USTAWA FEDERALNA
z dnia 19 czerwca 2007 roku
o funkcjonariuszach Królestwa.
My, Marszałkowie Izb Parlamentu Królewskiego, działając wspólnie z mocą danych nam konstytucyjnie uprawnień oraz wyroku Sądu Królestwa z dnia 12 czerwca 2007 roku o sygnaturze SK 2007/14/I,
ogłaszamy, że Posłowie i Senatorowie w Izbach Królewskich zgromadzeni stanowią, co następuje:
ROZDZIAŁ 1
Postanowienia wstępne
Art. 1.
1. Ustawa niniejsza określa zasady ustanawiania, powoływania i
odwoływania funkcjonariuszy Królestwa,
zasady ich wynagradzania, a także podstawowe zasady pełnienia
obowiązków.
2. Zasady ustanawiania, powoływania i odwoływania stosuje się, o ile
odrębne przepisy nie przewidują
szczególnych procedur w tym zakresie.
3. Funkcjonariuszem Królestwa, zwanym dalej "funkcjonariuszem", jest
osoba piastująca stanowisko, z którym
związane jest sprawowanie określonego władztwa publicznego w ramach
Królestwa, nie będąca Królem ani
Następcą Tronu.
4. Urzędnikiem Królestwa, zwanym dalej "urzędnikiem", jest
funkcjonariusz piastujący stanowisko ustanowione
aktem podkonstytucyjnym.
5. Uprawnionym nazywamy osobę fizyczną będącą sędzią lub
funkcjonariuszem Królestwa, uprawnioną do
otrzymania zaległego wynagrodzenia.
Art. 2.
1. Każdy funkcjonariusz obowiązany jest działać dla dobra Królestwa i
jego obywateli.
2. W ramach swoich kompetencji funkcjonariusz obowiązany jest czuwać
nad przestrzeganiem prawa.
Art. 3.
1. Ustanowienie urzędnika może nastąpić w ustawie federalnej, dekrecie
lub postanowieniu królewskim.
2. Ministrowie federalni powołują i odwołują urzędników określonych w
odrębnych przepisach.
3. Ustanowienie nowego funkcjonariusza może nastąpić, jeżeli jest to
zasadne ze względu na potrzeby
Królestwa.
4. Powołując konkretne osoby na stanowiska funkcjonariuszy, uprawniony
organ kieruje się obiektywną
przydatnością danej osoby do pełnienia określonych funkcji; jeżeli
przepisy odrębne nie stanowią inaczej,
uprawniony organ ogłasza urzędowo o przyjmowaniu kandydatur, podając
wymogi dotyczące kandydatów oraz
wysokość wynagrodzenia.
5. Odwołując funkcjonariusza, uprawniony organ bada w szczególności,
czy działalność danego funkcjonariusza
odpowiadała prawu i zasadnym interesom Królestwa oraz jego obywateli.
Art. 4.
1. Król jest przełożonym wszystkich funkcjonariuszy.
2. Organ powołujący jest przełożonym funkcjonariuszy, których
powołuje.
3. Organ przełożony jest uprawniony do wydawania podległym
funkcjonariuszom:
(1) poleceń, mających na celu określenie sposobu załatwienia
konkretnej sprawy;
(2) zarządzeń, mających na celu ustalenie lub ujednolicenie praktyki
załatwiania spraw określonego rodzaju.
4. Polecenia oraz zarządzenia nie mogą naruszać powszechnie
obowiązującego prawa i nie mogą stanowić
podstawy decyzji wobec obywateli Królestwa.
5. Artykułu niniejszego nie stosuje się do senatorów.
ROZDZIAŁ 2
Wysokość wynagrodzeń
Art. 5.
1. Funkcjonariuszom przysługuje wynagrodzenie w wysokości ustalonej
przez organ powołujący i urzędowo
ogłoszonej, chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej.
2. Wynagrodzenie płatne jest miesięcznie z dołu, w ciągu pierwszych 10
dni miesiąca.
3. Wypłacanie wynagrodzeń może następować w sposób zautomatyzowany. 4. Wynagrodzenie wypłacane jest ze Skarbu Królestwa. 5. Jeżeli funkcjonariusz został powołany lub odwołany w trakciemiesiąca, należne wynagrodzenie oblicza się w ten sposób, że miesięczną wartość wynagrodzenia dzieli się przez 30 i mnoży przez liczbę dni w danym
Art. 6.
1. Wynagrodzenie Posła wynosi 80 D miesięcznie.
2. Marszałkowi Izby Poselskiej przysługuje dodatek w wysokości 1/10
wynagrodzenia Posła.
Art. 7.
1. Wynagrodzenie ministra federalnego wynosi 80 D miesięcznie. 2. Wynagrodzenie wiceministra federalnego wynosi 60 D miesięcznie. 3. Premierowi Rządu Królewskiego przysługuje dodatek w wysokości 1/10wynagrodzenia ministra federalnego.
Art. 8.
1. Sędziemu Sądu Królestwa przysługuje wynagrodzenie w wysokości 100 D
miesięcznie.
2. Prezesowi Sądu Królestwa przysługuje dodatek funkcyjny w wysokości
1/10 wynagrodzenia Sędziego Sądu
Królestwa.
3. Sędziemu Sądu Prowincji przysługuje wynagrodzenie w wysokości 100 D
miesięcznie.
4. Prezesowi Sądu Prowincji przysługuje dodatek funkcyjny w wysokości
1/10 wynagrodzenia Sędziego Sądu
Prowincji.
5. Sędziemu Sądu Krajowego przysługuje wynagrodzenie nie niższe
aniżeli 50 D miesięcznie.
6. Dodatek funkcyjny Prezesa Sądu Krajowego stanowi 1/10 wynagrodzenia
sędziego Sądu Krajowego.
Art. 9.
1. Prokuratorowi Generalnemu Królestwa Dreamlandu przysługuje
wynagrodzenie w wysokości 60 D miesięcznie.
2. Federalnemu Prokuratorowi Królestwa Dreamlandu przysługuje
wynagrodzenie w wysokości 50 D miesięcznie.
3. Wynagrodzenie Prokuratora Krajowego nie może być niższe aniżeli 40
D miesięcznie.
Art. 10.
Najniższe wynagrodzenie funkcjonariusza wynosi 20 D.
Art. 11.
Rozporządzenie federalne wydane przez Rząd Królewski może dookreślić
zasady wynagradzania urzędników.
ROZDZIAŁ 3
Roszczenia
Art. 12.
1. Rozpatrując spór dotyczący odwołania funkcjonariusza, sąd bada
wyłącznie legalność odwołania.
2. Jeżeli odwołanie było sprzeczne z prawem, sąd orzeka o nieważności
odwołania i zasądza na rzecz
funkcjonariusza odszkodowanie w wysokości niewypłaconego
wynagrodzenia, powiększonego o 1/10; odszkodowanie
wypłaca się ze Skarbu Królestwa, w pierwszej kolejności ze środków
oddanych do dyspozycji organowi, który
dopuścił się naruszenia prawa.
Art. 13.
1. Zaległe wynagrodzenie wypłacane jest na wniosek uprawnionego.
2. Wniosek winien zawierać:
(1) kopię aktu z którego wynika wybór, powołanie lub mianowanie na
stanowisko, w związku z zajmowaniem
którego powstała zaległość w wypłacie wynagrodzenia;
(2) wyliczenie łącznej sumy zaległości, z podaniem okresów za które
nie wypłacono wynagrodzenia;
(3) oznaczenie rachunku bankowego uprawnionego w Centralnym Banku
Dreamlandu.
3. Wniosek składa się Premierowi.
Art. 14.
1. Jeżeli załączenie kopii, o której mowa w art. 13 ust. 2 (1), jest
niemożliwe albo znacząco utrudnione,
uprawniony może załączyć zamiast kopii oświadczenie swojego
bezpośredniego przełożonego z okresu, w związku
z którym podnosi roszczenie, potwierdzające fakt zajmowania danego
stanowiska.
2. Oświadczenie, o którym mowa w ustępie poprzedzającym, winno
zawierać nadto określenie wysokości
wynagrodzenia we wskazanym we wniosku okresie, chyba że jest to
niemożliwe albo znacząco utrudnione.
Art. 15.
1. Premier rozpoznaje wniosek w ciągu 7 dni.
2. W razie wątpliwości, Premier może zażądać dodatkowych informacji
lub wyjaśnień.
3. Okresu oczekiwania na żądane dane nie wlicza się do terminu
określonego w ust. 1.
Art. 16.
1. Po rozstrzygnięciu wątpliwości, Premier wydaje decyzję o
uwzględnieniu albo oddaleniu wniosku.
2. Decyzja o uwzględnieniu wniosku określa:
(1) osobę uprawnionego;
(2) stanowisko, w związku z zajmowaniem którego powstała zaległość w
wypłacie wynagrodzenia;
(3) okresy, za które nie wypłacono wynagrodzenia;
(4) kwotę zaległego wynagrodzenia.
3. Jeżeli w toku postępowania nie udało się ustalić wysokości stawki
wynagrodzenia, Premier w decyzji o
uwzględnieniu wniosku ustala jej wysokość, mając na względzie zasady
wynagradzania sędziów i funkcjonariuszy
Królestwa obowiązujące w dniu poprzedzającym dzień wydania decyzji.
4. Decyzja o uwzględnieniu wniosku stanowi podstawę dokonania wypłaty
przez Skarb Królestwa.
Art. 17.
1. Na decyzję o oddaleniu wniosku przysługuje skarga do Króla. 2. Skarga wymaga uzasadnienia. 3. Skargę składa się za pośrednictwem Premiera, który przekazujeKrólowi skargę wraz z dotychczas zebranymi materiałami w sprawie.
Art. 18.
Każdy uprawniony może złożyć Premierowi oświadczenie o zrzeczeniu się
roszczenia o zaległe wynagrodzenie.
ROZDZIAŁ 4
Postanowienia końcowe
Art. 19.
1. W Ustawie Federalnej o Izbie Poselskiej z dnia 14 września 2002
roku [jt. z 3 lipca 2006 roku] w art. 27
zmienia się ust. 1 i nadaje się mu brzmienie: "Posłowi przysługuje
wynagrodzenie określone w odrębnej
ustawie.".
2. W Ustawie Federalnej o Sądzie Królestwa z dnia 28 października 2003
roku [j.t. z 12 grudnia 2005 roku]:
(1) W art. 16 zmienia się ust. 1 i nadaje się mu brzmienie: "Sędziemu
przysługuje wynagrodzenie określone w
odrębnej ustawie.".
(2) W art. 16 dodaje się ust. 6 i nadaje się mu brzmienie: "Sędzia nie
może jednocześnie pełnić funkcji w
Prokuraturze Królestwa.".
(3) W art. 19 skresla się ust. 2.
(4) W art. 20 skreśla się ust. 2.
3. W Ustawie Federalnej o Prokuraturze z dnia 9 października 2002 roku
[j.t. z 22 grudnia 2005 roku]:
(1) W art. 13 zmienia się ust. 1 i nadaje się mu brzmienie:
"Wynagrodzenie Prokuratora Generalnego określa
odrębna ustawa.".
(2) W art. 13 zmienia się ust. 2 i nadaje się mu brzmienie:
"Wynagrodzenie Prokuratorów Prowincji określa
odrębna ustawa.".
4. W Dekrecie Królewskim o assesorach sądowych z dnia 28 grudnia 2004
roku:
(1) w art. 6 zmienia się ust. 1 i nadaje się mu brzmienie: "Assesorowi
przysługuje wynagrodzenie określone
w odrębnej ustawie.".
(2) W art. 6 skreśla się ust. 3.
Art. 20.
1. Z chwilą wejścia ustawy moc prawną traci
(1) Rozporządzenie Federalne Rządu Królewskiego z dnia 21 czerwca 2005
roku w sprawie określenia
wynagrodzenia Prokuratora Generalnego;
(2) Dekret Królewski z dnia 31 marca 2004 roku o wypłacie zaległych
wynagrodzeń;
(3) Ustawa Federalna z dnia 31 października 2002 roku [j.t. z 8
września 2005 r.] o funkcjonariuszach
Królestwa.
Art. 21.
1. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem następującym po dniu
ogłoszenia.
2. Funkcjonariusze urzędujący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy
zachowują swoje stanowiska.
3. Wynagrodzenia określone niniejszą ustawą wypłaca się od pierwszego
miesiąca rozpoczynającego się po jej
wejściu w życie.
o Izbie Poselskiej.
[tekst jednolity z 19 Czerwca 2007 roku]
ROZDZIAŁ I
Postanowienia wstępne
Art. 1.
Ustanawia się Izbę Poselską jako demokratyczną reprezentację obywateli
Królestwa.
Art. 2.
1. Izba Poselska składa się z posłów wybranych na pięciomiesięczną
kadencję przez obywateli Królestwa w wyborach powszechnych i
większościowych, w tajnym głosowaniu.
2. Liczba mandatów równa jest liczbie kandydatów, którzy otrzymali w
wyborach co najmniej 3 głosy, jednak nie może być mniejsza niż 5 lub
większa niż 10.
3. Jeżeli liczba kandydatów, którzy uzyskali w wyborach co najmniej 3
głosy, jest mniejsza niż 5, Komisja Wyborcza Królestwa stwierdza
nieważność wyborów.
4. Jeżeli liczba kandydatów, którzy uzyskali w wyborach co najmniej 3
głosy, jest większa niż 10, mandaty otrzymuje 10 spośród nich, którzy
uzyskali najwięcej głosów.
5. Jeżeli z powodu uzyskania takiej samej ilości głosów przez część
kandydatów nie można wskazać dokładnie 10 kandydatów, którzy uzyskali
najwięcej głosów, liczba mandatów zostaje tak powiększona, by mandaty
uzyskała najmniejsza, większa niż 10, liczba kandydatów, którzy
uzyskali najwięcej głosów.
Art. 3.
1. Czynne prawo wyborcze przysługuje obywatelom Królestwa.
2. Czynne prawo wyborcze nie przysługuje Królowi oraz senatorom Królestwa.
ROZDZIAŁ II
Komisja Wyborcza Królestwa
Art. 4.
1. Komisja Wyborcza Królestwa, zwana dalej "Komisją", jest stałym
organem federalnym właściwym w federalnych sprawach wyborczych nie
przekazanych innym organom.
2. Komisja składa się z 3 członków:
(1) przedstawiciela Króla;
(2) Senatora-Komisarza;
(3) przedstawiciela Izby Poselskiej.
3. Członkiem Komisji może być wyłącznie obywatel Królestwa nie będący
kandydatem w wyborach do Izby Poselskiej.
4. Senatora-Komisarza powołuje Senat Królewski zgodnie ze swoim Regulaminem.
5. Zmiana członka Komisji po ogłoszeniu postanowienia o
przeprowadzeniu wyborów wymaga zgody Komisji.
6. Jeżeli Komisja nie zdecyduje inaczej, Przewodniczącym Komisji jest
przedstawiciel Króla.
7. Komisja podejmuje decyzje większością głosów członków; ponadto
uznaje się za uchwalony wniosek, przeciwko któremu żaden członek
Komisji nie wniósł sprzeciwu w ciągu 48 godzin, przy czym Komisja może
ustalić dłuższy termin na wniesienie sprzeciwu.
Art. 5.
1. Od decyzji Przewodniczącego Komisji zainteresowanemu podmiotowi
oraz prokuratorowi przysługuje odwołanie do Komisji w ciągu 3 dni od
przesłania decyzji.
2. Komisja rozpoznaje odwołanie w ciągu 3 dni od otrzymania odwołania.
Art. 6.
1. Członkowie Komisji w zakresie swoich funkcji wyborczych korzystają
z sędziowskiej niezawisłości.
2. Członkowie Komisji obowiązani są do zachowania tajemnicy wyborczej. 3. Członkom Komisji przysługuje wynagrodzenie za przeprowadzenie wyborów. 4. Szczegółowe zasady wynagradzania członków Komisji określirozporządzenie federalne wydane przez Rząd Królewski.
ROZDZIAŁ III
Przeprowadzenie wyborów
Art. 7.
1. Postanowienie o przeprowadzeniu wyborów wydaje i ogłasza Król.
2. Postanowienie o przeprowadzeniu wyborów zawiera:
(1) termin zgłaszania kandydatów na posłów, nie krótszy aniżeli 7 dni
od dnia następującego po dniu ogłoszenia postanowienia;
(2) termin oddawania głosów, nie krótszy aniżeli 7 dni od dnia
następującego po dniu ogłoszenia listy kandydatów na posłów.
3. Król wydaje i ogłasza postanowienie o przeprowadzeniu wyborów co
najmniej 14 dni, jednakże nie wcześniej aniżeli 30 dni przed
zakończeniem kadencji urzędujących posłów.
Art. 8.
1. Kandydatów na posłów zgłaszają Komisji zarejestrowane w Królestwie
partie polityczne oraz grupy co najmniej 5 obywateli; do zgłoszenia
należy załączyć zgodę proponowanego kandydata.
2. Kandydatem na posła może być ten, kto:
(1) jest obywatelem Królestwa co najmniej od dnia poprzedzającego
ogłoszenie postanowienia o przeprowadzeniu wyborów;
(2) korzysta z pełni praw publicznych;
(3) nie jest senatorem Królestwa.
3. Przewodniczący Komisji odmawia w drodze decyzji zarejestrowania
kandydata zgłoszonego po upływie terminu, jak również kandydata, który
nie spełnia wymogów określonych w ustępie poprzedzającym, albo co do
którego zachodzi uzasadnione podejrzenie, że jego kandydatura stoi w
sprzeczności z art. 18 Konstytucji Królestwa.
4. Przewodniczący Komisji informuje listownie osoby zgłaszające
kandydatów o przyjęciu bądź odrzuceniu poszczególnych kandydatur
najpóźniej w dniu następującym po terminie zgłaszania kandydatów.
Art. 9.
Po upływie terminu do zgłaszania kandydatów i rozpatrzeniu
ewentualnych odwołań od decyzji Przewodniczącego Komisji, ogłasza on
listę kandydatów w wyborach do Izby Poselskiej.
Art. 10.
1. Głosowanie przeprowadza się z wykorzystaniem poczty elektronicznej
lub elektronicznego formularza głosowania umieszczonego na stronie
internetowej.
2. Rozporządzenie federalne wydane przez Rząd Królewski w porozumieniu
z Komisją określi szczegółowy tryb przeprowadzenia głosowania, przy
czym sposób przeprowadzenia głosowania winien zapewniać możliwość
weryfikacji wyników przez Komisję oraz, jeżeli jest to technicznie
możliwe, automatyczną kontrolę uprawnień wyborczych przy wykorzystaniu
numeru NIM.
Art. 11.
Ogłoszenia wyników wyborów dokonuje Przewodniczący Komisji, po
zatwierdzeniu wyników przez Komisję.
Art. 12.
1. W ciągu 3 dni od ogłoszenia wyników wyborów każdy obywatel
Królestwa może wnieść do Sądu Królestwa skargę na poprawność
przeprowadzenia wyborów; Prezes Sądu Królestwa ogłasza o wniesieniu
skargi.
2. Skarga winna zawierać:
(1) oznaczenie wnoszącego;
(2) obywatelstwo Prowincji;
(3) zarzut;
(4) uzasadnienie.
Art. 13.
1. Sąd Królestwa rozpoznaje skargi w ciągu 7 dni od ich otrzymania. 2. Sąd Królestwa oddala skargi niezasadne. 3. Sąd Królestwa odrzuca skargi wniesione po terminie lub uchybiającewymogom określonym w ust. 2 artykułu poprzedzającego.
Art. 14.
1. Orzekając o zasadności skargi, Sąd Królestwa orzeka nieważność
wyborów, jeżeli stwierdzone uchybienia są tego rodzaju, iż mogły
wpłynąć na wynik wyborów; w przeciwnym wypadku Sąd Królestwa orzeka
ważności wyborów mimo stwierdzonych uchybień.
2. Orzekając o nieważności wyborów, Sąd Królestwa może równocześnie
orzec o rozwiązaniu Komisji; w takim wypadku przedstawiciela Izby
Poselskiej w nowym składzie Komisji wyznacza dotychczasowy Marszałek
Izby Poselskiej, jeżeli mandaty poselskie wygasły już z powodu upływu
kadencji.
Art. 15.
1. W sprawach, o których mowa w niniejszej ustawie, Sąd Królestwa
orzeka w I instancji w składzie jednego sędziego, a w II instancji - w
pełnym składzie z wyłączeniem sędziego orzekającego w I instancji, pod
przewodnictwem Króla, który rozstrzyga w razie równości głosów
sędziowskich.
2. Prawomocne orzeczenia Sądu Królestwa w sprawach, o których mowa w
niniejszej ustawie, podlegają ogłoszeniu; ogłoszenia dokonuje Prezes
Sądu Królestwa.
Art. 16.
1. Po bezskutecznym upływie terminu do wnoszenia skarg na poprawność
przeprowadzenia wyborów albo ogłoszeniu orzeczenia o ważności wyborów,
Przewodniczący Komisji wystawia wybranym posłom zaświadczenia
potwierdzające ważność wyboru; zaświadczenia podlegają ogłoszeniu.
2. Kadencja nowo wybranych posłów rozpoczyna się w dniu następującym
po dniu ogłoszenia zaświadczeń potwierdzających ważność wyboru, jednak
nie wcześniej aniżeli dnia następującego po dniu zakończenia kadencji
posłów poprzednio wybranych.
3. Jeśli Przewodniczący Komisji nie ogłosi zaświadczeń
potwierdzających ważność wyboru najpóźniej w ostatnim dniu kadencji
posłów poprzednio wybranych, kadencja urzędujących posłów ulega
przedłużeniu do dnia poprzedzającego rozpoczęcie następnej kadencji.
Art. 17.
Jeżeli Sąd Królestwa orzeknie prawomocnie o nieważności wyborów,
postępowanie wyborcze powtarza się od początku, przy czym kadencja
urzędujących posłów ulega przedłużeniu do dnia poprzedzającego
rozpoczęcie kadencji przez posłów następnej kadencji.
Art. 18.
1. Postanowienia niniejszego rozdziału stosuje się odpowiednio do
wyborów uzupełniających.
2. Król wydaje i ogłasza postanowienie o przeprowadzeniu wyborów
uzupełniających w ciągu 7 dni od ogłoszenia wygaśnięcia mandatu.
3. Wyborów uzupełniających nie przeprowadza się, jeżeli do końca
kadencji pozostało mniej aniżeli 30 dni, a liczba urzędujących posłów
nie jest mniejsza aniżeli 3.
4. Poseł wybrany w wyborach uzupełniających kończy kadencję
równocześnie z zakończeniem kadencji posłów wybranych w zwykłych
wyborach.
ROZDZIAŁ IV
Tryb pracy Izby Poselskiej
Art. 19.
1. Izba Poselska obraduje na odrębnej liście dyskusyjnej prowadzonej w
systemie informatycznym, zwanej dalej "listą Izby".
2. Czynne i bierne prawo dostępu do listy Izby przysługuje wszystkim
posłom, senatorom, członkom Rządu Królewskiego oraz Królowi.
3. Bierne prawo dostępu do listy Izby przysługuje każdemu obywatelowi
Królestwa; przez bierne prawo dostępu rozumie się możliwość
automatycznego otrzymywania kopii wiadomości przesłanych na adres
listy przez osoby mające czynny dostęp do listy.
Art. 20.
1. Pracami Izby Poselskiej kieruje jej Marszałek wybrany przez posłów
spośród swego grona.
2. Do czasu wyboru Marszałka Izby Poselskiej przez posłów, jego
kompetencje wykonuje ten spośród posłów, który uzyskał najwięcej
głosów w ostatnich wyborach do Izby Poselskiej.
3. W razie równego podziału głosów wśród kandydatów na pełniącego
obowiązki Marszałka Izby Poselskiej wybranego na podstawie ustępu
poprzedzającego kompetencje Marszałka wykonuje wyżej umieszczony na
rosnącej, alfabetycznej liście posłów.
Art. 21.
1. Jeżeli ustawa federalna nie stanowi inaczej, Izba Poselska
podejmuje uchwały zwykłą większością głosów.
2. Głosowanie przeprowadza się na liście Izby.
3. Głosowanie jest ważne, jeżeli głosy oddała większość posłów.
Art. 21a.
1. Projekt ustawy, który w chwili zakończenia kadencji Izby został
przegłosowany przez Izbę, ale nie został rozpatrzony przez Senat
Królewski bądź Króla jest dalej rozpatrywany przez właściwe organy.
2. Jeżeli w przypadku opisanym w ustępie poprzedzającym projekt ustawy
zgodnie z art. 37 ust. 5 lub 9 Konstytucji powróci do Izby, rozpatruje
go Izba nowej kadencji.
Art. 22.
(skreślony)
Art. 23.
(skreślony)
Art. 24.
Szczegółowy wewnętrzny tryb pracy Izby Poselskiej w zakresie nie
uregulowanym niniejszą ustawą, w tym zasady odpowiedzialności
dyscyplinarnej posłów przed Izbą, określa jej Regulamin uchwalony
przez Izbę.
ROZDZIAŁ V
Prawa i obowiązki posłów
Art. 25.
1. Poseł nie jest związany instrukcjami wyborców.
2. Żaden organ federalny lub krajowy nie może podejmować działań o
charakterze władczym w celu wymuszenia określonych działań posła.
Art. 26.
1. Za swoją działalność związaną z wykonywaniem mandatu poseł
odpowiada wyłącznie przed Izbą Poselską.
2. Ustępu poprzedzającego nie stosuje się, jeżeli działalność posła
narusza cudze dobra osobiste.
3. Na wniosek prokuratora, Izba Poselska może wyrazić zgodę na
pociągnięcie posła do odpowiedzialności przed sądem w innych sprawach
aniżeli naruszenie cudzych dóbr osobistych.
4. Karami dyscyplinarnymi są:
(1) upomnienie udzielone przez Marszałka Izby Poselskiej;
(2) nagana udzielona przez Izbę Poselską;
(3) potrącenie części wynagrodzenia, nie więcej niż 2/3 wynagrodzenia
przysługującego za cały okres sprawowania mandatu;
(4) czasowe pozbawienie czynnego dostępu do listy Izby.
5. Mandat poselski wygasa z chwilą:
(1) zrzeczenia się mandatu;
(2) zrzeczenia się lub utraty obywatelstwa Królestwa;
(3) ogłoszenia prawomocnego orzeczenia sądu o skazaniu posła za
popełnienie przestępstwa i wymierzeniu kary skutkującej pozbawieniem
lub ograniczeniem praw publicznych.
6. Wygaśnięcie mandatu poselskiego ogłasza Marszałek Izby Poselskiej,
podając przyczynę wygaśnięcia.
Art. 27.
1.Posłowi przysługuje wynagrodzenie określone w odrębnej ustawie
2. Posłowi przysługuje prawo zamieszkania w hotelu poselskim przez
czas sprawowania mandatu.
Art. 28.
1. Poseł nie może prowadzić działalności nie dającej pogodzić się z
godnością sprawowanego urzędu.
2. Posłem nie może być Król, senator Królestwa, sędzia; objęcie
wskazanych urzędów jest równoznaczne ze zrzeczeniem się mandatu
poselskiego.
ROZDZIAŁ VI
Postanowienia końcowe
Art. 29.
1. Kadencja urzędujących posłów może zostać skrócona, jeżeli w toku
kadencji Izba Poselska nie przedstawi w terminie swojej opinii
odnośnie co najmniej 3 projektów ustaw federalnych.
2. Postanowienie o skróceniu kadencji posłów wydaje Król za zgodą
Senatu Królewskiego; postanowienie podlega ogłoszeniu przez Króla i
jest skuteczne z chwilą ogłoszenia.
3. W razie skrócenia kadencji posłów, Król wydaje i ogłasza
postanowienie o przeprowadzeniu wyborów w ciągu 7 dni od skrócenia
kadencji.
4. Do czasu ukonstytuowania się Izby Poselskiej w nowym składzie,
federalne postępowanie ustawodawcze odbywa się według zasad
przewidzianych Konstytucją Królestwa w przypadku braku Izby
Poselskiej.
Art. 30.
1. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
2. Król wydaje i ogłasza postanowienie o przeprowadzeniu pierwszych
wyborów w ciągu 21 dni od wejścia w życie niniejszej ustawy.
3. Do czasu wydania rozporządzeń federalnych, o których mowa w art. 6
ust. 4 i art. 10 ust. 2 niniejszej ustawy, jednakże nie dłużej aniżeli
do ogłoszenia wyników pierwszych wyborów, sprawy określone w
powołanych przepisach mogą zostać uregulowane w odpowiednich dekretach
królewskich lub rozporządzeniach federalnych wydanych przez Premiera
Rządu Królewskiego.
4. Do czasu wyboru przedstawiciela Izby Poselskiej w Komisji,
trzeciego członka Komisji wskazuje Rząd Królewski.
o Sądzie Królestwa.
[tekst jednolity z 19 Czerwca 2007 roku]
ROZDZIAŁ I
Postanowienia ogólne
Art. 1.
1. Ustawa niniejsza określa organizację Sądu Królestwa, zwanego dalej
"Sądem", obowiązki i prawa Prezesa i Sędziów Sądu oraz obowiązki
innych podmiotów, w tym obywateli i organów władzy publicznej, wobec
Sądu.
2. Ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o sędzim bez bliższego
określenia, rozumie się przez to Sędziego Sądu.
Art. 2.
1. Każdy podmiot, w tym osoby fizyczne, prawne oraz organy władzy
publicznej, obowiązany jest udzielać Sądowi pomocy w zakresie
określonym przez Prezesa Sądu lub wyznaczonego przezeń sędziego, w
związku ze złożonym pozwem lub toczącym się postępowaniem; w
szczególności każdy ma obowiązek stanąć przed Sądem, o ile zostanie
wezwany.
2. Prawa i obowiązki uczestników postępowania określają Prezes Sądu
lub wyznaczony przezeń sędzia, w ramach kierowania przebiegiem
przewodu sądowego.
Art. 3.
1. Każdy podmiot może wnosić o podjęcie określonych działań, jakie
uznaje za właściwe ze względu na konieczność zapewnienia należytego
przestrzegania porządku prawnego.
2. Prezes Sądu lub wyznaczony przezeń sędzia może tymczasowo
uregulować istniejący stan faktyczny lub prawny, jeżeli jest to
zasadne ze względu na konieczność zabezpieczenia przyszłej egzekucji
wyroku sądowego; o podjęcie takich działań można wnosić także przed
wniesieniem pozwu.
Art. 4.
1. Sądy krajowe oraz inne organy władzy publicznej, a także obywatele,
mogą wnosić o udzielenie przez Sąd odpowiedzi na pytanie prawne.
2. Wykładnia prawa dokonana na skutek pytania prawnego wiąże sądy
krajowe oraz inne
organy władzy publicznej do czasu zmiany odpowiednich przepisów.
3. W sprawach określonych w niniejszym artykule Sąd wydaje
postanowienie w trybie określonym w art. 5 ust. 1; na postanowienie
zażalenie nie przysługuje.
Art. 5.
1. W celu wykonania swoich kompetencji, Prezes Sądu wydaje zarządzenia.
2. Ustęp poprzedzający stosuje się odpowiednio do sędziego
wyznaczonego przez Prezesa Sądu, w szczególności do przewodniczącego
składu orzekającego.
3. Ilekroć prawo wymaga akceptacji Sądu uznaje się, że akceptacja
została udzielona względem propozycji Prezesa Sądu, jeżeli w terminie
przezeń oznaczonym sprzeciw zgłosiła mniej aniżeli połowa ogólnej
liczby sędziów Sądu; termin do zgłoszenia sprzeciwu nie może być
krótszy aniżeli 3 dni od przesłania propozycji wszystkim sędziom Sądu.
ROZDZIAŁ II
Organizacja Sądu
Art. 6.
1. Sąd jest naczelnym organem wymiaru sprawiedliwości w Królestwie.
2. Sąd sprawuje nadzór judykacyjny nad działalnością pozostałych sądów
w szczególności poprzez rozpoznawanie apelacji od orzeczeń innych
sądów jak również wznawianie postępowań prawomocnie zakończonych,
jeżeli utrzymanie wadliwego prawnie rozstrzygnięcia groziłoby
niepowetowaną szkodą.
3. W sprawach odmiennie nie uregulowanych, Prezes Sądu wydaje
zarządzenia dotyczące organizacji sądów krajowych oraz obowiązków i
uprawnień sędziów tych sądów; zarządzenia wymagają akceptacji Sądu.
Art. 7.
1. Prezes Sądu czuwa nad przestrzeganiem sędziowskiej niezawisłości
oraz niezależności sądownictwa.
2. Prezes Sądu reprezentuje Sąd.
3. Prezes Sądu kieruje pracami Sądu i odpowiada za należyte jego
funkcjonowanie w zakresie, w jakim nie narusza to sędziowskiej
niezawisłości.
4. Prezes Sądu sprawuje bieżącą kontrolę nad działalnością sądów krajowych.
5. Król, przed powołaniem Prezesa Sądu, zwraca się do sędziów Sądu z
wnioskiem o wskazanie kandydata na Prezesa Sądu.
6. Po zakończeniu kadencji, dotychczasowy Prezes Sądu pełni swoje
funkcje do czasu powołania następcy.
Art. 8.
1. Sąd korzysta z autonomii budżetowej. 2. Propozycję budżetu Prezes Sądu przedkłada Sądowi do akceptacji. 3. Prezes Sądu przedkłada Premierowi Rządu Królewskiego zaakceptowanyprzez Sąd budżet celem jego załączenia do projektu budżetu federalnego.
Art. 9.
1. Prezes Sądu może utworzyć kancelarię lub inną jednostkę
organizacyjną jako organ pomocniczy Sądu; utworzenie organu
pomocniczego wymaga akceptacji Sądu.
2. Prezes Sądu zatrudnia, zwalnia i jest przełożonym pracowników
organu pomocniczego Sądu.
Art. 10. (skreślony)
Art. 11.
1. Siedzibą Sądu jest pałac Bellevue położony w Królewskim Stołecznym
Mieście Dreamopolis, zwany odtąd Pałacem Sprawiedliwości.
2. Siły porządkowe oraz wojsko mogą wkroczyć i przebywać na terenie
Pałacu Sprawiedliwości wyłącznie na wezwanie Prezesa Sądu.
3. Sąd obowiązany jest posiadać witrynę internetową.
4. Szczegółową zawartość witryny określa Prezes Sądu.
ROZDZIAŁ III
Obowiązki i prawa Sędziów Sądu
Art. 12.
1. Obejmując stanowisko, sędzia składa ślubowanie według następującej roty:
"Ślubuję uroczyście jako Sędzia Sądu Królestwa służyć wiernie
Królestwu stojąc na straży Konstytucji, obowiązki sędziego wypełniać
sumiennie, sprawiedliwość wymierzać bezstronnie według prawa i mego
sumienia, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i
uczciwości.".
2. Prezes Sądu składa ślubowanie według następującej roty:
"Ślubuję uroczyście jako Prezes Sądu Królestwa służyć wiernie
Królestwu stojąc na straży Konstytucji, obowiązki sędziego wypełniać
sumiennie, sprawiedliwość wymierzać bezstronnie według prawa i mego
sumienia, a w postępowaniu kierować się zasadami godności i
uczciwości.".
3. Ślubowanie składa się przez przesłanie podpisanej przez siebie roty
na listę dyskusyjną Królestwa.
Art. 13.
1. Sędzia, w tym Prezes Sądu, obowiązany jest dochować wierności
złożonemu ślubowaniu.
2. Za naruszenie prawa oraz obowiązków służbowych sędzia odpowiada
dyscyplinarnie przed Sądem.
3. Wszczęcie postępowania dyscyplinarnego następuje na wniosek Prezesa
Sądu lub sędziego.
4. Z wnioskiem o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego może wystąpić
również, za pośrednictwem Prezesa Sądu, inny organ władzy publicznej.
Art. 14.
1. Karami dyscyplinarnymi są:
(1) upomnienie;
(2) nagana;
(3) czasowe obniżenie wynagrodzenia;
(4) wydalenie ze służby.
2. Czasowe obniżenie wynagrodzenia nie może być orzeczone na czas
dłuższy aniżeli 3 miesiące, a obniżone wynagrodzenie nie może być
niższe od 1/5 wynagrodzenia sędziego.
3. Poniesienie odpowiedzialności dyscyplinarnej nie wyklucza
odpowiedzialności na zasadach ogólnych.
Art. 15.
1. Na wniosek Prezesa Sądu, Sąd stwierdza opróżnienie urzędu sędziego,
jeżeli zajmujący je sędzia nie uczestniczy w pracach Sądu i nie
zgłasza woli dalszego uczestniczenia.
2. Sąd stwierdza opróżnienie urzędu także wówczas, gdy zajmujący je
sędzia wprawdzie wyraża gotowość uczestniczenia w pracach Sądu, to
jednak w nich nie uczestniczy.
Art. 16.
1. Sędziemu przysługuje wynagrodzenie określone w odrębnej ustawie.
2. Prezesowi Sądu przysługuje dodatek funkcyjny w wysokości 1/10
wynagrodzenia sędziego.
3. Wynagrodzenia wypłaca Prezes Sądu do 10. dnia miesiąca
następującego po miesiącu, za który wypłaca się wynagrodzenie.
4. Jeżeli sędzia objął lub opuścił urząd w trakcie miesiąca, należne
wynagrodzenie oblicza się w ten sposób, że miesięczną wartość
wynagrodzenia dzieli się przez 30 i mnoży przez liczbę dni w danym
miesiącu, w trakcie których pozostawał na stanowisku.
5. Sędziemu przysługuje prawo zamieszkania w Pałacu Sprawiedliwości
przez czas sprawowania urzędu i w ciągu miesiąca po zakończeniu
służby.
6. Sędzia nie może jednocześnie pełnić funkcji w Prokuraturze Królestwa.
Art. 16a.
1. Sędziom nie wolno piastować funkcji w administracji państwowej na
szczeblu federalnym oraz kandydować do Izby Poselskiej.
2. Każdy sędzia jest zobowiązany poinformować Prezesa Sądu o
piastowanych funkcjach publicznych w administracji krajowej oraz
prowadzonej działalności gospodarczej, naukowej i dydaktycznej.
3. Sędzia, który piastuje funkcje publiczne w administracji krajowej
jednej z prowincji nie może orzekać w sprawach, w których stroną są
władze tej prowincji.
4. Sędzia, który prowadzi działalność gospodarczą lub jest zatrudniony
w przedsiębiorstwie nie może orzekać w sprawie, w której stroną są
przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą w tej samej lub
zbliżonej branży gospodarki.
5. Sędzia, który przyjmuje dochody z innych źródeł niż wynagrodzenie
sędziego, jest zobowiązany składać zeznanie majątkowe Prezesowi Sądu
kwartalnie oraz na każde wezwanie Prezesa Sądu.
6. Zeznanie majątkowe, o którym mowa w ustępie poprzedzającym podlega
opublikowaniu na stronie sądu.
7. Sedziemu, który pobiera regularne dochody z innych źródeł niż
wynagrodzenie sędziego, nie przysługuje wynagrodzenie sędziego.
Art. 17.
1. Żaden organ władzy publicznej nie może prowadzić przeciwko sędziemu
postępowania umożliwiającego zastosowanie jakiejkolwiek sankcji bez
zgody Sądu.
2. Prezes Sądu może wyrazić zgodę na dokonanie czynności nie cierpiącej zwłoki.
ROZDZIAŁ IV
Przepis karny
Art. 18.
1. Kto bezprawnie uchyla się od wykonania ciążącego na nim obowiązku
względem Sądu, podlega karze porządkowej grzywny do 1.000 D; dodatkowo
można orzec pozbawienie praw publicznych na okres nie dłuższy aniżeli
3 miesiące.
2. O nałożeniu grzywny oraz pozbawieniu praw publicznych orzeka pełen
skład Sądu.
ROZDZIAŁ V
Postanowienia końcowe
Art. 19.
1. Urzędujący w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy Prezes Sądu
oraz sędziowie zachowują swoje stanowiska.
2. (skreślony).
3. Wypłata wynagrodzeń należnych za miesiące poprzedzające miesiąc, w
którym niniejsza ustawa wchodzi w życie, następuje w ciągu 7 dni od
dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.
4. Ustępu poprzedzającego nie stosuje się wobec zaległych wynagrodzeń,
względem których Sąd przed wejściem w życie niniejszej ustawy ustalił
odmienne zasady wypłaty.
Art. 20.
1. Do czasu wydania odrębnych regulacji, niniejszą ustawę stosuje się
odpowiednio do sądów krajowych, ich prezesów i sędziów, z zachowaniem
poniższych postanowień.
2. (skreślony).
3. Prezes Sądu opracowuje jeden projekt budżetu obejmujący wszystkie
sądy krajowe, przekazuje go Rządowi Królewskiemu po uzyskaniu
akceptacji Sądu i sprawuje nadzór nad jego realizacją.
Art. 21.
Niniejsza ustawa wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
o Prokuraturze.
[tekst jednolity z 19 czerwca 2007 roku]
ROZDZIAŁ I
Przepisy ogólne
Art. 1.
1. Prokuraturę Królestwa stanowi Prokurator Generalny Królestwa
Dreamlandu, zwany dalej "Prokuratorem Generalnym", oraz Prokuratorzy
Prowincji.
2. Prokurator Generalny jest naczelnym organem Prokuratury Królestwa.
3. Prokuratorzy Prowincji stoją na czele powszechnych jednostek
organizacyjnych Prokuratury poszczególnych Prowincji.
4. Zasady powoływania i odwoływania prokuratorów określa Konstytucja Królestwa. 5. (skreślony) 6. Zasady organizacji jednostek Prokuratury o których mowa w ust. 3, wtym powoływania funkcjonariuszy krajowych urzędujących w ramach tych jednostek, nie będących prokuratorami, określają właściwe prawa krajowe.
Art. 2.
Zadaniem Prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad
ściganiem przestępstw.
Art. 3.
Zadania określone w art. 2 Prokurator Generalny wraz Prokuratorami
Prowincji wykonują przez:
(1) prowadzenie lub nadzorowanie postępowania przygotowawczego w
sprawach karnych oraz sprawowanie funkcji oskarżyciela publicznego
przed sądami;
(2) wytaczanie powództw w sprawach karnych i cywilnych;
(3) podejmowanie środków przewidzianych prawem, zmierzających do
prawidłowego i jednolitego stosowania prawa w postępowaniu sądowym,
administracyjnym, w sprawach o wykroczenia oraz w innych
postępowaniach;
(4) zaskarżanie do sadu niezgodnych z prawem decyzji administracyjnych
oraz udział w postępowaniu sądowym w sprawach zgodności z prawem
takich decyzji;
(5) koordynowanie działalności w zakresie ścigania przestępstw,
prowadzonej przez inne organy państwowe;
(6) współdziałanie z organami krajowymi w zapobieganiu przestępczości
i innym naruszeniom prawa;
(7) podejmowanie niewładczych działań zmierzających do upowszechniania
praworządności wśród obywateli;
(8) podejmowanie innych czynności określonych w ustawach.
Art. 4.
Prokurator Prowincji może występować do właściwych organów krajowych o
zmianę aktu normatywnego wydanego z naruszeniem prawa federalnego.
Art. 5.
Prokurator jest obowiązany do podejmowania działań określonych w
ustawach, kierując się zasadą bezstronności i równego traktowania
wszystkich obywateli.
Art. 6.
1. Prokuratorzy Prowincji przy wykonywaniu czynności określonych w
ustawach są niezależni, z zastrzeżeniem przepisów ust. 2.
2. Prokurator Prowincji jest obowiązany wykonywać zarządzenia,
wytyczne i polecenia Prokuratora Generalnego. Polecenie Prokuratora
Generalnego dotyczące treści czynności procesowej na żądanie
Prokuratora Prowincji wymaga uzasadnienia.
3. Prokurator Generalny w razie stwierdzenia oczywistej obrazy prawa
przy prowadzeniu sprawy wytyka właściwemu Prokuratorowi Prowincji
uchybienie.
4. W razie stwierdzenia oczywistej i rażącej obrazy prawa Prokurator
Generalny jest zobowiązany zażądać wszczęcia postępowania
dyscyplinarnego przeciwko prokuratorowi, który obrazy się dopuścił.
Obwiniony prokurator zostaje zawieszony w swoich czynnościach.
Art. 7.
Ustawa niniejsza nie wyklucza połączenia w drodze dekretu królewskiego
funkcji Prokuratora Generalnego i ministra właściwego do spraw
sprawiedliwości.
ROZDZIAŁ II
Organizacja Prokuratury
Art. 8.
Prokuratorem może być ten, kto:
(1) posiada obywatelstwo Królestwa i korzysta z pełni praw cywilnych i
obywatelskich;
(2) jest nieskazitelnego charakteru.
Art. 9.
Prokuratorem nie może być osoba, która będąc obywatelem innego państwa
wirtualnego, zasiada w organach władzy centralnej tego państwa.
Art. 10.
Prokurator Generalny:
(1) kieruje działalnością Prokuratury Królestwa osobiście bądź przez
zastępców Prokuratora Generalnego;
(2) wydaje zarządzenia, wytyczne i polecenia;
(3) powołuje i odwołuje zastępców Prokuratora Generalnego, spośród
osób spełniających wymogi określone w art. 8 i 9;
(4) na wniosek Premiera Rządu Królewskiego dokonuje obsługi prawnej
Rządu w zakresie przedłożonych projektów.
Art. 11.
1. Powszechnymi jednostkami organizacyjnymi Prokuratury są Prokuratury
Prowincji.
2. Dopuszcza się możliwość utworzenie dodatkowych jednostek
organizacyjnych Prokuratury na terenie jednej Prowincji.
Art. 12.
1. Rozporządzenie federalne wydane przez ministra właściwego do spraw
sprawiedliwości może dookreślić, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 6, ustrój
Prokuratury Królestwa; rozporządzenie może w szczególności tworzyć i
znosić dodatkowe jednostki organizacyjne Prokuratury Królestwa, w tym
wydzielone ze względu na charakter spraw.
2. Funkcjonariuszy jednostek organizacyjnych, o których mowa w ustępie
poprzedzającym, powołuje i odwołuje Prokurator Generalny; art. 8 i 9
stosuje się odpowiednio.
Art. 13.
1.Wynagrodzenie Prokuratora Generalnego określa odrębna ustawa.
2. Wynagrodzenie Prokuratorów Prowincji określa odrębna ustawa.
Art. 14.
(skreślony)
Art. 15.
Jeżeli działalność jednostek organizacyjnych Prokuratury, o których
mowa w art. 1 ust. 3, nie zapewnia należytej ochrony porządku
prawnego, Prokurator Generalny może zwrócić się do Senatu Królewskiego
o podjęcie uchwały wprowadzającej bezpośrednie kierownictwo danej
jednostki organizacyjnej przez Prokuratora Generalnego lub
wyznaczonego przezeń prokuratora albo funkcjonariusza federalnego nie
będącego prokuratorem.
ROZDZIAŁ III
Przepisy końcowe
Art. 16.
1. Ustawa niniejsza wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
2. Z chwilą wejścia w życie niniejszej ustawy tracą moc wszelkie
przepisy dotyczące kwestii w niej uregulowanych.
3. Prokuratorzy urzędujący w chwili wejścia w życie niniejszej ustawy,
zachowują swoje stanowiska.
4. Do czasu ustanowienia Prokuratorów Prowincji, jednak nie dłużej
aniżeli w ciągu miesiąca od wejścia w życie niniejszej ustawy, ich
kompetencje przysługują Namiestnikom Koronnym.
o asesorach sądowych.
[tekst jednolity z 19 Czerwca 2007 roku]
My, Artur I Piotr, Król Dreamlandu, Najwyższy Zwierzchnik Furlandii, Morlandu, Solardii, Surmali i Weblandu, Najwyższy Zwierzchnik Sił Zbrojnych, Wielki Mistrz Heroldii Królestwa, etc.
stanowimy, co następuje:
Art. 1.
1. Dekret niniejszy określa zasady sprawowania funkcji, w tym
odpowiedzialność dyscyplinarną, asesora sądowego, zwanego dalej
„asesorem".
2. Powoływanie i odwoływanie asesorów reguluje Konstytucja Królestwa.
3. Ilekroć w niniejszym dekrecie jest mowa o ministrze bez bliższego
określenia, rozumie się przez to federalnego ministra właściwego do
spraw sprawiedliwości.
Art. 2.
1. Asesor jest federalnym organem sprawującym wymiar sprawiedliwości w
zakresie jemu powierzonym.
2. Jeżeli Król powołując asesora nie postanowił inaczej, asesor
sprawuje wymiar sprawiedliwości w I instancji we wszystkich sprawach
cywilnych i karnych.
3. W zakresie orzekania asesorowi przysługują wszelkie uprawnienia
sędziowskie, w tym prawo przewodniczenia w toku przewodu sądowego.
Art. 3.
1. Asesorem może być obywatel Królestwa, który nie był skazany
prawomocnym wyrokiem za przestępstwo.
2. Obejmując stanowisko, asesor składa ślubowanie według następującej roty:
„Ślubuję uroczyście jako asesor sądowy służyć wiernie Królestwu stojąc
na straży Konstytucji, obowiązki asesora wypełniać sumiennie,
sprawiedliwość wymierzać bezstronnie według prawa i mego sumienia, a w
postępowaniu kierować się zasadami godności i uczciwości.".
3. Ślubowanie składa się przez przesłanie podpisanej przez siebie roty
na listę dyskusyjną Królestwa.
Art. 4.
1. Asesor obowiązany jest dochować wierności złożonemu ślubowaniu oraz
stale podnosić swoje kwalifikacje.
2. Za naruszenie ślubowania asesor odpowiada dyscyplinarnie przed ministrem.
3. Od decyzji ministra asesorowi przysługuje odwołanie do Króla, który
rozpoznaje je w postępowaniu sądowym.
4. Poniesienie odpowiedzialności dyscyplinarnej nie wyklucza
odpowiedzialności na zasadach ogólnych.
Art. 5.
1. Karami dyscyplinarnymi są:
(1) upomnienie;
(2) nagana;
(3) czasowe obniżenie wynagrodzenia.
2. Czasowe obniżenie wynagrodzenia nie może być orzeczone na czas
dłuższy aniżeli 3 miesiące, a obniżone wynagrodzenie nie może być
niższe od 1/5 wynagrodzenia sędziego.
3. Jeżeli wcześniej stosowane kary dyscyplinarne okazały się
nieskuteczne lub przewinienie asesora jest szczególnie ciężkie i
świadczy o niezdolności asesora do sprawowania wymiaru
sprawiedliwości, minister zamiast wszczynać postępowanie dyscyplinarne
może wystąpić do Króla z wnioskiem o odwołanie asesora.
4. Król odwołuje asesora w razie jego prawomocnego skazania za przestępstwo.
Art. 6.
1. Assesorowi przysługuje wynagrodzenie określone w odrębnej ustawie.
2. Wynagrodzenia wypłaca minister do 10. dnia miesiąca następującego
po miesiącu, za który wypłaca się wynagrodzenie.
3. (skreślony).
4. Skarb Królestwa pokrywa rzeczywiście poniesione przez asesora
koszty zamieszkania przez czas pełnienia funkcji i w ciągu miesiąca po
jej zakończeniu; prawo do miesięcznego zakwaterowania po odwołaniu ze
stanowiska nie przysługuje, jeżeli asesor został pozbawiony stanowiska
w trybie art. 5 ust. 3.
Art. 7.
W ustawie federalnej z dnia 28 października 2004 roku o Sądzie
Królestwa (BPSK Nr 123;
http://dreamland.l.pl/sk/sk/articles.php?id=123) skreśla się art. 10.
Art. 8.
Dekret niniejszy wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.
(-) sierż. Paweł Erwin baron von Kopp-Ostrowski de Archien-Liberi y de Ebruz
Marszałek Izby Poselskiej
(-) Marcus markiz Estreicher
p.o. Marszałka Senatu
Received on Tue 19 Jun 2007 - 13:13:41 CEST
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:02 CET