SK 2007/8/I [Wakowski v. Bogusj] - NIEPRAWOMOCNY

From: Edward Krieg <Krieg_usunto_at_poczta.fm>
Date: Fri, 11 May 2007 20:57:59 +0200


WYROK
W IMIENIU JEGO KRÓLEWSKIEJ MOŚCI Dnia 11 maja 2007 roku

Sąd Królestwa w Wydziale II Cywilnym w składzie: Przewodniczący: Prezes SK dr jur. net. Edward arcyksiążę Krieg;

po rozpoznaniu w dniach: 28 marca - 11 kwietnia 2007 roku; na rozprawie;
sprawy: SK 2007/8/I;
z powództwa: Łukasza Wakowskiego;
przeciwko: Bogusjowi;
o: przeprosiny i zadośćuczynienie finansowe;

orzeka, co następuje:

I. Oddala powództwo w całości.

II. Kosztami postępowania w wysokości 25 D obciąża powoda.

UZASADNIENIE
(1)

Pełen zapis przewodu sądowego jest dostępny w Pałacu Sprawiedliwości - Sali Rozpraw II Wydziału II Cywilnego.

(2)

W dniu 24 marca 2007 roku powód, Łukasz hrabia Wakowski, złożył pozew przeciwko panu Bogusjowi o przeprosiny i zadośćuczynienie finansowe w związku z naruszeniem przez pozwanego dobrego imienia poprzez dokonaną publicznie sugestię, że powód jest paranoikiem i twierdzenie, że złożył projekt ustawy zmierzający do wyeliminowania pozwanego z życia Dreamlandu. W dniu 28 marca 2007 roku sąd doręczył stronom wezwania, otworzył przewód sądowy i wezwał pozwanego do wniesienia odpowiedzi na pozew.

(3)

Pozwany złożył odpowiedź na pozew pismem z dnia 28 marca 2007 roku. Podniósł, że jego zdaniem pozew jest bezzasadny przede wszystkim w związku z tym, że w jego treści nie pojawiły się dowody. Swoje twierdzenia, że powód złożył projekt ustawy zmierzający do wyeliminowania pozwanego z życia Dreamlandu pozwany, jak poinformował w odpowiedzi na pozew, opierał na artykule z "Gazety Furlandzkiej", przy czym przyznał, że pomylił osoby zgłaszające projekt; zgłaszającym był hrabia Albon a nie powód. Reasumując swoje pismo, wniósł o oddalenie powództwa w całości.

(4)

Pismem z dnia 3 kwietnia 2007 roku powód złożył wniosek dowodowy, w którym cytował obszerny passus z wypowiedzi pozwanego, która miała miejsce w ramach postępowania sądowego w sprawie SK 2007/3/I [Bogusj v. Wakowski]. W wypowiedzi tej pozwany stwierdzał między innymi, że "w Dreamlandzie panuje swego rodzaju paranoja, której "oskarżony Wakowski jest niemal podręcznikowym przykładem". Stwierdził również, że "o ile pamięta" powód złożył w Izbie Poselskiej "ustawę o usunięcie go z KD".

(5)

W dniu 4 kwietnia 2007 roku poza porządkiem oświadczenie złożył pozwany. Podniósł wówczas, że gdy pisał o paranoi, "nie pisał o osobie", ale o "sytuacji". Pozwany złożył również wnioski dowodowe w postaci fragmentów postu powoda z dn. 7 września 2006 roku, w którym ten informował o złożeniu przez Ministra Spraw Zagranicznych wniosku o wydalenie osoby pozwanego z Królestwa Dreamlandu i zapowiadał, że zapozna się z prawem Królestwa tak, by znaleźć sposób na usunięcie osoby pozwanego "raz na zawsze".

(6)

W dniu 5 kwietnia 2007 roku pozwany złożył oświadczenie, w którym zażądał nieprzyjęcia wniosku dowodowego powoda z racji tego, że wypowiedź będąca jego przedmiotem została w ramach postępowania SK 2007/3/I uznana za bezskuteczną.

(7)

Po serii oświadczeń stron, nie wnoszących nic nowego do sprawy, w dniu 11 kwietnia 2007 roku zamknięto przewód sądowy w sprawie.

(8)

Mając na uwadze zgromadzony w toku przewodu materiał procesowy oraz obowiązujące prawo Sąd Królestwa zważył, co następuje:

(8.A)

W sprawach o naruszenie dóbr osobistych istnieje w Dreamlandzie bogata tradycja orzecznicza. Sąd wielokrotnie już zwracał uwagę na to, że przy rozpoznawaniu sprawy nie może się on kierować jako priorytetem subiektywnie pojmowaną obrazą czci konkretnej osoby, ale musi brać pod uwagę przede wszystkim zasadę pluralizmu i wolności słowa. Wielokrotnie sugerował, że jego celem jest zakreślenie szerokiego spektrum dopuszczalnej publicznej debaty tak, aby nie naruszać fundamentów państwa prawa, jakimi są zasada pluralizmu, i obywatelskich praw i wolności konstytucyjnych, do których należy z pewnością prawo do wolności słowa, swobody publicznego dyskursu i zasada pluralizmu (por. W SK 2007/7/I, uzas. 2.B, BPSK Nr 824; W SK 2007/3/I, uzas. 4.B, BPSK Nr 803; W 2006/1/I, uzas. 2.H, BPSK Nr 619; W SK 22/I/03, uzas. 6.C, BPSK Nr 140).

(8.B)

Jak wynika z pozwu, głównym zarzutem stawianym pozwanemu jest domniemane nazwanie powoda "paranoikiem". Sąd w pewnej mierze podziela przekonanie pozwanego, autora zamieszczonej we wniosku dowodowym wypowiedzi, że nie jest to wypowiedź uderzająca bezpośrednio w powoda. Rzeczywiście pozwany w pierwszej kolejności użył słowa "paranoja" dla określenia stanu, który, jego zdaniem, panuje w Dreamlandzie. Dopiero w dalszej kolejności stwierdził, że powód jest tego stanu "niemal podręcznikowym przykładem". Po dokonaniu tego rodzaju technicznej interpretacji nie można jednakże powstrzymać się od analizy innych elementów wypowiedzi potencjalnie naruszającej dobra osobiste. Przede wszystkim w wypowiedzi naruszającej dobra osobiste równie istotne jak znaczenie ujawniające się przy głębokiej analizie językowej jest znaczenie powierzchowne, to znaczy ujawniające się przy pierwszym, powierzchownym zapoznaniu się z treścią tej wypowiedzi. W tym wypadku sąd mógłby istotnie stwierdzić, że wypowiedź pozwanego może zostać uznana za wypowiedź krzywdzącą wobec powoda. Istotny jest jednak również kontekst. Analizując całość przytoczonej wypowiedzi nie można nie stwierdzić, że wypełnia ona znamiona typowej wypowiedzi ocennej. Pozwany nie imputuje bowiem powodowi zaburzeń psychicznych, ale łączy jego osobę z pewnym, dostrzeganym przez siebie trendem, którego głównym elementem jest zwalczanie osoby pozwanego. Sąd naturalnie nie sugeruje w jakikolwiek sposób czy zgadza się lub nie zgadza z wypowiedzią pozwanego. Istotne jest jednak to, że, zgodnie z zasadą pluralizmu i z konstytucyjnym prawem do wolności słowa, pozwany ma prawo zarówno do swoich przekonań, jak i do ich publicznego manifestowania. Zdaniem sądu, wypowiedź pozwanego odnosząca się do słowa "paranoja" w żadnym wypadku nie narusza dobrego imienia powoda i ma charakter publicznej oceny sytuacji społeczno-politycznej, do której pozwany miał prawo.

(8.C)

Powód zarzuca również, że pozwany naruszył jego dobra osobiste poprzez niezgodne z prawdą twierdzenie, jakoby powód był zgłaszającym projekt ustawy zmierzającej do wyeliminowania pozwanego z życia Królestwa. Powód sugeruje jednocześnie, że takie twierdzenie naraziło na szwank jego autorytet polityczny i jego dobre imię w oczach elektoratu. Sąd uważa ten zarzut stawiany pozwanemu za zaskakujący. Otóż trudno chyba uznać, że sam powód działa w sposób naruszający swoje własne poparcie w oczach elektoratu. Twierdzenie pozwanego, że powód złożył projekt ustawy zmierzający do wyeliminowania pozwanego z życia Królestwa, nie narusza jego dobrego imienia i nie jest twierdzeniem wobec powoda szkodliwym. Powód bowiem, co udowodnił pozwany i co pozostaje w zgodzie z wiadomościami posiadającymi przez sąd, publicznie wypowiada się o powodzie w sposób, który zupełnie nie pozostawia złudzeń co do intencji - tą intencją jest usunięcie pozwanego z Dreamlandu przy zastosowaniu metod prawnych. Jeśli zatem powód sam kreuje taki swój polityczny wizerunek, trudno zarzucać pozwanemu, że publikując informacje zgodne z tą kreacją, wizerunek taki burzy i naraża na szwank dobra osobiste i autorytet polityczny powoda. Fakt prawdziwości lub nieprawdziwości doniesień pozwanego nie jest już tak istotny, skoro pozwany sam przyznał, że pomylił zgłaszających - i uczynił to w tym samym miejscu, w którym zamieścił wypowiedź zawierającą informację nieprawdziwą, to jest na sali sądowej. Ze względu na brak szkodliwości wypowiedzi pozwanego i sprostowanie jej nieprawdziwości dokonane w analogicznym miejscu, sąd powództwo w zakresie nieprawdziwych twierdzeń dotyczących złożenia przez powoda projektu ustawy oddala.

(8.D)

Sąd pragnie przy okazji odnieść się do wniosku wysnutego przez pozwanego, jakoby nie można było wykorzystać w charakterze dowodu wypowiedzi dokonanej na sali sądowej, jeśli ta została uznana uprzednio za bezskuteczną. Kryterium jest zasadniczo jasne: dowodem w sprawie o naruszenie dóbr osobistych może być każda wypowiedź dostępna publicznie, niezależnie od jej statusu. Bezskuteczność nie oznacza, że taka wypowiedź nie istnieje, w żaden sposób nie przesądza również jej prawdziwości: w tym wypadku jest jedynie statusem nadanym w związku z wniesieniem jej po wyznaczonym terminie. Jeśli jest to jednak wypowiedź dostępna publicznie, może stać się podstawą do wytoczenia powództwa o naruszenie dóbr osobistych.

(9)

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.

Prezes SK
(-) dr jur. net. Edward arcyksiążę Krieg

POUCZENIE
Od niniejszego wyroku przysługuje stronom apelacja w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia, którą należy złożyć za pośrednictwem urzędowego formularza, dostępnego w Pałacu Sprawiedliwości.



Dziecko - instrukcja obsługi
>>> http://link.interia.pl/f1a51 Received on Fri 11 May 2007 - 12:03:55 CEST

This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:02 CET