w pełnym składzie:
Przewodniczący: Prezes SK dr jur. net. Edward arcyksiążę Krieg; Członek: Sędzia SK prof. jur. net. król senior Artur Piotr;
po rozpoznaniu w dniach 30 marca - 11 kwietnia 2007 roku; na rozprawie;
sprawy: SK 2007/9/I;
z połączonych do wspólnego rozpoznania skarg wyborczych: Prokuratora Generalnego Królestwa Dreamlandu Medgara hrabiego de Ramy i Paula barona von Panevnicka;
przeciwko: Komisji Wyborczej Królestwa;
o:
(1) uchylenie decyzji administracyjnej Komisji Wyborczej Królestwa z
dnia 27 marca 2007 r. Obwieszczenie Komisji Wyborczej Królestwa o
wynikach wyborów uzupełniających do Izby Poselskiej Królestwa Dreamlandu
przeprowadzonych w dniach 20 marca - 26 marca 2007 roku, w zakresie, w
jakim uznaje się w niej za głosy oddane nieprawidłowo głosy oddane z
tego samego adresu IP;
(2) unieważnienie wyborów;
(3) przywrócenie statusu obywatela na czas aktu glosowania w wyborach;
(4) uznanie głosów osób pozbawionych głosu;
(5) ponowne przeliczenie głosów;
(6) ukaranie finansowe członków Komisji Wyborczej Królestwa i odwołanie
ich z funkcji;
(4) zadośćuczynienie finansowe w wysokości 1000 dreamów na rzecz
skarżącego sir Paula von Panevnicka;
(5) unieważnienie Obwieszczenia Komisji Wyborczej Królestwa z dnia 30
marca 2007 o wydaniu zaświadczenia dla posłów wybranych w wyborach
uzupełniających do Izby Poselskiej;
(6) cofnięcie zaświadczenia dla wybranego posła;
orzeka, co następuje:
I. Unieważnia wybory uzupełniające do Izby Poselskiej przeprowadzone w dniach 20-26 marca 2007 roku i nakazuje ich powtórzenie.
II. Rozwiązuje Komisję Wyborczą Królestwa.
III. W pozostałym zakresie skargę oddala.
IV. Utajnia uzasadnienie wyroku w części, w jakim odnosi się ono do personaliów osób głosujących w wyborach.
V. Nakazuje Komisji Wyborczej Królestwa zwrócić skarżącym poniesione koszta sądowe, tj. całość poniesionych kosztów w wysokości 5 D Prokuraturze Generalnej Królestwa Dreamlandu i 5 D z poniesionych 10 D Paulowi baronowi von Panevnickowi w związku z oddaleniem części wniesionych skarg.
UZASADNIENIE
(1)
W związku z doniosłością sprawy, koniecznością szybkiego wydania
orzeczenia i faktem, że przebieg rozprawy został utrwalony i wyłożony do
wglądu publicznego w Sali VI Wydziału IV Administracyjnego, sąd nie
będzie opisywał przebiegu postępowania i ograniczy się jedynie do
rozważań na temat poprawności przeprowadzenia wyborów.
(2)
Mając na uwadze zgromadzony w toku przewodu materiał procesowy oraz
obowiązujące prawo Sąd Królestwa zważył, co następuje:
(2.A)
W pierwszej kolejności sąd czuje się obowiązany rozważyć sprawę budzącą
najwięcej wątpliwości, to jest sprawę obywatelstwa. Ustawa federalna z
dn. 21 stycznia 2006 roku o zmianie ustawy federalnej o obywatelstwie i
niektórych innych ustaw [j.t. z dn. 21 stycznia 2006 r.; BPSK Nr 570]
(dalej: ustawa nowelizująca) wprowadziła szereg istotnych zmian. Przede
wszystkim podzieliła dotychczasowo istniejący status obywatela na dwa
różne statusy: obywatela i mieszkańca. Obywatelem w myśl ustawy
nowelizującej może być od tego czasu tylko mieszkaniec, który zdał
egzamin przeprowadzany według przepisów odrębnych (art. 1 ust. 1 ustawy
nowelizującej), chyba że uzyskał obywatelstwo Królestwa przed dniem
wejścia w życie ustawy, tj. 1 marca 2006 roku (art. 7 ustawy
nowelizującej). Utrzymanie statusu obywatela przez osoby, które
otrzymały go przed 1 marca 2006 roku, wprost zapisany został także w
art. 8 ust. 2 ustawy z dn. 21 stycznia 2006 roku o Szkole Głównej
Królestwa [j.t. z 21 stycznia 2006 r.; BPSK Nr 568] (dalej: ustawa o
Szkole). Kluczowe dla przedmiotowej sprawy różnice pomiędzy statusem
obywatela a mieszkańca wynikają zaś z porównania art. 1 i art. 1.1
zmienionej ustawą nowelizującą ustawy z dn. 6 listopada 2004 roku o
obywatelstwie [j.t. z dn. 21 stycznia 2006 r.; BPSK Nr 560] (dalej:
ufb). Z analizy porównawczej tych dwóch przepisów wynika, że w
przeciwieństwie do obywatela mieszkaniec nie posiada między innymi praw
wyborczych - przez co należy rozumieć zarówno prawo czynne, jak i
bierne. Sąd przystąpi do rozważenia czy na podstawie powyżej powołanych
przepisów unieważnienie głosów oddanych przez osoby, które przystąpiły
do Dreamlandu po 1 marca 2006 roku, ale nie zdały egzaminu określonego w
art. 1 ust. 3 ufb jest zgodne z obowiązującym prawem czy też nie.
(2.B)
Wydaje się, że sytuacja prawna osób oddających głos w wyborach, których
przeprowadzenie zaskarżono, powinna być jasna. Uznane za ważne winny być
z tego punktu widzenia tylko głosy tych osób, które nabyły obywatelstwo
w jeden z dwu sposobów: albo swoje obywatelstwo wywodzą sprzed wejścia w
życie ustawy nowelizującej (czyli sprzed 1 marca 2006 roku) albo zdali
egzamin określony art. 1 ust. 3 ufb. Sąd nie podziela twierdzeń
skarżącego Paula barona von Panevnicka (dalej: skarżącego prywatnego),
jakoby nieujawnianie przez Centralny Rejestr Mieszkańców (dalej: CRM)
informacji o tym czy dana osoba jest obywatelem czy mieszkańcem w
jakikolwiek sposób wpływało na faktyczny status tych osób. Wprawdzie
art. 6 ustawy nowelizującej zobowiązał Królewskie Służby Informatyczne
do wprowadzenia niezbędnych zmian z dniem wejścia w życie tej ustawy,
ale nieujawnianie przez CRM informacji o statusie osoby nie może być w
żadnym razie powodem do kwestionowania ich statusu. Jak wspomniano
wyżej, unormowania dotyczące uzyskiwania statusu obywatela po 1 marca
2006 roku są zdaniem sądu określenie dostatecznie precyzyjnie.
Jednocześnie na Królewskie Służby Informatyczne nie został wprost
nałożony obowiązek takiego skonfigurowania CRM, by ten wyświetlał
informację o statusie osoby. Co więcej, art. 9 ust. 2 ustawy z dn. 6
listopada 2004 roku o Centralnym Rejestrze Mieszkańców [t.j. z dn. 21
stycznia 2006 r.; BPSK Nr 562] (dalej: ufcrm) w sposób wyczerpujący
określa listę danych, które ujawnia się dla pozycji w CRM. Nie ma wśród
tych danych statusu obywatela lub mieszkańca.
(2.C)
Sąd podziela jednak częściowo stanowisko skarżącego prywatnego, że dla
pełnego rozważenia problemu konieczne jest odniesienie się także do
egzaminów określonych w kilkukrotnie już powoływanym art. 1 ust. 3 ufb.
Przepis ten, w istocie dość lakoniczny, warunkuje jedynie otrzymanie
obywatelstwa od zdania egzaminu, którego tryb i sposób przeprowadzenia
miały określić przepisy odrębne. Przepisy te zostały zgromadzone w
ustawie o Szkole, która na mocy art. 8 ust. 1 tej ustawy weszła w życie
z tym samym dniem co ufb, tj. 1 marca 2006 roku. Nie jest jednak ani dla
sądu, ani dla nikogo innego tajemnicą, że powoływana tą ustawą Szkoła
Główna Królestwa została oficjalnie otwarta dopiero w grudniu 2006 roku,
tak więc do tego czasu nie było realnej możliwości zdania egzaminów
warunkujących posiadanie obywatelstwa dla osób zapisanych w rejestrach
informatycznych Królestwa po dniu 1 marca 2006 roku. Sąd, jak
wspomniano, podziela zdanie skarżącego prywatnego, że ta okoliczność w
zasadniczy sposób wpływa na sytuację tych osób. Należy bowiem
stwierdzić, że w obliczu braku jakiegokolwiek organu uprawnionego do
realizacji art. 1 ust. 3 ufb (tj. przeprowadzania egzaminów
warunkujących uzyskanie statusu obywatela) uniemożliwiono części osób
zdobycie statusu obywatela. W tej sytuacji sąd uznaje, że skoro przepisy
odnoszące się do trybu otrzymania obywatelstwa były w tym czasie
niestosowalne, za niestosowalne można uznać także wszelkie normy
wprowadzające dwoistość statusów obywatela i mieszkańca. Skarżący
prywatny wywodzi stąd, że skoro od dnia 1 marca 2006 roku (wejście w
życie ustawy nowelizującej i ustawy o Szkole) do dnia otwarcia Szkoły
Głównej Królestwa nie było możliwości zdania egzaminów warunkujących
zdobycie obywatelstwa, osoby zarejestrowane w systemach informatycznych
Królestwa pomiędzy tymi dwoma datami powinny dostać obywatelstwo bez
konieczności zdawania tychże egzaminów. Sąd tego przekonania nie
podziela. Wprawdzie należy uznać, że normy odnoszące się do egzaminów
były w tym okresie niestosowalne - i stąd dla ochrony porządku prawnego
zrozumiałe jest wyłączenie ich stosowania wraz z normami wprowadzającymi
dwoistość statusów obywatela i mieszkańca - ale nie można nie wziąć pod
uwagę, że od czasu otwarcia Szkoły Głównej Królestwa do czasu
przeprowadzenia wyborów uzupełniających, których przeprowadzenie
zaskarżono, minęło już kilka miesięcy. Osoby zarejestrowane w systemach
informatycznych Królestwa pomiędzy datami wejścia w życie ustaw
nowelizującej i o Szkole miały zatem szansę zdać stosowne egzaminy,
jeśli ich wolą było otrzymanie obywatelstwa - a co za tym idzie, także
wszelkich praw z tym obywatelstwem związanych.
(2.D)
Reasumując: sąd w obecnym składzie stwierdza, że skarżona Komisja
Wyborcza Królestwa nie naruszyła prawa uznając za nieważne głosy oddane
przez osoby zarejestrowane po dniu 1 marca 2006 roku, które do dnia
przeprowadzenia zaskarżonych wyborów uzupełniających nie zdały egzaminu
warunkującego obywatelstwo. Dzieje się tak nawet mimo podzielenia przez
sąd argumentacji skarżącego prywatnego, że w czasie pomiędzy dniem 1
marca 2006 roku a dniem otwarcia Szkoły Głównej Królestwa należy
stwierdzić faktyczną niemożność zdobycia statusu obywatelskiego przez
osoby zarejestrowane po dniu wejścia w życie ustaw nowelizującej i o
Szkole, skoro od czasu otwarcia Szkoły Głównej Królestwa do dnia
przeprowadzenia zaskarżonych wyborów uzupełniających minęło kilka
miesięcy, które osoby te mogły wykorzystać na zdanie stosownych egzaminów.
(2.E)
W ramach postępowania sądowego w przedmiotowej sprawie sąd zmuszony jest
dokonać także czynności zmierzających do kontroli poprawności
przeprowadzonych wyborów w pełnym zakresie, odnosząc się do całego
postępowania wyborczego niezależnie od przedmiotu skargi. W
przedmiotowej sprawie sąd zbadał zatem po pierwsze okoliczność
polegającą na posiadaniu obywatelstwa przez kandydatów na posłów
startujących w zaskarżonych wyborach uzupełniających. Jak wspomniano
wyżej, ustawa nowelizująca zapisała wprost, że od dnia 1 marca 2006 roku
osoby nieposiadające statusu obywatelskiego nie mają praw wyborczych -
przez co należy rozumieć zarówno prawo wyborcze czynne, jak i bierne.
Pozostaje niewątpliwym, że do kandydatów w wyborach do Izby Poselskiej
odnoszą się te same przepisy, co do wszystkich innych obywateli i
mieszkańców Królestwa Dreamlandu. Na podstawie dowodów przedstawionych
przez świadków należy stwierdzić, że żaden z kandydatów startujących w
zaskarżonych wyborach uzupełniających nie posiadał w tym czasie statusu
obywatela, a więc nie posiadał także biernego prawa wyborczego. Sąd
zauważa ze zdziwieniem, że skarżona Komisja Wyborcza Królestwa
zastosowała normy wprowadzone przez ustawę nowelizującą tylko do osób
głosujących, nie poddając jednocześnie tej kontroli osób, które zostały
zgłoszone jako kandydaci. Żaden ze zgłoszonych kandydatów nie posiadał
obywatelstwa, jako że zgodnie z dowodami przeprowadzonymi z zeznań
świadka Kazia diuka Wichury wszyscy zostali zarejestrowani w systemach
informatycznych po dniu 1 marca 2006 roku (Robert van Buuren - 26
czerwca 2006 roku, Christo dei Christos - 7 lutego 2007 roku, zaś
Gabriel Grandin - 8 sierpnia 2006 roku), a zgodnie z dowodami z zeznań
świadka dyrektora Szkoły Głównej Królestwa Pawła barona von
Kopp-Ostrowskiego żaden z nich nie zdał egzaminu warunkującego
obywatelstwo. Biorąc to pod uwagę, wybory nie mogą zostać uznane za
ważne, skoro żaden z kandydatów nie miał praw wystarczających, by w nich
startować i ubiegać się o mandat poselski. Sąd wyraża zdziwienie, że
żaden ze skarżących nie zwrócił uwagi na tą fundamentalną dla ważności
wyborów okoliczność.
(2.F)
Sąd zwraca uwagę na inne jeszcze uchybienie w działalności skarżonej
Komisji Wyborczej Królestwa. Komisja Wyborcza Królestwa przyjęła bowiem
głos w wyborach oddany przez jednego z kandydatów, a odrzuciła głosy
oddane przez dwóch pozostałych, mimo że, jak wspomniano, wszyscy oni
posiadali ten sam status: to jest status mieszkańca. Rozróżnienie takie
jest zupełnie nieuprawnione i niezrozumiałe. Podobnie postąpiono z dwoma
mieszkańcami, których głosy dopuszczono, mimo że głosy innych
mieszkańców odrzucono.
(2.G)
Skarżący Prokurator Generalny Królestwa Dreamlandu Medgar hrabia de Rama
(dalej: skarżący prokurator) zaskarżył decyzję administracyjną Komisji
Wyborczej Królestwa z dnia 27 marca 2007 r. Obwieszczenie Komisji
Wyborczej Królestwa o wynikach wyborów uzupełniających do Izby
Poselskiej Królestwa Dreamlandu przeprowadzonych w dniach 20 marca - 26
marca 2007 roku, w zakresie, w jakim uznaje się w niej za głosy oddane
nieprawidłowo głosy oddane z tego samego adresu IP i zażądał jej
uchylenia. Należy podzielić zdanie skarżącego prokuratora, że nie
istnieje w dreamlandzkim porządku prawnym norma zezwalająca Komisji
Wyborczej Królestwa na unieważnienie głosów oddanych z tego samego
numeru IP. W dniu 11 kwietnia 2007 roku przedstawiciel skarżonej
Komisji Wyborczej Królestwa w oświadczeniu końcowym podniósł, że głosy
unieważnione w związku z oddaniem ich z tego samego numeru IP zostały
jedynie wyodrębnione z listy głosów odrzuconych - tj. tych, które
zostały oddane przez osoby i tak nie posiadających czynnych praw
wyborczych. Oświadczenie to mija się z prawdą. Dwa z czternastu głosów
umieszczonych w wykazie głosów oddanych z tego samego numeru IP zostały
oddane przez osoby posiadające obywatelstwo Królestwa i pełnię praw
wyborczych w związku z tym, że w systemach informatycznych Królestwa
zostali zarejestrowani przed dniem 1 marca 2006 roku. Komisja Wyborcza
Królestwa bezprawnie pozbawiła zatem te osoby prawa głosu.
(2.H)
Sąd czuje się w obowiązku ustalić czy stwierdzone uchybienia w
przeprowadzaniu wyborów miały bezpośredni wpływ na ich wynik. Należy
zatem stwierdzić, że bezsprzecznie bezpośrednio zmieniło wynik wyborów
dopuszczenie do kandydowania osób nie posiadających biernego prawa
wyborczego. Nawet gdyby tylko jeden z kandydatów takich praw nie
posiadał, sąd obowiązany byłby unieważnić wybory. W przedmiotowym
wypadku takich praw nie posiadał ani jeden z trzech kandydatów. Dalsze
uchybienia nie miały jednak bezpośredniego wpływu na wynik wyborów. Ani
uznanie za ważne głosów trzech osób nie posiadających praw wyborczych,
ani odrzucenie dwóch głosów osób posiadających takie prawa nie
zmieniłoby wyników, jako że różnica głosów pomiędzy głosami, jakie
otrzymali poszczególni kandydaci była zbyt duża, by mogło to zmienić
wyniki wyborów.
(2.I)
Uchybienia w przeprowadzaniu zaskarżonych wyborów uzupełniających są
tego rodzaju, że sąd stwierdza, że Komisja Wyborcza Królestwa nie
dochowała należytej staranności w zakresie swoich czynności służbowych.
Uchybienia te nie polegają bowiem tylko na nieprawidłowej interpretacji
obowiązującego prawa, ale i błędnych decyzjach powodujących dopuszczenie
do kandydowania osób nie posiadających biernego prawa wyborczego,
unieważnienie głosów osób posiadających czynne prawo wyborcze i uznanie
za ważne głosów osób nie posiadających czynnego prawa wyborczego. W tej
sytuacji sąd orzekł o rozwiązaniu Komisji Wyborczej Królestwa. Sąd nie
przesądza jednak jednocześnie o złej wierze jej członków.
(2.J)
Sąd nie uznał za uchybienie wydanie zaświadczeń wybranemu posłowi przed
ogłoszeniem przez Prezesa Sądu Królestwa o wpłynięciu skarg, jako że
ogłoszenie to zostało dokonane dopiero w dniu następującym po dniu
przewidzianym jako ostatni dla wpłynięcia skarg, a Komisja Wyborcza
Królestwa bezzwłocznie swoje obwieszczenie w przedmiocie wydania
zaświadczeń uchyliła (Obwieszczenie Komisji Wyborczej Królestwa z dnia
30 marca 2007 roku o cofnięciu decyzji ws. wydania zaświadczeń; BPSK Nr
801).
(2.K)
Sąd uznaje, że żądania skarżącego prokuratora, tj. uchylenie decyzji
administracyjnej Komisji Wyborczej Królestwa z dnia 27 marca 2007 r.
Obwieszczenie Komisji Wyborczej Królestwa o wynikach wyborów
uzupełniających do Izby Poselskiej Królestwa Dreamlandu przeprowadzonych
w dniach 20 marca - 26 marca 2007 roku, w zakresie, w jakim uznaje się
w niej za głosy oddane nieprawidłowo głosy oddane z tego samego adresu
IP, konsumowane jest poprzez unieważnienie wyborów w ogólności. Żądanie
skarżącego prywatnego w zakresie unieważnienia Obwieszczenia Komisji
Wyborczej Królestwa z dnia 30 marca 2007 o wydaniu zaświadczenia dla
posłów wybranych w wyborach uzupełniających do Izby Poselskiej i
zaświadczenia wydanego posłowi zostało uznane za bezprzedmiotowe w
związku z uchyleniem tych aktów prawnych przez samą Komisję Wyborczą
Królestwa (Obwieszczenie Komisji Wyborczej Królestwa z dnia 30 marca
2007 roku o cofnięciu decyzji ws. wydania zaświadczeń; BPSK Nr 801).
(2.L)
Sąd nie orzekł przywrócenia praw wyborczych skarżącego prywatnego na
czas trwania wyborów, jako że zgodnie z powyższą argumentacją sądu drogą
do otrzymania statusu obywatela i idących za nim praw wyborczych może
być jedynie egzamin przeprowadzony zgodnie z obowiązującymi przepisami i
brak podstaw, by sąd zastępował w tym wypadku właściwych egzaminatorów.
Sąd odrzucił także żądanie skargi skarżącego prywatnego polegające na
żądaniu zadośćuczynienia finansowego w wysokości 1000 D. Zdaniem sądu
zasadniczo nie ma miejsca na żądanie zadośćuczynienia w sprawie
administracyjnej. Uznanie tego żądania skarżącego prywatnego oznaczałoby
przede wszystkim, że byłby on postawiony w zupełnie innej sytuacji niż
inni ewentualnie poszkodowani, którzy mogliby się z tych samych przyczyn
domagać zadośćuczynienia, zaś to naruszyłoby konstytucyjną zasadę
równości wobec prawa. Z tych przyczyn sąd żądanie oddala, nie
przesądzając jednak słuszności roszczeń i ewentualnego orzeczenia w
sprawie z powództwa cywilnego. Sąd nie widzi także podstaw do orzeczenia
kary finansowej wobec członków Komisji Wyborczej Królestwa, jako że art.
14 ustawy federalnej z dn. 14 września 2002 roku o Izbie Poselskiej
[j.t. z dn. 3 lipca 2006 r.; BPSK Nr 672] jasno określa zakres, w jakim
może orzec sąd, jeśli chodzi o rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi
wyborczej i nie przewiduje kar finansowych dla członków Komisji
Wyborczej Królestwa. W tych powodów żądanie skargi zostało uznane za
nieuzasadnione. Sąd jednocześnie nie odnosi się w żaden sposób do
oświadczeń skarżącego prywatnego w przedmiocie wcześniejszego uznawania
jego praw obywatelskich, jako że nie ma to żadnego związku z zakresem
skargi wyborczej.
(2.M)
Sąd pragnie zwrócić uwagę na brak konsekwencji w żądaniach skarżącego
prywatnego, który jednocześnie domaga się unieważnienia wyborów,
ponownego przeliczenia głosów i uznania unieważnionych głosów.
Unieważnienie głosów oznacza bowiem konieczność ponownego ich
przeprowadzenia, więc trudno wówczas domagać się, by ponownie liczyć
głosy i uznawać unieważnione.
(2.N)
(utajnione)
(3)
Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji.
Prezes Sądu Królestwa
(-) dr jur. net. Edward arcyksiążę Krieg
Sędzia Sądu Królestwa
(-) prof. jur. net. król senior Artur Piotr
POUCZENIE
Od niniejszego wyroku przysługuje stronom apelacja w terminie 7 dni od
dnia ogłoszenia orzeczenia, którą należy złożyć za pośrednictwem
urzędowego formularza, dostępnego w Pałacu Sprawiedliwości.
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:02 CET