P SK 2006/14/I

From: Edward Krieg <Krieg_usunto_at_poczta.fm>
Date: Tue, 25 Apr 2006 19:09:19 +0200


POSTANOWIENIE Sąd Królestwa w Wydziale II Cywilnym w składzie:

Przewodniczący: Prezes SK dr jur. net. Edward książę Krieg

orzekając w sprawie: SK 2006/14/I;

z urzędu;

w przedmiocie:
dopuszczalności użycia kar porządkowych przez sędziego przewodniczącego postępowaniu wobec uczestników postępowania i zakresu tych kar;

postanawia w drodze art. 46 ust. 3 Konstytucji:

I. Sędzia przewodniczący postępowaniu może zarządzić karę porządkową w postaci symbolicznej grzywny w wysokości 1 D.

II. Sędzia przewodniczący postępowaniu, w razie cięższego naruszania zasad procesowych, może zarządzić wykluczenie uczestnika z normalnego przebiegu postępowania, przy czym zapewniony musi być alternatywny sposób przekazywania oświadczeń przez wykluczonego uczestnika.

III. Stwierdza prawomocność postanowienia z chwilą jego urzędowego ogłoszenia.

UZASADNIENIE
(1)

W dniu 22 kwietnia 2006 roku Luke Woody złożył pozew przeciwko Marcusowi Estreicherowi o przeprosiny i zadośćuczynienie finansowe w związku z naruszeniem dóbr osobistych powoda poprzez zniesławienie.

(2)

Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2006 roku otwarto przewód sądowy i wyznaczono pozwanemu termin na złożenie odpowiedzi na pozew. Pozwany złożył taką odpowiedź 24 kwietnia 2006 roku i sąd tego samego dnia wyznaczył termin na składanie przez strony wniosków dowodowych w sprawie. Obie strony wykorzystały możliwość wypowiedzi niezgodnie z zarządzeniem sędziego przewodniczącego postępowaniu, kłócąc się na sali sądowej, wobec czego sąd pouczył, że sąd nie jest miejscem na przekrzykiwanie się, a oświadczenia należy składać tylko w ramach toku przewodu sądowego i zgodnie z zarządzeniami sądu. Przypomniano jednocześnie, że trwa czas na składanie wniosków dowodowych. Powód nie dostosował się i do tego zarządzenia. Sędzia przewodniczący po raz ostatni pouczył wówczas strony, że w razie kontynuowania niestosownego zachowania zostanie nałożona kara porządkowa. Niezależnie od tego pozwany złożył wniosek o ukaranie powoda za naruszanie porządku procesu i złożył wniosek dowodowy, który został przez sąd 25 kwietnia 2006 roku przyjęty. Powód po raz kolejny wszczął dyskusję na temat oświadczenia złożonego przez pozwanego i w konsekwencji powód raz jeszcze zażądał ukarania powoda karą porządkową.

(3)

Z uwagi na brak prawnych regulacji dotyczących nie tylko samych kar porządkowych nakładanych na uczestników postępowania, ale i w ogóle szczegółowych regulacji odnoszących się do reguł postępowania sądowego, sąd zmuszony jest rozważyć dopuszczalność zastosowania takich kar i ewentualny ich zakres na podstawie art. 46 ust. 3 Konstytucji.

(4)

Niewątpliwym jest, że sędzia przewodniczący postępowaniu poza zwykłym kierowaniem przebiegiem procesu musi posiadać możliwość skutecznego przywołania do porządku uczestnika postępowania. Naturalnie byłoby najlepiej, gdyby nie musiał tego robić, ale jest całkowicie zrozumiałe, że uczestnicy postępowania nie zawsze zachowują się właściwie. Sąd jest dosyć szczególną instytucją, z której pomocy korzysta się w zasadzie jedynie w ostateczności, gdy inne sposoby zaspokojenia roszczeń zawodzą - szczególnie w procesie cywilnym. Jest zatem najzupełniej naturalne, że uczestnicy postępowania czasem tracą zimną krew i naruszają przebieg postępowania, a nawet się wzajemnie obrażają. Dotychczas wystarczyło pouczanie uczestników postępowań o niestosowności ich zachowania. Gdy jednak takie środki zawodzą, sąd powinien mieć do dyspozycji kary porządkowe. Zdaniem sądu, nie da się zapewnić normalnego przebiegu procesu, gdy brak jest perspektywy nałożenia na niewłaściwie zachowującego się uczestnika kary.

(5)

Jednocześnie jednak sąd zwraca uwagę, że prawo Królestwa Dreamlandu nie daje wprost sędziom możliwości stosowania takich kar. Sąd jest jednak zdania, że niedopuszczalność ich stosowania przede wszystkim silnie zakłóciłaby przebieg postępowań sądowych i obniżyłaby autorytet sądownictwa. W tej sytuacji sąd zauważa konieczność zastosowania art. 46 ust. 3 Konstytucji tak, by możliwie najściślej wypełnić ewidentną lukę w prawie.

(6)

Sąd w pierwszej kolejności rozważył zastosowanie grzywny jako najbardziej naturalnej kary porządkowej. Sąd jest zdania, że sędzia przewodniczący postępowaniu może nałożyć grzywnę na niewłaściwie zachowującego się uczestnika postępowania, co jest uzasadnione chociażby na podstawie zwyczajów sądownictwa jako takiego - także rzeczywistego. Sąd jednocześnie nie widzi jednak możliwości ustalenia na podstawie art. 46 ust. 3, a więc zwyczajów lub zasad słuszności, wysokości takiej grzywny. Zdaniem sądu, takiej regulacji winien dokonać ustawodawca, nie zaś skład sędziowski, nieuprawniony do tworzenia tak daleko idących tymczasowych regulacji. Zdaniem sądu, sędzia przewodniczący uprawniony jest do nałożenia grzywny jedynie całkowicie symbolicznej, w kwocie 1 dreama, co jednak jest już z zasady karą dolegliwszą niż zwykłe pouczenie.

(7)

Poza grzywną, całkowicie naturalną karą porządkową byłoby wykluczenie uczestnika z postępowania. W świecie rzeczywistym, do którego sąd odnosi się w związku z zastosowaniem uniwersalnych zasad słuszności i utrwalonych zwyczajów, taka kara porządkowa ma postać wyproszenia z sali sądowej. W świecie wirtualnym sala taka fizycznie nie istnieje; istnieje natomiast forum spełniające jej rolę. Sędzia przewodniczący postępowaniu, gdy zaistnieje konieczność zastosowania kary porządkowej, może zdaniem sądu skorzystać z możliwości wykluczenia uczestnika z postępowania. Podlega to jednak ograniczeniom. Ze względu jednak choćby już na art. 19 ust. 3 Konstytucji, wprost dający każdemu obywatelowi prawo do sprawiedliwego procesu, w związku także z zasadą równości stron, sąd pragnie podkreślić, że wykluczonemu z postępowania należy zapewnić alternatywną drogę przekazywania oświadczeń na salę sądową tak, by miał szansę zająć stanowisko w ramach przewodu sądowego, ilekroć jest to konieczne. Zdaniem sądu, mogłoby to się odbywać poprzez przesyłanie przez wykluczoną stronę swoich oświadczeń sędziemu przewodniczącemu tak, by ten, po skonfrontowaniu ich zawartości z zarządzeniem, które jest w tym czasie wykonywane, przekazywał je innym uczestnikom. Sędzia przewodniczący mógłby wówczas pełnić rolę swoistego moderatora, niedopuszczającego treści niezgodnych z porządkiem postępowania. Sąd pragnie także zaznaczyć, że w zarządzeniu wykluczającym uczestnika z procesu czas tego wykluczenia musi być jasno określony; nieokreślenie tego czasu byłoby, zdaniem sądu, działaniem niespełniającym kryteriów sprawiedliwego procesu.

(8)

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji. O kosztach nie rozstrzygano z uwagi na fakt, że postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w danej instancji.

POUCZENIE
Postanowienie, jako niekończące postępowania w sprawie i rozstrzygające jedynie kwestię wypadkową, nie podlega zaskarżeniu.

Prezes Sądu Królestwa
(-) dr jur. net. Edward książę Krieg



Swietnie zdjecia do poogladania >>> http://link.interia.pl/f192b Received on Tue 25 Apr 2006 - 10:07:18 CEST

This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:09:59 CET