania pieniędzy z innych źródeł pozostawia Senatorów zupełnie bez opcji zarobku.
VI. Głosy ważone
(Art. 1 (6))
Ta poprawka sprawi, że siła głosu przysługującego danej osobie w wyborach uzależniona będzie od posiadanych przez nią tytułów i odznaczeń honorowych. Taki system stosowany jest z powodzeniem między innymi w Scholandii. Nie jest to zamach na demokrację, choć łatwo ten pomysł w taki sposób przedstawić. Celem jest między innymi nadanie rzeczywistego znaczenia tytułom i odznaczeniom honorowym: należy oczekiwać, że gdy będzie od nich uzależniona siła głosu, znacząco wzrośnie ich prestiż. To może zwiększyć motywację do działania na rzecz uzyskania tytułów przez obywateli i tym samym poprawić ogólną aktywność. Zamachem na demokrację ta poprawka nie jest dlatego, że klub szlachty i arystokracji jest w praktyce otwarty, a nawet nie tak bardzo elitarny, jak by się wydawało: chociażby tytuły szlacheckie nadawane są czasem za naprawdę niewielkie usługi oddane społeczności.
Innym celem tej propozycji jest naprawa Izby Poselskiej. Nie ma podstaw, by sądzić, że doprowadziłoby to do dominacji jednej konkretnej opcji politycznej. Jednakże wybór dokonywany w systemie głosów ważonych będzie nie tylko bardziej racjonalny, ale też wymusi na partiach odwrót od populizmu. Zmniejszy też niebezpieczeństwo manipulowania wynikami poprzez wielokrotne tożsamości jednej osoby (to się zdarzało i zdarza i dziś, a przy ledwie kilkudziesięciu głosujących takie praktyki mogą przeważyć).
Warto zaznaczyć, że ta poprawka od początku wzbudzała duże kontrowersje w Komisji i jest rzeczywiście jedyną poprawką, która została przyjęta bez uzyskania faktycznej większości głosów za. Komisja pragnie zwrócić uwagę Parlamentu Królewskiego, że te różnice zdań przekładają się prawdopodobnie także na podział opinii publicznej w tej sprawie. Komisja pragnie poddać pod rozwagę Parlamentu możliwość wydzielenia tej poprawki z ustawy i przyjęcie jej w drodze referendum, jeśli pozostawienie jej w ustawie groziłoby upadnięciem całego projektu ustawodawczego. Alternatywną drogą może być przyjęcie tej poprawki w drodze parlamentarnej, a następnie rozpisanie referendum w sprawie przyjęcia ustawy, która włączyłaby system głosów ważonych do dreamlandzkiej ordynacji wyborczej. Poprawka konstytucyjna jest bowiem tak skonstruowana, że nie wywołuje bezpośrednio zmian w systemie głosowania, a jedynie otwiera możliwość wprowadzenia głosów ważonych ustawowo.
VII. Modyfikacja senackich terminów na rozpatrzenie projektu ustawodawczego
(Art. 1 (7) (a)-(b))
Obecnie Senat ma na rozpatrzenie projektu ustawodawczego 14 dni, z czego 7 dni należy zawsze odliczyć na głosowanie, co zostawia tydzień na samą debatę. To za mało by poważnie omówić projekt, zwłaszcza gdy jednocześnie trafia do Senatu kilka projektów na raz. Jeśli Senat pragnie przyjąć poprawki do projektu ustawy, z góry wiadomo, że nie wystarczy mu czasu na przeprowadzenie wszystkich stosownych głosowań. Niniejsza poprawka wydłuży czas, jaki przysługuje Senatowi do 21 dni oraz umożliwi Izbie Poselskiej nieograniczone i wielokrotne wydłużanie tego terminu, jeśli zajdzie taka potrzeba.
VIII. Kontrola prewencyjna konstytucyjności
(Art. 1 (7) (c)-(f))
Ta poprawka daje Królowi możliwość sprawdzenia konstytucyjności projektu ustawy, zanim zdecyduje się ją podpisać. O konstytucyjności orzekać będzie Sąd Królewski. Król decydując się na ten krok będzie zdawać się na orzeczenie Sądu. Sąd może orzec o zgodności, niezgodności lub częściowej niezgodności ustawy z Konstytucją. Jeśli ustawa okaże się zgodna z Konstytucją Król ma obowiązek ją ogłosić. Jeśli Sąd stwierdza częściową niezgodność z Konstytucją projektu ustawy, może też zobowiązać Króla do ogłoszenia jej z pominięciem artykułów niezgodnych z Konstytucją. Jeśli Sąd uzna ustawę za niezgodną z Konstytucją, Król zobowiązany jest zgłosić weto.
Poprawka ta z pewnością przyczyni się do poprawy jakości prawa dreamlandzkiego i wyposaży Króla w możliwość uzyskania najbardziej fachowej ekspertyzy prawnej.
IX. Wotum zaufania dla Premiera
(Art. 1 (8)-(11))
To jest zapewne najbardziej znacząca poprawka w całym pakiecie. Przebudowuje ona sposób powoływania Rządu Królewskiego, czyniąc Parlament dużo ważniejszym ośrodkiem władzy, o bezpośrednim wpływie na kształt władzy wykonawczej. Jednocześnie jednak jest to jedynie kodyfikacja niepisanej tradycji praktykowanej przez ostatnich trzech Monarchów. Może więc w praktyce zmienić sposób funkcjonowania Rządu jedynie nieznacznie.
W myśl poprawki Premier powołany przez Króla będzie musiał uzyskać wotum zaufania od Izby Poselskiej, co - tak jak w realnych demokracjach - zwiąże Rząd z wyłonioną w wolnych wyborach większością parlamentarną. Poprawka sprzęga jednocześnie kadencję Rządu z kadencją Izby Poselskiej, zobowiązując Premiera do podania się do dymisji każdorazowo, gdy ukonstytuuje się Izba Poselska nowej kadencji.
Ta poprawka jest kolejnym krokiem, w kierunku, w którym konsekwentnie rozwijał się Dreamland od lat. Oddaje ona władzę wykonawczą w ręce Narodu i potwierdza status Dreamlandu jako demokracji parlamentarnej z prawdziwego zdarzenia.
X. Sędziowie pokoju
(Art. 1 (12))
Ta poprawka ma na celu umożliwić wprowadzenie innowacyjnego sposobu, w jaki rozpatrywane będą sprawy sądowe w I instancji. Po zakończonych niepowodzeniem próbach z sądami krajowymi i Sądem Prowincji, Komisja proponuje bardziej pragmatyczne podejście do kwestii obsady sądów I instancji. Zamiast powoływać sędziów etatowych, co w warunkach wirtualnych zawsze łączy się w dużymi problemami kadrowymi, poprawka ta umożliwi wprowadzenie systemu, w którym sprawy I instancji będą rozpatrywane przez samych obywateli - sędziów pokoju, czyli zasłużonych i szanowanych jednostek wzywanych do jednorazowego poprowadzenia rozprawy. Taki system będzie stanowił dużo mniejsze obciążenie dla indywidualnych sędziów. Sędziowie pokoju nie muszą mieć dogłębnego przygotowania prawniczego - orzekanie na podstawie zdrowego rozsądku i minimalnego rozeznania w Bazie Prawnej SK w większości przypadków jest wystarczające. W pozostałych sytuacjach sędziowie pokoju będą zawsze mieli do dyspozycji szeroko pojętą pomoc ze strony profesjonalnych sędziów Sądu Królestwa, czy to w formie przygotowanych zawczasu poradników, czy to w drodze zapytania prawnego, którym sądy I instancji mogą posługiwać się, by zasięgnąć rady sędziów SK.
XI. Likwidacja Armii Prowincjonalnych
(Art. 1 (13))
Zlikwidowana zostanie instytucja Armii Prowincjonalnych, która nie sprawdzała się w praktyce od lat. Armia dziś ma zupełnie innych charakter i strukturę, niż lata temu. Ta poprawka da Armii Dreamlandu więcej pola do samookreślenia się i przystosuje Konstytucję do naszych czasów.
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:03 CET