Sąd Królestwa w Wydziale IV Administracyjnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SK mgr jur. net. Mateusz Conory baron Shakur;
po rozpoznaniu w dniach: 14 lipca - 20 lipca 2007 roku;
na rozprawie;
sprawy: SK 2007/15/I;
z powództwa: Korony;
przeciwko: Marszałkowi Izby Poselskiej;
o: nakazanie Marszałkowi Izby Poselskiej uznania, że Izba Poselska przyjęła
projekt UF o zmianie UF o Izbie Poselskie i przekazanie go pod obrady
Senatu;
orzeka, co następuje:
I. Izba Poselska przyjęła projekt ustawodawczy w sposób zgodny z przepisami obowiązującego prawa.
II. Nakazuje się Marszałkowi Izby Poselskiej przekazanie projektu Ustawy Federalnej o zmianie Ustawy Federalnej o Izbie Poselskiej pod obrady Senatu.
III. W razie nie przekazania projektu ustawodawczego przez Marszałka Izby Poselskiej w terminie 2 dni od uprawomocnienia się niniejszego wyroku, nakazuje się Marszałkowi Senatu rozpocząć obrady nad projektem ustawodawczym w wersji przyjętej przez Izbę Poselską.
IV. Kosztami postępowania obciąża Skarb Królestwa.
UZASADNIENIE
(1)
Pełen zapis przewodu sądowego jest dostępny w Pałacu Sprawiedliwości - Sali
Rozpraw VI Wydziału IV Administracyjnego.
(2)
Mając na uwadze zgromadzony w toku przewodu materiał procesowy oraz
obowiązujące prawo Sąd Królestwa zważył, co następuje:
(2.A)
Decyzja Marszałka Izby Poselskiej o uznaniu iż Izba Poselska odrzuciła
projekt ustawodawczy z powodu braku kworum jest zdaniem Sądu niezgodna z
przepisami obowiązującego prawa. Marszałek Izby Poselskiej oparł swoją
decyzję o art. 21. ust. 3 Ustawy Federalnej z dnia 14 września 2002 roku o
Izbie Poselskiej (BPSK Nr 672; dalej UF o IP) stanowiący: "Głosowanie jest
ważne, jeżeli głosy oddała większość posłów." Sąd uważa iż art. 21. UF o IP
dotyczy jedynie uchwał Izby Poselskiej, ponieważ w artykule niniejszym nie
jest wskazane, aby miał w ramach uzupełnienia przepisów Konstytucji
Królestwa Dreamlandu (dalej: Konstytucji). Dodatkowo ust. 1. artykułu o
którym mowa stwierdza jednoznacznie, iż jest w nim mowa Uchwałach Izby
Poselskiej. Nie ma przesłanek, które wskazywałby iż ust. 3., w
przeciwieństwie do ust. 1. mówi o sposobie głosowania nad projektami
ustawodawczymi.
(2.B)
W związku z brakiem regulacji ustawowych w kwestii głosowania Izby
Poselskiej nad projektem ustawodawczym należy zastosować przepisy aktu
nadrzędnego jakim jest Konstytucja. Art. 37. ust. 1. Konstytucji stanowi:
"Izba Poselska rozpatruje przedłożony jej projekt ustawodawczy, uchwalając
go zwykłą większością głosów." Oznacza to, iż brak kworum nie wpływa na
wynik głosowania. Jednakże w Konstytucji nie zastrzeżono, iż przepisy
odrębne nie mogą stanowi wyszczególnienia przepisów, o których mowa w tym
punkcie uzasadnienia. Zdaniem Sądu zastosowanie tutaj reguły merytorycznej
wykładni prawa nie może mieć miejsca, ponieważ UF o IP nie wskazuje wprost
na to, iż jest uzupełnieniem Konstytucji. Sąd jest zdania iż art. 21. w
całości dotyczy jedynie Uchwał Izby Poselskiej, co wykazano w punkcie
poprzednim.
(2.C)
Zdaniem Sądu niewłaściwa jest interpretacja Marszałka Izby Poselskiej
zaprezentowana w czasie procesu, iż głosy nieoddanie są równoznaczne z
głosami przeciwnymi. Jest to pozbawione wszelkich podstaw. Posłowie mieli 16
dni, licząc czas debaty i głosowania, na zaprezentowanie swojej opinii.
Marszałek Izby Poselskiej nie musiał zamykać głosowania po upływie 7 dni,
jeżeli wynik nie jest przesądzony o czym stanowi art. 17 ust 6. Regulaminu
Izby Poselskiej (dalej: Regulaminu). Wskazuje on, iż głosowanie powinno
trwać przynajmniej 7 dni, więc nic nie stało na przeszkodzie zamknięcia go
później. Ponieważ Marszałek Izby Poselskiej zamknął głosowanie - ważny jest
wynik w momencie zamknięcia - uzyskano wymaganą konstytucyjnie większość
zwykłą. Regulamin, ani żadne inne przepisy, nie nakazują Marszałkowi
oczekiwać dłużej niż 7 dni, więc decyzja o zamknięciu głosowania, podjęta
przez Marszałka Izby Poselskiej z dnia 3 lipca 2007 roku jest zgodna z
przepisami obowiązującego prawa. Sąd nie może, czego domagał się Marszałek
Izby Poselskiej, zarządzić powtórzenia głosowania. Sąd mógłby to zrobić
jedynie w wypadku, gdyby głosowanie lub decyzja o zamknięciu głosowania
byłaby nieważna. Sąd mógłby to uczynić w opisanych sytuacjach, ponieważ
głosowanie od początku byłoby nieważne. Głosowanie nie ważne nie obowiązuje
podobnie jak głosowanie, które się nie odbyło. Sąd nie ma mocy unieważnienie
głosowania, Sąd może jedynie stwierdzić iż od początku było ono nie ważne, i
w związku z tym zarządzić jego powtórzenie. Taka sytuacja nie ma tutaj
miejsca - wszystkie wymogi konstytucyjne oraz regulaminowe zostały
dotrzymane. Głosowanie jest więc ważne, a projekt został przyjęty przez Izbę
Poselską jednomyślnie.
(2.D)
Zdaniem Sądu wyjaśnienia wymaga również kwestia precedensów w prawie
Dreamlandzkim, przywołana podczas procesu. Prawo Dreamlandzkie nie jest
prawem precedensowym. Dobrym przykładem tego są dwa wyroki: W SK 2006/4/I
(prawomocny) (BPSK nr 598) oraz W SK 2006/17/I (prawomocny) (BPSK nr 709).
Pierwszy z nich dopuszcza nazywanie przez Kaworu Nagisę terminu "zdrajca" w
stosunku do Bogusja, drugi nie dopuszcza stosowanie tego samego terminu
przez Łukasza markiza Wakowskiego w stosunku do tej samej osoby. Oznacza to
jednoznacznie - pierwszy proces, mimo iż był pierwszy, nie ma wpływu na
drugi. Drugi proces nie jest podległy dla pierwszego, ponieważ w Królestwie
Dreamlandzkim nie obowiązuje prawo precedensowe. Jednakże precedens
zastosowanie czegoś wcześniej ma znaczenie, ponieważ jeżeli jakaś czynność
prawna nastąpiła (w tym wypadku - uznano głosowanie za ważne, pomimo, iż
głosowało mniej niż połowa Posłów), mogła ona mieć oparcie w przepisach
obowiązującego prawa. Oznacza to, że skoro to nastąpiło - było możliwe.
Wyłącznie w takim wypadku odwoływanie się do precedensu ma sens w prawie nie
precedensowym, jakim niewątpliwie jest prawo Dreamlandzkie. Jedynie
wykładnia prawa ustanowiona prawomocnie przez władzę sądowniczą jest
niepodważalna dopóki nie zmienią się przepisy. Oznacza to, że nie należy
wymagać, aby Sąd zmieniał interpretację danej normy prawnej, jeśli nie
została ona zmieniona.
(3)
Z powyższych przyczyn, orzeczono jak w sentencji.
Sędzia SK
mgr jur. net. Mateusz Conory baron Shakur
POUCZENIE
Od niniejszego wyroku przysługuje stronom apelacja w terminie 7 dni od dnia
ogłoszenia orzeczenia, którą należy złożyć za pośrednictwem urzędowego
formularza, dostępnego w Pałacu Sprawiedliwości.
Received on Fri 27 Jul 2007 - 00:34:07 CEST
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:02 CET