Sąd Królestwa w Wydziale II Cywilnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia SK król senior Artur Piotr
po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 27 listopada - 6 lutego 2006 roku
sprawy: SK 2006/25/II
z powództwa: Luke'a Woody'ego
przeciwko: Yelonkowi Rogaczowi
o: przeprosiny i zadośćuczynienie pieniężne
na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Królestwa z dnia 26 listopada 2006 roku w sprawie SK 2006/25/I
orzeka, co następuje:
I. Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok i stwierdza jego prawomocność.
II. Stwierdza prawomocność niniejszego wyroku z chwilą jego urzędowego
ogłoszenia.
III. Kosztami postępowania apelacyjnego obciąża Skarb Królestwa.
UZASADNIENIE
(1)
Pełen zapis przebiegu przewodu sądowego w II instancji dostępny jest w
Pałacu Sprawiedliwości - Sala Rozpraw III
(http://www.dreamland.l.pl/sk/sk/forum.php?page=&cmd=show&id=571&category=13
)
(2)
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 listopada 2006 roku Sąd Królestwa oddalił w
całości na koszt Skarbu Królestwa powództwo Luke'a Woody'ego przeciwko
Yelonkowi Rogaczowi o przeprosiny we wskazanej formie oraz o zapłatę
1.000.000 D z tytułu naruszenia dóbr osobistych (BPSK Nr 713).
(3)
Apelację od powyższego orzeczenia złożył powód. W ocenie powoda doszło,
wbrew ustaleniom Sądu I instancji, do naruszenia jego dóbr osobistych.
Skarżący zarzucił stronniczość rozstrzygnięcia i kierowanie się względami
pozaprawnymi. Zdaniem apelującego świadczy o tym brak spójności w przyjęciu
z jednej strony, że jest tą samą osobą co Eryk, były Namiestnik Koronny
Furlandii, a jednocześnie przyjęcie iż określenie go mianem zdrajcy nie
naruszyło jego dóbr osobistych. Tymczasem Eryk nie został oskarżony ani tym
bardziej skazany za zdradę, w związku z czym nie jest zdrajcą, Kto twierdzi
inaczej, narusza dobra osobiste obu postaci.
(4)
W trakcie przewodu apelacyjnego żadna ze stron nie złożyła oświadczenia.
(5)
Mając na uwadze zgromadzony w toku całego przewodu materiał procesowy oraz
obowiązujące prawo zważono, co następuje:
(5.A)
Rozpoznanie przedmiotowej apelacji wymaga w pierwszej kolejności ustalenia,
w jaki sposób powód ukształtował swoje roszczenie procesowe w postępowaniu
pierwszoinstancyjnym. Zakres tego roszczenia wyznacza granice rozpoznania
tak w I jak i w II instancji. O ile zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa
powód nie jest obowiązany do wskazywania podstaw prawnych swojego
roszczenia, to jest obowiązany wskazać jego podstawy faktyczne. Właśnie
wszak ustaleniu faktów, następnie ocenianych w świetle obowiązującego prawa,
poświęcona jest zasadnicza część sądowego postępowania.
(5.B)
W pozwie z dnia 15 czerwca 2006 roku powód wskazał na publiczną wypowiedź
pozwanego z tego samego dnia, uznając iż to w niej został uznany za zdrajcę.
W oświadczeniu z dnia 8 lipca 2006 roku powód sprecyzował, że chodzi o
zacytowaną wypowiedź, w jej fragmencie w którym pozwany stwierdza iż Eryk
jest zdrajcą, wyraża natomiast pytanie czy Eryk jest powodem oraz formułuje
implikację iż jeżeli Eryk jest powodem to powód jest zdrajcą. Istotne
również jest twierdzenie iż powód czuje się odpowiedzialny wyłącznie za
swoje obecne działania jako Luke Woody, tj. postać obecna w Królestwie od
dnia 9 maja 2005 roku.
(5.C)
Gdyby Sąd I instancji ograniczył się jedynie do powyższych okoliczności,
powództwo należałoby oddalić z tego względu, że w uznaniu samego powoda nie
doszło do naruszenia jego dóbr osobistych. W przedmiotowej wypowiedzi
pozwanego - w jej wskazanej przez powoda części - zawarta została jedynie
implikacja, skądinąd logicznie poprawna. Domagając się ustalenia iż doszło
do naruszenia jego własnych dóbr osobistych, powód musiałby wpierw
oświadczyć, że warunek implikacji jest prawdziwy, a więc że jest w istocie
Erykiem. W przeciwnym razie pozew podlegałby oddaleniu na tej podstawie, że
nie doszło do naruszenia dóbr osobistych powoda, nie jest zaś on uprawniony
do dochodzenia roszczeń z tytułu naruszenia dóbr cudzych.
(5.D)
Sąd I instancji nie ograniczył się jednak do tego ustalenia. Jak wynika z
uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia, przyjęto iż Luke Woody jest osobą
tożsamą z Erykiem. Nie kwestionując samej merytorycznej zasadności
powyższego ustalenia stwierdzić jednak należy iż nie było ono konieczne dla
rozstrzygnięcia zawisłej przez Sądem I instancji sprawy. Jak wyżej wskazano,
Sąd I instancji mógł ograniczyć się do ustalenia iż zachodzi poważna
sprzeczność między treścią pozwu a argumentacją przedstawianą przez powoda w
trakcie przewodu sądowego i na tej podstawie pozew oddalić. Konieczne jest
zatem zbadanie, czy wykroczenie poza tak zakreślone granice rozpoznania,
skutkuje błędnością zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia. Już samo porównanie
skutków rozważań wskazuje, że niezależnie od przyjętych granic rozpoznania,
powództwo w obu wypadkach podlegałoby oddaleniu. Rozstrzygnięcie sprawy
przez Sąd I instancji jest zatem prawidłowe. Należy również zwrócić uwagę na
to, że orzeczenie Sądu I instancji wskazuje, iż zasadniczym powodem
rozstrzygnięcia - mimo dokonanego ponad potrzebę ustalenia tożsamości powoda
i Eryka - było rozumowanie zbieżne z przedstawionym wyżej a sprowadzające
się do twierdzenia, że sam powód nie uznaje się za tożsamego z osobą, która
potencjalnie mogłaby - nie przesądzając ewentualnego rozstrzygnięcia tej
kwestii - podnosić naruszenie jej dóbr osobistych.
(6)
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.
Sędzia Sądu Królestwa
(-) król senior Artur Piotr
Received on Sun 11 Feb 2007 - 00:14:05 CET
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:10:01 CET