My, Artur I Piotr, Król Dreamlandu, Najwyższy Zwierzchnik Furlandii, Luindoru, Morlandu, Surmali i Weblandu, Najwyższy Zwierzchnik Sił Zbrojnych, Wielki Mistrz Heroldii Królestwa, etc.
wykonując Naszą prerogatywę w zakresie sprawowania najwyższej władzy sądowniczej,
postanawiamy, co następuje:
I. Senatorowi przysługuje wynagrodzenie w pełnej wysokości, ustalonej w art. 6 ust. 1 ustawy federalnej z dnia 31 października 2002 roku o funkcjonariuszach Królestwa (BPSK Nr 88; http://dreamland.l.pl/sk/sk/articles.php?id=88) także wówczas, gdy pełnił swoje obowiązki przez okres niepełnego miesiąca.
II. Kosztami postępowania obciążamy Skarb Królestwa.
III. Stwierdzamy prawomocność orzeczenia z chwilą jego urzędowego ogłoszenia.
UZASADNIENIE
(1)
Zapis przebiegu postępowania dostępny jest w Sali Rozpraw Wydziału V
Prezydialnego Sądu
(http://dreamland.l.pl/sk/sk/forum.php?cmd=show&id=29&category=26).
(2)
Marszałek Senatu Królewskiego wnosił o dokonanie wykładni, czy przepisy
dotyczące wypłaty wynagrodzeń sędziom i asesorom w zakresie, w jakim
dotyczą ustalania wynagrodzenia za okres krótszy aniżeli miesiąc, tj. art.
16 ust. 4 ustawy federalnej z dnia 28 października 2003 roku o Sądzie
Królestwa (j.t. - BPSK Nr 321;
http://dreamland.l.pl/sk/sk/articles.php?id=321) oraz art. 6 ust. 3 dekretu
królewskiego z dnia 28 grudnia 2004 roku o asesorach sądowych (BPSK Nr 320;
http://dreamland.l.pl/sk/sk/articles.php?id=320), znajdują zastosowanie do
senatorów. Wnioskodawca uzasadnił, że w prawie Dreamlandu brak jest
przepisu określającego postępowanie w takiej sytuacji, gdy senator pełni
swój urząd przez okres niepełnego miesiąca.
(3)
Również w ocenie Prokuratora Generalnego Królestwa brak jest regulacji
odnoszącej się wprost do kwestii przedstawionej przez wnioskodawcę.
Jednakże stosowanie analogii z przepisów dotyczących zasad wynagradzania
sędziów i asesorów jest niezasadne. Powołana ustawa federalna o
funkcjonariuszach Królestwa w art. 1 ust. 5 jednoznacznie przesądza, że nie
stosuje się jej do sędziów, natomiast z porównania statusu sędziego i
asesora wynika, że również nie znajduje ona zastosowania do asesorów. Skoro
tak, to nie jest prawidłowe stosowanie analogii także w odwrotnym kierunku:
z przepisów dotyczących sędziów i asesorów na sytuację prawną senatorów.
Podsumowując swoje stanowisko, Prokurator Generalny stwierdził, iż wobec
niemożności sięgnięcia do innych przepisów należy przyjąć, że senatorowi za
niepełny miesiąc sprawowania funkcji należy się pełne wynagrodzenie
miesięczne płatne z dołu do dziesiątego dnia miesiąca następującego po
miesiącu, za który wynagrodzenie przysługuje.
(4)
Stanowisko Prokuratora Generalnego o niemożności stosowania analogii jest
prawidłowe. Jednakże dla należytego rozstrzygnięcia konieczne jest
dotrzeżenie i rozważenie jeszcze trzech dodatkowych aspektów przedmiotowej
sprawy. Po pierwsze, wynagrodzenie jest ze swojej istoty świadczeniem
będącym ekwiwalentem za wykonaną pracę, ewentualnie za gotowość jej
wykonania. Po drugie, wprowadzenie w stosunku do senatorów, a w
konsekwencji - także innych funkcjonariuszy Królestwa, łagodniejszego
reżimu wynagradzania, prowadzić może do pytania o konstytucyjność takiego
uprzywilejowania. Oba te argumenty przemawiałyby zatem za rozstrzygnięciem
zrównującym zasady wypłat wynagrodzeń senatorów z tymi, które dotyczą
zmniejszenia wynagrodzenia sędziego i asesora w razie wykonywania przez
nich obowiązków przez niepełny miesiąc.
(5)
Poszukując prawidłowego rzstrzygnięcia przedstawionego problemu prawnego,
należy mieć jednak na uwadze również zasadę ochrony słusznych interesów
pracowników, wyrażoną w art. 22 ust. 2 Konstytucji Królestwa. Poza sporem
pozostaje, że senator jest pracownikiem, choć jego status niewątpliwie
pozostaje szczególnym, jak wszystkich osób piastujących kierownicze
stanowiska państwowe. Pytanie zatem sprowadza się do tego, czy jest
słusznym interesem pracowniczym senatora oczekiwanie, że będzie on
otrzymywał miesięczne wynagrodzenie w pełnej wysokości również wówczas, gdy
będzie senatorem tylko jeden dzień w danym miesiącu? Choć pozornie brzmi to
paradoksalnie - tak. Słuszność tego oczekiwania opiera się na tym, że mimo
wprowadzenia specjalnego przepisu ustalającego postępowanie w tym zakresie
w aktach normatywnych regulujących status sędziego i asesora, zasady
wynagradzania funkcjonariuszy Królestwa pozostały niezmienione, choć można
to było uczynić zarówno ustawą federalną, jak i dekretem królewskim. Ten
błąd w postaci niesharmonizowania obowiązującego prawa nie zmienia jednak
faktu, że na gruncie teorii racjonalnego ustawodawcy należy przyjąć, iż nie
było jego wolą zmienianie zasad wynagradzania funkcjonariuszy Królestwa,
mimo zaostrzenia przepisów dotyczących wynagradzania sędziów i asesorów.
Ewentualna niekonstytucyjność zaostrzonego reżimu, mającego zastosowanie
wobec sędziów i asesorów, z racji jego dyskryminującego charakteru, nie
może być naprawiona w przedmiotowym postępowaniu, albowiem wykracza to poza
granice rozpoznania zakreślone treścią wniosku, jak również charakterem
postępowania, które nie jest postępowaniem o stwierdzenie
niekonstytucyjności przepisów.
(6)
W ustalonych okolicznościach zasadne wydaje się rozważenie przez organy
władzy ustawodawczej konieczności zmiany obowiązującego prawa w taki
sposób, aby obowiązujące w Królestwie reguły wynagradzania nie miały
charakteru dyskryminującego.
(-) Artur I Piotr, R.
Received on Sun 04 Sep 2005 - 02:24:26 CEST
This archive was generated by hypermail 2.4.0 : Fri 10 Jan 2020 - 23:09:58 CET